CUKRZYCA nie musi oznaczać rezygnacji z pracy

2008-03-03 1:30 Konsultacja: Dr Zofia Ruprecht , Klinika Endokrynologii i Diabetologii Collegium Medicum Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu

Dla osób chorych na cukrzycę zalecana jest raczej praca umysłowa, natomiast niewskazana nadmierna praca fizyczna. Ważne, by diabetyk w miejscu pracy miał możliwość sprawdzenia poziomu cukru we krwi i w przypadku niedocukrzenia wykonania iniekcji insuliny czy zjedzenia przekąski.

Liczba chorych na cukrzycę stale rośnie. Są to przeważnie ludzie, którzy ze względu na swój wiek mogą, a nawet powinni pracować zawodowo. Niestety, badania wykazują, że mają oni problem ze znalezieniem satysfakcjonującego zajęcia – 16% chorych pracowników, bojąc się dyskryminacji, ukrywa fakt swojej choroby. Polskie Towarzystwo Diabetologiczne, opracowując zalecenia dotyczące aktywności zawodowej pacjentów z cukrzycą, uznało, że poza nielicznymi, ściśle określonymi sytuacjami nie ma powodu, by osoby te nie pracowały. Inaczej do wyboru rodzaju zatrudnienia podchodzi osoba młoda, która choruje na cukrzycę od dziecka, a inaczej ktoś, u kogo chorobę zdiagnozowano już w wieku dojrzałym, kiedy okazuje się, że z powodów zdrowotnych nie będzie mógł wykonywać dotychczasowego zajęcia. Istnieją bowiem zawody, w których epizody hipoglikemii (niedocukrzenia organizmu) mogą, ze względu na ryzyko utraty świadomości, narazić chorego lub osoby z jego otoczenia na poważne niebezpieczeństwo. Ograniczenia mogą też wynikać z późniejszych powikłań cukrzycy, np. niedowidzenia czy utraty wzroku.

Miejsce pracy dla osób z cukrzycą

Dla osób z cukrzycą zalecane są raczej zajęcia związane z pracą umysłową. Miejsce pracy powinno spełniać pewne wymagania – chory powinien mieć możliwość sprawdzenia poziomu cukru we krwi, wykonania iniekcji insuliny czy zjedzenia przekąski w razie potrzeby. Ważne jest też, by był ktoś, kto w razie ewentualnego wystąpienia epizodu ciężkiej hipoglikemii mógłby mu pomóc. Stąd warto poinformować pracodawcę o swoim schorzeniu.

Tego nie rób

Zawody, których nie powinna wykonywać osoba z cukrzycą:

  • zawodowe kierowanie pojazdami: pojazdy ciężarowe (typu TIR), przewozy pasażerskie, kierowanie pociągami naziemnymi i kolei podziemnej (metro), kierowca zawodowy, taksówkarz
  • przewóz niebezpiecznych substancji lub dużych ładunków
  • lotnictwo cywilne: piloci i inżynierowie lotnictwa, personel pokładowy, kontroler ruchu lotniczego
  • służby państwowe i ratownicze: siły zbrojne, żegluga morska, straż pożarna, ratownictwo, policja, służba więzienna, służby ochroniarskie
  • zawody niebezpieczne: platformy wiertnicze, kopalnie, praca przy maszynach w ruchu, przy piecach, w wysokiej temperaturze, spalarniach, hutach itp., na torach kolejowych, w górnictwie, na wysokościach (rusztowania, dźwigi)
  • kucharz, cukiernik, piekarz
  • praca w odosobnieniu.

Godziny pracy osób z chorych na cukrzycę

Najlepiej, żeby godziny pracy były regularne, znacznie łatwiej wtedy kontrolować poziom cukru. Jednak praca zmianowa lub nienormowany jej czas nie stanowi dla tych chorych przeciwwskazania – w tych przypadkach trzeba po prostu wszystko dobrze zaplanować. 
Tryb pracy osoby z cukrzycą powinien też rzutować na wybór przez lekarza preparatu insuliny, np. zamiast insulin klasycznych może przepisać analogi insuliny. Analogi poprawiają bowiem jakość życia – pozwalają zmniejszyć liczbę posiłków czy zjeść ciastko, bez ryzyka wystąpienia hipoglikemii; ponadto są wygodne w stosowaniu, bardzo szybko się wchłaniają i można je wstrzykiwać bezpośrednio przed posiłkiem (nie jest konieczne, jak w przypadku insuliny ludzkiej, zachowanie 30–45-minutowej przerwy między wstrzyknięciem a początkiem posiłku).

Posiłki poza domem spożywane przez chorych na cukrzycę

Chorzy na cukrzycę niekiedy muszą bazować na posiłkach z bufetu pracowniczego czy okolicznych barów lub firm cateringowych – należy wówczas:

  • zamawiać posiłki gotowane, grillowane lub pieczone
  • wybierać dania dietetyczne
  • unikać spożywania posiłków typu fast food
  • unikać mięsa tłustego i smażonego
  • pytać o składniki serwowanych dań
  • pamiętać o przeliczaniu wymienników węglowodanowych.

Niezbędnik chorego na cukrzycę w szufladzie biurka

W pracy każdy chory powinien mieć swój „niezbędnik” konieczny do codziennej kontroli cukrzycy – paski testowe do glukometru, zapas igieł, glukagon (hormon ratunkowy), insulinę, leki przeciwcukrzycowe (jeżeli są stosowane). Należy też pamiętać o przekąskach: kostkach cukru, cukierkach, ciastkach. 
W pracy niekiedy trzeba się liczyć się z dodatkowym wysiłkiem fizycznym. Należy wówczas często mierzyć poziom cukru we krwi i dostosowywać dawkę insuliny oraz leków do jego poziomu. Także dieta powinna zostać zmodyfikowana w zależności od intensywności wysiłku fizycznego.

Niedocukrzenie w pracy

Stres czy zwiększony wysiłek mogą doprowadzić do hipoglikemii. Dobrze wyedukowany pacjent z reguły wie, jak temu zapobiec. W pewnych okolicznościach może się jednak zdarzyć ciężkie niedocukrzenie z utratą świadomości. Ponieważ stanowi ono zagrożenie dla zdrowia, a nawet życia chorego, dlatego warto by w pracy była osoba, która umie udzielić choremu pomocy: poda glukagon w zastrzyku, zaś gdy po wstrzyknięciu hormonu pacjent w ciągu 10 minut nie odzyska przytomności wezwie pogotowie. Ciężka hipoglikemia – poniżej 2,2 mmol/l (40 ml/dl) – wymaga natychmiastowej hospitalizacji. 
Objawy silnego niedocukrzenia w cukrzycy typu 1:

  • drżenie mięśni
  • uczucie głodu
  • ziewanie i senność
  • ociężałość myślenia
  • zawroty głowy
  • nerwowość i agresywność
  • obfite poty
  • osłabienie
  • zaburzenia pamięci
  • zaburzenia widzenia
  • utrata przytomności
  • drgawki
  • hipotermia.

Objawy niedocukrzenia w cukrzycy typu 2:

  • bladość
  • rozdrażnienie, nadpobudliwość
  • senność
  • zawroty głowy
  • trudności z koncentracją
  • drżenie mięśni
  • osłabienie
  • ból brzucha
  • przyśpieszenia tętna.
Zrób to koniecznie

Kiedy osoba z cukrzycą źle się czuje i podejrzewa, że ma niedocukrzenie, a nie może zmierzyć poziomu cukru, powinna zjeść coś słodkiego, np. kawałek czekolady, wypić szklankę soku czy dobrze osłodzoną herbatę.

Problemy z pracą osób chorych na cukrzycę

Mimo że chorzy są zdolni do wykonywania wielu zawodów, często mają problem ze znalezieniem pracy. Z kolei ci, którzy pracują, nierzadko boją się utraty zajęcia ze względu na powszechnie panujące, a nieprawdziwe przekonanie dotyczące ich częstszej absencji w pracy czy niższej wydajności – z badań wynika bowiem, że prawidłowo leczeni chorzy nie mają poważnych powikłań i jako pracownicy są tak samo efektywni, jak ludzie zdrowi.

Czy artykuł był przydatny?
Przykro nam, że artykuł nie spełnił twoich oczekiwań.

NOWY NUMER

Czytaj e-wydanie! Z kodem rabatowym: "wiosna" tylko 2,50 zł za 96 stron porad o zdrowiu! Dodatkowo otrzymasz dostęp do numerów archiwalnych. W nr 4/2020 „Zdrowia m.in.: poradnik alergika, choroby zakaźne pod lupą, „młody” zawał serca, mity o recyklingu.

Dowiedz się więcej
Miesięcznik Zdrowie 4/2020
KOMENTARZE
Pomogem
|

Omg ja pani/panu pożyczę :(

stomaj
|

smutne

realista
|

To co opisano w artykule można określić: "tak powinno być". Niestety realia są brutalne. Jeżeli podczas szukania lub rekrutacji poinformujemy, że chorujemy na cukrzycę, to potencjalny pracodawca co zrobi? Otóż może zareagować w różny sposób. Jednak jeśli nas nie zatrudni to komu się pożalimy? jakie prawo może to zmienić?...może zmienić. Gdyby pracodawcy otrzymywali ulgi przy zatrudnianiu chorych na cukrzycę[ przynajmniej tych leczonych insuliną]. Tu nic i nikt nie przedstawi realnych argumentów, że z dwóch potencjalnych kandydatów o niemal identycznych kwalifikacjach z tą różnicą że jeden jest zupełnie zdrowy, a drugi choruje na cukrzyce pracodawca "nie" weźmie tego faktu pod uwagę.
W trakcie pracy nawet kilkuletniej pracownicy są także zagrożeni[ wizyty lekarskie, badania, regularność posiłków - czyli dodatkowe przerwy itp]. To wyjaśnia jakie utrudnienia dotyczą diabetyków. Moralizowanie w przypadku "Prawa Pracy" kompletnie jest nieskuteczne. Jak sama nazwa: "Prawo Pracy", dlatego tylko skuteczny zapis może coś wnieść. Jednak[ oprócz oczywistej korzyści dla cukrzyków] winien być przede wszystkim korzystny dla pracodawcy, aby nie zwalniać diabetyków, a nawet ich zatrudniać. Grupa inwalidzka to dla diabetyka droga przez mękę. Grupę zwykle uzyskują jedynie cukrzycy, którzy już nie bardzo mogą pracować[powikłania].
Zwróćmy uwagę że wielu diabetyków poszukujących pracy to zwykle ludzie po 40 roku życia co dodatkowo zmniejsza szanse znalezienia pracy[ wiele ofert: "młodych", "do 30 roku życia" max do 35 roku życia]. Tylko korzystny zapis w Prawie Pracy może to zmienić. Wiara czy życzenie "dobrej woli" pracodawcy, to niczym wiara w życzenie "100 lat" życia. Ilu tyle dożywa?

KM
|

Na wstępie artyułu ".....w przypadku niedocukrzenia wykonania iniekcji insuliny....." no chyba nie bardzo

Sam
|

jestem nie zajerestrowny jako bezrobotny i nie mam mozliwośći skorzystania z ulgi na insulinę.nie biorę jej od czterech lat waga moja spadła z 90 do 60 kg.Nie stać mnie na wykupywanie insuliny za 200 miesiecznie.Sa jakie inne rozwiązania?

franz
|

jeśli sposób okaże się skuteczny to proszę o informację na franekzaw5@orange.pl

szkoda słów
|

A ja oprócz cukrzycy mam chorobę afektywną dwubiegunowa i zespół Aspergera. No ale dla NFZ jestem geniuszem. Zaraz mam jeszcze cystę w mózgu. Ale spoko jestem zdrowy jak ryba

sweetman
|

Jestem po 60-ce, całe życie pracuję. Od kilkunastu lat leczę cukrzycę, od kilku też nadciśnienie. Tyle, że tego wyleczyć się nie da ! Mam dni kiedy czuję się fatalnie. Moje IQ pogorszyło się. Nie ma bystrości, dawnej dobrej pamięci, jest gorszy wzrok, wolniejsza reakcja, słabe przyswajanie zmieniających się trudnych przepisów. A pracodawca wymaga, przydziela nowe zadania. Ze strachem myślę, że może mnie zwolnić. Co wtedy ?

Andzia
|

co do pana
"Od 2 tyg nie biorę insuliny krótkodziałającej, a 2 dni temu musiałem odstawić również długodziałającą :-) Oczywiście o wyzdrowieniu będziemy mogli mówić za ok 2 mc, mimo wszystko teraz wierzę, że jest to możliwe...jeżeli się uda, opiszę sposób, tak aby każdy mógł zastosować"
wiecie co sie z nim stalo? przestal brac i padl sam w domu jakies pytania?

alus
|

ja od 15 lat nie ma cudow chcecie cudy przestancie dawac na te koscioly tylko na medycyne trzustka wam nie zacnzie dzialac jak kiedys od tak to nie kraina czarow ogarnijcie sie