Zmarł Eric Dane, aktor znany z „Chirurgów” i „Euforii”. Miał 53 lata. Od kilku lat żył z poważną chorobą neurologiczną, a o swojej diagnozie poinformował publicznie dopiero dziesięć miesięcy wcześniej. Do ostatnich dni pozostawał na planie i aktywnie wspierał działania zwiększające świadomość dotyczącą ALS.
Eric Dane nie żyje
Eric Dane zmarł 20 lutego 2026 roku. Jak podaje Superexpress aktor, który zasłynął rolami w „Chirurgach” i „Euforii”, odszedł w wieku 53 lat. Dane od kilku lat zmagał się z ciężką chorobą neurodegeneracyjną, jednak opinii publicznej powiedział o niej dopiero dziesięć miesięcy wcześniej. Już w pierwszym nagraniu, w którym ujawnił diagnozę, pojawiły się charakterystyczne symptomy choroby: spowolniona mowa oraz drżenie ręki. Wypowiedział wtedy słowa: „Jestem aktorem, ojcem, a teraz osobą żyjącą z ALS”. Od tego momentu zaczął aktywnie wspierać działania zwiększające świadomość na temat schorzenia, nie rezygnując z pracy na planie serialowym.
Objawy ALS – spowolniona mowa i drżenie ręki jako pierwsze symptomy ALS
ALS, czyli stwardnienie zanikowe boczne, jest chorobą prowadzącą do obumierania neuronów ruchowych. To właśnie te komórki nerwowe umożliwiają wykonywanie ruchów dobrowolnych, od chwytania przedmiotów po utrzymanie równowagi. Dane kliniczne wskazują, że wczesne objawy ALS obejmują osłabienie mięśni, niekontrolowane skurcze, sztywność, drżenie oraz trudności w mówieniu. Informacje przedstawiane przez U.S. National Institute of Neurological Disorders and Stroke opisują również zaburzenia artykulacji, osłabienie rąk, zmiany w napięciu mięśniowym oraz problemy z żuciem i połykaniem. Objawy często rozpoczynają się w ręce lub ramieniu i mogą utrudniać wykonywanie prostych czynności, takich jak pisanie, zapinanie guzików czy przekręcanie klucza. W przypadku Erica Dane’a pierwsze symptomy ALS — spowolniona mowa i drżenie ręki — były zgodne z typowym wczesnym obrazem choroby opisanym przez instytucje neurologiczne. Z czasem objawy te mają tendencję do rozszerzania się na kolejne grupy mięśni.
Choroba ALS u Erica Dane’a – diagnoza, przebieg i jego własne słowa
Kiedy Eric Dane ujawnił diagnozę w kwietniu 2025 roku, podkreślił dramatyczną wymowę statystyk dotyczących choroby i potrzebę jej dalszych badań. Powiedział wtedy: „Od ponad wieku ALS pozostaje nieuleczalne, a my przestaliśmy akceptować ten stan rzeczy. Potrzebujemy najszybszej drogi do leku”. Dane został ambasadorem kampanii I AM ALS Push for Progress, której celem było zebranie miliarda dolarów na badania w ciągu trzech lat. Organizacja przekazała jasny opis choroby: „ALS to brutalna choroba, która atakuje wszystkie mięśnie w ciele”. Nagrania aktora były częścią globalnego działania, które miało zwiększyć finansowanie badań klinicznych oraz umożliwić rozwój nowych terapii genowych i komórkowych. Mimo zaawansowania choroby Erik Dane kontynuował pracę zawodową i marzył o szybkim powrocie na plan serialu „Euforia” - „Czuję się szczęśliwy, że mogę dalej pracować i nie mogę się doczekać powrotu na plan ‘Euforii’ w przyszłym tygodniu”.
Stwardnienie zanikowe boczne objawy
Stwardnienie zanikowe boczne zostało opisane po raz pierwszy w 1869 roku przez neurologa Jean-Martina Charcota. Choroba jest określana również jako Lou Gehrig’s disease, w odniesieniu do amerykańskiego baseballisty cierpiącego na to schorzenie. W ciągu życia dotyka najczęściej osoby w wieku 55–75 lat, choć przypadek Erica Dane’a pokazuje, że chorować mogą również młodsi dorośli. Stwardnienie zanikowe boczne ma zwykle charakter sporadyczny — według danych ALS Association w około 90 procentach przypadków nie występuje rodzinne tło genetyczne. Jedynie w 5–10 procentach choroba ma związek z mutacjami dziedzicznymi. Najczęściej stosowane terapie obejmują leki zatwierdzone przez FDA, takie jak riluzol i edaravone, których zadaniem jest spowolnienie postępu choroby i łagodzenie objawów, choć nie są w stanie jej zatrzymać. Trwają prace nad terapiami genowymi i komórkowymi, a ośrodki neurologiczne wskazują, że kluczowe jest finansowanie badań i rozwój nowych metod leczenia. Choroba prowadzi do zaburzeń ruchowych, trudności w mówieniu, osłabienia mięśni i ostatecznie problemów z oddychaniem, przy zachowanej świadomości chorego przez cały czas trwania schorzenia, aż do śmierci.
