- Najczęściej krew w nasieniu pojawia się po niedawnej biopsji gruczołu krokowego
- Merck Manual wskazuje, że mężczyźni po 40. roku życia powinni zachować szczególną czujność, gdy pojawia się krew w nasieniu
- Objawy alarmowe to m.in. wyczuwalny guz w okolicy jądra oraz krew w nasieniu utrzymująca się ponad miesiąc
- W diagnostyce zwykle wykonuje się m.in. badanie ogólne moczu, morfologię i oznaczenie PSA
- Przy infekcji prostaty leczenie zwykle polega na antybiotykoterapii przez 4 do 6 tygodni
Krew w nasieniu: co oznacza i czy zawsze jest groźna?
Krew w nasieniu (medycznie: hematospermia) oznacza czerwone albo brunatne zabarwienie ejakulatu. Taki objaw zwykle nie jest związany z poważną chorobą. Merck Manual podaje, że w wielu przypadkach przyczyna jest łagodna albo nie da się jej jednoznacznie ustalić.
W diagnostyce ważne jest ustalenie, czy krew rzeczywiście pochodzi z dróg rodnych, czy mamy do czynienia z tzw. pseudohematospermią. Wytyczne European Association of Urology wskazują, że czasem źródłem jest układ moczowy (krwiomocz) albo krew może trafić do cewki moczowej od partnerki lub partnera podczas stosunku. Jeśli jednak krew regularnie pojawia się w nasieniu, warto skonsultować to z lekarzem.
Przyczyny krwi w nasieniu. Co najczęściej ją wywołuje?
Krew w nasieniu może pojawić się m.in. wtedy, gdy pękają drobne naczynia w drogach wyprowadzających nasienie. Merck Manual podaje, że najczęstszą przyczyną jest niedawno wykonana biopsja gruczołu krokowego. Po takim zabiegu domieszka krwi może utrzymywać się nawet przez kilka tygodni i zwykle wynika z gojenia.
Jeśli w ostatnim czasie nie było żadnych zabiegów, przyczyna bywa związana ze stanem zapalnym albo zmianami w obrębie układu moczowo płciowego. Najczęściej chodzi o:
- łagodny rozrost gruczołu krokowego (prostaty),
- zakażenia i stany zapalne prostaty,
- zapalenie cewki moczowej,
- zapalenie najądrza,
- urazy mechaniczne okolic krocza.
Kiedy krew w nasieniu wymaga pilnej wizyty u lekarza?
Hematospermia często mija samoistnie, ale czasem wymaga szybkiej diagnostyki. Szczególną czujność powinni zachować mężczyźni po 40. roku życia. W tej grupie ryzyko, że objaw wiąże się z poważniejszym schorzeniem, jest wyższe niż u młodszych pacjentów.
Do objawów, które wymagają szybkiej oceny lekarskiej, należą:
- obecność krwi w nasieniu utrzymująca się dłużej niż miesiąc,
- wyczuwalny guz lub zgrubienie w okolicach jądra lub prostaty,
- jednoczesne występowanie krwi w moczu (krwiomocz),
- problemy z oddawaniem moczu,
- ogólne objawy, takie jak gorączka, nocne poty lub nagła utrata masy ciała.
Hematospermia - jakie badania wykonać?
Jeśli zauważysz krew w nasieniu, zacznij od wizyty u lekarza i dokładnego wywiadu. European Association of Urology wskazuje, że w rozmowie mogą paść pytania o życie seksualne, niedawne podróże zagraniczne (np. do rejonów występowania schistosomatozy) oraz choroby przewlekłe, takie jak nadciśnienie czy zaburzenia krzepnięcia. Lekarz zwykle mierzy też ciśnienie, bo jego wysokie wartości mogą sprzyjać pękaniu naczyń.
Jeśli objaw się utrzymuje, lekarz może zlecić badania, aby wykluczyć infekcję lub zmiany nowotworowe. Zwykle są to: badanie ogólne i posiew moczu, morfologia krwi oraz analiza nasienia. U mężczyzn po 40. roku życia standardem jest badanie prostaty palcem przez odbyt (DRE) i oznaczenie PSA we krwi, a w trudniejszych przypadkach rezonans miednicy lub USG przezodbytnicze.
Leczenie i konsultacja w ramach NFZ
W wielu przypadkach wystarczy obserwacja i kontrola u lekarza, bo krew w nasieniu często ustępuje bez leczenia. Jeśli przyczyną jest infekcja, np. zapalenie prostaty, lekarz może zalecić antybiotykoterapię przez 4 do 6 tygodni. Przy niepowikłanym zakażeniu warto unikać niektórych grup leków (np. fluorochinolonów) ze względu na ryzyko działań niepożądanych.
Jeśli chcesz skorzystać z konsultacji w ramach NFZ, pierwszym krokiem jest wizyta u lekarza podstawowej opieki zdrowotnej (POZ). Ten może wystawić skierowanie do urologa, jeśli potrzebujesz oceny specjalisty. Po pierwszej wizycie urolog może zlecać kolejne badania, np. rezonans lub tomografię, bez każdorazowego wracania do lekarza rodzinnego po nowe skierowanie.
Sprawdź: Kiedy pójść do kardiologa?
Źródła: