- Analiza z 2024 roku ujawnia, dlaczego złość na dźwięk mlaskania to problem neurologiczny, a nie twoja fanaberia
- Irytujące odgłosy jedzenia wydawane przez bliskich denerwują najbardziej z powodu silnego kontekstu emocjonalnego
- Badania kliniczne z 2025 roku potwierdzają, że terapia poznawczo-behawioralna to skuteczna odpowiedź na pytanie, jak leczyć mizofonię
- Ta specyficzna nadwrażliwość na dźwięki może dotyczyć nawet co piątego dorosłego i często współwystępuje z zaburzeniami lękowymi
Dlaczego dźwięk mlaskania wywołuje złość? Wyjaśniamy, czym jest mizofonia
Dźwięk głośnego przeżuwania, siorbania czy chrupania wywołuje w tobie niepohamowaną złość? Nie jesteś sam i to nie twoja wina. Ta nietypowa nadwrażliwość na dźwięki ma swoją nazwę – to mizofonia. Przez lata uważana za zwykłą fanaberię lub cechę osobowości, dzisiaj jest już uznawana za realny problem neurologiczny.
Jedna z analiz opublikowanych w 2024 roku rzuca nowe światło na sprawę, wskazując na nadmierną aktywację specyficznego obszaru w mózgu. Chodzi o przednią część kory zakrętu środkowego, która odpowiada za przetwarzanie emocji. U osób z mizofonią mózg błędnie przypisuje tym dźwiękom ogromne znaczenie, wysyłając prawdziwy sygnał alarmowy i uruchamiając reakcję „walcz lub uciekaj”. Objawia się to przyspieszonym biciem serca i nagłym, silnym stresem.
Mizofonia w związku. Dlaczego odgłosy bliskich irytują najbardziej?
Zastanawiałeś się kiedyś, dlaczego te same irytujące odgłosy jedzenia wydawane przez bliskich denerwują znacznie bardziej? Okazuje się, że to kluczowa cecha mizofonii, która ma ogromny wpływ na relacje rodzinne i partnerskie. Zjawisko to prowadzi często do unikania wspólnych posiłków i narastających napięć w domu.
Badania naukowe z 2024 roku jasno to potwierdzają, pokazując, że kontekst emocjonalny ma fundamentalne znaczenie. Nasz mózg silniej reaguje, gdy przypisuje dźwięk komuś, z kim łączy nas bliska więź. Ten mechanizm sprawia, że problem staje się wyzwaniem nie tylko dla osoby z mizofonią, ale dla całej jej rodziny.
Jak leczyć mizofonię? Terapia poznawczo-behawioralna przynosi efekty
Kluczem do zarządzania mizofonią w domu jest otwarta komunikacja i szukanie kompromisów, jak sugerują specjaliści. Jednak gdy rozmowy nie wystarczą, skutecznym rozwiązaniem może okazać się terapia poznawczo-behawioralna (CBT), która jest jedną z odpowiedzi na pytanie, jak leczyć mizofonię.
Badania kliniczne z 2025 roku wykazały, że po trzymiesięcznej terapii aż 56% pacjentów odczuło znaczną poprawę, a efekty te utrzymywały się nawet rok po jej zakończeniu. Terapia uczy technik koncentracji na zadaniu, pomaga redukować pobudzenie emocjonalne i zmieniać negatywne nastawienie do dźwięków-wyzwalaczy, co realnie poprawia jakość życia.
Co piąty dorosły może mieć mizofonię. Z czym jeszcze się ona wiąże?
Mizofonia jest znacznie częstsza, niż mogłoby się wydawać i może dotykać nawet do 18,4% dorosłych w stopniu klinicznie istotnym. Badania naukowe z 2024 roku pokazują, że pierwsze objawy pojawiają się najczęściej już w dzieciństwie. W Polsce problem również jest zauważalny. Polska analiza z tego samego roku wskazuje, że prawie 15% osób z mizofonią ma z jej powodu poważne problemy z koncentracją uwagi w pracy lub szkole.
Co więcej, te same badania ujawniły także możliwy związek genetyczny między mizofonią a zaburzeniami nastroju, takimi jak lęk czy depresja. Chociaż mizofonia jest odrębnym schorzeniem, to trudności w regulacji emocji, zwłaszcza złości na denerwujące dźwięki, tworzą błędne koło, wzmacniając negatywne reakcje. To pokazuje, że problem jest złożony i często wymaga wsparcia specjalisty, by odzyskać wewnętrzny spokój.
