Co to jest MCH?
MCH to skrót od angielskiego mean corpuscular hemoglobin i oznacza średnią masę hemoglobiny w krwince czerwonej. Parametr ten informuje, ile hemoglobiny (czyli białka odpowiedzialnego za transport tlenu) znajduje się w erytrocycie.
Wartość MCH wyrażana jest w pikogramach (pg). Norma dla dorosłych osób zwykle mieści się w zakresie 27-31 pg, choć może się nieco różnić w zależności od laboratorium i użytej metody pomiaru.
Dlaczego MCH jest ważne?
Wskaźnik MCH pomaga określić typ niedokrwistości (anemii), jeśli występuje obniżony poziom hemoglobiny lub czerwonych krwinek. To jedno z narzędzi diagnostycznych, które pozwala lekarzowi zawęzić możliwe przyczyny obniżonej liczby erytrocytów.
Wraz z innymi parametrami morfologii – MCV (średnia objętość krwinki czerwonej) czy MCHC (średnie stężenie hemoglobiny w erytrocycie) – MCH tworzy pełniejszy obraz stanu układu krwiotwórczego.
Co oznacza niski MCH?
Obniżony poziom MCH wskazuje, że erytrocyty zawierają mniej hemoglobiny, niż jest to uznawane za normę. Taki wynik może sugerować niedokrwistość i wymaga dalszej diagnostyki w celu ustalenia jej przyczyny.
Najczęstszym powodem niskiego MCH jest niedobór żelaza. Dotyczy to szczególnie kobiet w wieku rozrodczym, osób stosujących dietę ubogą w ten pierwiastek lub tych, u których występuje przewlekła utrata krwi, np. z powodu obfitych miesiączek czy niewykrytych krwawień z przewodu pokarmowego.
Niski MCH może być również związany z chorobami przewlekłymi, które wpływają na funkcjonowanie szpiku i produkcję hemoglobiny. Inną możliwą przyczyną są wrodzone zaburzenia, jak talasemia – genetyczna choroba częściej występująca w rejonach śródziemnomorskich i w Azji, która prowadzi do nieprawidłowej syntezy hemoglobiny.
Co oznacza podwyższone MCH?
Podwyższona wartość MCH należy do rzadko spotykanych nieprawidłowości w morfologii krwi. Może jednak sygnalizować istotne zaburzenia w organizmie, szczególnie jeśli towarzyszą jej inne odchylenia w parametrach hematologicznych. Najczęściej wysokie MCH występuje w przebiegu anemii megaloblastycznej – niedokrwistości, która rozwija się w wyniku niedoboru witaminy B12 lub kwasu foliowego.
Podwyższone MCH może również pojawić się u osób z przewlekłymi chorobami wątroby, u których dochodzi do zaburzeń dojrzewania komórek krwi. Często obserwuje się je także w przypadku przewlekłego nadużywania alkoholu (alkohol wpływa nie tylko na produkcję krwinek, ale także na wchłanianie i metabolizm witamin z grupy B). Inną możliwą przyczyną jest niedoczynność tarczycy, gdzie zaburzenia hormonalne wpływają na procesy krwiotworzenia.
Kiedy warto zbadać MCH?
Badanie MCH jest jednym z parametrów oznaczanych automatycznie podczas standardowej morfologii krwi – jednego z najczęściej wykonywanych badań laboratoryjnych. Morfologia bywa zlecana zarówno profilaktycznie, jak i w sytuacjach, gdy pacjent zgłasza niepokojące objawy mogące sugerować zaburzenia krwiotwórcze lub ogólnoustrojowe. Należą do nich m.in. przewlekłe zmęczenie, osłabienie, bladość skóry i błon śluzowych, duszność przy wysiłku, zawroty głowy, a także oznaki pogorszenia kondycji organizmu, takie jak łamliwość paznokci czy nadmierne wypadanie włosów.
Warto pamiętać, że morfologia krwi to proste i mało inwazyjne badanie, które dostarcza wielu cennych informacji o funkcjonowaniu organizmu. Pozwala wcześnie wychwycić oznaki anemii, infekcji, stanów zapalnych czy zaburzeń krzepnięcia. Regularne wykonywanie morfologii – najlepiej raz w roku – to skuteczny sposób monitorowania zdrowia.
