- Badania opublikowane przez Uniwersytet Stanforda pokazują, że ludzie zazwyczaj mocno niedoszacowują chęci otoczenia do niesienia szczerej pomocy
- Uparte rozwiązywanie wszystkich problemów w pojedynkę bardzo szybko doprowadza do ogromnego stresu i poczucia życiowego wypalenia
- Jak czytamy na łamach bazy PubMed Central, ciągłe odrzucanie wsparcia ze strony bliskich jest najprostszą drogą do bolesnego poczucia osamotnienia
Dlaczego tak trudno nam prosić o pomoc w codziennych sprawach?
Codzienne życie potrafi mocno przytłoczyć, a mimo to rzadko decydujemy się na prośbę o wsparcie, nawet gdy ktoś bliski jest obok. Zamiast otwarcie powiedzieć o swoim zmęczeniu, bierzemy na siebie kolejne obowiązki i zaciskamy zęby. Jak pokazują badania opublikowane przez Uniwersytet Stanforda, często wystarczy po prostu odezwać się i poprosić, ale z jakiegoś powodu bardzo się przed tym wzbraniamy.
Wynika to z naszych głęboko zakorzenionych obaw przed odrzuceniem oraz strachu, że wyjdziemy na osoby słabe i nieporadne. Po prostu nie chcemy robić innym kłopotu i z góry zakładamy, że nasza prośba będzie dla nich wielkim ciężarem. W rzeczywistości zazwyczaj mocno niedoszacowujemy tego, jak bardzo znajomi i nieznajomi chcą nam pomóc oraz jak dobrze się z tym później czują.
Do czego prowadzi ciągłe liczenie na siebie?
Zbyt mocne trzymanie się własnej niezależności ma swoją wysoką cenę, którą płacimy każdego dnia. Kiedy uparcie staramy się rozwiązywać wszystkie problemy w pojedynkę, szybko doprowadzamy do ogromnego stresu i poczucia wypalenia. Jak czytamy na łamach bazy PubMed Central, takie ciągłe odrzucanie wsparcia jest prostą drogą do bolesnego poczucia osamotnienia.
Mechanizm tego zjawiska jest dość prosty i opiera się na tym, że otoczenie z czasem przestaje wychodzić z inicjatywą. Jeśli bliscy widzą, że zawsze radzisz sobie sam i odmawiasz przyjęcia wyciągniętej ręki, w końcu przestają ją wyciągać. W ten sposób sami odcinamy się od ludzi, co tylko pogłębia nasz smutek i sprawia, że czujemy się z kłopotami zupełnie sami.
Jak skutecznie przełamać opór i zacząć prosić bliskich o wsparcie?
Dobrym pomysłem może być wprowadzenie do swojego życia kilku jasnych zasad komunikacji, które ułatwią te trudne rozmowy:
- Mów wprost o co ci chodzi, unikaj owijania w bawełnę i nie zakładaj, że inni domyślą się twoich potrzeb na podstawie samych westchnień
- Podziel się swoimi uczuciami, opisując faktyczną sytuację ze swojej perspektywy bez zrzucania na nikogo winy
- Zachowaj pewny ton głosu i kontakt wzrokowy, co pomoże ci zbudować wzajemny szacunek podczas zwykłej rozmowy
- Pokaż korzyści, mówiąc szczerze o tym, jak bardzo odciąży cię dana przysługa i jak wielką wdzięczność poczujesz
Takie szczere i otwarte podejście sprawia, że druga strona czuje się doceniona i znacznie chętniej włącza się w rozwiązanie twojego problemu.
Co się zmienia, gdy w końcu odważymy się poprosić o pomoc?
Kiedy w końcu decydujemy się otworzyć przed drugim człowiekiem, nagle okazuje się, że nasze najczarniejsze scenariusze rzadko się sprawdzają. Zamiast odrzucenia czy chłodnej oceny, najczęściej spotykamy się z życzliwością oraz szczerą chęcią niesienia pomocy. Ludzie naprawdę lubią czuć się potrzebni, a odciążanie innych zwyczajnie sprawia im przyjemność i poprawia im nastrój. Gdy pozwalamy komuś wejść do naszego świata i nam pomóc, budujemy dużo silniejszą relację, która naturalnie leczy nas z poczucia samotności.
5
Źródła
- Stanford Report () (https://news.stanford.edu/stories/2022/09/asking-help-hard-people-want-help-more-realize)
- BMC Public Health (PubMed Central) () (https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC11866779/)
- Perceived need and help-seeking for psychosocial support among health and social care professionals: a systematic review and meta-analysis () (https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC12599111/)
- Cambridgeshire and Peterborough NHS Foundation Trust (CPFT) – “Interpersonal Effectiveness” (PDF) () (https://www.cpft.nhs.uk/download.cfm?doc=docm93jijm4n1300.pdf&ver=1726)
