- Nasilone wypadanie włosów może występować pod koniec lata i na początku jesieni
- Codzienna utrata 50–100 włosów zwykle mieści się w fizjologicznej normie
- Wypadanie po chorobie, diecie lub dużym stresie często zaczyna się z opóźnieniem
- Okrągłe łyse placki, świąd skóry głowy i wyraźnie poszerzający się przedziałek wymagają konsultacji
Jesienne wypadanie włosów a cykl wzrostu
Jesienne wypadanie włosów nie jest jedynie popularnym określeniem. Badania nad cyklem włosa wskazują, że u części osób więcej mieszków przechodzi w fazę spoczynku pod koniec lata, a zwiększone wypadanie bywa zauważalne w sierpniu, wrześniu lub październiku. Nie dzieje się tak u wszystkich i nie oznacza automatycznie choroby.
Włos rośnie przez lata, potem na kilka miesięcy przechodzi w fazę spoczynku, a na końcu wypada, robiąc miejsce kolejnemu. W zdrowej skórze głowy cykle poszczególnych mieszków włosowych nie są zsynchronizowane. Zwykle wypada około 50–100 włosów dziennie, ale trudno wiarygodnie ocenić ich liczbę po jednym myciu.
Więcej włosów na szczotce nie zawsze oznacza przerzedzenie
Przy przejściowym, nasilonym wypadaniu włosy wypadają dość równomiernie z całej głowy. Można zauważyć ich więcej w odpływie lub na szczotce, ale linia włosów i szerokość przedziałka nie muszą wyraźnie się zmieniać. Często na końcu włosa widać małą, jasną zgrubiałą cebulkę, co jest typowe dla włosa, który zakończył swój cykl.
Inaczej wygląda łamanie włosów. Na ubraniach i szczotce pojawiają się wtedy krótsze odcinki o różnych długościach, bez cebulki, a pasma stają się nierówne i szorstkie. Rozjaśnianie, wysoka temperatura, częste prostowanie oraz ciasne upięcia nie muszą powodować wypadania z mieszka, ale mogą wyraźnie zwiększać łamliwość.
Jesień nie zawsze jest przyczyną wypadania włosów
Nasilone wypadanie włosów bywa objawem łysienia telogenowego, czyli przejściowej reakcji organizmu na wcześniejsze obciążenie, na przykład chorobę, silny stres lub restrykcyjną dietę. Charakterystyczne jest opóźnienie: włosy często zaczynają wypadać dopiero po 2–6 miesiącach od czynnika wyzwalającego. Dlatego jesienią warto przypomnieć sobie nie tylko ostatnie tygodnie, lecz także wydarzenia z lata i późnej wiosny.
Do częstych przyczyn należą:
- wysoka gorączka, infekcja lub pobyt w szpitalu
- gwałtowne odchudzanie, bardzo restrykcyjna dieta albo niedożywienie
- silny lub długotrwały stres
- poród, duża utrata krwi albo zabieg operacyjny
- niedobór żelaza, choroby tarczycy i niektóre leki
Nie należy jednak tłumaczyć każdego przypadku sezonowym nasileniem wypadania włosów. Gdy pojawiają się okrągłe łyse placki, zaczerwienienie, łuszczenie, ból lub pieczenie skóry głowy, problem wymaga szybszej konsultacji. Warto też skonsultować problem, jeśli przedziałek wyraźnie się poszerza, włosy wypadają garściami albo nasilone wypadanie utrzymuje się dłużej niż sześć miesięcy.
Jesienne wypadanie włosów. Co naprawdę mogą kosmetyki?
Przy przejściowym wypadaniu najważniejsze jest ograniczenie dodatkowego uszkadzania włosów. W praktyce pomaga delikatne rozczesywanie, luźniejsze upięcia, rzadsze zabiegi chemiczne i suszenie chłodnym lub letnim nawiewem. Szampon ani wcierka nie powstrzymają od razu wypadania włosów, które są już w końcowej fazie cyklu.
Nie warto też zaczynać kilku suplementów naraz tylko dlatego, że włosy wypadają jesienią. Preparaty z witaminami i minerałami nie zastępują rozpoznania przyczyny, a nadmiar niektórych składników również może szkodzić. Jeśli wypadanie pojawiło się nagle, jest wyraźnie nasilone albo co roku nawraca i towarzyszy mu przerzedzenie włosów, warto skonsultować się z lekarzem rodzinnym lub dermatologiem. Dopiero wtedy można dobrać potrzebne badania i dalsze postępowanie.
7
Źródła:
