Łysienie androgenowe - męski problem. Przyczyny, objawy łysienia androgenowego

2017-04-13 11:25

Łysienie androgenowe jest najczęściej występującym typem łysienia dotykającym przede wszystkim mężczyzn. Co trzeci mężczyzna między 25 a 40 rokiem życia ma problemy z wypadaniem włosów. Jakie są przyczyny łysienia androgenowego u mężczyzn? Dowiedz się, jakie są najskuteczniejsze metody leczenia łysienia androgenowego.

Łysienie androgenowe jest najczęstszą przyczyną utraty włosów u mężczyzn (aż w 95% przypadków). Nazywane jest też często łysieniem typu męskiego, ponieważ dużo częściej dotyka mężczyzn niż kobiety oraz wynika z działalności męskich hormonów. Objawy łysienia pojawić się mogą już po 20 roku życia, w takim przypadku mamy do czynienia z ciężką postacią łysienia. Zwykle objawy nasilają się proporcjonalnie wraz z wiekiem, mogą też pojawić się dopiero po 40 roku życia.

Łysienie androgenowe jest chorobą o słabo rozpoznanych przyczynach, wśród których wymienia się dziedziczne genetyczne oraz przyczyny warunkowane czynnikami zewnętrznymi. Jest to przypadłość z którą czasem ciężko się pogodzić i której leczenie ważne jest przede wszystkim ze względu na niską samoocenę osób nią dotkniętych i wynikających z niej problemów natury psychologicznej.

Przyczyny łysienia androgenowego typu męskiego

Bezpośrednią przyczyną wypadania włosów w rejonie skroni i czubka głowy jest działalność androgenów – męskich hormonów odpowiadających za prawidłowy rozwój męskich cech płciowych oraz funkcje seksualne. Podstawowym hormonem należącym do androgenów jest testosteron, który wpływa na kształtowanie płci i wtórnych cech płciowych u mężczyzn. Androgeny regulują porost włosów, stymulując ich rośnięcie na twarzy, są też jednak odpowiedzialne za ich zanik na skroniach i czubku głowy.

Wpływ na tę sytuację ma enzym występujący w gruczołach łojowych przy mieszkach włosowych – 5-alfa-reduktaza. Enzym ten zamienia testosteron w jego aktywną formę – dihydrotestosteron (DHT). DHT jest odpowiedzialny z łysienie androgenowe – pod jego wpływem mieszki włosowe się kurczą, a faza wzrostu włosa się skraca, co w efekcie powoduje rozwój coraz słabszych włosów i ich ostateczny zanik. To niepożądane działanie dihydrotestosteronu jest przypisywane występującej u wielu mężczyzn nadwrażliwości na tę postać hormonu. Nadwrażliwość jest z kolei genetyczna i dziedziczna.

Wśród pośrednich przyczyn wpływających na rozwój łysienia androgenowego wymienia się także: stres i złe warunki życia, palenie papierosów oraz przyjmowanie suplementów zwiększających masę mięśniową, które rozregulowują gospodarkę hormonalną.

  • Ostatnie badania przeprowadzone przez naukowców z Uniwersytetu w Edynburgu udowodniły, że przyczyny łysienia mogą być bardziej skomplikowane. Badania genetyczne wskazały 287 rejonów genetycznych powiązanych z tą przypadłością. Dzięki opracowaniu dokładniejszych schematów przewidywania wystąpienia choroby na podstawie markerów genetycznych, będzie można w przyszłości opracować skuteczniejsze metody jej zapobiegania i leczenia.

Objawy łysienia androgenowego typu męskiego

Łysienie androgenowe męskie ma specyficzne objawy, a do jego diagnozy zwykle wystarczy wywiad z pacjentem i badanie kliniczne. W pierwszym etapie łysienia włosy stają się cieńsze i wypadają w rejonie skroni i czoła, w związku z czym następuje stopniowe cofanie się linii włosów na czole.

Następnie włosy zaczynają zanikać w rejonie centralnej części głowy. Owłosienie nie znika zaś z potylicy i tam włosy rosną w normalnym trybie*.

* Źródło: Hagenaars SP, Hill WD, Harris SE, Ritchie SJ, Davies G, Liewald DC, et al. (2017) Genetic prediction of male pattern baldness. PLoS Genet 13(2)

Leczenie łysienia androgenowego typu męskiego

Obecnie w leczeniu łysienia androgenowego męskiego stosuje się metody farmakologiczne i chirurgiczne. Metody farmakologiczne można podzielić na leczenie ogólnoustrojowe i leczenie miejscowe. Im wcześniej rozpocznie się leczenie, tym lepsze rezultaty można osiągnąć. Leczeniem problemów z wypadaniem włosów zajmuje się lekarz trycholog.

  • Leczenie ogólnoustrojowe – w leczeniu ogólnoustrojowym wykorzystuje się finasteryd, który blokuje powstawanie DHT. Lek podawany jest w postaci tabletek dostępnych na receptę. Efektów spodziewać się można po 6 miesiącach do roku. Leczenie nie zawsze jest skuteczne, powoduje zahamowanie wypadania włosów, a nie ich porost. Najlepsze efekty osiągane są w rejonie centralnym głowy. Lek działa tylko podczas jego regularnego stosowania, po zaprzestaniu zażywania, włosy znowu zaczynają wypadać. Przyjmowanie finasterydu może spowodować skutki uboczne w postaci zaburzeń erekcji i spadku libido.
  • Leczenie miejscowe – do stosowania miejscowego zalecany jest minoksidil. Występuje on w dwóch stężeniach – w stężeniu 2% dostępny jest bez recepty, a w stężeniu 5% na receptę. Lek należy wcierać w skórę głowy dwa razy dziennie. Minoksidil poprawia ukrwienie skóry głowy, zwiększa syntezę DNA i w efekcie stymuluje wzrost włosów. Efekty widać po kilku miesiącach, utrzymują się przez 12 miesięcy, a następnie skuteczność leku spada. Po zaprzestaniu stosowania, włosy wracają do poprzedniej kondycji.
  • Leczenie chirurgiczne – przeszczep – w leczeniu chirurgicznym używa się włosów z potylicy, których wzrost nie jest zaburzony, do przeszczepu w rejony łysiejące. Przeszczepy mają formę mini lub mikrotrasplantów o wielkości 1-2 mm lub 0,7-0,9 mm. Podczas zabiegu trwającego do 5 godzin, przeszczepia się kilka tysięcy mieszków włosowych, z których zaczynają wyrastać nowe włosy po 3 miesiącach. Przeszczep włosów jest najskuteczniejszą metodą leczenia, na mieszki włosowe z rejonów potylicy działanie DHT nie ma wpływu, w związku z tym łysienie androgenowe nie powróci.
Czy artykuł był przydatny?
Przykro nam, że artykuł nie spełnił twoich oczekiwań.