Cane corso italiano: niezawodny stróż i obrońca

2020-02-04 12:22

Cane corso italiano to rasa od wieków wykorzystywana do stróżowania. W dzisiejszych czasach pełnią popularna obecnie rolę psów obronnych. Posiadanie tego psa wiążę się z odpowiedzialnością - źle wychowany cane corso może być niebezpieczny dla właściciela i otoczenia. Jaki  wygląda cane corso i jaki ma charakter? 

Spis treści

  1. Cane corso: wygląd
  2. Cane corso: charakter i zachowanie
  3. Cane corso: zdrowie
  4. Cane corso: pielęgnacja i żywienie

Rasa cane corso (pełna nazwa cane corso italiano) należy do grupy molosów.

Cane corso italiano pochodzi z południowej części półwyspu Apenińskiego - według niektórych źródeł wywodzi się od starożytnych molosów, które towarzyszyły Rzymianom podczas podbojów.

Cane corso występowały też na starożytnych arenach cyrkowych biorąc udział w walkach.

Pochodzenie nazwy niektórzy wiążą ze słowem cohors oznaczające strażnika, opiekuna, inne możliwe etymologie wiążą ją ze słowem oznaczającym dzika. Obie propozycje nawiązują jednak do przeznaczenia, z jakim wiązano hodowlę tej rasy.

Cano corso od zawsze wykorzystywano do polowań na dziką zwierzynę oraz stróżowania.

Cane corso: wygląd

Cane corso to duże, muskularne psy. Samce osiągają wysokość do 68 cm w kłębie, a suki do 64 cm.

Sylwetka tej rasy jest umięśniona i mocna, a zarazem elegancka. Także kończyny cane corso są umięśnione i silne, w ruchu zwinne. Głowa psa jest duża i szeroka.

Włos cane corso jest krótki, błyszczący, gruby, łatwy w utrzymaniu.

Jeśli chodzi o umaszczenie jest ono zróżnicowane. Mamy więc maść czarną, szarą (z różnymi odcieniami szarości, grafitową, łupkową, jasno szarą, płową), rudawą, na wzór barwy jelenia, a także pręgowaną.

Cane corso: charakter i zachowanie

Cane corso to rasa o dużym temperamencie, wierny i bardzo oddany rodzinie. Dobrze rozwinięty zmysł obserwacji i nieufność czynią z tych zwierząt niezawodnego stróża i obrońcę.

Cane corso jest serdeczny i wylewny, w czym przypomina boksery (choć jest znacznie od nich spokojniejszy).

Łatwo adaptuje się w nowym domu i jest przyjazny wobec wszystkich domowników. Dobrze układają się też jego stosunki także z dziećmi, choć ze względu na wielkość psa, jego siłę, wspólne zabawy powinny odbywać się pod kontrolą dorosłych.

Cane corso nie ma wrodzonych skłonności do dominacji, ale przy nieudolnym prowadzeniu może spróbować objąć rządy w rodzinie -w nieodpowiednich rękach stanie się niebezpieczny. Jednak prawidłowo wychowany, będzie spokojny i zrównoważony.

Cane corso bez większych problemów akceptuje inne psy w swoim otoczeniu, lepiej jednak, aby nie były to zwierzęta o równie silnej osobowości, co on.

Przedstawiciele tej rasy nie wykazują agresji wobec obcych czworonogów, jeśli nie zostaną sprowokowani.

Ciekawe!

Pies rasy cane corso to typ sportowca, który nie lubi bezczynności. Wytrzymały i aktywny, wymaga sporo ruchu i nowych zadań.

Cane corso: zdrowie

Cane corso to psy odporne, które rzadko chorują.

Jeśli o nie zadbamy, będziemy zdrowo żywić, powinny do późnego wieku zachować dobrą formę.

Jak wszystkie duże psy, bywają obciążone dysplazją stawów biodrowych i skłonnościami do rozszerzenia i skrętu żołądka.

Czasem zdarzają się także stany zapalne powieki (to tzw. ektropium).

Cane corso: pielęgnacja i żywienie

Z uwagi na krótką sierść, pielęgnacja psów tej rasy nie jest zbyt skomplikowana.

Krótkie, twarde włosy bez problemu wyczeszemy przy pomocy plastikowej szczotki lub rękawiczki z wypustkami. Także kąpiel nie powinna stanowić wielkiego problemu - przeprowadzajmy ją w razie potrzeby.

Żywienie tej rasy również nie powinno być skomplikowane - cane corso nie jest wybredny. Nie oznacza to jednak, że może jeść byle co. Starając się utrzymać go w odpowiedniej kondycji, warto podawać mu karmę wysokiej jakości. Mogą być to zarówno produkty gotowe, przeznaczone dla psów ras dużych lub olbrzymich, jak i naturalne (mięso, ryż, warzywa). Jeśli zdecydujemy się na te ostatnie, powinniśmy dbać, by były uzupełnione o odpowiednie preparaty wapniowo-witaminowe i chroniące stawy. Dzienną porcję trzeba podzielić co najmniej na dwa posiłki.

Czy artykuł był przydatny?
Przykro nam, że artykuł nie spełnił twoich oczekiwań.