Rejonizacja pomocy specjalistycznej. W szpitalach nie obowiązuje już rejonizacja

Zmieniłeś miejsce zamieszkania? Nie wiesz, do jakiego lekarza się udać? Realizacja świadczeń specjalistycznej opieki ambulatoryjnej lub szpitalnej z powodu tzw. "rejonizacji" nie jest uzależniona od miejsca zamieszkania pacjenta. Odmowa leczenia stanowi naruszenie praw pacjenta!

Pacjent ma prawo wyboru świadczeniodawcy udzielającego ambulatoryjnych świadczeń specjalistycznych spośród tych placówek, które zawarły umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, z zastrzeżeniem art. 56b i art. 69b ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej, art. 153 ust. 7a ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej i art. 115 § 1a Kodeksu karnego wykonawczego.

Świadczeniobiorca ma prawo wyboru szpitala spośród szpitali, które zawarły umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, z zastrzeżeniem art. 56b i art. 69b ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej, art. 153 ust. 7a ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej i art. 115 § 1a Kodeksu karnego wykonawczego.

Zgodnie z postanowieniami ustawy o świadczeniach zdrowotnych finansowanych ze środków publicznych, pacjent ma prawo wyboru świadczeniodawcy udzielającego ambulatoryjnych świadczeń specjalistycznych (art. 29) lub szpitalnych (art. 30) spośród wszystkich świadczeniodawców, którzy zawarli umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej z Narodowym Funduszem Zdrowia.

Naruszenie praw należy zgłosić do Rzecznika Praw Pacjenta

Pacjent ma prawo leczyć się na podstawie skierowania na terenie całego kraju.  Odmowa udzielenia świadczenia z powodu tzw. "rejonizacji" stanowi naruszenie prawa pacjenta. W sytuacji takiego naruszenia prawa, pacjent ma możliwość skierowania skargi do dyrektora jednostki zdrowia w którym doszło do odmowy udzielenia świadczenia, właściwego Oddziału NFZ, lub do Rzecznika Praw Pacjenta.

Zawody ograniczające wybór świadczeniodawcy do miejsca pracy (służby mundurowe)

Natomiast prawo wyboru szpitala jest prawem ograniczonym, wyznaczonym przez umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Regulacja ta nie daje zatem podstaw do wyprowadzenia prawa do świadczeń w jednostce służby zdrowia usytuowanej terytorialnie.

Warto podkreślić, iż funkcjonariusze w służbie kandydackiej (straży granicznej), na zasadach określonych w ustawie  o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, mają prawo wyboru:

1) lekarza i pielęgniarki podstawowej opieki zdrowotnej,

2) świadczeniodawcy udzielającego ambulatoryjnych świadczeń specjalistycznych,

3) lekarza dentysty,

4) szpitala

Spośród świadczeniodawców, którzy zawarli umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, mających siedzibę w terytorialnym zasięgu działania jednostki organizacyjnej Straży Granicznej.

Ograniczone prawo wyboru mają pacjenci, którzy pełnią służbę w formacjach uzbrojonych niewchodzących w skład Sił Zbrojnych. Mają oni, bowiem mają prawo wyboru:

1) lekarza i pielęgniarki podstawowej opieki zdrowotnej,

2) świadczeniodawcy udzielającego ambulatoryjnych świadczeń specjalistycznych,

3) lekarza dentysty,

4) szpitala

w miejscu pełnienia służby, spośród świadczeniodawców, którzy zawarli umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, będących jednostkami budżetowymi tworzonymi i nadzorowanymi przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych, posiadających w strukturze organizacyjnej ambulatorium, ambulatorium z izbą chorych lub lekarza podstawowej opieki zdrowotnej, albo będących podmiotami leczniczymi utworzonymi przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych.

Prawne podstawy wyboru miejsca leczenia dla osób pozbawionych wolności

Natomiast skazanemu odbywającemu karę pozbawienia wolności nie przysługuje prawo wyboru lekarza i pielęgniarki podstawowej opieki zdrowotnej, świadczeniodawcy udzielającego ambulatoryjnych świadczeń opieki zdrowotnej, lekarza dentysty oraz szpitala.

W stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego o konieczności przeniesienia osoby pozbawionej wolności do szpitala więziennego lub innego szpitala może zdecydować lekarz inny niż lekarz więziennej służby zdrowia, ratownik medyczny lub pielęgniarka systemu Państwowego Ratownictwa Medycznego. Jeżeli osoba pozbawiona wolności kierowana jest w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego do szpitala więziennego, o tej sytuacji powiadamia się dyrektora tego szpitala lub upoważnionego przez niego lekarza więziennej służby zdrowia.

 

Podstawa prawna:

Ustawa o świadczeniach z opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych ( Dz.U. z 2008 Nr 164 poz. 1027 ze zm.)

Czy artykuł był przydatny?
Przykro nam, że artykuł nie spełnił twoich oczekiwań.

NOWY NUMER

Czytaj e-wydanie cenie 1,00 zł i zyskaj dostęp do numerów archiwalnych! W nr 6/2020 "Zdrowia" m.in.: jak działają jelita, 10 pytań o wazektomię, uzależnienia a płeć, dłonie pod ochroną, ćwiczenia na smukłe nogi. "Zdrowie" to 76 stron rzetelnej wiedzy!

Dowiedz się więcej
Miesięcznik Zdrowie  6/2020
KOMENTARZE