Xeplion

1 amp. zawiera 75 mg, 100 mg lub 150 mg paliperydonu.

Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Xeplion 1 amp.-strzyk. + 2 igły, zaw. do wstrz. o przedł. uwalnianiu

Paliperidone

2068.85 zł 2019-04-05

Działanie

Paliperydon jest selektywnym czynnikiem blokującym działanie monoamin. Wiąże się silnie z receptorami serotoninergicznymi 5-HT2 i dopaminergicznymi D2. Blokuje również receptory adrenergiczne α1 oraz nieznacznie słabiej receptory histaminowe H1 i receptory adrenergiczne α2. Paliperydon nie łączy się z receptorami cholinergicznymi. Pomimo, że jest silnym antagonistą receptora D2, przez co łagodzi objawy pozytywne schizofrenii, to w mniejszym stopniu wywołuje katalepsję i osłabia funkcje motoryczne niż tradycyjne neuroleptyki. Dominujący ośrodkowy antagonizm serotoninowy może zmniejszać skłonność paliperydonu do wywoływania objawów pozapiramidowych. Po podaniu domięśniowym pojedynczej dawki stężenie paliperydonu w osoczu stopniowo wzrasta, osiągając wartość maksymalną przy medianie czasu Tmax wynoszącej 13 dni. Uwalnianie substancji czynnej rozpoczyna się już w 1. dniu i trwa przez co najmniej 4 miesiące. Po wstrzyknięciu domięśniowo pojedynczych dawek (25-150 mg) do mięśnia naramiennego zaobserwowano stężenie Cmax większe o ok. 28% w porównaniu do wstrzyknięcia do mięśnia pośladkowego. Dwa początkowe wstrzyknięcia do mięśnia naramiennego dawki 150 mg w 1. dniu i dawki 100 mg w 8. dniu ułatwiają szybkie uzyskanie stężeń terapeutycznych. Całkowita dostępność biologiczna palmitynianu paliperydonu wynosi 100%. Tydzień po podaniu doustnym pojedynczej dawki 1 mg natychmiast uwalnianego 14C-paliperydonu 59% dawki było wydalane w postaci niezmienionej z moczem, co oznacza, że paliperydon nie jest w znacznym stopniu metabolizowany przez wątrobę. Około 80% podanej dawki znakowanej radioaktywnie wykryto w moczu, a 11% w kale. Eliminacja paliperydonu zmniejsza się wraz z osłabieniem czynności nerek.

Dawkowanie

Domięśniowo. Dorośli. Zaleca się rozpoczęcie stosowania od dawki 150 mg w 1. dniu leczenia i 100 mg tydzień później (8. dzień). W obu przypadkach preparat należy podawać do mięśnia naramiennego, aby szybko uzyskać stężenie terapeutyczne. Trzecią dawkę należy podać miesiąc po podaniu drugiej dawki inicjującej. Zalecana dawka podtrzymująca wynosi 75 mg, podawane co miesiąc; u niektórych pacjentów korzystne może być stosowanie mniejszej lub większej dawki w zalecanym zakresie od 25 do 150 mg, zależnie od indywidualnej tolerancji leku i (lub) skuteczności. Pacjenci z nadwagą lub otyli mogą wymagać dawek z górnego zakresu. Po podaniu drugiej dawki inicjującej comiesięczne dawki podtrzymujące można wstrzykiwać do mięśnia naramiennego lub pośladkowego. Dostosowanie dawki podtrzymującej można przeprowadzać co miesiąc (całkowity efekt leczniczy podawania dawek podtrzymujących może nie być widoczny przez kilka miesięcy). Zamiana z doustnego paliperydonu o przedłużonym uwalnianiu lub doustnego rysperydonu na Xeplion. Stosowanie iniekcji należy rozpocząć, jak opisano powyżej. U pacjentów uprzednio ustabilizowanych przy użyciu różnych dawek paliperydonu w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu, można uzyskać podobną ekspozycję na paliperydon w stanie stacjonarnym stosując terapię podtrzymującą preparatem podawanym co miesiąc w postaci wstrzyknięć. Dawka 3 mg na dobę odpowiada dawce 25-50 mg co miesiąc w postaci iniekcji (odpowiednio 6 mg/doba – 75 mg co miesiąc, 9 mg/doba – 100 mg co miesiąc, 12 mg/doba – 150 mg co miesiąc). W momencie rozpoczęcia leczenia, można przerwać podawanie stosowanego wcześniej doustnego paliperydonu lub doustnego rysperydonu. U niektórych pacjentów korzystne może być stopniowe wycofywanie wcześniej stosowanego leku. U pacjentów przestawianych z większych dawek doustnych przez pierwsze 6 miesięcy można, alternatywnie, rozważyć wstrzyknięcia do mięśnia naramiennego. Zamiana z rysperydonu w postaci iniekcji o przedłużonym działaniu na Xeplion. Nie jest wymagany tygodniowy rozpoczynający schemat dawkowania, obejmujący wstrzyknięcia domięśniowe (odpowiednio w 1. dniu i 8. dniu). Należy zastąpić paliperydonem następne zaplanowane wstrzyknięcie. Dawka rysperydonu w postaci iniekcji 25 mg co 2 tyg. odpowiada dawce 50 mg paliperydonu co miesiąc w iniekcji (odpowiednio 37,5 mg co 2 tyg. odpowiada 75 mg co miesiąc, 50 mg co 2 tyg. odpowiada 100 mg co miesiąc). Pominięcie dawki. Aby uniknąć pominięcia dawki, pacjentom można podać drugą dawkę 4 dni przed lub po wyznaczonym terminie jednego tygodnia (8. dnia). Aby uniknąć pominięcia comiesięcznej dawki, pacjentom można podać wstrzyknięcie do 7 dni przed lub po upłynięciu miesięcznego terminu. Jeśli od pierwszego wstrzyknięcia upłynęło mniej niż 4 tyg., pacjentowi należy jak najszybciej podać drugą dawkę wynoszącą 100 mg do mięśnia naramiennego. Po 5 tygodniach od pierwszego wstrzyknięcia (niezależnie od terminu drugiego wstrzyknięcia) pacjentowi należy podać trzecią dawkę wynoszącą 75 mg, do mięśnia naramiennego lub pośladkowego. Następnie należy przestrzegać zwykłego comiesięcznego cyklu wstrzyknięć. Jeśli od pierwszego wstrzyknięcia upłynęło od 4 do 7 tyg., należy wznowić dawkowanie, rozpoczynając od 2 wstrzyknięć po 100 mg do mięśnia naramiennego najszybciej, jak to możliwe, kolejne wstrzyknięcie do mięśnia naramiennego tydzień później, następnie wznowić zwykły cykl wstrzyknięć. Jeśli od pierwszego wstrzyknięcia upłynęło ponad 7 tyg., należy rozpocząć dawkowanie zgodnie z zamieszczonym powyżej opisem zalecanego rozpoczęcia dawkowania. Po rozpoczęciu leczenia zaleca się comiesięczny cykl dawek podtrzymujących. Jeśli od ostatniego wstrzyknięcia upłynęło mniej niż 6 tygodni, należy możliwie jak najszybciej podać ustaloną poprzednio dawkę stabilizującą. Następnie podawać dawkę w miesięcznych odstępach. Jeśli od ostatniego wstrzyknięcia upłynęło więcej niż 6 tygodni, zaleca się: 1. u pacjentów stabilnych po dawce od 25 do 100 mg możliwie jak najszybsze wstrzyknięcie do mięśnia naramiennego takiej samej dawki, na jakiej poprzednio utrzymywał się stabilny stan pacjenta, kolejne wstrzyknięcie do mięśnia naramiennego (takiej samej dawki) tydzień później (8. dzień), wznowienie zwykłego comiesięcznego cyklu wstrzyknięć; 2. u pacjentów stabilnych po dawce 150 mg możliwie jak najszybsze wstrzyknięcie dawki 100 mg do mięśnia naramiennego, kolejne wstrzyknięcie dawki 100 mg do mięśnia naramiennego tydzień później (8. dzień), wznowienie zwykłego comiesięcznego cyklu wstrzyknięć. Jeśli od ostatniego wstrzyknięcia upłynęło ponad 6 miesięcy, należy rozpocząć dawkowanie zgodnie z zamieszczonym powyżej opisem zalecanego rozpoczęcia dawkowania. Szczególne grupy pacjentów. Nie ustalono skuteczności i bezpieczeństwa stosowania u osób w wieku >65 lat, nie zaleca się zmiany dawkowania, z wyjątkiem osób z zaburzeniami czynności nerek. U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek (CCr od ≥50 do Sposób podawania. Wstrzykiwać powoli, głęboko do mięśnia naramiennego lub pośladkowego. Dawkę należy podawać w pojedynczym wstrzyknięciu.

Wskazania

Leczenie podtrzymujące schizofrenii u stabilnych dorosłych pacjentów leczonych paliperydonem lub rysperydonem. U wybranych dorosłych pacjentów ze schizofrenią, którzy reagowali wcześniej na doustny paliperydon lub rysperydon, można stosować lek bez uprzedniej stabilizacji za pomocą terapii doustnej, jeśli objawy psychotyczne są łagodne do umiarkowanych i wskazana jest terapia w postaci długodziałających iniekcji.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną, rysperydon lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

Środki ostrożności

Preparatu nie należy stosować do leczenia silnego pobudzenia ani ostrych stanów psychotycznych, gdy wymagane jest natychmiastowe złagodzenie objawów. Należy zachować ostrożność, gdy lek jest przepisywany pacjentom z rozpoznaną chorobą układu sercowo-naczyniowego albo wydłużeniem odstępu QT w wywiadzie rodzinnym oraz podczas jednoczesnego stosowania innych leków wydłużających odstęp QT. W związku ze stosowaniem paliperydonu zgłaszano występowanie złośliwego zespołu neuroleptycznego (ZZN). W razie wystąpienia u pacjenta objawów przedmiotowych lub podmiotowych wskazujących na ZZN należy odstawić wszystkie leki przeciwpsychotyczne, w tym paliperydon. W przypadku wystąpienia objawów przedmiotowych i podmiotowych dyskinez późnych, należy rozważyć odstawienie wszystkich leków przeciwpsychotycznych, w tym paliperydonu. Pacjentów z istotną klinicznie leukopenią lub polekową leukopenią/neutropenią w wywiadzie należy obserwować przez pierwszych kilka miesięcy terapii. Należy rozważyć odstawienie paliperydonu przy pierwszym objawie znaczącego klinicznie zmniejszenia liczby leukocytów, wobec braku innych czynników przyczynowych. Pacjentów z istotną klinicznie neutropenią należy uważnie obserwować, czy nie występuje u nich gorączka lub inne objawy przedmiotowe lub podmiotowe infekcji oraz podjąć natychmiastowe leczenie w razie wystąpienia takich objawów. U pacjentów z ciężką neutropenią (bezwzględna liczba neutrofilów 9/l) należy przerwać stosowanie leku i badać liczbę leukocytów do momentu powrotu wyniku do normy. Podczas leczenia paliperydonem stwierdzano wystąpienie hiperglikemii, cukrzycy i zaostrzenie przebiegu wcześniej występującej cukrzycy. W niektórych przypadkach zgłaszano wcześniej zwiększenie masy ciała, co może być czynnikiem predysponującym. Związek z kwasicą ketonową był zgłaszany bardzo rzadko, a ze śpiączką cukrzycową rzadko. Zaleca się prowadzenie odpowiedniej obserwacji klinicznej zgodnie z wytycznymi terapii przeciwpsychotycznej. U pacjentów leczonych jakimkolwiek atypowym lekiem przeciwpsychotycznym, w tym paliperydonem, należy obserwować objawy hiperglikemii, a pacjentów z cukrzycą należy regularnie badać, czy nie pogarsza się u nich kontrola glikemii. Podczas stosowania leku zgłaszano znaczne zwiększenie masy ciała - należy regularnie kontrolować masę ciała. Badania hodowli tkankowych wskazują, że prolaktyna może stymulować wzrost komórek nowotworowych w guzach piersi u ludzi. Chociaż nie stwierdzono do tej pory w badaniach klinicznych ani epidemiologicznych wyraźnego związku z podawanymi lekami przeciwpsychotycznymi, należy zachować ostrożność u pacjentów z wywiadem w tym kierunku. Paliperydon należy stosować z ostrożnością u pacjentów ze stwierdzonymi wcześniej guzami prolaktynozależnymi. Ze względu na ryzyko wystąpienia niedociśnienia ortostatycznego, należy zachować ostrożność podczas stosowania leku u pacjentów z rozpoznaną chorobą układu sercowo-naczyniowego (np.: niewydolność serca, zawał lub niedokrwienie mięśnia sercowego, zaburzenia przewodzenia), z chorobą naczyń mózgowych lub zaburzeniami predysponującymi do wystąpienia niedociśnienia (np.: odwodnienie i hipowolemia). Należy zachować ostrożność podczas stosowania leku u pacjentów z drgawkami w wywiadzie lub z innymi stanami, które mogą obniżać próg drgawkowy. U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek zaleca się dostosowanie dawki. Nie zaleca się stosowania u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CCr 1a-adrenergiczne. Nie ustalono możliwych korzyści z odstawienia leków blokujących receptory α1 przed zabiegiem usunięcia zaćmy i należy to rozważyć wobec ryzyka przerwania leczenia przeciwpsychotycznego. Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności preparatu u dzieci i młodzieży w wieku <18 lat – nie stosować. Preparat zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w dawce, jest więc zasadniczo „wolny od sodu”.

Niepożądane działanie

Bardzo często: bezsenność (w tym trudności z zasypianiem, bezsenność śródnocna). Często: zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie dróg moczowych, grypa, hiperprolaktynemia, hiperglikemia, zwiększenie masy ciała, zmniejszenie masy ciała, zmniejszenie apetytu, pobudzenie, depresja, lęk, parkinsonizm, akatyzja, sedacja/senność, dystonia, zawroty głowy, dyskineza, drżenie, ból głowy, tachykardia, nadciśnienie, kaszel, przekrwienie błony śluzowej nosa, ból w jamie brzusznej, wymioty, nudności, zaparcia, biegunka, niestrawność, ból zęba, zwiększenie aktywności aminotransferaz, ból mięśniowo-szkieletowy, bóle pleców, ból stawów, brak miesiączki, mlekotok, gorączka, astenia, zmęczenie, reakcja w miejscu wstrzyknięcia. Niezbyt często: zapalenie płuc, zapalenie oskrzeli, zakażenie dróg oddechowych, zapalenie zatok, zapalenie pęcherza moczowego, zakażenie ucha, zapalenie migdałków, grzybica paznokci, zapalenie tkanki łącznej, zmniejszenie liczby leukocytów, trombocytopenia, niedokrwistość, nadwrażliwość, cukrzyca, hiperinsulinemia, zwiększenie apetytu, jadłowstręt, zwiększenie stężenia triglicerydów we krwi, zwiększone stężenie cholesterolu we krwi, zaburzenia snu, mania, zmniejszone libido, nerwowość, koszmary senne, późne dyskinezy, omdlenia, hiperaktywność psychomotoryczna, zawroty głowy związane z pozycją ciała, zaburzenia koncentracji, dyzartria, zaburzenia smaku, niedoczulica, parestezje, niewyraźne widzenie, zapalenie spojówek, suche oko, zawroty głowy, szum w uszach, ból ucha, blok przedsionkowo-komorowy, zaburzenia przewodnictwa, wydłużenie odstępu QT w EKG, zespół tachykardii postawno-ortostatycznej, bradykardia, nieprawidłowy zapis EKG, kołatanie serca, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, duszność, przekrwienie dróg oddechowych, sapanie, ból gardła i krtani, krwawienie z nosa, dyskomfort w jamie brzusznej, zapalenie żołądka i jelit, dysfagia, suchość śluzówki jamy ustnej, wzdęcia, zwiększenie aktywności gamma-glutamylotransferazy, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, pokrzywka, świąd, wysypka, łysienie, wyprysk, sucha skóra, rumień, trądzik, zwiększone stężenie kinazy fosfokreatynowej we krwi, skurcze mięśni, sztywność stawów, osłabienie mięśni, ból szyi, nietrzymanie moczu, częstomocz, dysuria, zaburzenia erekcji, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia miesiączkowania, ginekomastia, zaburzenia seksualne, ból piersi, obrzęk twarzy, obrzęk, zwiększenie temperatury ciała, nieprawidłowy sposób chodzenia, ból w klatce piersiowej, dyskomfort w klatce piersiowej, złe samopoczucie, stwardnieniew miejscu wstrzyknięcia, upadek. Rzadko: zakażenie oka, zapalenie skóry wywołane przez roztocza, ropień podskórny, neutropenia, zwiększenie liczby eozynofilów, nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego, obecność glukozy w moczu, cukrzycowa kwasica ketonowa, hipoglikemia, polidypsja, stan splątania, somnambulizm, przytępiony afekt, anorgazmia, złośliwy zespół neuroleptyczny, niedokrwienie mózgu, brak reakcji na bodźce, utrata świadomości, zmniejszony poziom świadomości, napady drgawkowe, zaburzenia równowagi, nieprawidłowa koordynacja, jaskra, zaburzenia ruchów gałki ocznej, rotacyjne ruchy gałek ocznych, światłowstręt, zwiększone łzawienie, przekrwienie oczu, migotanie przedsionków, niemiarowość zatokowa, zakrzepica żył głębokich, napady zaczerwienienia, zespół bezdechu śródsennego, zastój krwi w płucach, rzężenie, zapalenie trzustki, obrzęk języka, nietrzymanie stolca, kamienie kałowe, zapalenie warg, wysypka polekowa, hiperkeratoza, łupież, rabdomioliza, obrzęk stawów, zastój moczu, dyskomfort piersi, obrzmienie piersi, powiększenie piersi, wydzielina z pochwy, hipotermia, dreszcze, pragnienie, zespół odstawienia leku, w miejscu wstrzyknięcia: ropień, zapalenie tkanki łącznej, torbiel, krwiak. Częstość nieznana: agranulocytoza, reakcja anafilaktyczna, zatrucie wodne, zaburzenia odżywiania związane ze snem, śpiączka cukrzycowa, kiwanie głową, zespół wiotkiej tęczówki (śródoperacyjny), zatorowość płucna, niedokrwienie, hiperwentylacja, zachłystowe zapalenie płuc, dysfonia, niedrożność jelit, ileus, żółtaczka, obrzęk naczyniowy, odbarwienie skóry, łojotokowe zapalenie skóry, nieprawidłowa postawa ciała, noworodkowy zespół odstawienny, priapizm, zmniejszenie temperatury ciała, martwica w miejscu wstrzyknięcia, wrzód w miejscu wstrzyknięcia. Paliperydon jest czynnym metabolitem rysperydonu, dlatego profile działań niepożądanych tych substancji (w tym zarówno postaci doustnych, jak i postaci we wstrzyknięciach) odpowiadają sobie wzajemnie. Podczas stosowania leków przeciwpsychotycznych mogą wystąpić: wydłużenie odstępu QT, niemiarowości komorowe (migotanie komór, częstoskurcz komorowy), nagły niewyjaśniony zgon, zatrzymanie akcji serca i torsade de pointes. Podczas stosowania leków przeciwpsychotycznych zgłaszano przypadki żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej łącznie z przypadkami zatorowości płucnej i zakrzepicy żył głębokich - częstość nieznana.

Ciąża i laktacja

Leku należy stosować w czasie ciąży, jeśli nie jest to konieczne. Noworodki narażone na działanie paliperydonu w czasie III trymestru ciąży są w grupie ryzyka, w której mogą wystąpić działania niepożądane, w tym zaburzenia pozapiramidowe i (lub) objawy odstawienne o różnym nasileniu i czasie trwania po porodzie. Obserwowano pobudzenie, wzmożone napięcie, obniżone napięcie, drżenie, senność, zespół zaburzeń oddechowych lub zaburzenia związane z karmieniem. W związku z powyższym noworodki powinny być uważnie monitorowane. Paliperydon przenika do mleka ludzkiego w takiej ilości, że może wpływać na organizm dziecka karmionego piersią, jeśli kobieta karmiąca przyjmuje dawki terapeutyczne leku. Lek nie powinien być stosowany podczas karmienia piersią. W badaniach nieklinicznych nie zaobserwowano istotnego wpływu na płodność.

Uwagi

Paliperydon może wywierać niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn ze względu na potencjalne działanie na układ nerwowy i wzrok, wiążące się z objawami takimi jak sedacja, senność, omdlenia, niewyraźne widzenie. Dlatego należy poinformować pacjentów, aby nie prowadzili pojazdów mechanicznych ani nie obsługiwali maszyn, aż do ustalenia indywidualnej podatności na działanie leku.

Interakcje

Należy zachować ostrożność w przypadku jednoczesnego podawania przez dłuższy czas z rysperydonem lu paliperydonem w postaci doustnej, ponieważ paliperydon jest aktywnym metabolitem rysperydonu i to połączenie może prowadzić do dodatkowej ekspozycji na paliperydon. Ostrożnie stosować z lekami wydłużającymi odstęp QT, takimi jak: leki przeciwarytmiczne klasy IA (chinidyna, dyzopiramid), leki przeciwarytmiczne klasy III (amiodaron, sotalol), niektóre leki przeciwhistaminowe, niektóre inne leki przeciwpsychotyczne oraz niektóre leki przeciw malarii (np. meflokina). Stosować ostrożnie w skojarzeniu z innymi lekami działającymi na o.u.n. (anksjolityki, większość leków przeciwpsychotycznych, leki nasenne, opioidy itp.) oraz z alkoholem - zwiększone ryzyko sedacji. Paliperydon może antagonizować działanie lewodopy i innych agonistów dopaminy; jeżeli konieczne jest jednoczesne podawanie preparatów, szczególnie w zaawansowanej fazie choroby Parkinsona, należy zastosować najmniejsze skuteczne dawki każdego z leków. Istnieje zwiększone ryzyko niedociśnienia ortostatycznego podczas jednoczesnego stosowania paliperydonu z innymi lekami mającymi podobne właściwości np. inne leki przeciwpsychotyczne lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (TLP). Ostrożnie stosować z innymi lekami obniżającymi próg drgawkowy (np.: pochodne fenotiazyny lub butyrofenonu, TLP lub selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny - SSRI, tramadol, meflokina). Wyniki badań in vitro wskazują na to, że CYP2D6 i CYP3A4 mogą w minimalnym stopniu uczestniczyć w metabolizmie paliperydonu, lecz nie stwierdzono ani w warunkach in vitro ani in vivo, aby te izoenzymy miały istotne znaczenie w metabolizmie paliperydonu. Jednoczesne podawanie paliperydonu z paroksetyną (silnym inhibitorem CYP2D6), nie wykazało znaczącego klinicznie wpływu na farmakokinetykę paliperydonu. Badania in vitro wykazały, że paliperydon jest substratem glikoproteiny P (P-gp). Leki indukujące P-gp (np. karbamazepina) mogą zmniejszać Cmax i AUC paliperydonu - w momencie rozpoczęcia podawania karbamazepiny należy ponownie ocenić dawkę paliperydonu i w razie potrzeby ją zwiększyć; odwrotnie w momencie odstawienia karbamazepiny należy ponownie ocenić paliperydonu i w razie potrzeby ją zmniejszyć; od 2 do 3 tygodni zajmuje osiągnięcie pełnej indukcji i w podobnym okresie od odstawienia induktora efekt się kończy. Paliperydon nie wpływa na farmakokinetykę walproinianu. Interakcja farmakokinetyczna pomiędzy paliperydonem a litem jest mało prawdopodobna.

Cena

Xeplion, cena 100% 2068.85 zł

Preparat zawiera substancję: Paliperidone

Lek refundowany: TAK
Informacje o lekach dostarcza:

"Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia."