Unidox Solutab®

1 tabl. zawiera 100 mg doksycykliny w postaci jednowodzianu. Preparat zawiera laktozę.

Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Unidox Solutab® 10 szt., tabl.

Doxycycline

9.41 zł 2019-04-05

Działanie

Antybiotyk tetracyklinowy o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego. Wywiera silne działanie bakteriostatyczne w wyniku hamowania biosyntezy białka bakterii. Do szczepów wrażliwych należą: bakterie Gram-dodatnie (Streptococcus haemolyticus α  i β, Streptococcus pneumoniae, Staphylococcus aureus, Staphylococcus epidermidis, Propionibacterium acnes, bakterie Gram-ujemne (Neisseria gonorrhoeae, Haemophillus influenzae, Brucella spp.), inne drobnoustroje (Rickettsia spp., Chlamydia spp., Mycoplasma spp., Ureaplasma spp.). Do szczepów średnio wrażliwych należą: bakterie Gram-dodatnie (Bacillus anthracis, Listeria monocytogenes), bakterie Gram-ujemne (Escherichia coli, Enterobacter spp., Bacteroides spp., Klebsiella spp., Salmonella spp., Shigella spp.). Do szczepów zazwyczaj opornych należą: Enterococcus spp., Pseudomonas spp., Proteus spp., Serratia spp. i Providencia spp. Doksycyklina całkowicie wchłania się z przewodu pokarmowego i podlega efektowi pierwszego przejścia; mleko i inne pokarmy nie mają wpływu na jej wchłanianie. Wiąże się odwracalnie z białkami osocza (80-90%). Dobrze przenika do tkanek i płynów ustrojowych z wyjątkiem płynu mózgowo-rdzeniowego. Stężenie w płynie mózgowo-rdzeniowym stanowi 10-20% stężenia w surowicy, jednak zwiększa się w stanach zapalnych opon mózgowych. Doksycyklina kumuluje się w kościach i zębach. Jest metabolizowana w nieznacznym stopniu. T0,5 we krwi po jednorazowym podaniu wynosi 16-18 h, po wielokrotnym podaniu 22-23 h. Wydala się z moczem w postaci niezmienionej (40%) oraz z kałem w postaci nieaktywnego chelatu (20-40%).

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli i dzieci >12 lat o mc. >50 kg: w 1. dobie 200 mg w 1 lub 2 dawkach, następnie 100 mg raz na dobę; w ciężkich zakażeniach dawkę można zwiększyć do 200 mg na dobę przez cały okres leczenia. Dzieci >12 lat o mc. do 50 kg: w 1. dobie 4 mg/kg mc. w pojedynczej dawce, następne 2 mg/kg mc. raz na dobę przez pozostały okres leczenia; w ciężkich zakażeniach dawkę można zwiększyć do 4 mg/kg mc. na dobę przez cały okres leczenia.  Zakażenia układu płciowego (choroby przenoszone drogą płciową z wyjątkiem zakażeń odbytu u mężczyzn): 100 mg 2 razy na dobę przez 7 dni. Ostre zakażenia najądrzy i jąder wywołanych przez Chlamydia trachomatis lub Neisseria gonorrhoeae: 100 mg 2 razy na dobę przez 10 dni. Kiła pierwotna i wtórna: 200 mg 2 razy na dobę przez 2 tyg. Trądzik pospolity: 50 mg na dobę przez 12 tyg. Czas leczenia. Zwykle 5-10 dni, w przypadku zakażeń wywołanych przez paciorkowce β-hemolizujące przynajmniej 10 dni. Sposób podania. Tabletki należy przyjmować podczas posiłku, popijając odpowiednio dużą ilością wody lub po rozpuszczeniu w co najmniej 20 ml wody. Tabletkę należy przyjmować w pozycji siedzącej lub stojącej na długo przed położeniem się spać, aby zmniejszyć ryzyko zapalenia i owrzodzenia przełyku.

Wskazania

Zakażenia układu oddechowego: zapalenie płuc i inne zakażenia dolnych dróg oddechowych wywołane m.in. przez wrażliwe szczepy Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae, Klebsiella pneumoniae oraz inne drobnoustroje; zapalenie płuc wywołane przez Mycoplasma pneumoniae; zapalenie oskrzeli i zatok. Zakażenia układu moczowego wywołane m.in. przez wrażliwe szczepy Klebsiella spp., Enterobacter spp., Escherichia coli, Streptococcus faecalis i inne drobnoustroje. Zakażenia układu moczowo-płciowego (choroby przenoszone droga płciową): zakażenia wywołane przez Chlamydia trachomatis, w tym niepowikłane zakażenia cewki moczowej, szyjki macicy oraz odbytu; nierzeżączkowe zapalenie cewki moczowej wywołane przez Ureaplasma urealyticum; wrzód miękki; ziarniniak pachwinowy; ziarnica weneryczna; rzeżączka i kiła (jako jeden z możliwych leków). Zakażenia skóry: trądzik pospolity, jeśli istnieje konieczność zastosowania antybiotyku. Zakażenia układu pokarmowego: biegunka podróżnych wywołana przez wytwarzające enterotoksynę szczepy Escherichia coli; wspomagająco w zakażeniach Entamoeba spp.; cholera (Vibrio cholerae). Zakażenia narządu wzroku: zapalenie spojówek wywołane przez Chlamydia trachomatis. Riketsjozy: grupa gorączek plamistych (gorączka plamista Gór Skalistych), grupa duru wysypkowego (np. dur plamisty), gorączka Q, zapalenie wsierdzia wywołane przez Coxiella, gorączki odkleszczowe. Ponadto: dur powrotny (Borellia recurrentis), dżuma (Yersinia pestis), tularemia (Francisella tularensis), bruceloza (Brucella spp.) i ornitoza (Chlamydia psittaci). Tetracyklin nie należy stosować w zakażeniach Salmonella spp.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na doksycyklinę, tetracykliny lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Ciężka niewydolność nerek występująca wraz z niewydolnością wątroby. Ciężkie zaburzenia czynności wątroby. Ciąża i okres karmienia piersią. Dzieci do 12 lat.

Środki ostrożności

U niektórych pacjentów zakażonych krętkami wkrótce po rozpoczęciu leczenia doksycykliną może wystąpić reakcja Jarischa-Herxheimera. Występuje krzyżowa nadwrażliwość i krzyżowa oporność na inne tetracykliny. W razie pojawienia się w trakcie leczenia dodatkowych zakażeń wywołanych przez drobnoustroje oporne na działanie doksycykliny (szczególnie zakażenia jelit) należy przerwać stosowanie preparatu i wdrożyć odpowiednie leczenie. W przypadku wystąpienia uporczywej biegunki przebiegającej z gorączką należy rozważyć rzekomobłoniaste zapalenia jelita grubego lub gronkowcowe zapalenie jelita. W zależności od rozpoznania należy doustnie zastosować: w przypadku rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego – wankomycynę lub teikoplaninę, w przypadku gronkowcowego zapalenie jelita – kloksacylinę; ponadto należy uzupełniać niedobory płynów. Nie jest wskazane stosowanie preparatów hamujących perystaltykę jelit. Ostrożnie stosować u pacjentów z zaburzeniami krzepliwości krwi (wydłużenie czasu protrombinowego) lub zaburzeniami czynności nerek (nasilenie azotemii). Należy nadzorować stosowanie tetracyklin u pacjentów z lekką lub umiarkowaną niewydolnością nerek. Tetracykliny mogą działać hepatotoksycznie, szczególnie gdy są stosowane w dużych dawkach razem z innymi preparatami hepatotoksycznymi lub u pacjentów z już istniejącą niewydolnością nerek lub wątroby. W takim przypadku lekarz powinien nadzorować stosowanie tetracyklin. Podczas długotrwałego leczenia należy wykonywać okresowe badania laboratoryjne wskaźników czynności narządów. Jeżeli wyniki badania morfologii krwi lub wskaźników czynności wątroby lub nerek nie mieszczą się w granicach normy, leczenie należy przerwać. Ze względu na ryzyko wystąpienia fotodermatozy, pacjentów, którzy mogą być narażeni na bezpośrednie działanie promieni słonecznych, należy poinformować o konieczności przerwania leczenia, jeżeli wystąpią pierwsze objawy rumienia. Jeżeli w czasie leczenia rzeżączki istnieje podejrzenie współistniejącej kiły, należy wykonać odpowiednie badania diagnostyczne. Podczas leczenia tetracyklinami obserwowano zwiększone wydalanie kwasu askorbinowego i kwasu foliowego, nie ma to jednak znaczenia klinicznego. U pacjentów przyjmujących doustnie leki z grupy tetracyklin (w tym doksycyklinę) donoszono o występowaniu zapalenia i owrzodzenia przełyku; w większości u pacjentów przyjmujących lek bezpośrednio przed położeniem się do łóżka lub popijających lek zbyt małą ilością płynu. Należy zachować ostrożność, stosując doksycyklinę u pacjentów z miastenią. Tetracykliny mogą powodować zaostrzenie rozsianego tocznia rumieniowatego. Stosowanie leków z grupy tetracyklin w okresie rozwoju zębów (kobiety w ciąży, niemowlęta i dzieci do 12 lat) może powodować nieodwracalne, żółto-szaro-brunatne przebarwienia zębów. Działanie to występuje częściej w przypadku długotrwałego stosowania tych leków, jednak obserwowano je także po krótkotrwałych, powtarzających się okresach leczenia. Zgłaszano przypadki hipoplazji szkliwa. Ze względu na zawartość laktozy, nie należy stosować preparatu u pacjentów z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozo-galaktozy.

Niepożądane działanie

Często: zmniejszenie apetytu, biegunka, trudności w połykaniu, zapalenie jelita cienkiego i okrężnicy, zapalenie języka, nudności, wymioty, stan zapalny okolicy moczowo-płciowej z nadkażeniem drożdżakami (Candida spp.), świąd odbytu, czarny język, zapalenie jamy ustnej. Niezbyt często: niedokrwistość hemolityczna, małopłytkowość, neutropenia, eozynofilia, zmniejszona aktywność protrombinowa; rzekomobłoniaste zapalenie jelita (z nadmiernym wzrostem Clostridium difficile); wysypka plamisto-grudkowa i rumieniowata, złuszczające zapalenie skóry. Rzadko: reakcja anafilaktyczna; wypukłe ciemiączko u niemowląt, spowodowane łagodnym wzrostem ciśnienia wewnątrzczaszkowego; łagodne podwyższenie ciśnienia wewnątrzczaszkowego z podrażnieniem opon mózgowych i rozszerzeniem źrenic u starszych dzieci i u dorosłych, mogą wystąpić związane z tym bóle głowy, nudności, szumy uszne, zawroty głowy oraz niewyraźne widzenie, ubytek pola widzenia, podwójne widzenie (objawy te przemijają w ciągu kilku dni lub tygodni po przerwaniu leczenia); zawroty głowy i zaburzenia widzenia (takie jak omamy, mroczki przed oczami i podwójne widzenie); zapalenie osierdzia; zahamowanie wzrostu bakterii wytwarzających witaminę B; uszkodzenie wątroby, czasem z zapaleniem trzustki podczas długotrwałego stosowania lub u pacjentów z niewydolnością wątroby lub nerek; pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, plamica Schonleina-Henocha, fotodermatozy; toczeń rumieniowaty układowy, zaburzenia rozwoju zębów i kości (kości stają się łamliwe, a zęby ulegają nieodwracalnym przebarwieniom); zwiększenie stężenia mocznika (azotu) we krwi, nasilenie azotemii u pacjentów z niewydolnością nerek, produkty rozpadu doksycykliny mogą wywoływać objawy zespołu Fanconiego – pojawienie się albumin, glukozy, aminokwasów w moczu, hipofosfatemię, hipokaliemię oraz nerkową kwasicę cewkową. Bardzo rzadko: brązowo-czarne przebarwienie tarczycy po długotrwałym stosowaniu, jednak bez zaburzeń czynności tarczycy. Częstość nieznana: porfiria, reakcja Jarischa-Herxheimera, przypadki całkowitej utraty wzroku, szumy uszne, ból brzucha, niestrawność, zapalenie przełyku, owrzodzenie przełyku; objawy hepatotoksyczności z przemijającym zwiększeniem parametrów czynności wątroby, zapaleniem wątroby i niewydolnością wątroby przebiegającą z żółtaczką; toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa–Johnsona, fotoonycholiza; ból mięśni i stawów; nadkażenia powodowane przez oporne drobnoustroje (zakażenia drożdżakami, gronkowcowe zapalenie jelita, zapalenie pochwy); reakcje nadwrażliwości, niedociśnienie, duszność, choroba posurowicza, obrzęki obwodowe, tachykardia, uderzenia krwi.

Ciąża i laktacja

Tetracykliny przenikają przez łożysko, są szkodliwe dla płodu, ponieważ opóźniają osteogenezę, w wyniku czego kości stają się bardziej łamliwe, a rozwój zębów jest zaburzony (nieodwracalne przebarwienia, hipoplazja szkliwa). W związku z powyższym oraz z niebezpieczeństwem uszkodzenia wątroby u matki, tetracyklin nie należy stosować w okresie ciąży. W przypadku konieczności zastosowania tetracyklin u kobiety w wieku rozrodczym, należy najpierw upewnić się, że nie jest ona w ciąży. Tetracykliny przenikają do mleka. Nie należy stosować tetracyklin u kobiet karmiących piersią z powodu działań niepożądanych związanych z rozwojem kości i zębów u dziecka.

Uwagi

Doksycyklina może wpływać na wyniki testów oznaczania glukozy w moczu. W razie wystąpienia zawrotów głowy, niewyraźnego lub podwójnego widzenia nie należy prowadzić pojazdów mechanicznych i obsługiwać urządzeń mechanicznych.

Interakcje

Tetracyklin nie należy stosować jednocześnie z substancjami zobojętniającymi sok żołądkowy ani z solami żelaza ze względu na tworzenie się nieaktywnych biologicznie chelatów. Jednoczesne podawanie tetracykliny i jonów żelaza prowadzi do zaburzenia wchłaniania obu substancji. Węgiel aktywowany, wymienniki jonowe oraz związki podwyższające pH w żołądku wpływają na wchłanianie tetracyklin. Są one gorzej rozpuszczalne w wyższych wartościach pH. Tetracykliny nasilają działanie leków zmniejszających krzepliwość krwi, gdyż wydłużają czas protrombinowy; może zajść konieczność dostosowania dawki leku zmniejszającego krzepliwość krwi. Tetracykliny mogą działać antagonistycznie w stosunku do antybiotyków o działaniu bakteriobójczym, w tym antybiotyków β-laktamowych - nie należy ich stosować jednocześnie. Jednoczesne stosowanie z metoksyfluoranem, stosowanym w znieczuleniu wziewnym, może powodować uszkodzenie nerek. Doksycyklina może zmniejszać skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych poprzez zmniejszanie stężenia estriolu w osoczu (krwawienia międzymiesiączkowe, rzadko może dojść do ciąży). U pacjentów przyjmujących substancje indukujące enzymy wątrobowe (np. barbiturany i ich pochodne, karbamazepina, fenytoina, alkohol) T0,5 doksycykliny może ulec znacznemu skróceniu. Łączne podawanie z cyklosporyną może prowadzić do zwiększenia stężenia cyklosporyny w osoczu (w przypadku podawania tych dwóch leków w skojarzeniu wymagana jest ścisła kontrola lekarza).

Cena

Unidox Solutab®, cena 100% 9.41 zł

Preparat zawiera substancję: Doxycycline

Lek refundowany: NIE
Informacje o lekach dostarcza:

"Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia."