Tussal® Antitussicum

1 tabl. powl. zawiera 15 mg bromowodorku dekstrometorfanu. Preparat zawiera laktozę.

Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Tussal® Antitussicum 10 szt., tabl. powl.

Dextromethorphan hydrobromide

9.5 zł 2019-04-05

Działanie

Lek o działaniu przeciwkaszlowym. Dekstrometorfan działa hamująco na ośrodek kaszlu w obrębie OUN, a jego siła działania jest porównywalna do równoważnej dawki kodeiny. Tłumi kaszel różnego pochodzenia, zmniejsza jego nasilenie i częstość. W dawkach terapeutycznych nie hamuje aktywności rzęskowej. Dekstrometorfan po podaniu doustnym podlega w wątrobie szybkiemu i intensywnemu metabolizmowi pierwszego przejścia. Genetycznie kontrolowana O-demetylacja (CYD2D6) jest głównym czynnikiem wpływającym na farmakokinetykę dekstrometorfanu u ochotników ludzkich. Przypuszcza się, że istnieją odmienne fenotypy w niniejszym procesie utleniania, co wpływa na wysoce zróżnicowaną farmakokinetyke u pacjentów. Niezmetabolizowany dekstrometorfan wraz z trzema jego dem etylowanymi metabolitami morfinanowymi – dekstrorfanem (znanym również jako 3-hydroksy-N-metylomorfinan), 3-hydroksymorfinanem i 3-metoksymorfinanem – zidentyfikowano w moczu jako produkty sprzężone. Dekstrorfan, który wykazuje również działanie przeciwkaszlowe, jest głównym metabolitem. U niektórych osób metabolizm przebiega wolniej, a w związku z tym we krwi i moczu przeważa niezmieniona postać dektrometorfanu.

Dawkowanie

Doustnie. Dzieci w wieku 6-12 lat: 1 tabl. co 6-8 h; maksymalna dawka dobowa wynosi 60 mg dekstrometorfanu. Dorośli i dzieci w wieku powyżej 12 lat: 2 tabl. co 6-8 h; maksymalna dawka dobowa wynosi 120 mg dekstrometorfanu. Jeśli mimo stosowania preparatu, kaszel utrzymuje się dłużej niż 4 dni i choroba przebiega z gorączką, bólami głowy bądź wysypką, pacjent powinien niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. U osób w wieku podeszłym nie ma konieczności zmiany dawkowania.

Wskazania

Leczenie objawowe suchego kaszlu różnego pochodzenia (niezwiązanego z zaleganiem wydzieliny w drogach oddechowych).

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Astma oskrzelowa i stany zapalne dolnych dróg oddechowych. Ciężka niewydolność wątroby. Nie stosować w trakcie leczenia inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) oraz w ciągu 14 dni po zakończeniu leczenia tymi lekami. Niewydolność oddechowa lub ryzyko jej wystąpienia. Kaszel z odkrztuszaniem. Nie stosować u kobiet karmiących piersią. Nie stosować u dzieci w wieku poniżej 6 lat.

Środki ostrożności

Szczególnie ostrożnie stosować u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Ze względu na ryzyko przedawkowania, nie stosować z innymi lekami zawierającymi dekstrometorfan. Należy zachować ostrożność u pacjentów z powolnym metabolizmem CYP2D6 lub stosujących inhibitory CYP2D6. Podczas leczenia nie należy spożywać alkoholu. Odnotowano przypadki nadużywania dekstrometorfanu - zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności w przypadku stosowania leku u młodzieży i młodych osób dorosłych, jak również u pacjentów, u których odnotowano w wywiadzie nadużywanie preparatów lub substancji psychoaktywnych. Ze względu na zawartość laktozy, nie stosować preparatu u pacjentów z dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp oraz zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Niepożądane działanie

Mogą wystąpić: nudności, wymioty, ból żołądka, zaparcia, zawroty głowy, senność, reakcje alergiczne (wysypka, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli).

Ciąża i laktacja

Lek może być stosowany w ciąży jedynie w przypadkach, gdy w opinii lekarza korzyści dla matki przeważają nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu. Dekstrometorfan stosowany w końcowym okresie ciąży może spowodować zaburzenia czynności oddechowej u noworodka. Nie wiadomo, czy dekstrometorfan przenika do mleka matki, dlatego nie należy stosować preparatu u kobiet karmiących piersią.

Uwagi

Lek może zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Interakcje

Dekstrometorfan jest metabolizowany przez enzym CYP2D6 i ulega intensywnemu metabolizmowi pierwszego przejścia. Jednoczesne stosowanie silnych inhibitorów enzymu CYP2D6 może zwiększać stężenie dekstrometorfanu w organizmie do poziomu wielokrotnie większego niż prawidłowy. Zwiększa to ryzyko występowania toksycznego wpływu dekstrometorfanu (pobudzenia, dezorientacji, drżenia, bezsenności, biegunki i depresji oddechowej) oraz rozwoju zespołu serotoninowego. Do silnych inhibitorów enzymu CYP2D6 należą fluoksetyna, paroksetyna, chinidyna i terbinafina. W przypadku jednoczesnego stosowania z chinidyną stężenie dekstrometorfanu w osoczu może wzrosnąć nawet 20-krotnie, co zwiększa ryzyko występowania działań niepożądanych ze strony OUN powiązanych ze stosowaniem tego preparatu. Podobny wpływ na metabolizm dektrometorfanu wywołują również amiodaron, flekainid i propafenon, sertralina, bupropion, metadon, cynakalcet, haloperydol, perfenazyna i tiorydazyna. W przypadku konieczności jednoczesnego stosowania inhibitorów CYP2D6 i dekstrometorfanu pacjent musi być monitorowany. Konieczne może okazać się również zmniejszenie dawki dekstrometorfanu. Nie stosować jednocześnie z inhibitorami MAO oraz przez okres 14 dni po ich odstawieniu, ze względu na ryzyko wystąpienia zapaści, śpiączki, nudności, wysokiej gorączki oraz nadciśnienia. Chinidyna, amiodaron lub fluoksetyna hamują metabolizm dekstrometorfanu w wątrobie, zwiększając jego stężenie we krwi i nasilając działania niepożądane. Jednoczesne stosowanie dekstrometorfanu i leków działających hamująco na OUN może nasilać działanie tych leków na OUN.

Cena

Tussal® Antitussicum, cena 100% 9.5 zł

Preparat zawiera substancję: Dextromethorphan hydrobromide

Lek refundowany: NIE
Informacje o lekach dostarcza:

"Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia."