Tranxene® 100

1 fiolka z proszkiem zawiera 20 mg dipotasu klorazepatu.

Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Tranxene® 100 5 fiolek + rozp., proszek i rozp. do sporz. roztw. do wstrz.

Clorazepate dipotassium

2019-04-05

Działanie

Lek z grupy 1-4 benzodiazepin, wykazujący działanie podobne do obserwowanego przy stosowaniu innych leków z tej grupy tj.: obniżające napięcie mięśni, łagodzące lęk, uspokajające, nasenne, przeciwdrgawkowe, wywołujące niepamięć. Działanie wynika ze swoistego działania hamującego na receptory ośrodkowe, należące do "receptorów makrocząsteczkowych GABA-OMEGA", nazywanych BZD1 i BZD2; klorazepat moduluje otwieranie kanału zależnego od jonów chlorkowych. Po podaniu domięśniowym Cmax leku i jego metabolitu występują po 0,5 - 1 h. Po podaniu dożylnym Cmax występuje znacznie wcześniej. Lek w ponad 97% wiąże się z białkami osocza. Głównym metabolitem klorazepatu jest desmetylodiazepam.

Dawkowanie

Lek można podawać domięśniowo, w powolnym wstrzyknięciu dożylnym lub w powolnym wlewie dożylnym. Ostre napady lęku i stany pobudzenia psychoruchowego lub agresji: 20-200 mg/dobę domięśniowo lub dożylnie, po czym w razie potrzeby należy kontynuować podawanie preparatu w postaci doustnej. Objawy zespołu abstynencji w uzależnieniu alkoholowym: 50-100 mg/dobę parenteralnie. Jeśli zachodzi potrzeba dalszego stosowania we wstrzyknięciach, po 2 - 3 dniach dawka powinna być obniżona o połowę; dalsze stosowanie leku może być kontynuowane w postaci doustnej. Tężec: w przypadkach nie wymagających tracheotomii - 120-500 mg/dobę we wlewach dożylnych; w ciężkim tężcu, z oddychaniem wspomaganym - 500-2000 mg/dobę we wlewie dożylnym. U osób w wieku podeszłym oraz u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek lub wątroby dawkę należy zmniejszyć. Niekiedy wystarczająca jest dawka o połowę mniejsza od dawki średniej. Stosowanie u dzieci jest przeciwwskazane. Leczenie powinno trwać tak krótko, jak to możliwe. W razie zmiany leku na postać doustną, należy regularnie weryfikować obecność wskazań do jego stosowania. Sposób podania. Lek można podawać domięśniowo albo w powolnym wstrzyknięciu dożylnym lub w powolnym wlewie dożylnym. Ze względu na ryzyko wystąpienia bezdechu przy szybkim wstrzyknięciu dożylnym, lek należy podawać w powolnym wstrzyknięciu dożylnym, do dużej żyły. Przy podawaniu domięśniowym lek należy wstrzykiwać głęboko domięśniowo. Placówka, w której podaje się lek, powinna dysponować wyposażeniem do prowadzenia intensywnej terapii oddechowej. Należy unikać mieszania leków w tej samej strzykawce. Należy stosować wyłącznie rozpuszczalnik dołączony w opakowaniu preparatu.

Wskazania

Neurologiczno-psychiatryczne stany nagłe, takie jak: napady lęku i niepokoju, napady pobudzenia ruchowego i agresji. Zapobieganie i (lub) leczenie delirium tremens i innych objawów zespołu abstynencji w uzależnieniu alkoholowym. Lek wspomagający w skurczach tonicznych w tężcu.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Ciężka niewydolność oddechowa. Zespół bezdechu sennego. Ciężkie, ostre lub przewlekłe upośledzenie czynności wątroby (ryzyko wystąpienia encefalopatii). Myasthenia gravis. Stosowanie u dzieci jest przeciwwskazane.

Środki ostrożności

Skuteczność benzodiazepin może zmieniać się podczas długotrwałego podawania leku, ze względu na możliwość wystąpienia zjawiska tolerancji. Przy długotrwałym stosowaniu, może dojść do rozwoju uzależnienia fizycznego i psychicznego od tego preparatu. Rozwojowi uzależnienia mogą sprzyjać niektóre czynniki, takie jak: czas trwania leczenia, zastosowana dawka, uzależnienie od innych leków lub od alkoholu w wywiadzie. Stan uzależnienia może pojawić się jako zaburzenie po odstawieniu leku. Często występują następujące objawy: bezsenność, ból głowy, nasilony lęk, bóle mięśniowe, napięcie mięśni, drażliwość; inne objawy występują rzadziej: pobudzenie lub nawet epizody splątania, nasilona wrażliwość na różne bodźce (hałas, światło), depersonalizacja, utrata poczucia rzeczywistości, urojenia, drgawki. Zaburzenia po odstawieniu leku mogą pojawić się po kilku dniach od przerwania jego stosowania. Stosowanie kilku benzodiazepin, niezależnie od wskazań do stosowania (łagodzenie lęku czy działanie nasenne), może zwiększać ryzyko rozwoju uzależnienia od leku. W trakcie leczenia mogą wystąpić przejściowe zaburzenia w postaci nasilenia zaburzeń lękowych, które były wskazaniem do leczenia benzodiazepinami. W ciągu kilku godzin po podaniu dawki leku może wystąpić niepamięć następcza. W szczególności może tak się zdarzyć, gdy lek zawierający benzodiazepinę jest stosowany przed udaniem się na spoczynek oraz gdy czas trwania snu jest krótki (wczesne przebudzenie spowodowane czynnikami zewnętrznymi). W celu zminimalizowania ryzyka wystąpienia niepamięci, zaleca się zapewnienie warunków do ciągłego, nieprzerwanego 7-8 godzinnego snu. U niektórych osób benzodiazepiny i podobne leki mogą wywoływać reakcje paradoksalne, takie jak: nasilenie bezsenności, koszmary senne; niepokój, pobudzenie, nerwowość, drażliwość, ataki gniewu, uwidocznienie się zachowań agresywnych; urojenia, stan przypominający sen, omamy, objawy psychozy, nietypowe zachowania i inne zaburzenia zachowania. Benzodiazepin i podobnych substancji nie należy stosować w monoterapii w leczeniu depresji lub lęku związanego z depresją, ponieważ mogą one zwiększać ryzyko samobójstwa. Benzodiazepiny i podobne leki nie są podstawowymi lekami przeznaczonymi do leczenia chorób psychicznych. Podczas leczenia klorazepatem nie zaleca się spożywania napojów alkoholowych. Lek należy stosować bardzo ostrożnie u pacjentów z alkoholizmem lub innego rodzaju uzależnieniami. Ostrożnie stosować lek u pacjentów w wieku podeszłym lub z niewydolnością nerek. Stosowanie benzodiazepin u osób z niewydolnością wątroby może powodować encefalopatię. U pacjentów z niewydolnością oddechową należy brać pod uwagę działanie hamujące benzodiazepin na oddychanie. Lęk i pobudzenie mogą być objawami, które mogą oznaczać zaburzenia czynności układu oddechowego i mogą wymagać przeniesienia pacjenta do oddziału intensywnej terapii. Przerwanie leczenia może prowadzić do rozwoju objawów odstawienia. Ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia depresji oddechowej, należy unikać jednoczesnego stosowania benzodiazepin i hydroksymaślanu sodu.

Niepożądane działanie

Mogą wystąpić: reakcje nadwrażliwości, takie jak grudkowo-plamkowe oraz swędzące wysypki skórne; ból i zawroty głowy, uczucie znużenia, zaburzenia świadomości, ataksja, senność (zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku), zmniejszenie napięcia mięśni szkieletowych; ryzyko bezdechu w razie szybkiego wstrzyknięcia dożylnego; w miejscu wstrzyknięcia może wystąpić zapalenie żył lub ból z powodu zawartości potasu w preparacie; osłabienie, upadek (pacjenci w podeszłym wieku są bardziej wrażliwi na wystąpienie działań niepożądanych, takich jak senność, zawroty głowy, osłabienie mięśni, które mogą prowadzić do upadków); zaburzenia poznawcze, takie jak osłabienie pamięci (niepamięć następcza), zaburzenia uwagi i zaburzenia mowy; spowolnienie reakcji psychicznych; u niektórych pacjentów (zwłaszcza u dzieci i pacjentów w podeszłym wieku) mogą wystąpić reakcje paradoksalne: niepokój, drażliwość, agresja, pobudzenie, snopodobny zespół splątania, omamy, urojenia, gniew, koszmary senne, psychozy, nietypowe zachowanie i inne zaburzenia zachowania; grudkowo-plamkowe i swędzące wysypki skórne; zaburzenia libido; podwójne widzenie. Może wystąpić tzw. zespół z odbicia z bardziej nasilonym lękiem niż ten, który był wskazaniem do zastosowania leczenia. Długotrwałe leczenie (zwłaszcza stosowanie dużych dawek) może prowadzić do fizycznego uzależnienia i, w przypadku odstawienia leku, do wystąpienia objawów odstawienia; będą one bardziej gwałtowne, jeśli stosowano benzodiazepiny o krótkim okresie półtrwania, niż po benzodiazepinach z długim okresem półtrwania (kilka dni). Może wystąpić uzależnienie psychiczne. Odnotowano przypadki nadużywania benzodiazepin. Podczas leczenia może ujawnić się wcześniej istniejąca, niezdiagnozowana depresja. Ponadto zgłaszano przypadki następujących działań niepożądanych podczas stosowania benzodiazepin: zaburzenia emocji, zmniejszona czujność, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, wystąpienie amnezji, które może być związane z nietypowym zachowaniem.

Ciąża i laktacja

Należy unikać stosowania leku w I i III trymestrze ciąży. Podawanie leku w dużych dawkach w ostatnim trymestrze ciąży lub podczas porodu może spowodować obniżenie ciśnienia tętniczego krwi, hipotermię i zaburzenia oddychania u noworodka. Ponadto u niemowląt urodzonych przez kobiety stosujące pod koniec ciąży długotrwale benzodiazepiny mogą wystąpić objawy fizycznego uzależnienia. Po kilku dniach lub tygodniach od urodzenia mogą wystąpić u noworodka objawy zaburzeń z odstawienia. Nie należy stosować leku u matek karmiących piersią.

Uwagi

Należy poinformować kierowców o możliwości wystąpienia senności, zmniejszonej zdolności do koncentracji lub uczucia oszołomienia, niepamięci, zaburzeń funkcjonowania mięśni. Należy unikać jednoczesnego podawania leku z innymi lekami o działaniu sedatywnym. Trzeba uwzględniać stosowanie tych leków w razie prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.

Interakcje

Przed rozpoczęciem leczenia należy wziąć pod uwagę skojarzenia z innymi lekami o działaniu depresyjnym na OUN - pochodnymi morfiny (leki przeciwbólowe, przeciwkaszlowe i stosowane w innych terapiach), lekami neuroleptycznymi, barbituranami, lekami przeciwlękowymi z innych grup niż benzodiazepiny, lekami nasennymi, lekami przeciwdepresyjnymi o działaniu uspokajającym, lekami przeciwhistaminowymi (antagoniści receptorów H1) o działaniu uspokajającym, baklofenem, lekami przeciwnadciśnieniowymi o działaniu ośrodkowym, talidomidem. Obserwuje się nasilenie hamującego działania na OUN. Może to wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Ponadto dla pochodnych morfiny (leki przeciwbólowe, przeciwkaszlowe i stosowane w innych terapiach), barbituranów występuje zwiększone ryzyko depresji ośrodka oddechowego, co może prowadzić do zgonu. Cyzapryd zwiększa wchłanianie benzodiazepin - powoduje przemijające zwiększenie działania uspokajającego. Jednoczesne stosowanie klozapiny zwiększa ryzyko zapaści z zatrzymaniem oddechu i(lub) serca. Benzodiazepiny stosowane jednocześnie z lekami działającymi hamująco na płytkę nerwowo-mięśniową (kurara i jej pochodne, leki zmniejszające napięcie mięśni szkieletowych) wykazują addytywne działanie. Po spożyciu alkoholu obserwuje się nasilenie działania sedatywnego benzodiazepin. Upośledzenie sprawności psychofizycznej może mieć wpływ na prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn. Należy unikać spożywania napojów alkoholowych i preparatów zawierających alkohol.

Preparat zawiera substancję: Clorazepate dipotassium

Lek refundowany: NIE
Informacje o lekach dostarcza:

"Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia."