Trajenta

1 tabl. powl. zawiera 5 mg linagliptyny.

Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Trajenta 30 szt., tabl. powl.

Linagliptin

220.0 zł 2019-04-05

Działanie

Inhibitor enzymu dipeptydylopeptydazy 4 (DPP-4) - enzymu biorącego udział w inaktywacji hormonów inkretynowych GLP-1 (glikagonopodobny peptyd 1) oraz GIP (glukozozależny polipeptyd insulinotropowy). Hormony te są szybko rozkładane przez enzym DPP-4. Oba hormony inkretynowe biorą udział w fizjologicznej regulacji homeostazy glukozy. Inkretyny są wydzielane przez cały dzień w niewielkim stężeniu podstawowym, ich stężenia rosną natychmiast po przyjęciu posiłku. GLP-1 oraz GIP zwiększają biosyntezę insuliny i jej wydzielanie z komórek beta trzustki w przypadku prawidłowych i zwiększonych stężeń glukozy we krwi. Ponadto GLP-1 zmniejsza wydzielanie glukagonu z komórek alfa trzustki, co powoduje zmniejszenie ilości glukozy uwalnianej z wątroby. Linagliptyna z dużą skutecznością odwracalnie wiąże się z DPP-4, przez co prowadzi do trwałego zwiększenia stężenia inkretyn oraz do przedłużenia utrzymywania się aktywnych wartości stężeń tych związków. Linagliptyna w sposób zależny od glukozy zwiększa wydzielanie insuliny i zmniejsza wydzielanie glukagonu, przez co pozwala na ogólną poprawę homeostazy glukozy. Linagliptyna wiąże się wybiórczo z DPP-4 oraz działa ponad 10 tysięcy razy bardziej wybiórczo w porównaniu z aktywnością DPP-8 lub DPP-9 w warunkach in vitro. Po doustnym podaniu dawki 5 mg linagliptyna była gwałtownie wchłaniana, przy czym szczytowe stężenie w osoczu występowało 1,5 h po podaniu dawki. Stężenia linagliptyny w osoczu maleją według modelu trójfazowego, przy czym długi końcowy T0,5 (wynoszący w przypadku linagliptyny ponad 100 h) wiąże się głównie z możliwym do wysycenia, dobrze dopasowanym wiązaniem linagliptyny z DPP-4 i nie przyczynia się do kumulacji leku. Skuteczny T0,5 dla kumulacji linagliptyny określony po doustnym podaniu wielu dawek 5 mg linagliptyny wynosi ok. 12 h. Po podawaniu linagliptyny raz na dobę w dawce 5 mg stan stacjonarny stężeń w osoczu występuje po podaniu trzeciej dawki. Bezwzględna biodostępność linagliptyny wynosi ok. 30%. Wiązanie z białkami osocza zależy od stężenia, zmniejszając się z ok. 99% przy stężeniu 1 nmol/l do 75-89% przy stężeniu ≥30 nmol/l, co odzwierciedla wysycanie wiązania z DPP-4 wraz ze wzrostem stężenia linagliptyny. Po podaniu doustnym linagliptyny ok. 85% podanej radioaktywności było wydalane z kałem (80%) lub z moczem (5 %) w ciągu 4 dni od podania dawki.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli: 5 mg raz na dobę. Podczas stosowania linagliptyny w skojarzeniu z pochodną sulfonylomocznika lub z insuliną, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia hipoglikemii, może być konieczne zmniejszenie dawki pochodnej sulfonylomocznika lub insuliny. Szczególne grupy pacjentów. Nie jest wymagane dostosowywanie dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. W przypadku zaburzenia czynności wątroby nie jest wymagane dostosowywanie dawki, jednakże brakuje doświadczeń klinicznych dotyczących takich pacjentów. Nie jest konieczne dostosowywanie dawki leku na podstawie wieku pacjenta. Doświadczenie kliniczne u pacjentów w wieku powyżej 80 lat jest ograniczone, dlatego należy zachować ostrożność w tej grupie pacjentów. Nie określono dotychczas bezpieczeństwa i skuteczności linagliptyny u dzieci i młodzieży. Sposób podania. Lek może być zażywany niezależnie od posiłków o każdej porze dnia. W przypadku pominięcia dawki, pacjent powinien ją zażyć niezwłocznie po przypomnieniu sobie o tym. Nie należy zażywać podwójnej dawki tego samego dnia.

Wskazania

Leczenie dorosłych z cukrzycą typu 2 jako uzupełnienie diety i aktywności fizycznej w celu poprawy kontroli glikemii: w monoterapii - kiedy nie można stosować metforminy z powodu jej nietolerancji lub jest ona przeciwwskazana z powodu zaburzenia czynności nerek; w skojarzeniu - w skojarzeniu z innymi lekami stosowanymi w leczeniu cukrzycy, w tym z insuliną, jeżeli nie zapewniają one odpowiedniej kontroli glikemii.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

Środki ostrożności

Leku nie należy stosować u pacjentów z cukrzycą typu 1 ani w leczeniu cukrzycowej kwasicy ketonowej. Ze względu na ryzyko hipoglikemii zaleca się ostrożność podczas stosowania linagliptyny w skojarzeniu z pochodną sulfonylomocznika i (lub) insuliną; można rozpatrywać zmniejszenie dawki pochodnej sulfonylomocznika lub insuliny. W przypadku podejrzenia zapalenia trzustki należy zaprzestać stosowania leku. W razie potwierdzenia rozpoznania ostrego zapalenia trzustki nie należy wznawiać leczenia preparatem. Należy poinformować pacjentów o charakterystycznych objawach ostrego zapalenia trzustki. Należy zachować ostrożność u pacjentów z zapaleniem trzustki w wywiadzie. W razie podejrzenia pemfigoidu pęcherzowego u pacjenta należy przerwać leczenie produktem linagliptyną.

Niepożądane działanie

Linagliptyna stosowana w monoterapii - często: zwiększona aktywność lipazy; niezbyt często: zapalenie nosa i gardła, nadwrażliwość (np. nadreaktywność oskrzeli), kaszel, wysypka; rzadko: obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, zwiększona aktywność amylazy; częstość nieznana: zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy. Linagliptyna w połączeniu z metforminą - często: zwiększona aktywność lipazy; niezbyt często: zapalenie nosa i gardła, nadwrażliwość (np. nadreaktywność oskrzeli), kaszel, wysypka, zwiększona aktywność amylazy; rzadko: obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka; częstość nieznana: zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy. Linagliptyna w połączeniu z metforminą i pochodną sylfonylomocznika - bardzo często: hipoglikemia; często: zwiększona aktywność lipazy; niezbyt często: nadwrażliwość (np. nadreaktywność oskrzeli), wysypka, zwiększona aktywność amylazy; rzadko: obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka; częstość nieznana: zapalenie nosa i gardła, kaszel, zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy. Linagliptyna w połączeniu z insuliną - często: zwiększona aktywność lipazy; niezbyt często: zapalenie nosa i gardła, nadwrażliwość (np. nadreaktywność oskrzeli), kaszel, zapalenie trzustki, zaparcia, wysypka; rzadko: obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka; częstość nieznana: pemfigoid pęcherzowy, zwiększona aktywność amulazy. Linagliptyna w połączeniu z metforminą i empagliflozyną - często: zwiększona aktywność lipazy; niezbyt często: zwiększona aktywność amylazy; częstość nieznana: zapalenie nosa i gardła, nadwrażliwość (np. nadreaktywność oskrzeli), kaszel, zapalenie trzustki.

Ciąża i laktacja

Nie przeprowadzono badań dotyczących stosowania linagliptyny u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na reprodukcję. W celu zachowania ostrożności zaleca się unikanie stosowania leku w okresie ciąży. Lek przenika do mleka. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią czy przerwać podawanie leku, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na płodność.

Uwagi

Linagliptyna nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Pacjentów należy jednak powiadomić o ryzyku wystąpienia hipoglikemii, szczególnie podczas jednoczesnego podawania z pochodnymi sulfonylomocznika i (lub) insuliną.

Interakcje

Linagliptyna jest słabym inhibitorem kompetycyjnym CYP3A4 oraz słabym do umiarkowanego inhibitorem mechanizmu działania tego izoenzymu. Linagliptyna nie hamuje jednak aktywności innych izoenzymów CYP i nie jest induktorem izoenzymów CYP. Linagliptyna to substrat glikoproteiny P z niewielką siłą hamujący transport digoksyny odbywający się za pośrednictwem tej glikoproteiny. Jest mało prawdopodobne, by linagliptyna powodowała interakcje z innymi substratami glikoproteiny P. Dane kliniczne przedstawione poniżej sugerują, że ryzyko wystąpienia interakcji o istotnym znaczeniu klinicznym podczas stosowania z innymi lekami jest małe. Jednoczesne wielokrotne podawanie 5 mg linagliptyny z ryfampicyną, silnym induktorem glikoproteiny P i CYP3A4, skutkowało zmniejszeniem AUC i Cmax linagliptyny w stanie stacjonarnym o odpowiednio 39,6% i 43,8% oraz zmniejszeniem hamowania DPP-4 na poziomie minimalnym o ok. 30%. Z tego względu pełna skuteczność linagliptyny w skojarzeniu z silnymi induktorami P-gp może być niemożliwa do uzyskania, zwłaszcza jeśli są one podawane długotrwale. Nie przeprowadzono badań dotyczących jednoczesnego podawania z innymi silnymi induktorami glikoproteiny P i CYP3A4, jak karbamazepina, fenobarbital i fenytoina. Jednoczesne podawanie pojedynczej doustnej dawki 5 mg linagliptyny i wielu doustnych dawek 200 mg rytonawiru, silnego inhibitora glikoproteiny P i CYP3A4, skutkowało odpowiednio ok. 2-krotnym i 3-krotnym zwiększeniem AUC i Cmax linagliptyny. Stężenie niezwiązanej linagliptyny, wynoszące zazwyczaj in vivo na niewielką skłonność do powodowania interakcji leku z substratami CYP3A4, CYP2C9, CYP2C8, glikoproteiną P oraz transporterem kationów organicznych (OCT). Jednoczesne podawanie wielu dobowych dawek 10 mg linagliptyny z 850 mg metforminy (substratu OCT) nie miało istotnego wpływu na farmakokinetykę metforminy u zdrowych ochotników. Wynika stąd, że linagliptyna nie jest inhibitorem transportu odbywającego się za pośrednictwem OCT. Jednoczesne podawanie wielu doustnych dawek 5 mg linagliptyny z pojedynczą doustną dawką 1,75 mg glibenklamidu (gliburydu) powodowało klinicznie nieistotne zmniejszenie o 14% wartości zarówno AUC jak i Cmax glibenklamidu. Glibenklamid jest metabolizowany głównie przez CYP2C9 i dlatego dane te dodatkowo przemawiają za twierdzeniem, że linagliptyna nie jest inhibitorem CYP2C9. Nie należy oczekiwać znaczących klinicznie interakcji z innymi pochodnymi sulfonylomocznika (np. z glipizydem, tolbutamidem i glimepirydem), które - podobnie jak glibenklamid - są eliminowane głównie przez CYP2C9. Jednoczesne podawanie wielu dawek 5 mg linagliptyny z wieloma dawkami 0,25 mg digoksyny nie miało wpływu na farmakokinetykę digoksyny u zdrowych ochotników. Wynika stąd, że linagliptyna nie jest inhibitorem transportu odbywającego się za pośrednictwem glikoproteiny P w warunkach in vivo. Podawanie wielu dobowych dawek 5 mg linagliptyny nie powodowało zmiany farmakokinetyki S(-) lub R(+) warfaryny (substratu CYP2C9) podawanej w dawce pojedynczej. Podawanie wielu dobowych dawek linagliptyny miało minimalny wpływ na farmakokinetykę symwastatyny (wrażliwego substratu CYP3A4) w stanie stacjonarnym u zdrowych ochotników. Po podaniu dawki 10 mg linagliptyny (większej od dawek terapeutycznych) jednocześnie z 40 mg symwastatyny na dobę codziennie przez 6 dni, wartość AUC symwastatyny w osoczu zwiększyła się o 34%, a wartość Cmax w osoczu o 10%. Doustne środki antykoncepcyjne: jednoczesne podawanie 5 mg linagliptyny nie powodowało zmian farmakokinetyki lewonorgestrelu ani etynyloestradiolu w stanie stacjonarnym.

Cena

Trajenta, cena 100% 220.0 zł

Preparat zawiera substancję: Linagliptin

Lek refundowany: NIE
Informacje o lekach dostarcza:

"Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia."