Tobramycin B. Braun

1 ml roztworu zawiera 1 mg lub 3 mg tobramycyny; lek zawiera sód.

Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Tobramycin B. Braun 20 but. 120 ml, roztw. do inf.

Tobramycin

2019-04-05

Dawkowanie

Dożylnie, we wlewie. Dorośli i młodzież od 12 rż. Ciężkie zakażenia: 3 mg/kg mc./dobę w pojedynczej dawce dobowej lub w 3 dawkach podzielonych (tzn. 1 mg/kg mc. co 8 h). Zakażenia zagrażające życiu: do 5 mg/kg mc./dobę w pojedynczej dawce dobowej lub w dawkach podzielonych (tzn. 1,66 mg/kg mc. co 8 h), czasami dawkowanie co 6 h; jeśli stan kliniczny poprawi się, należy zmniejszyć dawkę. Mukowiscydoza: 8-10 mg/kg mc./dobę, w celu osiągnięcia terapeutycznego stężenia we krwi; z uwagi na dużą osobniczą zmienność, należy kontrolować stężenie tobramycyny we krwi. Dzieci (>1. tyg. życia): 6-7,5 mg/kg mc./dobę w pojedynczej dawce dobowej lub 2-2,5 mg/kg mc. co 8 h lub czasami 1,5-1, 9 mg/kg mc. co 6 h. Lek nie jest zalecany do stosowania u dzieci o mc. Szczególne grupy pacjentów. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: po podaniu dawki początkowej 1 mg/kg mc. konieczna jest modyfikacja dawkowania (tzn. dawek podtrzymujących) poprzez zmniejszenie dawki podawanej co 8 h (schemat 1.) lub zwiększenie odstępów między zwykłymi dawkami (schemat 2.), wg niżej opisanych schematów. W zakażeniach zagrażających życiu można podawać dodatkowe dawki o połowę większe niż zalecane dawki; po zaobserwowaniu poprawy stanu pacjenta dawki należy zmniejszyć do normalnych wielkości. Schemat 1. - dawki zmodyfikowane, podawane co 8 h: CCr ≥70 ml/min - mc. 50-60 kg: 60 mg; mc. 60-80 kg: 80 mg; CCr 69-40 ml/min - mc. 50-60 kg: 30-60 mg, mc. 60-80 kg: 50-80 mg; CCr 39-20 ml/min - mc. 50-60 kg: 20-25 mg, mc. 60-80 kg: 30-45 mg; CCr 19-10 ml/min - mc. 50-60 kg: 10-18 mg, mc. 60-80 kg: 15-24 mg; CCr 9-5 ml/min - mc. 50-60 kg: 5-9 mg, mc. 60-80 kg: 7-12 mg; CCr ≤4 ml/min - mc. 50-60 kg: 2,5-4,5 mg, mc. 60-80 kg: 3,5-6 mg. Alternatywnym sposobem obliczenia zmniejszonej dawki, podawanej co 8 h (u pacjentów ze stabilnym i znanym stężeniem kreatyniny) jest podzielenie zwykle zalecanej dawki przez stężenie kreatyniny w surowicy (mg/100 ml) u danego pacjenta. Schemat 2. - dawki stałe, podawane w zmodyfikowanych odstępach czasu (mc. 50-60 kg: 60 mg; mc. 60-80 kg: 80 mg): CCr ≥70 ml/min - co 8 h; CCr 69-40 ml/min - co 12 h; CCr 39-20 ml/min - co 18 h; CCr 19-10 ml/min - co 24 h; CCr 9-5 ml/min - co 36 h; CCr ≤4 ml/min - co 48 h. W celu obliczenia częstości podawania dawek, wyrażonej w h, przeważnie wystarcza pomnożyć przez 6 stężenie kreatyniny w surowicy (mg/100 ml) danego pacjenta. Jeśli długotrwale stosuje się duże dawki u niemowląt i małych dzieci z zaburzeniami czynności nerek oraz u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka reakcji toksycznych, należy kontrolować dawkowanie oznaczając stężenie tobramycyny w surowicy i w razie konieczności korygować je. Aby uniknąć toksycznych działań niepożądanych, maksymalne stężenie w surowicy powinno wynosić 4-10 µg/ml, a minimalne stężenie przed podaniem następnej dawki Hemodializa. Po każdej sesji dializy należy indywidualnie dostosować dawkę wg stężenia tobramycyny w surowicy; zazwyczaj zalecana dawka tobramycyny po dializie równa jest połowie dawki nasycającej. Pacjenci w podeszłym wieku. Dawki podtrzymujące mogą być mniejsze, niż u młodszych dorosłych pacjentów. Pacjenci z nadwagą: masę ciała, stanowiącą podstawę do obliczenia dawki dziennej wyrażonej w mg/kg mc., można obliczyć w następujący sposób: należna mc. + 40% nadmiaru mc. Sposób podania. Tradycyjnie tobramycynę podaje się w dawkach podzielonych, np. co 8 h, jednak badania wykazały, że dawkowanie raz na dobę jest korzystniejsze, zarówno pod względem skuteczności, jak i bezpieczeństwa stosowania. Zaleca się podawanie leku w jednorazowej dawce dobowej, z wyjątkiem pacjentów z osłabioną odpornością (np. neutropenią), ciężką niewydolnością nerek, mukowiscydozą, wodobrzuszem i u pacjentów z rozległymi oparzeniami (>20% powierzchni skóry) oraz kobiet w ciąży. Lek należy podawać w infuzji dożylnej; zalecany czas podawania wynosi 30 min, ale można go przedłużyć do 60 min. Czas trwania leczenia: zwykle 7-10 dni; w leczeniu zakażeń opornych lub powikłanych może być konieczne długotrwałe podawanie leku. Zaleca się monitorowanie czynności nerek, słuchu i przedsionka, ponieważ występowanie nefro- i neurotoksyczności jest bardziej prawdopodobne podczas leczenia trwającego >10 dni.

Wskazania

Leczenie niżej wymienionych ciężkich zakażeń wywołanych bakteriami wrażliwymi na tobramycynę, jeśli mniej toksyczne leki przeciwbakteryjne są nieskuteczne: szpitalne zakażeniach dolnych dróg oddechowych, w tym w ciężkie zapalenie płuc; zaostrzenie zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą; skomplikowane i nawracające zakażeniach dróg moczowych; zakażenia wewnątrz jamy brzusznej; zakażenia skóry i tkanek miękkich, w tym w ciężkie oparzenia. Tobramycynę zwykle stosuje się w skojarzeniu z antybiotykami β-laktamowymi lub antybiotykami działającymi na bakterie beztlenowe, szczególnie w zakażeniach zagrażających życiu wywołanych nieznanymi bakteriami, w zakażeniach mieszanych wywołanych przez bakterie tlenowe i beztlenowe, w ogólnoustrojowych zakażeniach wywołanych bakteriami Pseudomonas spp. oraz u pacjentów z osłabioną odpornością - głównie z neutropenią. Należy wziąć pod uwagę oficjalne wytyczne dotyczące odpowiedniego stosowania środków przeciwbakteryjnych.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na tobramycynę lub inne aminoglikozydy lub jakąkolwiek substancję pomocniczą. Miastenia.

Niepożądane działanie

Często: eozynofilia, uszkodzenie przedsionka i ślimaka (u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek, zakrzepowe zapalenie żył, zwiększona aktywność AspAT oraz AlAT, zaburzenie czynności nerek (u pacjentów z zaburzeniem czynności  nerek), ból i reakcje miejscowe w miejscu wstrzyknięcia. Niezbyt często: leukopenia, ból głowy, uszkodzenie przedsionka i ślimaka (u pacjentów z prawidłową czynnością nerek), nudności, wymioty, zwiększona aktywność fosfatazy alkalicznej, dehydrogenazy mleczanowej, zwiększone stężenie bilirubiny we krwi, alergiczna wysypka  skórna, zaburzenie czynności nerek (u pacjentów z prawidłową czynnością  nerek). Rzadko: niedokrwistość, granulocytopenia, trombocytopenia, leukocytoza, reakcje nadwrażliwości (w tym świąd, gorączka polekowa oraz zmiany skórne), splątanie, dezorientacja, biegunka, zaczerwienienie skóry, gorączka, letarg, zmniejszenie stężenia wapnia, magnezu, sodu, potasu we krwi. Bardzo rzadko: ciężkie reakcje nadwrażliwości (w tym skórne), martwica toksyczno- rozpływna naskórka, zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy, łysienie, ostra niewydolność nerek (objawy mogą obejmować postępujące zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi, zwiększenie stężenia azotu i pozostałości azotu w moczu, oligurię, wałeczkomocz oraz postępujący białkomocz). Częstość nieznana: rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, nadkażenie drobnoustrojami opornymi na tobramycynę, parestezje, cierpnięcie skóry, drżenia mięśni, drgawki (objawy neurotoksyczności), senność, blokada nerwowo-mięśniowa.

Ciąża i laktacja

Aminoglikozydy mogą wpływać niekorzystnie na płód (np. wrodzona głuchota i nefrotoksyczność), jeśli ich stężenie w surowicy kobiety w ciąży jest duże. Tobramycyna nie jest wskazana do podawania kobietom w ciąży, chyba że korzyść dla matki przeważa nad zagrożeniem dla płodu. Jeśli występowało narażenie na tobramycynę w okresie płodowym, zaleca się badanie słuchu i czynności nerek noworodka. Tobramycyna przedostaje się w małych ilościach do mleka matki. Z uwagi na ryzyko wywołania ototoksyczności i nefrotoksyczności u noworodków, należy przerwać karmienie piersią lub podawanie tobramycyny. Tobramycyna może niekorzystnie wpływać na florę jelitową dziecka. Jeśli wystąpią zaburzenia żołądkowo-jelitowych u dziecka karmionego piersią (kandydoza jelit, biegunka), należy przerwać karmienie piersią lub przerwać podawanie tobramycyny.

Uwagi

Lek może powodować zawroty głowy, dlatego jeśli jest podawany pacjentowi leczonemu ambulatoryjnie, należy zachować ostrożności podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Preparat zawiera substancję: Tobramycin

Lek refundowany: NIE
Informacje o lekach dostarcza:

"Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia."