Tiaprid PMCS

1 tabl. zawiera 100 mg tiaprydu (w postaci chlorowodorku).

Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Tiaprid PMCS 50 szt., tabl.

Tiapride

39.99 zł 2019-04-05

Działanie

Atypowy lek neuroleptyczny, niezależny od aktywności cyklazy adenylowej. Działa przez wybiórcze blokowanie receptorów dopaminergicznych podtypu D2 i D3. Ma małe powinowactwo do receptorów podtypu D1. Działa przeciwlękowo (dotychczas nie ustalono mechanizmu tego działania, jednak różni się on od mechanizmu działania przeciwdopaminergicznego). Wywiera pozytywne działanie na czujność u pacjentów w podeszłym wieku. Dostępność biologiczna tiaprydu po podaniu doustnym wynosi 75% (zwiększa się o 20%, jeśli lek jest podawany jest przed posiłkiem), Cmax jest osiągane w czasie ok. 1 h. Nie wiąże się z białkami osocza. Metabolizowany jest w niewielkim stopniu i wydalany jest głównie w postaci niezmienionej (70%) z moczem. T0,5 w fazie eliminacji wynosi 2,9 h u kobiet i 3,6 h u mężczyzn.

Dawkowanie

Doustnie. Zaburzenia zachowania u pacjentów z demencją: 200–400 mg/dobę. Leczenie należy rozpocząć od dawki 50 mg 2 razy na dobę, zwiększając ją stopniowo w ciągu 2-3 dni do 100 mg 3 razy na dobę. Średnia dawka wynosi 300 mg/dobę, maksymalna zalecana dawka wynosi 400 mg/dobę. Zaburzenia zachowania podczas odstawiania alkoholu: 300-400 mg/dobę przez 1-2 mies. Pląsawica Huntingtona: 300–1200 mg/dobę. Dawka początkowa: do 1200 mg/dobę, podawane w co najmniej 3 dawkach podzielonych. Następnie dawkę należy zmniejszać stopniowo do dawki podtrzymującej, w zależności od odpowiedzi pacjenta. Dzieci: zwykła dawka wynosi 100-150 mg/dobę; maksymalnie 300 mg/dobę. Szczególne grupy pacjentów. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek - klirens kreatyniny (CCr) 30-60 ml/min: podawać 75% zwykle stosowanej dawki; CCr 10-30 ml/min: podawać 50% zwykle stosowanej dawki; CCr Sposób podania. Lek można zażywać z posiłkiem lub bez posiłku. Tabletkę można podzielić na 4 równe dawki.

Wskazania

Zaburzenia zachowania u pacjentów w podeszłym wieku z demencją. Zaburzenia zachowania podczas odstawiania alkoholu: ostry zespół majaczeniowy, zespół odstawienny. Ciężka postać pląsawicy Huntingtona.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na tiapryd lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Nowotwory zależne od stężenia prolaktyny (np. gruczolak przysadki typu prolactinoma i rak piersi). Guz chromochłonny nadnerczy. Jednoczesne stosowanie z lewodopą lub innymi lekami o działaniu dopaminergicznym.

Środki ostrożności

Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów: z czynnikami ryzyka wystąpienia wydłużenia odstępu QT (takimi jak: bradykardia <55 uderzeń/min, zaburzenia elektrolitowe, zwłaszcza hipokaliemia, wrodzone wydłużenie odstępu QT, wydłużenie odstępu QT stwierdzone w wywiadzie rodzinnym, jednoczesne stosowanie leków, które mogą powodować znaczną bradykardię, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia przewodzenia w sercu lub wydłużenie odstępu QT); z czynnikami ryzyka udaru mózgu; z rakiem piersi w wywiadzie lub w wywiadzie rodzinnym (tiapryd może powodować zwiększenie stężenia prolaktyny); z chorobą Parkinsona; z padaczką w wywiadzie (możliwość obniżenia progu drgawkowego); z niewydolnością nerek (konieczna jest modyfikacja dawkowania); w podeszłym wieku (ryzyko wystąpienia działania sedatywnego); u dzieci (ograniczone dane dotyczące działania leku w tej grupie wiekowej). Przed rozpoczęciem stosowania tiaprydu oraz w trakcie leczenia należy rozpoznać wszystkie możliwe czynniki ryzyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) oraz podjąć odpowiednie działania prewencyjne; zachować ostrożność stosując lek u pacjentów z czynnikami ryzyka wystąpienia ŻChZZ. Ze względu na ryzyko leukopenii, neutropenii i agranulocytozy, w przypadku wystąpienia niewyjaśnionych infekcji lub gorączki konieczne jest bezzwłoczne wykonanie badań krwi. W przypadku wystąpienia objawów złośliwego zespołu neuroleptycznego lub hipertermii o nieznanej przyczynie należy przerwać leczenie tiaprydem. Pacjenci w podeszłym wieku z psychozą związaną z demencją, leczeni lekami przeciwpsychotycznymi, są w grupie zwiększonego ryzyka zgonu; nie jest jasne, w jakim stopniu zwiększona śmiertelność może być przypisana atypowym lekom przeciwpsychotycznym, a w jakim pewnym cechom pacjentów.

Niepożądane działanie

Często: hiperprolaktynemia (wywołująca w niektórych przypadkach mlekotok, zatrzymanie miesiączki, ginekomastię, zaburzenia miesiączkowania lub impotencję), ospałość, senność, bezsenność, pobudzenie, letarg, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, ból głowy, parkinsonizm i podobne objawy (drżenie, wzmożone napięcie, hipokinezja, ślinienie się), astenia, uczucie zmęczenia. Niezbyt często: niepokój, dystonia (kurcze, kręcz szyi, napady przymusowego patrzenia się w górę, szczękościsk), mlekotok, brak miesiączki, powiększenie i ból piersi, impotencja, zwiększenie masy ciała. Rzadko: ostra dyskineza. Częstość nieznana: leukopenia, neutropenia, agranulocytoza, hiponatremia, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, splątanie, omamy, utrata przytomności, drgawki, omdlenia, późne dyskinezy (charakteryzujące się mimowolnymi ruchami przede wszystkim języka i (lub) mięśni twarzy; w takich przypadkach leki przeciw parkinsonizmowi są nieskuteczne lub mogą powodować nasilenie objawów), złośliwy zespół neuroleptyczny, wydłużenie odstępu QT, komorowe zaburzenia rytmu serca (w tym torsades de pointes, tachykardia komorowa, która może prowadzić do migotania komór lub zatrzymania akcji serca i nagłego zgonu), żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (w tym zator płucny i zakrzepica żył głębokich), niedociśnienie (zazwyczaj ortostatyczne), zachłystowe zapalenie płuc, zaparcie, zatkanie jelita, niedrożność jelit, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, wysypka (w tym wysypka rumieniowa, wysypka grudkowa i pokrzywka), zwiększenie aktywności CPK we krwi, rabdomioliza, zespół odstawienny noworodka, upadki.

Ciąża i laktacja

Jeżeli stosowanie tiaprydu jest konieczne do utrzymania dobrej równowagi psychicznej oraz w celu uniknięcia pogorszenia choroby, leczenie skuteczną dawką musi być rozpoczęte lub kontynuowane przez cały okres ciąży. Istnieją ograniczone dane kliniczne na temat stosowania tiaprydu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka/płodu, przebieg porodu lub rozwój pourodzeniowy. Neuroleptyki, podawane we wstrzyknięciu w stanach nagłych, mogą powodować niedociśnienie tętnicze u matki. U noworodków narażonych na działanie leków przeciwpsychotycznych (w tym tiaprydu) w czasie III trymestru ciąży mogą wystąpić działania niepożądane (w tym zaburzenia pozapiramidowe) i (lub) objawy odstawienne, które mogą zmieniać się w zależności od ciężkości przebiegu oraz czasu trwania porodu, który ma nastąpić. Obserwowano pobudzenie, wzmożone napięcie, obniżone napięcie, drżenie, senność, zespół zaburzeń oddechowych lub zaburzenia związane z karmieniem. W związku z powyższym noworodki powinny być uważnie monitorowane. Nie wiadomo, czy tiapryd przenika do mleka ludzkiego (jest obecny w mleku zwierząt) - nie zaleca się karmienia piersią podczas leczenia tiaprydem. Podawanie tiaprydu może powodować hiperprolaktynemię, z towarzyszącym brakiem miesiączki, brakiem owulacji oraz zaburzeniem płodności u ludzi.

Uwagi

Tiapryd (nawet jeśli stosowany jest zgodnie z zaleceniami) może powodować sedację i przez to może upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Interakcje

Neuroleptyki i agoniści dopaminergiczni wzajemnie antagonizują swoje działanie, ponadto agoniści dopaminergiczni mogą powodować pogorszenie zaburzeń psychotycznych. Przeciwwskazane jest stosowanie tiaprydu z agonistami dopaminergiczni, z wyjątkiem pacjentów z chorobą Parkinsona (kabergolina, chinagolid). Nie stosować z lewodopą - jeżeli jednoczesne stosowanie jest konieczne u pacjentów z chorobą Parkinsona, należy stosować minimalne, skuteczne dawki obu leków. Nie stosować z innymi agonistami dopaminergicznymi (amantadyna, apomorfina, bromokryptyna, entakapon, lizuryd, pergolid, pirybedyl, pramipeksol, ropinirol, selegilina) - jeżeli jednoczesne stosowanie jest konieczne u pacjentów z chorobą Parkinsona, dawkę neuroleptyku należy stopniowo zmniejszać i w końcu odstawić (nagłe odstawienie jest związane z ryzykiem wystąpienia złośliwego zespołu neuroleptycznego). Niewskazane jest stosowanie z lekami, które mogą powodować torsades de pointes lub wydłużenie odstępu QT, takimi jak: leki przeciwarytmiczne klasy IA (chinidyna, dizopiramid, hydrochinidyna), leki przeciwarytmiczne klasy III (amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid), niektóre neuroleptyki (sultopryd, pipotiazyna, sertyndol, weralipryd, chloropromazyna, lewomepromazyna, trifluoperazyna, tiorydazyna, cyjamemazyna, sulpiryd, pimozyd, haloperydol, droperydol, flufenazyna, pipamperon, flupentyksol, zuklopentyksol), niektóre leki przeciwpasożytnicze (halofantryna, lumefantryna, pentamidyna), a także erytromycyna i.v., spiramycyna i.v., moksyfloksacyna, sparfloksacyna, imipramina, leki przeciwdepresyjne, lit, beprydyl, cyzapryd, difemanil, mizolastyna, winkamina i.v. - jeżeli to możliwe, należy przerwać leczenie ww. lekami; nie dotyczy to leków stosowanych w zakażeniach; jeżeli nie można przerwać stosowania, należy uważnie monitorować odstęp QT i zapis EKG. Niewskazane jest stosowanie z metadonem, ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia komorowych zaburzeń rytmu serca, szczególnie torsades de pointes. Zachować szczególną ostrożność (monitorować stan kliniczny pacjenta oraz zapis EKG) w przypadku terapii skojarzonej z: lekami powodującymi bradykardię (leki przeciwarytmiczne klasy IA, β-adrenolityki, niektóre leki przeciwarytmiczne klasy II, niektórzy antagoniści wapnia np. diltiazem i werapamil; klonidyna, guanfacyna; glikozydy nasercowe, pilokarpina, inhibitory cholinoesterazy); β-adrenolitykami stosowanymi w niewydolności serca (bisoprolol, karwedilol, metoprolol, nebiwolol); lekami wywołującymi zaburzenia równowagi elektrolitowej, szczególnie powodującymi hipokaliemię (leki moczopędne zmniejszające stężenie potasu we krwi, środki przeczyszczające o działaniu przyśpieszającym perystaltykę, amfoterycyna B i.v., glikokortykosteroidy, tetrakozaktyd, kosyntropina) - zaleca się wyrównanie stężenia potasu we krwi przed podaniem tiaprydu. Stosowanie tiaprydu z lekami hipotensyjnymi, β-adrenolitykami (z wyjątkiem esmololu, sotalolu i β-adrenolityków podawanych w niewydolności serca), pochodnymi azotanów, nasila działanie obniżające ciśnienie krwi (działanie addytywne), z ryzykiem wystąpienia hipotonii ortostatycznej. Stosowanie tiaprydu z lekami hamującymi OUN, takimi jak: narkotyki (leki przeciwbólowe, leki przeciwkaszlowe i opioidy stosowane w leczeniu substytucyjnym), leki przeciwhistaminowe hamujące receptory H1 o działaniu uspokajającym, barbiturany, benzodiazepiny, inne leki anksjolityczne, leki nasenne, neuroleptyki, leki przeciwdepresyjne o działaniu uspokajającym (amitryptylina, doksepina, mianseryna, mirtazapina, trimipramina), leki przeciwnadciśnieniowe działające ośrodkowo, a także baklofen, talidomid, pizotyfen, klonidyna i pochodne substancje, nasila depresję OUN. Alkohol może nasilać działanie sedatywne neuroleptyków - w trakcie leczenia tiaprydem należy unikać picia alkoholu i stosowania leków zawierających alkohol.

Cena

Tiaprid PMCS, cena 100% 39.99 zł

Preparat zawiera substancję: Tiapride

Lek refundowany: NIE
Informacje o lekach dostarcza:

"Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia."