Teveten®

1 tabl. powl. zawiera 600 mg eprosartanu w postaci mezylanu. Preparat zawiera laktozę.

Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Teveten® 14 szt., tabl. powl.

Eprosartan

25.45 zł 2019-04-05

Działanie

Antagonista receptora angiotensyny II (typu AT1). Obniżenie ciśnienia utrzymuje się przez ponad 24 h, bez hipotonii ortostatycznej po pierwszej dawce. Przerwanie leczenia nie powoduje szybkiego zwiększenia ciśnienia tętniczego na zasadzie "efektu odbicia". U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym eprosartan nie wpływa na stężenie osoczowe triglicerydów na czczo, cholesterolu całkowitego ani cholesterolu LDL. Po podaniu doustnym eprosartan wchłania się z przewodu pokarmowego w stopniu ograniczonym (biodostępność wynosi około 13%). Maksymalne stężenie we krwi osiąga po 1-2 h po przyjęciu na czczo. W około 98% wiąże się z białkami osocza. Jest wydalany z moczem i z kałem. T0,5 wynosi 5-9 h.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli: zalecana dawka wynosi 600 mg raz na dobę, rano. U większości pacjentów osiągnięcie maksymalnej skuteczności może nastąpić po 2-3 tyg. leczenia. Eprosartan może być stosowany w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami obniżającymi ciśnienie tętnicze, jeśli konieczne jest silniejsze działanie obniżające ciśnienie krwi. Zalecane jest przede wszystkim leczenie skojarzone z tiazydowymi lekami moczopędnymi (np. hydrochlorotiazyd) lub antagonistami wapnia (np. nifedypina). Dzieci i młodzież: ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania leku w tej grupie wiekowej, nie zaleca się podawania leku dzieciomi młodzieży. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów z niewydolnością nerek stopnia umiarkowanego lub ciężkiego (CCr Sposób podania. Lek może być przyjmowany niezależnie od posiłków.

Wskazania

Leczenie nadciśnienia tętniczego pierwotnego.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na eprosartan lub którąkolwiek substancję pomocniczą. Ciężka niewydolność wątroby. Istotne hemodynamicznie obustronne zwężenie tętnic nerkowych lub ciężkie zwężenie tętnicy jedynej czynnej nerki. II i III trymestr ciąży. Jednoczesne stosowanie preparatu z lekami zawierającymi aliskiren jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek (współczynnik filtracji kłębuszkowej, GFR2).

Środki ostrożności

Należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby, ponieważ istnieje ograniczone doświadczenie w tej grupie pacjentów. Zaleca się ostrożność w przypadku stosowania u pacjentów z CCr < 30 ml/min lub pacjentów dializowanych. U pacjentów z czynnością nerek zależną od aktywności układu renina-angiotensyna (pacjenci z ciężką niewydolnością serca - IV klasa wg NYHA, obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy nerkowej jedynej czynnej nerki) może wystąpić skąpomocz i (lub) postępująca azotemia, rzadko - ostra niewydolność nerek. Prawdopodobieństwo wystąpienia takich zaburzeń jest większe u pacjentów leczonych jednocześnie lekami moczopędnymi. Istnieje możliwość wystąpienia hiperkaliemii, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek i (lub) serca, zaleca się monitorowanie stężenia potasu w surowicy u pacjentów z grupy ryzyka. Ze względu na ryzyko niedociśnienia, omdleń, hiperkaliemii i zaburzenia czynności nerek (w tym ostrej niewydolności nerek), nie zaleca się stosowania podwójnej blokady układu RAA (np. poprzez łączne stosowanie antagonisty receptora angiotensyny II z inhibitorem ACE lub aliskirenem); jeśli zastosowanie podwójnej blokady układu RAA jest absolutnie konieczne, powinno być prowadzone wyłącznie pod nadzorem specjalisty. Nie zaleca się stosowania preparatu u pacjentów z hiperaldosteronizmem pierwotnym. U pacjentów ze znaczną hipowolemią i (lub) niedoborem soli (np. podczas stosowania leków moczopędnych w dużych dawkach) może wystąpić objawowe niedociśnienie - stany te należy skorygować przed rozpoczęciem leczenia. Doświadczenie u pacjentów z chorobą wieńcową serca jest ograniczone. Należy zachować ostrożność podczas stosowania eprosartanu u pacjentów ze zwężeniem zastawki aorty lub zastawki dwudzielnej albo z kardiomiopatią przerostową. Brak doświadczenia u pacjentów po niedawno przebytym przeszczepieniu nerki. Należy zachować ostrożność podczas stosowania eprosartanu u pacjentów ze zwężeniem zastawki aorty lub zastawki dwudzielnej albo z kardiomiopatią przerostową. Ze względu na zawartość laktozy preparatu nie należy stosować u pacjentów z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania preparatu u dzieci i młodzieży nie została ustalona - nie zaleca się stosowania w tej grupie pacjentów.

Niepożądane działanie

Bardzo często: ból głowy. Często: zawroty głowy, zapalenie błony śluzowej nosa, skórne reakcje alergiczne (np. świąd, wysypka), niespecyficzne dolegliwości żołądkowo-jelitowe (np. mdłości, wymioty, biegunka, osłabienie). Niezbyt często: reakcje nadwrażliwości, niedociśnienie, obrzęk naczynioruchowy. Ponadto obserwowano: zaburzenia czynności nerek (w tym niewydolność nerek) u pacjentów z grup ryzyka (np. ze zwężeniem tętnicy nerkowej).

Ciąża i laktacja

Nie zaleca się stosowania eprosartanu w I trymestrze ciąży. Stosowanie eprosartanu w II i III trymestrze ciąży jest przeciwwskazane. Leki wpływające bezpośrednio na układ renina-angiotensyna-aldosteron mogą wywierać toksyczne działanie na ludzki płód (pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki) i noworodka (niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze, hiperkaliemia). Jeśli narażenie na antagonistę receptora angiotensyny II miało miejsce od II trymestru ciąży, zaleca się badanie ultrasonograficzne nerek i czaszki. Noworodki, których matki przyjmowały lek należy dokładnie obserwować ze względu na możliwość wystąpienia niedociśnienia. Ze względu na brak danych odnośnie stosowania eprosartanu podczas karmienia piersią, nie zaleca się jego stosowania. U pacjentek planujących ciążę należy zastosować alternatywne leczenie przeciwnadciśnieniowe, o ustalonym profilu bezpieczeństwa stosowania w ciąży. W przypadku stwierdzenia ciąży należy natychmiast przerwać leczenie antagonistą receptora angiotensyny II i jeśli jest to wskazane, należy rozpocząć leczenie alternatywne.

Uwagi

Podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn należy uwzględniać fakt, że w trakcie leczenia nadciśnienia mogą niekiedy występować zawroty głowy lub znużenie.

Interakcje

Podwójna blokada układu RAA, np. poprzez zastosowanie antagonisty receptora angiotensyny II z inhibitorem ACE lub aliskirenem zwiększa częstość występowania niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek, w porównaniu z zastosowaniem leku z grupy antagonistów układu RAA w monoterapii - takie połączenie nie jest zalecane; jeśli takie skojarzenie jest konieczne, powinno odbywać się pod nadzorem specjalisty łącznie z dokładnym monitorowaniem czynności nerek, stężenia elektrolitów oraz ciśnienia krwi. Antagonistów receptora angiotensyny II oraz inhibitorów ACE oraz nie należy stosować jednocześnie u pacjentów z nefropatią cukrzycową. Stosowanie eprosartanu z aliskirenem jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub zburzeniem czynności nerek (GFR2). Równoczesne stosowanie eprosartanu u pacjentów leczonych solami litu, zwiększa odwracalnie stężenie litu we krwi, nasilając jego toksyczność - w trakcie leczenia skojarzonego należy kontrolować stężenie litu we krwi. Jednoczesne stosowanie leków moczopędnych oszczędzających potas, suplementów potasu, substytutów soli zawierających potas lub innych produktów leczniczych, które mogą zwiększać stężenie potasu w surowicy (np. heparyny) może prowadzić do zwiększenia stężenia potasu w surowicy. Stosowanie innych leków przeciwnadciśnieniowych może nasilić działanie hipotensyjne. Jednoczesne podawanie NLPZ może prowadzić do pogorszenia czynności nerek z możliwością wystąpienia ostrej niewydolności nerek i zwiększenia stężenia potasu w surowicy, zwłaszcza u pacjentów z istniejącymi już zaburzeniami czynności nerek. Leczenie skojarzone należy stosować ostrożnie, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku. Nie zaobserwowano istotnych klinicznie interakcji eprosartanu z digoksyną, warfaryną, glibenklamidem, ranitydyną, ketokonazolem, flukonazolem, diuretykami tiazydowymi (np. hydrochlorotiazyd), lekami blokującymi kanały wapniowe (np. nifedypina w postaci o przedłużonym uwalnianiu).  Wykazano, że eprosartan nie hamuje in vitro ludzkich izoenzymów CYP1A, 2A6, 2C9/8, 2C19, 2D6, 2E i 3A cytochromu P450.

Cena

Teveten®, cena 100% 25.45 zł

Preparat zawiera substancję: Eprosartan

Lek refundowany: TAK
Informacje o lekach dostarcza:

"Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia."