Tecfidera

1 kaps. zawiera 120 mg lub 240 mg fumaranu dimetylu.

Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Tecfidera 56 szt., kaps.

Dimethyl fumarate

2019-04-05

Działanie

Mechanizm działania fumaranu dimetylu w stwardnieniu rozsianym nie jest w pełni poznany. Wyniki badań przedklinicznych wskazują, że farmakodynamiczny efekt leku wynika głównie z aktywacji ścieżki transkrypcyjnej czynnika jądrowego Nrf2. Wykazano, że fumaran dimetylu zwiększa u pacjentów ekspresję genów ochrony antyoksydacyjnej zależnych od Nrf2, takich jak np. dehydrogenaza NAD(P)H, chinon 1 (NQO1). Podawany doustnie fumaran dimetylu podlega szybkiej przedukładowej hydrolizie przez esterazy i jest przekształcany do metabolitu pierwotnego - fumaranu monometylu, który jest również czynny. Fumaran dimetylu nie występuje w osoczu w mierzalnych stężeniach po podaniu doustnym. Kapsułki dojelitowe zawierają mikrotabletki powlekane dojelitową powłoczką ochronną, wchłanianie rozpoczyna się dopiero, gdy opuszczą one żołądek (zwykle po upływie niecałej godziny). Cmax występuje po ok. 2-2,5 h. Cmax i AUC zwiększają się proporcjonalnie do dawki w zakresie dawek 120 mg-360 mg. Pokarm nie wpływa w istotnym stopniu na ekspozycję leku. Fumaran monometylu w 27-40% wiąże się z białkami osocza. Związek macierzysty - fumaranu dimetylu, jest wstępnie metabolizowany przez esterazy obecne w całym przewodzie pokarmowym, krwi i tkankach, a następnie przedostaje się do krążenia układowego. Dalszy metabolizm odbywa się za pośrednictwem cyklu kwasów trikarboksylowych, bez udziału układu cytochromu P450. Głównym metabolitem jest glukoza. Inne krążące metabolity to: kwas fumarowy, kwas cytrynowy i fumaran monometylu. Metabolizm kolejnego produktu tego szlaku, kwasu fumarowego, odbywa się za pośrednictwem cyklu kwasów trikarboksylowych, przy czym główną drogą wydalania jest wydychanie w postaci CO2. Wydychanie CO2 to główna droga eliminacji fumaranu dimetylu, którą wydalane jest 60% dawki. Wydalanie z moczem i z kałem to wtórne drogi eliminacji, usuwające odpowiednio 15,5% i 0,9% dawki. T0,5 fumaranu monometylu w fazie eliminacji jest krótki (ok. 1 h) i po 24 h w organizmie nie ma już pozostałości fumaranu monometylu.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli: początkowo 120 mg 2 razy dziennie; po 7 dniach dawkę należy zwiększyć do dawki zalecanej, czyli 240 mg 2 razy dziennie. Tymczasowe zmniejszenie dawki do 120 mg 2 razy dziennie może ograniczyć występowanie działań niepożądanych, takich jak nagłe zaczerwienienie skóry oraz reakcje ze strony układu pokarmowego. Po upływie miesiąca należy wznowić stosowanie dawki zalecanej, czyli 240 mg 2 razy dziennie. Szczególne grupy pacjentów. Kliniczne badania farmakologiczne nie wskazują na konieczność dostosowania dawki u pacjentów zaburzeniami czynności nerek lub wątroby. Teoretycznie nie ma powodów, dla których konieczne byłoby dostosowanie dawki u pacjentów w podeszłym wieku. Preparat należy jednak stosować ostrożnie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek lub wątroby. Nie określono dotychczas bezpieczeństwa i skuteczności stosowania leku u dzieci i młodzieży od 10 do 18 lat. U dzieci w wieku poniżej 10 lat preparat nie ma zastosowania we wskazaniu do leczenia rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego. Sposób podania. Lek należy przyjmować z posiłkiem. Kapsułki ani jej zawartości nie należy kruszyć, dzielić, rozpuszczać, ssać ani rozgryzać, ponieważ powłoczka dojelitowa mikrotabletek zapobiega wystąpieniu podrażnienia jelit.

Wskazania

Rzutowo-remisyjna postać stwardnienia rozsianego u pacjentów dorosłych.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na fumaran dimetylu lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

Środki ostrożności

Pełną morfologię krwi, wraz ze stężeniem limfocytów należy wykonać przed rozpoczęciem leczenia (nie wcześniej niż 6 mies. przed rozpoczęciem leczenia), po pierwszych 6 mies. leczenia i następnie co 6-12 mies. oraz według wskazań klinicznych. Ocenę czynności nerek (np. oznaczanie kreatyniny i azotu mocznikowego we krwi oraz ogólne badanie moczu) oraz wątroby (np. oznaczanie AlAT, AspAT) należy wykonać przed rozpoczęciem leczenia, po 3 i 6 mies. leczenia, następnie co 6-12 mies. oraz według wskazań klinicznych. Ze względu na brak badań, lek należy stosować ostrożnie u pacjentów: u których już wcześniej występowała mała liczba limfocytów; z ciężkimi zaburzeniami nerek lub wątroby; z ciężką czynną chorobą układu pokarmowego. Pacjentów, u których podczas leczenia fumaranem dimetylu wystąpi limfopenia należy uważnie i często obserwować pod kątem wystąpienia przedmiotowych i podmiotowych objawów zaburzeń układu nerwowego. W przypadku podejrzenia postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii (PML), należy natychmiast przerwać stosowanie fumaranu dimetylu. Jeśli podczas leczenia u pacjenta rozwinie się ciężkie zakażenie, należy rozważyć czasowe wstrzymanie leczenia fumaranem dimetylu, a przed wznowieniem leczenia należy przeprowadzić ponowną ocenę korzyści i ryzyka. Pacjentom należy zalecić, aby zgłaszali lekarzowi wystąpienie objawów zakażenia. Nie należy rozpoczynać leczenia u pacjentów z ciężkimi zakażeniami, dopóki zakażenie nie ustąpi. Pacjentów należy ostrzec o ryzyku hospitalizacji w przypadku wystąpienia ciężkiej reakcji zaczerwienienia skóry podczas leczenia.

Niepożądane działanie

Bardzo często: nagłe zaczerwienienie skóry, biegunka, nudności, ból w nadbrzuszu, ból brzucha, obecność ciał ketonowych w moczu. Często: zapalenie żołądka i jelit, limfopenia, leukopenia, uczucie pieczenia, uderzenia gorąca, wymioty, niestrawność, zapalenie żołądka, zaburzenia żołądka i jelit, świąd, wysypka, często, rumień, białkomocz, uczucie gorąca, obecność albuminy w moczu, zwiększone stężenie AspAT, AlAT, zmniejszenie liczby białych krwinek. Niezbyt często: reakcje nadwrażliwości. Lek powoduje limfopenię; zgłoszono 1 przypadek śmiertelny postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii (PML) w przebiegu ciężkiej limfopenii u pacjenta przyjmującego fumaran dimetylu.

Ciąża i laktacja

Lek nie jest zalecany do stosowania u kobiet w ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują właściwej antykoncepcji. Lek można stosować u kobiet w ciąży, wyłącznie gdy jest to wyraźnie konieczne i gdy spodziewane korzyści dla matki przewyższają ryzyko dla płodu. Nie wiadomo, czy fumaran dimetylu lub jego metabolity wydzielają się do mleka kobiecego - należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią czy leczenie preparatem, biorąc pod uwagę korzyść dla dziecka wynikającą z karmienia piersią oraz korzyść dla matki wynikającą z leczenia.

Interakcje

Stosować ostrożnie w skojarzeniu z lekami przeciwnowotworowymi lub immunosupresyjnymi (brak badań). Leczenie nawrotowych rzutów stwardnienia rozsianego krótkimi seriami dożylnych kortykosteroidów nie wiązało się z klinicznie istotnym zwiększeniem częstości infekcji. Nie wiadomo, czy leczenie fumaranem dimetylu nie zmniejsza skuteczności niektórych szczepionek. Ze względu na ryzyko zakażeń, nie należy stosować żywych szczepionek, chyba że ryzyko wynikające z braku szczepienia przewyższa ryzyko związane ze szczepionką. Podczas leczenia należy unikać jednoczesnego stosowania innych pochodnych kwasu fumarowego (zarówno miejscowo, jak i układowo). Interferon beta-1a podawany domięśniowo oraz octan glatirameru (leki powszechnie stosowane u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym) nie zmieniają profilu farmakokinetycznego fumaranu dimetylu. Kwas acetylosalicylowy (325 mg) bez powłoczki dojelitowej przyjęty 30 min przed podaniem fumaranu dimetylu przez 4 dni dawkowania nie zmieniał farmakokinetycznego profilu fumaranu dimetylu, ale zmniejszał częstość i nasilenie nagłego zaczerwienienia skóry; nie zaleca się jednak przewlekłego stosowania ASA w leczeniu nagłego zaczerwienienia skóry; przed rozpoczęciem terapii ASA należy uwzględnić ryzyko wynikające z jego stosowania. Leki nefrotoksyczne, takie jak aminoglikozydy, leki moczopędne, NLPZ i sole litu, stosowane z fumaranem dimetylu mogą zwiększać ryzyko działań niepożądanych ze strony nerek (np. białkomocz). Spożywanie umiarkowanych ilości alkoholu nie zmienia ekspozycji na fumaran dimetylu i nie wiąże się z nasileniem działań niepożądanych. Spożywanie dużych ilości nierozcieńczonych wysokoprocentowych napojów alkoholowych (>30% alkoholu objętościowo) może prowadzić do zwiększenia szybkości rozpuszczania leku i w konsekwencji zwiększać częstość żołądkowo-jelitowych reakcji niepożądanych. Nie wykazano interakcji pomiędzy fumaranem dimetylu a doustnymi środkami antykoncepcyjnymi, nie przeprowadzono jednak badań in vivo; chociaż nie oczekuje się wystąpienia takich interakcji, podczas leczenia należy rozważyć stosowanie niehormonalnych metod antykoncepcji. Metabolizm fumaranu dimetylu odbywa się bez udziału układu CYP450; badania in vitro blokowania i indukcji enzymu CYP, badanie p-glikoproteiny i badania wiązania fumaranu dimetylu oraz fumaranu monometylu (głównego metabolitu fumaranu dimetylu) z białkami, nie wykazały ryzyka interakcji lekowych.

Preparat zawiera substancję: Dimethyl fumarate

Lek refundowany: NIE
Informacje o lekach dostarcza:

"Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia."