SmofKabiven EF

SmofKabiven EF jest dostępny w trójkomorowych workach. Worki zawierające 3 komory produkowane są w trzech pojemnościach. Każdy trójkomorowy worek zawiera następujące, różne objętości składników: Worek 1970 ml zawiera: 1000 ml roztworu aminokwasów, 595 ml 42% glukozy i 375 ml emulsji tłuszczowej - co odpowiada 100 g aminokwasów, 16 g azotu, 75 g tłuszczu, 250 g glukozy (bezwodnej); 5,6 mmol fosforanów, 147 mmol octanów; wartość energetyczna całkowita 2200 kcal (9,2 MJ), pozabiałkowa 1800 kcal (7,5 MJ). Worek 1477 ml zawiera: 750 ml roztworu aminokwasów, 446 ml 42% glukozy i 281 ml emulsji tłuszczowej - co odpowiada 75 g aminokwasów, 12 g azotu, 56 g tłuszczu, 187 g glukozy (bezwodnej); 4,2 mmol fosforanów, 110 mmol octanów; wartość energetyczna całkowita 1600 kcal (6,7 MJ), pozabiałkowa 1300 kcal (5,4 MJ). Worek 986 ml zawiera: 500 ml roztworu aminokwasów, 298 ml 42% glukozy i 188 ml emulsji tłuszczowej - co odpowiada 50 g aminokwasów, 8 g azotu, 38 g tłuszczu, 125 g glukozy (bezwodnej); 2,8 mmol fosforanów, 73 mmol octanów; wartość energetyczna całkowita 1100 kcal (4,6 MJ), pozabiałkowa 900 kcal (3,8 MJ). Osmolalność: ok. 1600 mOsm/kg H2O, osmolarność: ok. 1300 mOsm/l, pH ok. 5,6. Szczegółowy skład poszczególnych worków - patrz CHPL.

Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
SmofKabiven EF 1 worek 1970 ml, emulsja do inf.

Amino acids,

Dextrose,

Fats

2019-04-05

Działanie

Emulsja przeznaczona do odżywiania pozajelitowego, zawierająca emulsję tłuszczową, zestaw aminokwasów oraz glukozę. Preparat nie zawiera prawie elektrolitów.

Dawkowanie

Dożylnie (do żyły centralnej) we wlewie kroplowym. Dawkowanie i szybkość infuzji zależą od zdolności pacjenta do eliminacji tłuszczów i metabolizowania azotu i glukozy oraz zapotrzebowania na substancje odżywcze. Dawka dobierana jest indywidualnie z uwzględnieniem stanu klinicznego pacjenta i jego masy ciała, oraz stosowanego dodatkowo żywienia doustnego /dojelitowego. Dorośli i młodzież w wieku 12-16/18 lat . Zakres dawki wynosi 13-31 ml preparatu/kg mc./dobę, co odpowiada 0,1-0,25 g azotu/kg mc./dobę (0,6-1,6 g aminokwasów/kg mc./dobę) i 14-35 kcal/kg mc./dobę energii całkowitej (12-27 kcal/kg mc./dobę energii pozabiałkowej). U pacjentów otyłych dawki należy obliczać na podstawie szacunkowej prawidłowej masy ciała. Zapotrzebowanie na azot u pacjentów z prawidłowym stanem odżywienia lub w stanie łagodnego stresu katabolicznego wynosi 0,1-0,15 g/kg mc./dobę (0,6-0,9 g aminokwasów/kg mc./dobę); u pacjentów z umiarkowanie lub bardzo nasilonym stresem metabolicznym z towarzyszącym niedożywieniem lub bez zapotrzebowanie na azot wynosi 0,15-0,25 g/kg mc./dobę (0,9-1,6 g aminokwasów/kg mc./dobę). W niektórych szczególnych stanach (po oparzeniach lub w przypadku znacznego anabolizmu) zapotrzebowanie na azot może być większe. Maksymalna szybkość infuzji glukozy wynosi 0,25 g/kg mc./h, aminokwasów - 0,1 g/kg mc./h, tłuszczów - 0,08 g /kg mc./h i nie powinna być większa niż 2,0 ml/kg mc./h. Dzieci w wieku 2-11 lat. Dawka do 35 ml/kg mc./dobę powinna być regularnie dostosowywana do wymagań pacjenta w wieku dziecięcym, które zmieniają się znacznie bardziej niż u dorosłych. Zalecana, maksymalna szybkość infuzji wynosi 2,4 ml/kg mc./h (co odpowiada 0,12 g aminokwasów/kg/h, 0,30 g glukozy/kg/h. i 0,09 g tłuszczów/kg/h); czas trwania infuzji (przy maksymalnej szybkości) nie powinien przekraczać 14h i 30 min. W obu grupach wiekowych zalecany czas trwania infuzji wynosi 14-24 h. Zalecana maksymalna dawka dobowa wynosi 35 ml/kg mc./dobę, co zapewni dostarczenie do organizmu 1,8 g aminokwasów/kg mc./dobę (co odpowiada 0,28 g azotu/kg mc./dobę), 4,5 g glukozy/kg mc./dobę, 1,33 g tłuszczów/kg mc./dobę i 39 kcal/kg mc./dobę energii całkowitej (co odpowiada 31 kcal/kg mc./dobę energii pozabiałkowej). Zaleca się przeprowadzenie infuzji w sposób ciągły i dobrze kontrolowany, jeśli to możliwe z zastosowaniem pompy objętościowej.

Wskazania

Żywienie pozajelitowe u dorosłych pacjentów i dzieci w wieku powyżej 2 lat, u których żywienie doustne lub dojelitowe jest niemożliwe, niewystarczające lub przeciwwskazane.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na białko ryb, jaja, soi lub orzeszków ziemnych, na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Ciężka hiperlipidemia. Ciężka niewydolność wątroby. Ciężkie zaburzenia krzepnięcia krwi. Wrodzone wady metabolizmu aminokwasów. Ciężka niewydolność nerek, bez możliwości zastosowania hemofiltracji lub dializoterapii. Ciężki wstrząs. Niekontrolowana hiperglikemia. Ogólne przeciwwskazania do dożylnej infuzji płynów: ostry obrzęk płuc, przewodnienie i niewyrównana niewydolność krążenia. Zespół hemofagocytarny. Niestabilny stan ogólny (np. ciężki stan pourazowy, niewyrównana cukrzyca, ostry zawał serca, udar, zator, kwasica metaboliczna, ciężki zespół ogólnoustrojowej reakcji zapalnej (ciężka posocznica), odwodnienie hipotoniczne i śpiączka hiperosmolarna). Niemowlęta i dzieci w wieku poniżej 2 lat.

Środki ostrożności

Na początku każdej infuzji konieczna jest wnikliwa obserwacja kliniczna pacjenta. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek oznak lub jakiegokolwiek objawu reakcji anafilaktycznej (takiego jak gorączka, dreszcze, wysypka lub duszność) należy natychmiast przerwać infuzję. Podczas stosowania preparatu należy kontrolować zdolność do eliminacji tłuszczów (w trakcie wlewu stężenie triglicerydów nie powinno być większe niż 4 mmol/l), stężenie glukozy i elektrolitów, aktywność enzymów wątrobowych, osmolarność surowicy, równowagę kwasowo-zasadową i prowadzić bilans płynów. Podczas długotrwałego stosowania należy kontrolować morfologię krwi i parametry układu krzepnięcia. U pacjentów z niewydolnością nerek należy kontrolować podaż fosforu, u pacjentów niedożywionych - podaż płynów, elektrolitów i witamin. Dożylne podawanie aminokwasów może zwiększać wydalanie z moczem pierwiastków śladowych, szczególnie miedzi i cynku. Pacjenci z hiperglikemią mogą wymagać podania insuliny. Szczególnie ostrożnie podawać pacjentom z upośledzoną przemianą tłuszczów w niewydolności nerek, niewyrównanej cukrzycy, zapaleniu trzustki, upośledzeniu czynności wątroby, niedoczynności tarczycy lub posocznicy (należy monitorować stężenie triglicerydów we krwi). Szczególnie ostrożnie stosować u pacjentów z kwasicą metaboliczną, kwasicą mleczanową, niedotlenionych, ze zwiększoną osmolarnością osocza lub wymagających wyrównania bilansu wodnego i u pacjentów niedożywionych (może wystąpić niewydolność krążenia i obrzęk płuc). Preparatu nie podawać równocześnie z krwią lub produktami krwiopochodnymi w jednym zestawie infuzyjnym (niebezpieczeństwo pseudoaglutynacji). Zaleca się stosowanie dodatkowo witamin i pierwiastków śladowych oraz elektrolitów (w zależności od stanu klinicznego pacjenta). Ze względu na skład roztworu aminokwasów nie zaleca się stosowania preparatu u dzieci poniżej 2 lat; brak doświadczeń u dzieci 2-16/18 lat.

Niepożądane działanie

Często: nieznaczne zwiększenie temperatury ciała. Niezbyt często: brak łaknienia, nudności, wymioty, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, dreszcze, ból i zawroty głowy. Rzadko: tachykardia, duszność, niedociśnienie tętnicze, nadciśnienie tętnicze, reakcje nadwrażliwości (reakcje anafilaktyczne lub anafilaktoidalne, wysypka skórna, pokrzywka, uderzenia gorąca, ból głowy), uczucie gorąca lub zimna, bladość, sinica, ból w obrębie szyi, pleców, kości, klatki piersiowej i lędźwi. U pacjentów ze zmniejszoną zdolnością do eliminacji tłuszczów może wystąpić "zespół przedawkowania tłuszczu" (hiperlipidemia, gorączka, stłuszczenie, powiększenie wątroby z żółtaczką lub bez, powiększenie śledziony, anemia, leukopenia, trombocytopenia, zaburzenia krzepnięcia krwi, hemoliza, retikulocytoza, nieprawidłowe wyniki prób wątrobowych, śpiączka). Objawy te ustępują na ogół po przerwaniu infuzji tłuszczów. W przypadku większej niż zalecana szybkości infuzji, mogą wystąpić działania niepożądane, związane z zawartością aminokwasów w preparacie (nudności, wymioty, dreszcze i nadmierna potliwość, zwiększenie temperatury ciała); u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek zwiększenie stężenia kreatyniny, mocznika. W przypadku przekroczenia zdolności pacjenta do klirensu glukozy rozwinie się hiperglikemia.

Ciąża i laktacja

Bezpieczeństwo stosowania w ciąży i okresie karmienia piersią nie zostało ustalone. Przy zaleceniu podawania preparatu kobietom w ciąży i karmiącym piersią, należy zawsze rozważyć potencjalne korzyści i ryzyko.

Uwagi

Tłuszcze zawarte w preparacie mogą mieć wpływ na wyniki niektórych badań laboratoryjnych (np. stężenie bilirubiny, dehydrogenazy mleczanowej, natlenowanie, stężenie hemoglobiny), jeżeli krew zostanie pobrana, zanim tłuszcze zostaną usunięte z krążenia. U większości pacjentów tłuszcze są usuwane z organizmu w ciągu 5-6 h po podaniu leku.

Interakcje

Do preparatu można dodawać wyłącznie leki i roztwory odżywcze, których zgodność została udokumentowana. Niektóre leki, jak np. insulina mogą wpływać na aktywność lipazy - znaczenie kliniczne tej interakcji jest ograniczone. Heparyna powoduje przejściowe uwalnianie lipazy lipoproteinowej do krążenia, może to początkowo spowodować lipolizę osoczową, a w następstwie przejściowo zmniejszyć klirens triglicerydów. Olej sojowy zawiera naturalną witaminę K1 - jej stężenie w preparacie jest na tyle niskie, że nie powinno istotnie wpływać na krzepnięcie krwi u pacjentów leczonych pochodnymi kumaryny.

Preparat zawiera substancję: Amino acids, Dextrose, Fats

Lek refundowany: NIE
Informacje o lekach dostarcza:

"Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia."