Rolicyn®

1 tabl. powl. zawiera 50 mg, 100 mg lub 150 mg roksytromycyny.

Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Rolicyn® 10 szt., tabl. powl.

Roxithromycin

20.77 zł 2019-04-05

Działanie

Antybiotyk makrolidowy. Działa bakteriostatycznie m.in. na: Bordetella pertussis, Borrelia burgdorferi, Branhamella catarrhalis, Campylobacter coli, Campylobacter jejuni, Chlamydia trachomatis, Ch. psittaci, Ch. pneumoniae, Clostridium spp. (w tym Clostridium perfringens), Corynebacterium diphteriae, Enterococcus spp, Gardenella vaginalis, Helicobacter pylori, Legionella pneumophila, Listeria monocytogenes, Staphylococcus spp. wrażliwe na metycylinę, Mobiluncus spp., Moraxella catarrhalis, Mycoplasma pneumoniae, Neisseria meningitidis, Paseurella multocida, Peptostreptococcus spp., Porphyromonas spp., Propionibacterium acnes, Rhodococcus equi, Streptococcus spp., w tym S. pneumoniae. Szczepy średnio wrażliwe: Haemophilus influenzae, Ureaplasma urealyticum, Vibrio cholerae. Szczepy oporne: Acinetobacter spp., Bacteroides fragilis, Enterobacteriaceae, Fusobacterium, Staphylococcus spp. wrażliwe na metycylinę (S. aureus i koagulozo-ujemne), Mycoplasma hominis, Nocardia spp., Pseudomonas spp. Roksytromycyna szybko wchłania się z przewodu pokarmowego; pokarm zmniejsza wchłanianie leku do krwi. Wiąże się z białkami osocza w 96%. Przenika m.in. do płuc, migdałków, gruczołu krokowego w ciągu 6-12 h po podaniu doustnym. Stężenie leku w tkankach pozostaje wysokie do 12 h po podaniu. Lek metabolizowany jest głównie w wątrobie i wydalany przede wszystkim z kałem (65%), zarówno w postaci niezmienionej, jak i w postaci metabolitów. T0,5 we krwi wynosi około 10,5 h (u dzieci około 20 h).

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli i dzieci o mc. powyżej 40 kg: 150 mg 2 razy na dobę, co 12 h lub 300 mg raz na dobę. Dzieci o mc. od 12 do 40 kg: zwykle stosuje się dawkę 2,5-4 mg/kg mc. 2 razy na dobę; dzieci o mc. 12-23 kg: 50 mg 2 razy na dobę (co 12 h); dzieci o mc. 24-40 kg: 100 mg 2 razy na dobę (co 12 h). Leczenie należy kontynuować co najmniej 2 dni po ustąpieniu objawów; zwykle trwa 5-10 dni. Zakażenia wywołane przez Streptococcus spp., zakażenia cewki moczowej oraz szyjki macicy z reguły należy leczyć przez 10 dni. U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby dawkę należy zmniejszyć o połowę. Tabletki należy połykać w całości, popić wodą, przyjmować 30 min przed posiłkiem.

Wskazania

Roksytromycyna jest stosowana w leczeniu zakażeń bakteryjnych wywołanych przez wrażliwe na nią drobnoustroje. Zakażenia górnych dróg oddechowych: zapalenie migdałków, zapalenie gardła, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, zapalenie zatok obocznych nosa wywołane przez Streptococcus pneumoniae, paciorkowce grupy A, Staphylococcus aureus, Haemophilus influenzae, Mycoplasma pneumoniae. Zapalenie ucha środkowego, najczęściej wywołane przez Haemophilus influenzae i Streptococcus pneumoniae oraz Moraxella catarrhalis i Staphylococcus epidermidis. Zakażenia dolnych dróg oddechowych: zapalenie płuc, zapalenie oskrzeli, ropnie płuc i rozstrzenie oskrzeli wywołane przez Haemophilus influenzae, Mycoplasma pneumoniae, Streptococcus pyogenes, Chlamydia psittaci. Zakażenia skóry i tkanek miękkich wywołane przez Staphylococcus aureus i Streptococcus pyogenes. Nierzeżączkowe zakażenia narządów rodnych wywołane przez Chlamydia trachomatis, Mycoplasma hominis, Ureaplasma urealyticum. Uwaga! Przed rozpoczęciem leczenia roksytromycyną należy przeprowadzić badanie lekowrażliwości wyizolowanego drobnoustroju, wywołującego zakażenie. Leczenie może być wdrożone przed uzyskaniem wyniku lekowrażliwości drobnoustroju. Po uzyskaniu wyniku antybiogramu może być konieczna odpowiednia zmiana leku. Roksytromycynę należy podawać zgodnie z oficjalnymi zaleceniami lokalnymi, dotyczącymi właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na roksytromycynę lub inne antybiotyki makrolidowe lub jakąkolwiek substancję pomocniczą preparatu. Jednoczesne stosowanie alkaloidów sporyszu o działaniu powodującym skurcz naczyń krwionośnych, cyzaprydu, astemizolu, pimozydu lub terfenadyny.

Środki ostrożności

Przed podaniem roksytromycyny należy zebrać dokładny wywiad dotyczący występowania u pacjenta w przeszłości reakcji nadwrażliwości na roksytromycynę lub inne makrolidy oraz upewnić się, że pacjent nie przyjmuje alkaloidów sporyszu. Podczas jednoczesnego podawania alkaloidów sporyszu kurczących naczynia krwionośne, donoszono o przypadkach silnego zwężenia naczyń (zatruciu sporyszem), w następstwie którego może wystąpić martwica kończyn. Po zastosowaniu roksytromycyny notowano występowanie ciężkich skórnych reakcji pęcherzowych, takich jak ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP), zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN). Jeśli wystąpią objawy podmiotowe lub przedmiotowe AGEP, SJS lub TEN (np. postępująca wysypka skórna, często z pęcherzami lub zmianami na błonach śluzowych), należy przerwać leczenie roksytromycyną. Nie zaleca się stosowania leku u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby (marskość wątroby z żółtaczką i (lub) wodobrzuszem); jeśli zastosowanie leku jest konieczne należy zmniejszyć dawkę o połowę i regularnie kontrolować czynność wątroby. Ostrożność zachować, kontrolując czynność wątroby, u pacjentów z zaburzoną czynnością wątroby oraz u pacjentów, u których niewydolność wątroby wystąpiła podczas stosowania roksytromycyny w przeszłości. Jeżeli w trakcie stosowania leku parametry czynności wątroby pogorszą się należy rozważyć odstawienie leku. Zachować szczególną ostrożność u pacjentów, u których występuje biegunka w trakcie leczenia - może być ona objawem rzekomobłoniastego zapalenia jelit (nie należy stosować leków hamujących perystaltykę jelit ani innych działających zapierająco w tym stanie klinicznym). Długotrwałe podawanie antybiotyków może być przyczyną nadmiernego rozwoju niewrażliwych bakterii lub grzybów. Jeśli podczas leczenia pojawią się nowe zakażenia grzybicze lub bakteryjne, antybiotyk należy natychmiast odstawić i wdrożyć odpowiednie leczenie. Ostrożnie u pacjentów z wrodzonym lub potwierdzonym nabytym wydłużeniem QT w sytuacjach sprzyjających wystąpieniu arytmii (np. hipokaliemii, hipomagnezemii, istotnej klinicznie bradykardii oraz przy przyjmowaniu leków antyarytmicznych klasy IA i III) ze względu na możliwość wydłużenia QT. Lek może powodować nasilenie objawów miastenii.

Niepożądane działanie

Mogą wystąpić: zakażenia bakteryjne lub grzybicze (kandydozy), eozynofilia, obrzęk naczynioruchowy, reakcje anafilaktyczne, rumień wielopostaciowy, wysypka, pokrzywka, plamica, omamy, ból i zawroty głowy, parestezje, uczucie osłabienia, zaburzenia smaku (w tym brak smaku) i (lub) powonienia (w tym brak węchu), skurcz oskrzeli, nudności, wymioty, niestrawność, biegunka (czasem krwawa), cholestatyczne, rzadziej ostre zapalenie wątroby (czasami z żółtaczką), zwiększenie aktywności AspAT i AlAT i ALP. W pojedynczych przypadkach: zapalenie trzustki. Częstość nieznana: ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP), zaburzenia widzenia, niewyraźne widzenie. Jeśli u pacjenta wystąpi którakolwiek z wyżej wymienionych reakcji uczuleniowych, należy natychmiast odstawić lek.

Ciąża i laktacja

W ciąży podawać wyłącznie w przypadku zdecydowanej konieczności. Nie stosować w okresie karmienia piersią.

Uwagi

Jeśli pojawią się działania niepożądane zmniejszające zdolność koncentracji (np. ból, zawroty głowy), nie zaleca się prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługiwania maszyn. Zaburzenia widzenia i niewyraźne widzenie mogą mieć wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Interakcje

Leku nie należy stosować z alkaloidami sporyszu powodującymi skurcz naczyń krwionośnych. Nie stosować z astemizolem, cyzaprydem, pimozydem, terfenadyną oraz ostrożnie z lekami antyarytmicznymi klasy IA i III - ryzyko wydłużenia odstępu QT i (lub) arytmii (głównie typu torsade de pointes). Przy jednoczesnym stosowaniu antagonistów witaminy K zaleca się monitorowanie INR. Roksytromycyna może wypierać dizopiramid z wiązań z białkami osocza i zwiększać jego stężenie w surowicy; zaleca się monitorowanie EKG i, w miarę możliwości, stężenia dizopiramidu w surowicy. Roksytromycyna może zwiększać wchłanianie digoksyny. U pacjentów stosujących jednocześnie roksytromycynę i glikozyd nasercowy należy monitorować czynność elektryczną serca i, w miarę możliwości, stężenie glikozydu w surowicy. Roksytromycyna może zwiększać AUC i wydłużać T0,5 midazolamu. Przy jednoczesnym stosowaniu teofiliny lub cyklosporyny obserwowano zwiększenie stężenia tych leków w osoczu, jednak zwykle nie ma konieczności modyfikacji dawkowania. Brak klinicznie istotnych interakcji z karbamazepiną, ranitydyną, wodorotlenkiem glinu lub magnezu oraz doustnymi środkami antykoncepcyjnymi zawierającymi estrogeny i progestageny.

Cena

Rolicyn®, cena 100% 20.77 zł

Preparat zawiera substancję: Roxithromycin

Lek refundowany: TAK
Informacje o lekach dostarcza:

"Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia."