Ranigast®

1 tabl. powl. zawiera 150 mg ranitydyny w postaci chlorowodorku.

Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Ranigast® 60 szt., tabl. powl.

Ranitidine

11.54 zł 2019-04-05

Działanie

Specyficzny, szybko działający antagonista receptorów histaminowych H2. Hamuje zarówno podstawowe, jak i poposiłkowe wydzielanie kwasu solnego oraz zmniejsza wydzielanie pepsyny w soku żołądkowym. Po podaniu dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego. Po 2 h osiąga maksymalne stężenie we krwi. Działa około 12 h. Jest wydalany z moczem, głównie w postaci nie zmienionej. T0,5 wynosi około 2,5-3 h.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli. Choroba wrzodowa dwunastnicy i żołądka: zwykle 1 tabl. 2 razy na dobę lub jednorazowo 300 mg przed snem, leczenie trwa 4-8 tyg. Zapobieganie i leczenie owrzodzeń dwunastnicy występujących podczas stosowania NLPZ: 150 mg 2 razy na dobę lub jednorazowo 300 mg przed snem, leczenie trwa 8-12 tyg, zapobiegawczo podczas leczenia NLPZ: 150 mg 2 razy na dobę. Owrzodzenie dwunastnicy współistniejące z zakażeniem Helicobacter pylori: 150 mg 2 razy na dobę lub 300 mg jednorazowo na noc równocześnie z amoksycyliną (750 mg 3 razy na dobę) i metronidazolem (500 mg 3 razy na dobę) przez 2 tyg. Przez 2 kolejne tyg. należy stosować wyłącznie ranitydynę; leczenie podtrzymujące: 150 mg przed snem. Choroba refluksowa przełyku: objawowe leczenie dolegliwości związanych z refluksem żołądkowo-przełykowym: 150 mg 1-2 razy na dobę przez 2-4 tyg.; u dorosłych z refluksowym zapaleniem przełyku: 150 mg 2 razy na dobę lub 300 mg jednorazowo przed snem przez 8-12 tyg.; w przypadku nasilonych objawów zapalenia przełyku: 150 mg 4 razy na dobę przez 12 tyg. Nawracające dolegliwości dyspeptyczne: 150 mg 1-2 razy na dobę przez 6 tyg. Zespół Zollingera-Ellisona: dawka początkowa wynosi 150 mg 3 razy na dobę, do 6 g na dobę. Zapobieganie wystąpieniu zespołu Mendelsona: 150 mg na 2 h przed rozpoczęciem znieczulenia ogólnego, również 150 mg wieczorem w dniu poprzedzającym znieczulenie; w położnictwie można stosować 150 mg co 6 h od początku porodu. Alternatywnie można zastosować ranitydynę w iniekcji. Zapobieganie krwawieniom z owrzodzenia stresowego u pacjentów ciężko chorych i nawracającym krwawieniom u pacjentów z chorobą wrzodową żołądka: 150 mg 2 razy na dobę. Dzieci: choroba wrzodowa - 2 mg/kg mc. do 4 mg/kg mc. 2 razy na dobę, maksymalnie 300 mg na dobę. Pacjenci z niewydolnością nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 50 ml/min) maksymalnie 150 mg na dobę; pacjenci przewlekle dializowani: 150 mg bezpośrednio po dializie.

Wskazania

Choroba wrzodowa dwunastnicy oraz łagodna postać choroby wrzodowej żołądka. Zapobieganie i leczenie owrzodzeń dwunastnicy występujących podczas stosowania NLPZ. Owrzodzenia dwunastnicy współistniejące z zakażeniem Helicobacter pylori. Choroba refluksowa przełyku: objawowe leczenie dolegliwości związanych z chorobą refluksową przełyku; refluksowe zapalenie przełyku. Objawowe leczenie nawracających dolegliwości dyspeptycznych nie związanych z chorobą organiczną przewodu pokarmowego. Zespół Zollingera-Ellisona. Zapobieganie krwawieniom z owrzodzenia stresowego u pacjentów ciężko chorych. Zapobieganie nawracającym krwawieniom z wrzodów żołądka i dwunastnicy. Zapobieganie wystąpieniu zespołu Mendelsona.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

Środki ostrożności

Przed rozpoczęciem leczenia u pacjentów z owrzodzeniem żołądka należy wykluczyć jego nowotworowy charakter (szczególnie dotyczy to pacjentów w średnim wieku i starszych, z nowymi zaburzeniami dyspeptycznymi, bądź pacjentów, u których zmienił się charakter dolegliwości), ponieważ leczenie ranitydyną może maskować objawy choroby nowotworowej żołądka. U pacjentów z niewydolnością nerek stężenie leku w osoczu jest zwiększone - należy dostosować dawkowanie. Pacjenci, którzy stosują równocześnie niesteroidowe leki przeciwzapalne i ranitydynę powinni być systematycznie kontrolowani - dotyczy to szczególnie pacjentów w podeszłym wieku oraz pacjentów z chorobą wrzodową w wywiadzie. Istnieją nieliczne doniesienia sugerujące, że ranitydyna może wywołać ostre napady porfirii - należy unikać stosowania leku u pacjentów z ostrą porfirią w wywiadzie. W pewnych grupach pacjentów, jak osoby w podeszłym wieku, pacjenci z przewlekłymi chorobami płuc, z cukrzycą lub z zaburzeniami odporności może istnieć zwiększone ryzyko zachorowania na pozaszpitalne zapalenie płuc. Dane postmarketingowe wskazują, że odwracalne splątanie, depresja i omamy były najczęściej obserwowane u pacjentów ciężko chorych i pacjentów w podeszłym wieku. Lek zawiera lak z żółcienią pomarańczową (E110), która może powodować reakcje alergiczne.

Niepożądane działanie

Niezbyt często: bóle brzucha, zaparcia, nudności (objawy te przeważnie przemijają podczas leczenia). Rzadko: reakcje nadwrażliwości (pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, gorączka, skurcz oskrzeli, niedociśnienie, ból w klatce piersiowej), przemijające zmiany aktywności enzymów wątrobowych, wysypka skórna, zwiększenie stężenia kreatyniny w osoczu (zazwyczaj nieznaczne, wraca do normy podczas leczenia). Bardzo rzadko: zmiany w obrazie krwi (leukopenia, trombocytopenia) - zwykle przemijające, agranulocytoza lub pancytopenia (czasami z hipoplazją lub aplazją szpiku), wstrząs anafilaktyczny, przemijające stany splątania, depresja i omamy (szczególnie u pacjentów ciężko chorych, pacjentów w podeszłym wieku i u pacjentów z nefropatią), bóle głowy (czasami silne) zawroty głowy, przemijające zaburzenia dotyczące ruchów mimowolnych, przemijające niewyraźne widzenie (prawdopodobnie w wyniku zaburzenia akomodacji oka), bradykardia, tachykardia, blok przedsionkowo-komorowy, zapalenie naczyń, ostre zapalenie trzustki, biegunka, zapalenie wątroby (komórkowe, kanalikowe lub mieszane) przebiegające z żółtaczką lub bez (zwykle przemijające), rumień wielopostaciowy, wypadanie włosów, bóle mięśni i stawów, śródmiąższowe zapalenie nerek, przemijająca impotencja, ginekomastia, mlekotok. Częstość nieznana: duszność.

Ciąża i laktacja

Preparat można stosować u kobiet w ciąży tylko w przypadku zdecydowanej konieczności (brak kontrolowanych badań). Ranitydyna podawana w dawkach leczniczych kobietom podczas porodu lub przed cesarskim cięciem nie wpływa niekorzystnie na przebieg porodu ani na późniejszy rozwój niemowlęcia. Ranitydyna przenika do mleka kobiecego, dlatego u kobiet karmiących piersią lek należy stosować tylko w przypadku zdecydowanej konieczności. Brak danych dotyczących wpływu ranitydyny na płodność u ludzi. W badaniach przeprowadzonych na zwierzętach nie wykazano wpływu na płodność osobników obu płci.

Uwagi

W przypadku wystąpienia bólu i zawrotów głowy lub niewyraźnego widzenia (zaburzenia akomodacji) nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.

Interakcje

Ranitydyna może wpływać na wchłanianie, metabolizm lub wydalanie nerkowe innych leków. Zmieniona farmakokinetyka może wymagać zmiany dawkowania leków lub przerwania leczenia. Interakcje mogą być powodowane przez różne mechanizmy, w tym: hamowanie układu oksygenaz o funkcji mieszanej związanego z cytochromem P-450 (ranitydyna w zalecanych dawkach nie nasila działania leków, które są unieczynniane przez ten enzym, takich jak diazepam, lidokaina, fenytoina, propranolol i teofilina; istnieją doniesienia o wydłużeniu czasu protrombinowego w czasie stosowania przeciwzakrzepowych pochodnych kumaryny, np. warfaryny - ze względu na wąski indeks terapeutyczny, należy ściśle kontrolować czas protrombinowy w trakcie jednoczesnego leczenia ranitydyną); konkurencja w ramach nerkowego wydzielania kanalikowego - ponieważ ranitydyna jest częściowo eliminowana przez system kationowy, może to mieć wpływ na klirens innych leków eliminowanych w ten sposób - duże dawki ranitydyny (np. takie jak stosowane w leczeniu zespołu Zollingera-Ellisona) mogą zmniejszać wydalanie prokainamidu i N-acetyloprokainamidu, powodując zwiększenie stężenia tych leków w osoczu; zmiana pH w żołądku - biodostępność pewnych leków może być zmieniona. Może to doprowadzić do zwiększenia wchłaniania (np. triazolamu, midazolamu, glipizydu) lub zmniejszenia wchłaniania (np. ketokonazolu, atazanawiru, delawirydyny, gefitynibu). Podczas równoczesnego stosowania sukralfatu w dużych dawkach (2 g) może zmniejszyć się wchłanianie ranitydyny; zastosowanie sukralfatu 2 h po przyjęciu ranitydyny nie wpływa na jej wchłanianie. Nie stwierdzono interakcji między ranitydyną a amoksycyliną lub metronidazolem.

Cena

Ranigast®, cena 100% 11.54 zł

Preparat zawiera substancję: Ranitidine

Lek refundowany: TAK
Informacje o lekach dostarcza:

"Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia."