Naglazyme

1 ml roztw. zawiera 1 mg galsulfazy. Preparat zawiera sód.

Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Naglazyme 1 fiolka 5 ml, konc. do sporz. roztw. do inf.

Galsulfase

2019-04-05

Działanie

Lek wpływający na przewód pokarmowy i produkty metabolizm. MPS VI jest heterogennym i wieloukładowym schorzeniem charakteryzującym się niedoborem 4-sulfatazy-N-acetylogalaktozaminy, hydrolazy lizosomalnej katalizującej hydrolizę końcowych reszt siarczanowych glikozoaminoglikanu – siarczanu dermatanu. Zmniejszona aktywność enzymu lub jego brak prowadzi do akumulacji siarczanu dermatanu w wielu rodzajach komórek i tkanek. Uzasadnieniem dla terapii jest odtworzenie aktywności enzymatycznej wystarczającej do hydrolizy nagromadzonego substratu i zapobieżenia dalszej jego akumulacji. Cmax wyniosło 2357 (±1560) ng/ml, średni T0,5 w fazie eliminacji wynosił 22,8 (±10,7) minut w 24. tyg. Galsulfaza podlega hydrolizie peptydów. Wydalanie galsulfazy przez nerki ma niewielki udział w eliminacji leku z organizmu.

Dawkowanie

Podstawowe znaczenie ma jak najwcześniejsze rozpoczęcie leczenia przed pojawieniem się nieodwracalnych objawów klinicznych choroby. Leczenie powinno być prowadzone pod nadzorem lekarza mającego doświadczenie w leczeniu chorych na MPS VI lub inne dziedziczne choroby metaboliczne. Naglazyme należy podawać w odpowiednich warunkach klinicznych, z natychmiastowym dostępem do wyposażenia resuscytacyjnego niezbędnego do leczenia nagłych stanów zagrożenia życia. Zalecana dawka galsulfazy wynosi 1 mg/kg mc. podawanej raz w tygodniu w postaci wlewu dożylnego przez 4 h. Szczególne grupy pacjentów. Osoby w podeszłym wieku: nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania preparatu i brak jest zaleceń dotyczących alternatywnego schematu dawkowania. Zaburzenia nerek i wątroby: bezpieczeństwo i skuteczność preparatu nie były oceniane i brak jest zaleceń dotyczących alternatywnego schematu dawkowania dla tych pacjentów. Dzieci i młodzież: brak jest specjalnych zasad, jakie należy mieć na uwadze w przypadku podawania preparatu w tej grupie pacjentów. Sposób podania: początkową prędkość wlewu można dostosować tak, aby około 2,5% całkowitego roztworu zostało podane w ciągu 1. h, a pozostała jego objętość (około 97,5%) przez kolejne 3 h. U pacjentów podatnych na przeciążenie objętościowe płynami i o masie ciała poniżej 20 kg należy rozważyć użycie woreczków infuzyjnych o objętości 100 ml. W tym przypadku należy zmniejszyć prędkość wlewu (ml/min), aby całkowity czas trwania infuzji nie był krótszy niż 4 h.

Wskazania

Długotrwała substytucja enzymatyczna u pacjentów z potwierdzonym rozpoznaniem mukopolisacharydozy typu VI (MPS VI; niedobór 4-sulfatazy N-acetylogalaktozaminy; zespół Maroteaux-Lamy'ego). Podstawą jest leczenie młodych pacjentów w wieku <5 lat z ciężką postacią choroby, mimo że pacjenci w wieku <5 lat nie uczestniczyli w centralnym badaniu trzeciej fazy. Dostępne są ograniczone dane dotyczące pacjentów w wieku <1 roku.

Przeciwwskazania

Ostra lub zagrażająca życiu nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą, jeśli nie jest możliwe kontrolowanie nadwrażliwości.

Środki ostrożności

Podczas postępowania i leczenia pacjentów z restrykcyjną chorobą płuc należy zachować ostrożność lub zapewnić ścisłe monitorowanie stosowania leków przeciwhistaminowych i innych preparatów o działaniu uspokajającym. Należy rozważyć zastosowanie dodatniego ciśnienia w drogach oddechowych w czasie snu oraz możliwość wykonania tracheostomii w klinicznie uzasadnionych sytuacjach. Może zaistnieć potrzeba odłożenia infuzji leku na później u pacjentów z ostrą postacią choroby z gorączką lub ze schorzeniami dróg oddechowych. Ze względu na możliwość wystąpienia objawów poinfuzyjnych (IAR –infusion associated reactions), przez które rozumie się wszelkie reakcje niepożądane następujące podczas infuzji lub przed końcem dnia, w którym przeprowadzono infuzję, zaleca się, aby u pacjentów zastosować premedykację lekami przeciwhistaminowymi w połączeniu z lekami przeciwgorączkowymi lub bez nich około 30-60 min. przed rozpoczęciem infuzji preparatu w celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia objawów IAR. W przypadku łagodnych lub umiarkowanych objawów IAR należy rozważyć leczenie lekami przeciwhistaminowymi i paracetamolem i/lub zmniejszenie prędkości wlewu do mniejszej o połowę niż prędkość, przy której wystąpiła reakcja. W przypadku pojedynczych ciężkich objawów IAR należy przerwać wlew aż do ustąpienia objawów i rozważyć leczenie lekami przeciwhistaminowymi i paracetamolem. Wlew można ponownie rozpocząć z prędkością wynoszącą 50%-25% prędkości, przy której wystąpiła reakcja. W przypadku nawracających umiarkowanych objawów IAR albo ponownej próby leczenia po pojedynczych ciężkich objawach IAR należy rozważyć premedykację (lekami przeciwhistaminowymi i paracetamolem i/lub kortykosteroidami) oraz zmniejszenie prędkości wlewu do poziomu 50%-25% prędkości, przy której wystąpiła poprzednia reakcja. Możliwe są poważne reakcje nadwrażliwości typu alergicznego, w przypadku ich wystąpienia zaleca się natychmiastowe przerwanie podawania preparatu i wdrożenie właściwego leczenia. Należy przestrzegać obowiązujących zasad postępowania w przypadkach nagłych. W przypadku pacjentów, u których wystąpiły reakcje alergiczne podczas infuzji leku, należy szczególnie ostrożnie podejmować kolejną próbę podania leku; podczas podawania leku obecny powinien być specjalnie przeszkolony personel medyczny i dostępny sprzęt do resuscytacji (włącznie z adrenaliną). Ostra lub potencjalnie zagrażająca życiu nadwrażliwość, której nie można kontrolować, stanowi przeciwwskazanie do ponawiania próby podawania leku.  Preparat zawiera sód - należy zachować ostrożność w przypadku pacjentów będących na diecie z ograniczoną zawartością sodu. Ucisk rdzenia kręgowego także w odcinku szyjnym, z następczą mielopatią jest znanym i poważnym powikłaniem, które może być spowodowane przez MPS VI - pacjentów należy obserwować, czy nie występują przedmiotowe i podmiotowe objawy ucisku rdzenia kręgowego (ból pleców, porażenie kończyn poniżej poziomu ucisku, nietrzymanie moczu i stolca), a w razie potrzeby należy zastosować odpowiednią opiekę.

Niepożądane działanie

Bardzo często: zapalenie gardła, zapalenie żołądka i jelita, arefleksja, ból głowy, zapalenie spojówek, zmętnienie rogówki, ból ucha, zaburzenia słuchu, nadciśnienie tętnicze, duszność, zatkanie nosa, ból brzucha, przepuklina pępkowa, wymioty, nudność, obrzęk twarzy, wysypka, pokrzywka, świąd, ból, ból w klatce piersiowej, dreszcze, złe samopoczucie, gorączka, bóle stawów. Często: drgawki, hipotensja, bezdech, kaszel, niewydolność oddechowa, astma, skurcze oskrzeli, rumień. Częstość nieznana: reakcja anafilaktyczna, wstrząs, parestezja, bradykardia, tachykardia, sinica, bladość, obrzęk krtani, hipoksja, przyśpieszony oddech.

Ciąża i laktacja

Leku nie wolno stosować w okresie ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. Należy zaprzestać karmienia piersią podczas leczenia preparatem. Badania wpływu na reprodukcję przeprowadzone na szczurach i królikach otrzymujących lek w dawce do 3 mg/kg na dobę nie wykazały zaburzeń płodności ani szkodliwego działania na płód spowodowanych przyjmowaniem leku.

Preparat zawiera substancję: Galsulfase

Lek refundowany: NIE
Informacje o lekach dostarcza:

"Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia."