Minirin® Melt

1 liofilizat doustny zawiera 60 µg, 120 µg lub 240 µg desmopresyny w postaci octanu.

Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Minirin® Melt 30 szt., liof. doustny

Desmopressin acetate

340.66 zł 2019-04-05

Działanie

Lek antydiuretyczny, syntetyczny analog naturalnego hormonu przysadki mózgowej - argininowazopresyny. W porównaniu do argininowazopresyny zmiany w budowie chemicznej cząsteczki desmopresyny polegają na dezaminacji cysteiny oraz zastąpieniu L-argininy D-argininą. Wynikiem tego jest znaczące wydłużenie działania antydiuretycznego desmopresyny i całkowity brak działania naczynioskurczowego w stosowanych klinicznie dawkach. Średnia biodostępność desmopresyny podanej podjęzykowo w postaci liofilizatu doustnego wynosi około 0,25%. Spożycie posiłku równocześnie z przyjęciem leku znacznie zmniejsza jego wchłanianie. T0,5 wynosi 2,8 h. Prawdopodobnie lek nie jest metabolizowany w wątrobie. Wydalany jest z moczem.

Dawkowanie

Podjęzykowo. Moczówka prosta ośrodkowa. Dawkowanie jest indywidualne, ale całkowita dawka dobowa mieści się zwykle w granicach 120-720 µg. Zazwyczaj leczenie dzieci i dorosłych rozpoczyna się od podania 60 µg 3 razy na dobę. Następne dawki ustala się w zależności od reakcji pacjenta. U większości pacjentów dawka podtrzymująca wynosi 60-120 µg 3 razy na dobę. Pierwotne izolowane moczenie nocne. Zalecana dawka początkowa wynosi 120 µg, przed snem raz na dobę. Jeśli ta dawka jest niewystarczająca, ilość leku można zwiększyć do 240 µg dobę. Należy wprowadzić ograniczenie podaży płynów. Leczenie powinno trwać przez okres do 3 mies. Po 3 mies. leczenia należy przerwać podawanie leku na co najmniej 1 tydz. i ocenić, czy dalsze leczenie jest konieczne. Nokturia. W celu stwierdzenia nocnego wielomoczu u pacjentów z nokturią należy prowadzić, co najmniej przez 2 doby przed rozpoczęciem leczenia, kartę częstości i objętości wydalanego moczu. Nocny wielomocz rozpoznaje się, gdy ilość moczu wytwarzanego w nocy przekracza czynnościową pojemność pęcherza moczowego lub 1/3 dobowego wytwarzania moczu. Zalecana dawka początkowa wynosi 60 µg przed snem. Jeśli ta dawka nie jest wystarczająco skuteczna po 1 tyg. stosowania, można ją zwiększyć do 120 µg a następnie do 240 µg, z zachowaniem tygodniowych odstępów przy zwiększaniu dawki. Należy przestrzegać ograniczenia podaży płynów. Szczególne grupy pacjentów. Nie zaleca się rozpoczynania leczenia u pacjentów w wieku powyżej 65 lat. Jeśli lekarz decyduje się rozpocząć leczenie pacjentów w takim wieku, należy oznaczać stężenie sodu w surowicy przed rozpoczęciem leczenia i 3 dni po rozpoczęciu leczenia lub po zwiększeniu dawki, a także w innych terminach w trakcie leczenia, jeśli lekarz prowadzący uznaje to za konieczne. Nie stosować u pacjentów z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością nerek (CCr poniżej 50 ml/min). Dzieci: desmopresyna wskazana jest do leczenia moczówki prostej ośrodkowej i pierwotnego izolowanego moczenia nocnego; zalecenia dotyczące dawkowania są takie same jak u dorosłych. Sposób podawania. Krążek liofilizatu należy umieścić pod językiem, gdzie rozpuszcza się bez potrzeby popijania wodą. Pokarm może zmniejszać intensywność i czas działania przeciwdiuretycznego małych dawek desmopresyny. W razie wystąpienia objawów nadmiernego zatrzymania wody w organizmie lub zmniejszenia stężenia sodu we krwi (ból głowy, nudności, wymioty, zwiększenie masy ciała lub, w ciężkich przypadkach, drgawki) leczenie należy przerwać do czasu całkowitego wyzdrowienia pacjenta. Po wznowieniu leczenia konieczne jest ograniczenie podaży płynów do minimum. Jeśli w ciągu 4 tyg. po dobraniu właściwej dawki nie uzyskuje się odpowiedniego działania klinicznego, należy przerwać leczenie.

Wskazania

Leczenie moczówki prostej ośrodkowej. Leczenie pierwotnego izolowanego moczenia nocnego u pacjentów powyżej 6 lat z prawidłową zdolnością zagęszczania moczu. Leczenie objawowe nokturii u dorosłych, związanej z nocnym wielomoczem (objętość moczu wytwarzanego w nocy przekracza pojemność pęcherza moczowego).

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Nawykowa lub psychogenna polidypsja (skutkująca zwiększoną ilością wydalanego moczu - większą niż 40 ml/kg mc./dobę). Niewydolność układu krążenia lub inne choroby wymagające podawania leków moczopędnych. Umiarkowana lub ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny poniżej 50 ml/min). Zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH). Hiponatremia.

Środki ostrożności

Podczas leczenia pierwotnego izolowanego moczenia nocnego i nokturii podaż płynów należy ograniczyć do minimum w czasie od 1 h przed podaniem do 8 h po podaniu leku. Leczenie bez jednoczesnego ograniczenia podaży płynów może prowadzić do nadmiernego zatrzymania wody w organizmie i (lub) hiponatremii z występowaniem lub bez występowania objawów takich jak ból głowy, nudności i (lub) wymioty, zwiększenie masy ciała lub w ciężkich przypadkach drgawki. Należy poinstruować pacjentów i w razie potrzeby ich opiekunów o konieczności przestrzegania ograniczenia podaży płynów. Przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć ciężkie zaburzenia czynności pęcherza moczowego i przeszkodę podpęcherzową. U osób w podeszłym wieku i osób ze stężeniem sodu w surowicy na poziomie dolnej granicy normy istnieje większe ryzyko wystąpienia hiponatremii. Szczególne środki ostrożności należy zachować u osób z niewydolnością nerek i chorobami układu krążenia. Leczenie desmopresyną należy przerwać w przypadku wystąpienia ostrych chorób z zaburzeniami wodno-elektrolitowymi, jak uogólnione zakażenie, choroby przebiegające z gorączką, zapalenie żołądka i jelit. Należy zachować środki ostrożności u osób, u których istnieje ryzyko zwiększenia ciśnienia śródczaszkowego. Desmopresynę należy stosować ostrożnie u pacjentów, których stan charakteryzuje się brakiem równowagi wodnej i (lub) elektrolitowej. Środki ostrożności mające na celu uniknięcie wystąpienia hiponatremii, w tym zwracanie szczególnej uwagi na ograniczenie podaży płynów oraz częstsze oznaczanie stężenia sodu w surowicy, należy zachować w następujących przypadkach: równoczesne stosowanie leków powodujących nieprawidłowe uwalnianie hormonu antydiuretycznego (SIADH), takich jak trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, chloropromazyna, karbamazepina; równoczesne stosowanienie steroidowych leków przeciwzapalnych.

Niepożądane działanie

Dorośli. Bardzo często: ból głowy. Często: hiponatremia, zawroty głowy, nadciśnienie, nudności, ból brzucha, biegunka, zaparcie, wymioty, objawy ze strony pęcherza moczowego i cewki moczowej, obrzęk, uczucie zmęczenia. Niezbyt często: bezsenność, senność, parestezje, upośledzone widzenie, zaburzenia równowagi, kołatanie serca, niedociśnienie ortostatyczne, niestrawność, wiatry, wzdęcie i rozdęcie brzucha, pocenie się, świąd, wysypka, pokrzywka, skurcze mięśniowe, ból mięśni, złe samopoczucie, ból w klatce piersiowej, objawy grypopodobne, zwiększona masa ciała, zwiększone stężenie enzymów wątrobowych, hipokaliemia. Rzadko: splątanie, alergiczne zapalenie skóry. Częstość nieznana: reakcje anafilaktyczne, odwodnienie i hipernatremia (tylko w przypadku leczenia moczówki prostej ośrodkowej), drgawki, osłabienie (tylko w przypadku leczenia moczówki prostej ośrodkowej), śpiączka. Dzieci i młodzież. Często: ból głowy. Niezbyt często: chwiejność emocjonalna, agresywność, ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka, objawy ze strony pęcherza moczowego i cewki moczowej, obrzęki obwodowe, uczucie zmęczenia. Rzadko: niepokój, koszmary nocne, zmienność nastroju (głównie u dzieci <12 lat), senność, nadciśnienie, drażliwość. Częstość nieznana: reakcje anafilaktyczne, hiponatremia, nienormalne zachowanie, zaburzenia emocjonalne, depresja, halucynacje, bezsenność, zaburzenie uwagi, nadaktywność psychomotoryczna, drgawki, krwawienie z nosa, alergiczne zapalenie skóry, wysypka, pocenie się, pokrzywka. Najcięższym działaniem niepożądanym jest hiponatremia, która może powodować ból głowy, ból brzucha, nudności, wymioty, zwiększenie masy ciała, zawroty głowy, splątanie świadomości, złe samopoczucie, upośledzenie pamięci, zaburzenia równowagi, upadki i, w ciężkich przypadkach, drgawki i śpiączkę. Przyczyną potencjalnej hiponatremii jest oczekiwane działanie przeciwdiuretyczne. Hiponatremia jest odwracalna i u dzieci występuje często w związku ze zmianami w porządku dziennym wpływającymi na przyjmowanie płynów i (lub) pocenie się. U dorosłych leczonych z powodu nokturii w ramach badań klinicznych, w większości przypadków, w których stwierdzano małe stężenie sodu, dochodziło do tego w ciągu pierwszych dni leczenia lub w związku ze zwiększeniem dawki. U osób w wieku podeszłym i osób ze stężeniem sodu w surowicy na poziomie dolnej granicy normy istnieje większe ryzyko wystąpienia hiponatremii.

Ciąża i laktacja

Dane dotyczące ograniczonej liczby kobiet w ciąży leczonych desmopresyną wskazują, że desmopresyna nie ma niepożądanego wpływu na przebieg ciąży oraz stan zdrowia płodów i noworodków. Nie są dostępne inne odpowiednie badania epidemiologiczne. Należy zachować ostrożność podczas stosowania w ciąży. Wyniki badań zawartości desmopresyny w mleku kobiet karmiących piersią, otrzymujących desmopresynę w dużych dawkach (300 μg donosowo), wskazują, że ilość desmopresyny przekazywanej dziecku jest znacząco mniejsza niż ilość wpływająca na diurezę.

Uwagi

Lek nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Interakcje

Leki powodujące uwalnianie ADH: trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, chlorpromazyna, karbamazepina, atakże leki przeciwcukrzycowe z grupy sulfonylomocznika, zwłaszcza chloropropamid mogą wywierać dodatkowe działanie przeciwdiuretyczne, zwiększając ryzyko nadmiernego zatrzymywania wody w organizmie i (lub) hiponatremii. NLPZ, loperamid mogą prowadzić do nadmiernego zatrzymania wody w organizmie lub hiponatremii. Mimo braku badań, należy przyjąć, że leki powodujące zwolnienie pasażu jelitowego mogą dawać taki sam efekt.

Cena

Minirin® Melt, cena 100% 340.66 zł

Preparat zawiera substancję: Desmopressin acetate

Lek refundowany: TAK
Informacje o lekach dostarcza:

"Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia."