Lirra

1 tabl. powl. zawiera 5 mg dichlorowodorku lewocetyryzyny. Preparat zawiera laktozę.

Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Lirra 84 szt., tabl. powl.

Levocetirizine dihydrochloride

38.43 zł 2019-04-05

Działanie

Lewocetyryzyna, (R)-enancjomer cetyryzyny, jest silnym i wybiórczym antagonistą obwodowych receptorów H1. Lewocetyryzyna ma duże powinowactwo do receptorów H1 u ludzi (Ki = 3,2 nmol/1). T0,5 procesu odłączania lewocetyryzyny od receptorów H1 wynosi 115 ± 38 min. 4 h po jednorazowym podaniu lewocetyryzyny stwierdzono wysycenie receptorów w 90%, a po 24 h w 57%. Badania in vitro (komory Boydena i linie komórkowe) wykazały, że lewocetyryzyna hamuje wywołaną przez eotaksynę przezśródbłonkową migrację eozynofilów przez komórki skóry i płuc. Lewocetyryzyna znacząco łagodzi objawy alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa, w tym uczucie zatkanego nosa. Po podaniu doustnym wchłania się szybko i w znacznym stopniu. Cmax w osoczu występuje 0,9 h po podaniu. Stan stacjonarny jest osiągany po dwóch dniach. Lewocetyryzyna w 90% wiąże się z białkami osocza. Dystrybucja lewocetyryzyny jest ograniczona, ponieważ jej objętość dystrybucji wynosi 0,4 l/kg. U ludzi metabolizowane jest mniej niż 14% dawki lewocetyryzyny. T0,5 w osoczu u osób dorosłych wynosi 7,9 ±1,9 h. Lewocetyryzyna i jej metabolity wydalane są głównie z moczem, średnio 85,4% dawki. Z kałem wydalane jest tylko 12,9% dawki. Lewocetyryzyna wydalana jest zarówno w wyniku przesączania kłębuszkowego, jak i aktywnego wydzielania kanalikowego.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli i młodzież w wieku ≥ 12 lat: zalecana dawka dobowa wynosi 5 mg (1 tabl. powl.). Dzieci w wieku 6-12 lat: zalecana dawka dobowa wynosi 5 mg (1 tabl. powl.). Dzieci w wieku 2-6 lat: ze względu na brak możliwości dostosowania dawki leku w postaci tabl. powl., zaleca się stosowanie preparatów zawierających lewocetyryzynę w postaciach farmaceutycznych przeznaczonych dla dzieci. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów w podeszłym wieku z umiarkowanymi do ciężkich zaburzeniami czynności nerek zaleca się dostosowanie dawki. U dorosłych pacjentów z zaburzeniami czynności nerek odstępy pomiędzy kolejnymi dawkami muszą być ustalone indywidualnie w zależności od stopnia wydolności nerek. Dostosowanie dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek: prawidłowa czynność nerek (CCr ≥ 80 ml/min) - 1 tabl. raz na dobę; łagodne zaburzenia czynności nerek (CCr = 50 – 79 ml/min) - 1 tabl. raz na dobę; umiarkowane zaburzenia czynności nerek (CCr = 30 – 49 ml/min) - 1 tabl. co 2 dni; ciężkie zaburzenia czynności nerek (CCr Czas trwania leczenia. Okresowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa (objawy występujące 4 dni w tyg. i utrzymujące się dłużej niż 4 tyg.) można zalecić pacjentowi kontynuowanie leczenia w okresie ekspozycji na alergeny. Doświadczenie dotyczące stosowania preparatu obejmuje 6-miesięczny okres leczenia. Doświadczenie z zastosowaniem racematu w przewlekłej pokrzywce i przewlekłym alergicznym zapaleniu błony śluzowej nosa dotyczy okresu do 1 r. Sposób podania. Zaleca się przyjmowanie całej dawki raz na dobę.

Wskazania

Objawowe leczenie alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa (w tym przewlekłego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa) i pokrzywki u dorosłych i dzieci w wieku ≥6 lat.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną, inne pochodne piperazyny lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Preparatu nie należy stosować u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Ciężkie zaburzenia czynności nerek z CCr < 10 ml/min.

Środki ostrożności

Nie zaleca się stosowania lewocetyryzyny u niemowląt i małych dzieci w wieku < 2 lat. Nie zaleca się podawania preparatu w postaci tabl. powl. dzieciom w wieku < 6 lat, ponieważ nie jest możliwe odpowiednie dostosowanie dawki w przypadku tej postaci leku. Zaleca się stosowanie preparatów lewocetyryzyny w postaciach farmaceutycznych przeznaczonych dla dzieci. Należy zachować ostrożność podczas przyjmowania leku jednocześnie z alkoholem. Ponieważ lewocetyryzyna może zwiększać ryzyko zatrzymania moczu, należy zachować ostrożność u pacjentów z ryzykiem zatrzymania moczu (np.: uszkodzenia rdzenia kręgowego, rozrost gruczołu krokowego). Ze względu na zawartość laktozy, preparatu nie należy stosować u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Niepożądane działanie

Częstość nieznana: zwiększenie masy ciała, nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby, nadwrażliwość, w tym anafilaksja, zwiększony apetyt, agresja, pobudzenie, bezsenność, myśli samobójcze, drgawki, parestezje, zawroty głowy, omdlenie, drżenie, zaburzenia smaku, zawroty głowy, zaburzenia widzenia, niewyraźne widzenie, kołatanie serca, duszność, nudności, zapalenie wątroby, trudności w oddawaniu moczu, zatrzymanie moczu, obrzęk naczynioruchowy, trwały wyprysk polekowy, świąd, wysypka, pokrzywka, bóle mięśni, obrzęk.

Ciąża i laktacja

Ze względu na brak danych klinicznych dotyczących stosowania lewocetyryzyny w czasie ciąży, należy zachować ostrożność przepisując  lek kobietom w ciąży lub karmiącym piersią.

Uwagi

Nie wykazano, aby lewocetyryzyna w zalecanej dawce osłabiała koncentrację uwagi, zdolność reagowania lub zdolność prowadzenia pojazdów. Jednak niektórzy pacjenci mogą odczuwać senność, zmęczenie i osłabienie podczas leczenia lewocetyryzyną. Dlatego pacjenci, którzy zamierzają prowadzić pojazdy, wykonywać potencjalnie niebezpieczne czynności lub obsługiwać maszyny, powinni wziąć pod uwagę swoją reakcję na preparat.

Interakcje

Nie przeprowadzono badań interakcji lewocetyryzyny (w tym badań z induktorami CYP3A4). Badania z zastosowaniem racematucetyryzyny nie wykazały istotnych klinicznie niepożądanych interakcji (z antypiryną, pseudoefedryną, cymetydyną, ketokonazolem, erytromycyną, azytromycyną, glipizydem i diazepamem). Niewielkie zmniejszenie klirensu cetyryzyny (16%) zaobserwowano w badaniu po podaniu wielokrotnymz teofiliną (400 mg raz na dobę); natomiast jednoczesne podawanie cetyryzyny nie zmieniało klirensu teofiliny. W badaniu po podaniu wielokrotnym rytonawiru (600 mg 2 razy na dobę) i cetyryzyny (10 mg na dobę), stopień ekspozycji na cetyryzynę zwiększyło około 40%, podczas gdy ekspozycja na rytonawir podczas jednoczesnego się podawania cetyryzyny zmieniła się nieznacznie (-11%). Podawanie lewocetyryzyny z pokarmem nie zmniejsza stopnia jej wchłaniania, natomiast zmniejsza szybkość jej wchłaniania. U podatnych pacjentów podawanie cetyryzyny lub lewocetyryzyny jednocześnie z alkoholem lub innymi środkami hamującymi czynność OUN może wpływać na OUN, chociaż wykazano, że racemat cetyryzyny nie nasila działania alkoholu.

Cena

Lirra, cena 100% 38.43 zł

Preparat zawiera substancję: Levocetirizine dihydrochloride

Lek refundowany: TAK
Informacje o lekach dostarcza:

"Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia."