Levocedo

1 ml roztworu doustnego zawiera 0,5 mg dichlorowodorku lewocetyryzyny. Preparat zawiera parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu oraz maltitol ciekły.

Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Levocedo but. 200 ml, roztw. doustny

Levocetirizine dihydrochloride

22.34 zł 2019-04-05

Działanie

Lewocetyryzyna (R-enancjomer cetyryzyny) jest silnym i wybiórczym antagonistą obwodowych receptorów histaminowych H1. Hamuje przezśródbłonkową migrację eozynofilów przez komórki skóry i płuc. Działanie dawki lewocetyryzyny równej połowie dawki cetyryzyny jest porównywalne do działania cetyryzyny, zarówno na skórę, jaki i na błonę śluzową nosa. Lewocetyryzyna łagodzi objawy alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa, w tym uczucie zatkania nosa. Hamuje reakcję prowadzącą do powstawania bąbli pohistaminowych i rumienia. Lewocetyryzyna wchłania się szybko i w znacznym stopniu, osiągając Cmax w czasie 0,9 h. Stan stacjonarny jest osiągany po 2 dniach stosowania. W 90% wiąże się z białkami osocza. Jest w niewielkim stopniu metabolizowana (0,5 u osób dorosłych wynosi 7,9 ± 1,9 h. Lewocetyryzyna i jej metabolity wydalane są głównie z moczem - średnio 85,4% podanej dawki. Z kałem wydalane jest tylko 12,9% dawki.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli, młodzież i dzieci w wieku od 6 lat: 5 mg (10 ml roztw. doustnego) na dobę; dzieci 2-6 lat: 1,25 mg 2 razy na dobę (2,5 ml roztw. doustnego 2 razy na dobę). Szczególne grupy pacjentów. U dorosłych pacjentów z zaburzeniami czynności nerek odstępy czasu pomiędzy kolejnymi dawkami muszą być ustalone indywidualnie w zależności od czynności nerek. Lekkie zaburzenia czynności nerek - klirens kreatyniny 50-79 ml/min: 5 mg raz na dobę; umiarkowane zaburzenia czynności nerek - klirens kreatyniny 30-49 ml/min: 5 mg co drugi dzień; ciężkie zaburzenia czynności nerek - klirens kreatyniny 4 dni w tyg. i utrzymujące się dłużej niż 4 tyg.) można zalecić pacjentowi kontynuowanie leczenia w okresie ekspozycji na alergeny. Doświadczenie kliniczne dotyczące stosowania lewocetyryzyny w dawce 5 mg w postaci tabl. powl. obejmuje 6-miesięczny okres leczenia. Doświadczenie kliniczne z zastosowaniem racematu w leczeniu przewlekłej pokrzywki oraz przewlekłego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa obejmuje okres do 1 roku. Sposób podania. Odpowiednią objętość roztworu należy odmierzyć miarką, a następnie przelać roztwór na łyżkę lub dodać do szklanki wody; wypić bezpośrednio po jego rozcieńczeniu. Preparat może być przyjmowany z posiłkiem lub niezależnie od posiłku.

Wskazania

Objawowe leczenie alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa (w tym przewlekłego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa) oraz pokrzywki, u dorosłych i dzieci w wieku od 2 lat.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na lewocetyryzynę, inne pochodne piperazyny lub na którąkolwiek substancję pomocniczą preparatu. Ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <10 ml/min).

Środki ostrożności

Należy zachować ostrożność u pacjentów z ryzykiem zatrzymania moczu (np. uszkodzenia rdzenia kręgowego, rozrost gruczołu krokowego), ponieważ lewocetyryzyna może zwiększyć ryzyko zatrzymania moczu. Ostrożnie stosować podczas jednoczesnego przyjmowania z alkoholem. Dostępne dane kliniczne dotyczące dzieci w wieku od 6 miesięcy do 12 lat nie są wystarczające, aby uzasadnić zastosowanie lewocetyryzyny u niemowląt i dzieci w wieku poniżej 2 lat. Zawarte w preparacie parahydroksybenzoesan metylu i propylu mogą wywoływać reakcje alergiczne (możliwe reakcje typu późnego). Ze względu na zawartość maltitolu ciekłego, pacjenci z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją fruktozy nie powinni przyjmować preparatu.

Niepożądane działanie

Często: ból głowy, senność, suchość w jamie ustnej, zmęczenie. Niezbyt często: osłabienie, ból brzucha. U dzieci w wieku od 6 do 11 miesięcy oraz dzieci w wieku od 1 do poniżej 6 lat często lub bardzo często: biegunka, wymioty, zaparcia, senność, zaburzenia snu. U dzieci 6-12 lat często lub bardzo często: ból glowy, senność. Po wprowadzeniu leku do obrotu - częstość nieznana: nadwrażliwość (w tym anafilaksja), zwiększone łaknienie, agresja, pobudzenie, omamy, depresja, bezsenność, myśli samobójcze, drgawki, parestezje, zawroty głowy (pochodzenia ośrodkowego), omdlenia, drżenie, zaburzenia smaku, zawroty głowy (pochodzenia błędnikowego), zaburzenia widzenia, niewyraźne widzenie, kołatanie serca, tachykardia, duszność, nudności, wymioty, biegunka, zapalenie wątroby, bolesne lub utrudnione oddawanie moczu, zatrzymanie moczu, obrzęk naczynioruchowy, trwały wyprysk polekowy, świąd, wysypka, pokrzywka, ból mięśni, ból stawów, obrzęk, zwiększenie masy ciała, nieprawidłowe wynik badań czynności wątroby. Zawarte w preparacie parahydroksybenzoesan metylu i parahydroksybenzoesan propylu mogą powodować reakcje alergiczne (możliwe reakcje typu późnego).

Ciąża i laktacja

Badania na zwierzętach nie wskazują na szkodliwe działanie lewocetyryzyny na przebieg ciąży, stan zdrowia płodu i (lub) noworodka, przebieg porodu oraz rozwój pourodzeniowy - można rozważyć zastosowanie lewocetyryzyny w ciąży, jeżeli jest to konieczne. Należy zachować ostrożność przepisując lewocetyryzynę kobietom karmiącym piersią.

Uwagi

U niektórych pacjentów podczas stosowania leku może wystąpić senność, zmęczenie i osłabienie, dlatego pacjenci zamierzający prowadzić pojazdy, wykonujący potencjalnie niebezpieczne czynności lub obsługujący maszyny powinni wziąć pod uwagę swoją reakcję na ten lek.

Interakcje

Nie przeprowadzono badań interakcji z lewocetyryzyną (w tym badań z induktorami CYP3A4). Badania z zastosowaniem cetyryzyny (racematu) nie wykazały istotnych klinicznie niepożądanych interakcji (z antypiryną, pseudoefedryną, cymetydyną, ketokonazolem, erytromycyną, azytromycyną, glipizydem i diazepamem). Po podaniu wielokrotnym z teofiliną (400 mg raz na dobę) klirens cetyryzyny zmniejszył się w niewielkim stopniu; natomiast jednoczesne podawanie cetyryzyny nie wpływało na dostępność teofiliny. Po podaniu wielokrotnym rytonawiru (600 mg 2 razy na dobę) i cetyryzyny (10 mg na dobę) ekspozycja na cetyryzynę zwiększyła się o około 40%, podczas gdy ekspozycja na rytonawir zmieniła się nieznacznie. Pokarm nie zmniejsza stopnia wchłaniania lewocetyryzyny, natomiast zmniejsza szybkość jej wchłaniania. U wrażliwych pacjentów jednoczesne podawanie cetyryzyny lub lewocetyryzyny z alkoholem lub innymi środkami hamującymi czynność OUN może wpływać na OUN, chociaż wykazano, że cetyryzyna (racemat) nie nasila działania alkoholu.

Cena

Levocedo, cena 100% 22.34 zł

Preparat zawiera substancję: Levocetirizine dihydrochloride

Lek refundowany: TAK
Informacje o lekach dostarcza:

"Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia."