Hypnogen®

1 tabl. powl. zawiera 10 mg winianu zolpidemu.

Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Hypnogen® 20 szt., tabl. powl.

Zolpidem tartrate

21.61 zł 2019-04-05

Działanie

Lek nasenny, nie należący do grupy benzodiazepin. Mechanizm działania polega na znacznym i względnie wybiórczym wiązaniu się z receptorami benzodiazepinowymi omega1. Jedynie w niewielkim stopniu wpływa na receptory benzodiazepinowe omega2, praktycznie nie wpływa na czynność receptorów benzodiazepinowych omega3. Zolpidem znacząco skraca czas zasypiania, zmniejsza częstość przebudzeń nocnych, wydłuża całkowity czas snu i poprawia jego jakość. Nie zaburza fazy REM ani czynności oddechowej. Posiada niewielkie właściwości przeciwlękowe i miorelaksacyjne, które nie mają znaczenia klinicznego. Po podaniu doustnym zolpidem wchłania się szybko (pokarm zmniejsza wchłanianie leku). Podlega efektowi "pierwszego przejścia" w wątrobie, całkowita biodostępność wynosi około 70%. Maksymalne stężenie leku we krwi jest osiągane po 1,5-3 h od podania. 90-92% leku wiąże się z białkami osocza. T0,5 po jednorazowym zastosowaniu wynosi 1,5-2,4 h; po 15 dniach leczenia skraca się do 1-1,8 h. W przypadku niewydolności wątroby okres ten wydłuża się nawet do 9,9 h. W wątrobie lek jest metabolizowany do 3 głównych, nieaktywnych metabolitów. 79-96% podanej dawki jest wydalane z moczem i kałem w postaci metabolitów, mniej niż 1% dawki jest wydalane z moczem w postaci nie zmienionej. Lek w minimalnych ilościach przenika do mleka matki.

Dawkowanie

Doustnie, indywidualne w zależności od stanu pacjenta. Dorośli: zazwyczaj 10 mg (1 tabl.) bezpośrednio przed udaniem się na spoczynek. Początek działania występuje między 7 a 27 min. od zażycia. U pacjentów z niewydolnością wątroby, u osób powyżej 65 lat oraz u pacjentów osłabionych leczenie należy rozpoczynać od 5 mg. U osób powyżej 65 lat w razie konieczności można zwiększyć dawkę do 10 mg na dobę. Nie zaleca się długotrwałego stosowania – czas leczenia nie powinien przekraczać 2 do 4 tygodni, łącznie ze stopniowym zmniejszaniem dawki.

Wskazania

Krótkotrwałe leczenie bezsenności.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na zolpidem lub inne składniki preparatu. Nie stosować u pacjentów z zespołem bezdechu sennego, miastenią, ciężką niewydolnością wątroby, ostrą niewydolnością oddechową, zaburzeniami oddychania.

Środki ostrożności

Utrzymywanie się bezsenności po 7-14 dniach leczenia może wskazywać na inne podłoże zaburzeń i stanowić wskazanie do weryfikacji diagnozy. Zolpidem należy stosować szczególnie ostrożnie u pacjentów: z niewydolnością wątroby; z zaburzeniami czynności nerek; w podeszłym wieku lub osłabionych; z przewlekłą niewydolnością oddechową (lek upośledza napęd oddechowy); nadużywających alkoholu lub leków w wywiadzie; z depresją (możliwość celowego przedawkowania, pacjentom tym należy przepisywać najmniejszą ilość leku). Benzodiazepin i leków działających podobnie do benzodiazepin nie należy stosować jako jedynych leków w leczeniu depresji lub lęku związanego z depresją, ponieważ w tej grupie pacjentów mogą występować tendencje samobójcze. Nie zaleca się stosowania benzodiazepin i preparatów podobnych do benzodiazepin jako leków pierwszego rzutu u pacjentów z zaburzeniami psychicznymi. Ze względu na działanie zwiotczające mięśnie istnieje ryzyko upadków i złamań kości w stawie biodrowym, szczególnie u starszych pacjentów, gdy wstają w nocy. U pacjentów, którzy przyjęli zolpidem i nie w pełni się wybudzili, może występować somnambulizm i podobne rodzaje zachowań; ryzyko wystąpienia tych zachowań jest większe w razie spożywania alkoholu i stosowania innych leków działających depresyjne na OUN, a także stosowania zolpidemu w dawkach przekraczających zalecaną dawkę maksymalną; w razie wystąpienia tego rodzaju zachowania należy zdecydowanie rozważyć odstawienie zolpidemu. Podczas stosowania zolpidemu mogą wystąpić: niepamięć następcza (w celu zmniejszenia ryzyka, pacjent powinien mieć zapewnioną możliwość nieprzerwanego, 8-godzinnego snu), reakcje paradoksalne - głównie u pacjentów w podeszłym wieku (w takim przypadku lek należy odstawić), tolerancja i uzależnienie (zwłaszcza podczas długotrwałego stosowania i w dużych dawkach oraz u pacjentów nadużywających alkoholu i narkotyków), objawy odstawienne (w przypadku nagłego zaprzestania stosowania; w przypadku krótko działających benzodiazepin i leków podobnych do benzodiazepin objawy z odstawienia mogą pojawiać się pomiędzy kolejnymi dawkami leku, szczególnie jeśli lek jest stosowany w dużych dawkach), bezsenność "z odbicia". Ponieważ ryzyko pojawienia się objawów z odstawienia i (lub) zjawiska z odbicia jest większe w przypadku nagłego odstawienia leku, zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki. Ryzyko wystąpienia zaburzeń psychoruchowych dnia następnego, w tym zaburzenia zdolności prowadzenia pojazdów, jest zwiększone jeśli: zolpidem przyjęto w czasie krótszym niż 8 h przed przystąpieniem do wykonywania czynności wymagających przytomności umysłu; zastosowano dawkę większą niż zalecana; zolpidem zastosowano jednocześnie z innymi lekami działającymi hamująco na OUN lub innymi lekami, które zwiększają stężenie zolpidemu we krwi, z alkoholem lub substancjami niedozwolonymi. Zolpidem należy przyjmować w pojedynczej dawce bezpośrednio przed snem i nie należy przyjmować kolejnej dawki tej samej nocy. Należy rozważyć stosunek korzyści do ryzyka leczenia zolpidemem u pacjentów z rozpoznanym, wrodzonym zespołem wydłużonego odstępu QT. Nie stosować u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat – nie określono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania. Lek zawiera laktozę, dlatego nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Niepożądane działanie

Często: zakażenia górnych dróg oddechowych, zakażenia dolnych dróg oddechowych, omamy, pobudzenie, koszmary senne, zawroty głowy, ból głowy, nasilenie bezsenności, senność, niepamięć następcza; biegunka, nudności, wymioty, ból brzucha; uczucie zmęczenia. Niezbyt często: splątanie, drażliwość; parestezje, drżenie; podwójne widzenie, niewyraźne widzenie; zaburzenia łaknienia; artralgia, mialgia, skurcze mięśni, ból karku. Częstość nieznana: obrzęk naczynioruchowy; niepokój (zwłaszcza ruchowy), agresja, urojenia, niewłaściwe zachowanie, somnambulizm, uzależnienie, zaburzenia libido, depresja, euforia; zaburzenia świadomości, zaburzenia uwagi, zaburzenia mowy; depresja oddechowa; zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, hepatocelularne, cholestatyczne lub mieszane uszkodzenie wątroby; wysypka, świąd, pokrzywka, nadmierne pocenie się; osłabienie mięśni; zaburzenia chodu, tolerancja na lek, upadek (głównie u pacjentów w podeszłym wieku oraz w przypadkach, kiedy zolpidem nie był przyjmowany zgodnie z zaleceniami). Częstość występowania działań niepożądanych (zwłaszcza dotyczących o.u.n. i przewodu pokarmowego) zwiększa wraz ze zwiększeniem dawki leku.

Ciąża i laktacja

Ze względu na środki ostrożności wskazane jest unikanie stosowania w ciąży. Stosowanie zolpidemu w końcowym okresie ciąży lub podczas porodu z nagłych względów medycznych, może powodować u noworodka hipotermię, hipotonię, umiarkowaną depresję oddechową. U noworodków urodzonych przez matki przyjmujące długotrwale benzodiazepiny lub leki działające podobnie do benzodiazepin w końcowym okresie ciąży, może rozwinąć się fizyczne uzależnienie oraz mogą wystąpić objawy odstawienne. Zolpidem przenika w niewielkich ilościach do mleka matki - nie stosować w okresie karmienia piersią.

Uwagi

Zaleca się stopniowe odstawianie leku. Po przyjęciu wieczorem zolpidemu, może wystąpić poranna senność, która może mieć niekorzystny wpływ na prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn. W celu zmniejszenia ryzyka zalecany jest pełny odpoczynek nocny (7-8 h snu). Podczas leczenia zolpidemem nie należy spożywać alkoholu.

Interakcje

Alkohol nasila działanie nasenne zolpidemu oraz zwiększa ryzyko wystąpienia reakcji paradoksalnych - podczas leczenia nie należy spożywać alkoholu. Jednoczesne stosowanie zolpidemu z lekami przeciwpsychotycznymi (neuroleptykami), nasennymi, przeciwlękowymi i (lub) uspokajającymi, przeciwdepresyjnymi, narkotycznymi przeciwbólowymi, przeciwpadaczkowymi, znieczulającymi i przeciwhistaminowymi o działaniu uspokajającym może nasilać hamujące działanie na OUN; może nasilać się senność oraz zaburzenia psychoruchowe dnia następnego, w tym zaburzenie zdolności prowadzenia pojazdów. W przypadku stosowania opioidowych leków przeciwbólowych może również dochodzić do nasilenia euforii, prowadząc w ten sposób do zwiększenia uzależnienia psychicznego. Ponadto, odnotowano pojedyncze przypadki omamów wzrokowych u pacjentów przyjmujących zolpidem z lekami przeciwdepresyjnymi, w tym z bupropionem, dezypraminą, fluoksetyną, sertraliną oraz wenlafaksyną. Fluwoksamina może zwiększać stężenie zolpidemu we krwi - jednoczesne stosowanie nie jest zalecane. Stosowanie z sertraliną (inhibitor CYP3A4) nasila senność. Leki hamujące (np. ketokonazol) lub indukujące (np. ryfampicyna) enzymy cytochromu P450 mogą odpowiednio nasilać lub osłabiać działanie zolpidemu. Stosowanie z ketokonazolem nie wymaga rutynowego dostosowania dawkowania, jednak istnieje ryzyko nasilenia działania sedacyjnego zolpidemu (można rozważyć zmniejszenie dawki zolpidemu po rozpoczęciu leczenia ketokonazolem, jeżeli jest to konieczne). W przypadku jednoczesnego stosowania zolpidemu z itrakonazolem (inhibitor CYP3A4) nie obserwowano istotnych zmian w farmakokinetyce i farmakodynamice zolpidemu (znaczenie kliniczne tych danych nie jest znane). Cyprofloksacyna może zwiększać stężenie zolpidemu we krwi - nie zaleca się jednoczesnego stosowania. Ryfampicyna osłabia działanie zolpidemu. Nie obserwowano znaczących farmakokinetycznych interakcji podczas stosowania zolpidemu z warfaryną, haloperidolem, chloropromazyną, digoksyną, czy ranitydyną.

Cena

Hypnogen®, cena 100% 21.61 zł

Preparat zawiera substancję: Zolpidem tartrate

Lek refundowany: NIE
Informacje o lekach dostarcza:

"Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia."