Hydroxyzinum Alvogen

1 ml syropu zawiera 2 mg chlorowodorku hydroksyzyny. Preparat zawiera etanol i sacharozę.

Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Hydroxyzinum Alvogen but. 250 ml, syrop

Hydroxyzine hydrochloride

2019-04-05

Działanie

Hydroksyzyna wywiera silne działanie depresyjne na OUN. Preparat nie jest depresantem korowym, ale jego działanie może zależeć od hamowania aktywności niektórych podkorowych elementów OUN. Ponadto posiada właściwości zwiotczające mięśnie szkieletowe oraz właściwości rozszerzające błonę mięśniową oskrzeli, antyhistaminowe, analgetyczne oraz przeciwwymiotne. Hydroksyzyna jest antagonistą receptorów H1, wiąże się z receptorami występującymi obwodowo, jak również przekracza barierę krew-mózg i wiąże się z receptorami H1 występującymi w OUN. Po podaniu doustnym szybko wchłania się z przewodu pokarmowego, osiągając Cmax we krwi po ok. 2 h od podania. Działanie rozpoczyna się po 15-30 min. Jest w znacznym stopniu metabolizowana (główny metabolit to cetyryzyna). Wydala się głównie z moczem.T0,5 wynosi u dorosłych ok. 25+/-8,2 h, u dzieci 14-letnich 11 h, u jednorocznego dziecka 4 h.

Dawkowanie

Doustnie. Hydroksyzynę należy stosować w najmniejszej skutecznej dawce. Czas leczenia powinien być możliwie jak najkrótszy. Dorośli. W stanach lęku i napięcia spowodowanych psychozami lub zmianami organicznymi: 50-100 mg maksymalnie w 4 dawkach podzielonych. W objawowym leczeniu świądu: 25 mg 2-4 razy na dobę. W premedykacji przed zabiegami chirurgicznymi oraz po znieczuleniu ogólnym: 50-100 mg jednorazowo. Maksymalna dawka dobowa u dorosłych i dzieci o mc. >40 kg wynosi 100 mg. Dzieci i młodzież. W stanach lęku i napięcia spowodowanych psychozami lub zmianami organicznymi: do 6 lat - maksymalnie 50 mg na dobę w 4 dawkach podzielonych; powyżej 6 lat - 50-100 mg w 4 dawkach podzielonych. W leczeniu świądu: do 6 lat - maksymalnie 50 mg na dobę w 4 dawkach podzielonych; powyżej 6 lat - 50-100 mg w 4 dawkach podzielonych. W premedykacji: 0,6 mg/kg mc. U dzieci o mc. ≤40 kg maksymalna dawka dobowa wynosi 2 mg/kg mc./dobę. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów z marskością wątroby zalecane jest zmniejszenie dawki leku. Jeśli hydroksyzyna jest przepisywana pacjentowi w podeszłym wieku, mimo zalecenia niestosowania w tej grupie wiekowej, maksymalna dawka dobowa wynosi 50 mg. Sposób podawania. Syrop można dawkować łyżeczką od herbaty (5 ml) lub łyżką stołową (10 ml); 5 ml syropu zawiera 10 mg chlorowodorku hydroksyzyny.

Wskazania

Leczenie świądu związanego z pokrzywką, wypryskiem kontaktowym i atopowym. Objawowe leczenie lęku i napięcia w przebiegu stanów psychotycznych oraz leczenie wspomagające w schorzeniach pochodzenia organicznego z towarzyszącym lękiem. Środek uspokajający w premedykacji oraz po znieczuleniu ogólnym.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na składniki preparatu. Porfiria, przerost gruczołu prostaty, jaskra. Pacjenci ze znanym nabytym lub wrodzonym wydłużeniem odstępu QT oraz ze znanym czynnikiem ryzyka wydłużenia odstępu QT (m.in. choroba układu krążenia, nagła śmierć sercowa w wywiadzie rodzinnym, znaczące zaburzenia elektrolitowe, takie jak hipokaliemia lub hipomagnezemia, znacząca bradykardia, jednoczesne stosowanie leków wydłużających odstęp QT i (lub) wywołujących zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes). Ciąża i okres karmienia piersią.

Środki ostrożności

Ostrożnie stosować u pacjentów z marskością wątroby. Ze względu na ryzyko wydłużenia odstępu QT oraz zaburzeń rytmu serca typu torsade de pointes, hydroksyzynę należy stosować w najmniejszej skutecznej dawce, a czas leczenia powinien być jak najkrótszy. Leczenie należy przerwać, jeśli wystąpią objawy przedmiotowe lub podmiotowe, które mogą być związane z zaburzeniami rytmu serca. Pacjenci powinni natychmiast zgłosić się do lekarza. Należy poinstruować pacjentów, aby niezwłocznie zgłaszali wszelkie objawy związane z sercem. U pacjentów w podeszłym wieku stosowanie hydroksyzyny nie jest zalecane ze względu na zmniejszoną eliminację oraz zwiększone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, np. działania przeciwcholinergicznego. Lek zawiera sacharozę, dlatego pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy, nie powinni przyjmować preparatu. Syrop zawiera etanol (0,139 mg/ml).

Niepożądane działanie

Często: senność, suchość w jamie ustnej. Rzadko: ból i zawroty głowy, ataksja, zaburzenie mowy, osłabienie, depresja, zagubienie, rozdrażnienie, drżenia oraz konwulsje, skurcz oskrzeli (u pacjentów z astmą), świszczący oddech, napięcie w klatce piersiowej, gorzki smak w ustach, nudności, zwiększona perystaltyka jelit, zaparcia, zatrzymanie moczu, zaburzenia akomodacji, zaburzenia seksualne. Bardzo rzadko: wysypka, wykwity skórne, zmiany EKG - tachykardia nadkomorowa, zaburzenia układu krwiotwórczego (podczas długotrwałego stosowania). Częstość nieznana: komorowe zaburzenia rytmu serca (np. torsade de pointes), wydłużenie odstępu QT. Długotrwałe leczenie pacjentów z tendencją do nadużywania leków, może wywołać fizyczne i psychiczne uzależnienie.

Ciąża i laktacja

Hydroksyzyny nie wolno stosować w ciąży jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. Nie zaleca się podawania preparatu w okresie karmienia piersią.

Uwagi

Hydroksyzyna może fałszywie zawyżać stężenie 17-OH-steroidów w moczu. Preparat wywiera znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu. W czasie leczenia nie należy prowadzić pojazdów mechanicznych ani obsługiwać maszyn.

Interakcje

Jednoczesne stosowanie hydroksyzyny z lekami, o których wiadomo, że wydłużają odstęp QT i (lub) wywołują zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes zwiększa ryzyko zaburzeń rytmu serca -  jednoczesne stosowanie z tymi lekami jest przeciwwskazane, np. z lekami przeciwarytmicznymi klasy IA (np. chinidyna, dizopiramid), klasy III (np. amiodaron, sotalol), niektórymi lekami przeciwhistaminowymi, niektórymi lekami przeciwpsychotycznymi (np. haloperydol), niektórymi lekami przeciwdepresyjnymi (np. cytalopram, escytalopram), niektórymi lekami przeciwmalarycznymi (np. meflochina), niektórymi antybiotykami (np. erytromycyna, lewofloksacyna, moksyfloksacyna), niektórymi lekami przeciwgrzybiczymi (np. pentamidyna), niektórymi lekami stosowanymi w chorobach układu pokarmowego (np. prukalopryd), niektórymi lekami stosowanymi w leczeniu raka (np. toremifen, wandetanib) i metadonem. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania z lekami wywołującymi bradykardię i hipokaliemię. Hydroksyzyna jest metabolizowana przez dehydrogenazę alkoholową oraz CYP3A4/5. Podczas jednoczesnego stosowania leków, o których wiadomo, że są silnymi inhibitorami tych enzymów, można spodziewać się zwiększenia stężenia hydroksyzyny we krwi. Hydroksyzyna wykazuje interakcje z lekami działającymi na OUN (narkotyki, barbiturany, nienarkotyczne leki przeciwbólowe) i nasila ich depresyjne działanie, należy rozważyć zmniejszenie dawek stosowanych leków. Hydroksyzyna może nasilać antycholinergiczne działanie leków przeciwhistaminowych, neuroleptyków, leków przeciwdepresyjnych. Jednoczesne stosowanie hydroksyzyny i cymetydyny, powoduje nasilenie działania antyhistaminowego hydroksyzyny. Przy kojarzeniu preparatu z trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi mogą wystąpić objawy kardiotoksyczności. Hydroksyzyna działa synergistycznie z alkoholem.

Preparat zawiera substancję: Hydroxyzine hydrochloride

Lek refundowany: NIE
Informacje o lekach dostarcza:

"Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia."