Heparinum WZF

1 ml roztworu zawiera 5 000 j.m. heparyny sodowej. Lek zawiera 9 mg alkoholu benzylowego oraz 0,219 mmol (5,04 mg) sodu w 1 ml roztworu.

Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Heparinum WZF 10 fiolek 5 ml, roztw. do wstrz.

Heparin sodium

238.55 zł 2019-04-05

Działanie

Lek o działaniu przeciwzakrzepowym - niefrakcjonowana heparyna otrzymywanego z jelit wieprzowych. Heparyna hamuje reakcje, które prowadzą do krzepnięcia krwi i tworzenia się fibrynowego skrzepu. W małych ilościach heparyna w połączeniu z antytrombiną III unieczynnia aktywną postać osoczowego czynnika X (Xa) oraz hamuje proces przekształcania protrombiny w trombinę. W większych ilościach heparyna unieczynnia trombinę oraz zapobiega przekształcaniu fibrynogenu w fibrynę. Przeciwdziała stabilizacji fibryny i hamuje aktywację jej czynnika stabilizującego. Nie wykazuje aktywności fibrynolitycznej, nie rozpuszcza istniejącego skrzepu włóknikowego. Heparyna nie zmienia czasu krwawienia, ale może wydłużać czas protrombinowy. W zakresie dawek leczniczych heparyna powoduje wydłużenie czasu krzepnięcia (czas krzepnięcia pełnej krwi, czas kaolinowo-kefalinowy). Po podaniu dożylnym początek działania przeciwzakrzepowego występuje w ciągu kilkunastu sekund, maksymalne działanie występuje po 10 min. Działanie heparyny utrzymuje się przez 2-4 h. Heparyna wiąże się z lipoproteinami o małej gęstości, globulinami (w tym alfa-globuliną) i z fibrynogenem. Nie przenika przez barierę łożyskową i do mleka kobiecego. Jest metabolizowana głównie w wątrobie.

Dawkowanie

Dożylnie, w powtarzanych wstrzyknięciach lub we wlewie po rozcieńczeniu w 5% roztworze glukozy lub 0,9% roztworze NaCl. Dawki i szybkość wlewu należy ustalać indywidualnie na podstawie wyników testów czynności układu krzepnięcia; zalecane jest uzyskanie 1,5-2,5 krotnego przedłużenia czasu kaolinowo-kefalinowego (APTT) w porównaniu do średniej wartości prawidłowej lub wartości przed leczeniem. Lek stosuje się zwykle przez 7-10 dni. Leczenie zakrzepowego zapalenia żył głębokich, zatoru tętnicy płucnej, niestabilnej dławicy piersiowej, ostrych obwodowych zatorów tętniczych. Dorośli: dawka początkowa wynosi 5000 j.m., w ciężkich zatorach tętnicy płucnej dawkę można zwiększyć do 10000 j.m.; dawka podtrzymująca wynosi 1000-2000 j.m./h we wlewie dożylnym lub 5000-10000 j.m. we wstrzyknięciach dożylnych powtarzanych co 4 h. U pacjentów w wieku podeszłym może być wymagane zmniejszenie dawek. Dzieci i dorośli o małej masie ciała: dawka początkowa wynosi 50 j.m./kg mc.; dawka podtrzymująca 15-25 j.m./kg mc./h we wlewie dożylnym lub 100 j.m./kg mc. we wstrzyknięciach dożylnych powtarzanych co 4 h. Krążenie pozaustrojowe. Dawka początkowa wynosi 300 j.m./kg mc., następnie należy kontynuować podawanie, utrzymując czas koagulacji aktywowanej (ACT) w przedziale 400-500 s. Hemodializa. Dawka początkowa wynosi 1000-5000 j.m.; dawka podtrzymująca 1000-2000 j.m./h, aby utrzymać czas krzepnięcia >40 min. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby należy stosować mniejsze dawki heparyny. U pacjentów w wieku podeszłym może być konieczne zmniejszenie dawek.

Wskazania

Leczenie zakrzepowego zapalenia żył głębokich, zatoru tętnicy płucnej, niestabilnej dławicy piersiowej, ostrych obwodowych zatorów tętniczych. Zabiegi w krążeniu pozaustrojowym i zabiegi hemodializy. Diagnozowanie i leczenie ostrych i przewlekłych koagulopatii ze zużycia czynników krzepnięcia (np. DIC - zespół wykrzepiania wewnątrznaczyniowego).

Przeciwwskazania

Stwierdzona nadwrażliwość na heparynę lub alkohol benzylowy, lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Niepoddające się kontroli krwawienia z miejsc takich jak, np.: wrzód trawienny, miejsca objęte procesem nowotworowym, żylaki odbytu. Krwotok wewnątrzczaszkowy, zakrzepica naczyń krwionośnych mózgu, zagrażające poronienie, bakteryjne zapalenie wsierdzia, retinopatie. Hemofilia, skazy krwotoczne, z wyjątkiem zespołu wykrzepiania wewnątrznaczyniowego. Małopłytkowość aktualna lub małopłytkowość w wywiadach. Choroby wątroby o ciężkim przebiegu (w tym żylaki przełyku). Plamica. Czynna gruźlica. Nadciśnienie tętnicze o ciężkim przebiegu. Zwiększona przepuszczalność naczyń włosowatych. Rozległe urazy. Z uwagi na możliwość wystąpienia krwotoków po zabiegu chirurgicznym, podawanie heparyny jest przeciwwskazane przed operacjami okulistycznymi i neurochirurgicznymi. Miesiączka nie stanowi przeciwwskazania do stosowania leku.

Środki ostrożności

Podczas długotrwałego stosowania leku zaleca się oznaczanie liczby płytek krwi. W przypadku stwierdzenia małopłytkowości należy natychmiast zaprzestać stosowania heparyny. Ze względu na ryzyko hiperkaliemii, przed rozpoczęciem stosowania heparyny oraz w przypadku przedłużającego się leczenia, zaleca się oznaczanie stężenia potasu we krwi. Ryzyko hiperkaliemii jest większe u pacjentów z cukrzycą, przewlekłą niewydolnością nerek, uprzednio występującą kwasicą metaboliczną, ze zwiększonym stężeniem potasu we krwi lub przyjmujących leki oszczędzające potas. Ryzyko hiperkaliemii wzrasta wraz z przedłużającym się czasem stosowania heparyny. Lek stosować ostrożne u pacjentów z niewydolnością nerek, z zaburzeniami czynności wątroby lub z nadwrażliwością na heparyny drobnocząsteczkowe. U kobiet po 60. rż., przyjmujących heparynę długotrwale oraz u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek istnieje zagrożenie wystąpienia powikłań krwotocznych. Szczególnego rozważenia wymaga leczenie heparyną pacjentów, którym podawano środki znieczulające w okolice opony twardej lub poddanych znieczuleniu rdzeniowemu, ze względu na ryzyko powstania krwiaka nadtwardówkowego lub krwiaka rdzenia, powodującego przemijające, a nawet trwałe porażenie. Ryzyko to jest większe w przypadku jednoczesnego stosowania leków wpływających na hemostazę (w tym NLPZ i leków hamujących czynność płytek) lub wielokrotnych nakłuć lędźwiowych. Jeśli zastosowanie heparyny w takich przypadkach jest konieczne, można ją podać 4 h przed zabiegiem chirurgicznym, dotyczy to także zabiegów na gałce ocznej lub uchu środkowym; w przypadku zastosowania heparyny konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności i regularne monitorowanie pacjenta w celu wykrycia ewentualnych objawów świadczących o zmianach neurologicznych. Lek zawiera alkohol benzylowy - 9 mg/ml, który może powodować zatrucia i reakcje alergiczne u niemowląt oraz dzieci do 3 lat; należy zachować ostrożność podczas stosowania leku u tych pacjentów, szczególnie jeśli w przeszłości występowały reakcje nadwrażliwości. Lek zawiera sód - 0,219 mmol/ml (5,04 mg/ml), co należy wziąć pod uwagę u pacjentów ze zmniejszoną czynnością nerek i u pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie.

Niepożądane działanie

Krwawienia (główne działanie niepożądane; mogą wystąpić u pacjentów z organicznymi zmianami ze skłonnością do krwawień, zaburzeniami hemostazy w wywiadzie, w wieku podeszłym, u kobiet oraz w czasie jednoczesnego przyjmowania leków hamujących czynność płytek krwi), małopłytkowość (najczęściej pojawia się między 6. i 12. dniem stosowania heparyny i ma charakter łagodny i bezobjawowy; liczba płytek zwykle wraca do wartości wyjściowych w ciągu 48-72 h od zaprzestania stosowania heparyny; może wystąpić małopłytkowość o ciężkim przebiegu, tzw. zespół białego zakrzepu, z zaburzeniami zakrzepowo-zatorowymi), hipoaldosteronizm (powoduje zwiększenie stężenia potasu we krwi, głównie po 5-27 dniach stosowania heparyny; hiperkaliemia ma charakter odwracalny, mija po zaprzestaniu stosowania heparyny i dotyczy zwłaszcza pacjentów z cukrzycą lub niewydolnością nerek), martwica skóry lub zgorzel kończyn (jako wynik zaburzeń zakrzepowo-zatorowych), osteoporoza, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (aminotransferaz) oraz stężenia wolnych kwasów tłuszczowych w surowicy (bezobjawowe i zwykle odwracalne). Rzadko: skórne i uogólnione reakcje nadwrażliwości (szczególnie u osób, u których w przeszłości wystąpiły reakcje alergiczne po zastosowaniu heparyny drobnocząsteczkowej), palenie stóp, zapalenie spojówek, łzawienie, nieżyt nosa, pokrzywka, świąd, łysienie (przemijające, występuje po długotrwałym, najczęściej po 4-12 tyg. podawaniu heparyny, zwykle w dużych dawkach), gorączka. Sporadycznie: wstrząs anafilaktyczny.

Ciąża i laktacja

Heparyna nie przenika przez barierę łożyskową i do mleka kobiecego. Heparynę u kobiet w ciąży należy stosować wyłącznie w ściśle uzasadnionych przypadkach, po szczegółowym rozważeniu ryzyka i korzyści dla kobiety. Szczególnie ostrożnie podawać w III trymestrze ciąży oraz w okresie okołoporodowym, z uwagi na ryzyko wystąpienia krwawień.

Uwagi

Lek nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Interakcje

Kwas acetylosalicylowy, dekstran, fenylbutazon, indometacyna, dipirydamol, cefamandol, cefoperazon i antytrombina III mogą nasilać działanie przeciwzakrzepowe heparyny. Jednoczesne podawanie heparyny i aprotyniny wydłuża dodatkowo czas wykrzepiania pełnej krwi. Nitrogliceryna może znacząco zmniejszać skuteczność działania heparyny - w razie konieczności jednoczesnego stosowania (szczególnie gdy nitrogliceryna jest podawana dożylnie) należy często oznaczać czas kaolinowo-kefalinowy (APTT) i w razie potrzeby zwiększyć dawkę heparyny. Glikozydy naparstnicy, tetracykliny, nikotyna, chinina i leki przeciwhistaminowe mogą osłabić działanie heparyny. Podczas jednoczesnego stosowania heparyny i inhibitorów ACE nasila się ryzyko hiperkaliemii. Podczas jednoczesnego stosowania heparyny i leków trombolitycznych zwiększa się ryzyko komplikacji krwotocznych - należy kontrolować APTT.

Cena

Heparinum WZF, cena 100% 238.55 zł

Preparat zawiera substancję: Heparin sodium

Lek refundowany: NIE
Informacje o lekach dostarcza:

"Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia."