Gripex® Hot Zatoki

1 saszetka zawiera 650 mg paracetamolu, 60 mg chlorowodorku pseudoefedryny, 20 mg bromowodorku dekstrometorfanu i 4 mg maleinianu chlorofeniraminy. Preparat zawiera sacharozę.

Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Gripex® Hot Zatoki 8 saszetek, proszek do sporz. roztw. doustnego

Chlorpheniramine maleate,

Dextromethorphan hydrobromide,

Paracetamol,

Pseudoephedrine hydrochloride

16.99 zł 2019-04-05

Działanie

Preparat złożony zawierający paracetamol o działaniu przeciwbólowym i przeciwgorączkowym, pseudoefedrynę, która stymuluje receptory α-adrenergiczne mięśniówki gładkiej naczyń krwionośnych, w wyniku czego następuje skurcz tętniczek końcowych i zmniejsza się przekrwienie błony śluzowej nosa, dekstrometorfan działający na ośrodek kaszlu w rdzeniu przedłużonym poprzez zmniejszenie wrażliwości receptorów na bodźce z dróg oddechowych oraz chlorfeniraminę, która blokuje receptory histaminowe H1, co powoduje złagodzenie objawów histaminozależnych. Paracetamol szybko i prawie całkowicie wchłania się z przewodu pokarmowego, Cmax we krwi osiąga po 40-60 min, w około 20-25% wiąże się z białkami osocza. Jest metabolizowany w wątrobie i wydalany z moczem w postaci glukuronianów i siarczanów. Pseudoefedryna dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego, osiągając Cmax we krwi po 1,5-2 h. Działanie pojawia się w ciągu 30 min i utrzymuje się przez 4-6 h. Wydalanie następuje przez nerki, głównie w postaci niezmienionej. T0,5 wynosi 9-16 h. Dekstrometorfan szybko wchłania się z przewodu pokarmowego, osiągając Cmax we krwi po 2-3 h. Działanie pojawia się po 15-30 min. i utrzymuje się przez 3-6 h. Metabolizm zachodzi w wątrobie. Wydalany jest z moczem w stanie niezmienionym oraz w postaci metabolitów. Działanie przeciwkaszlowe utrzymuje się 6 h. Działanie chlorofeniraminy rozpoczyna się 10-30 min po podaniu i trwa 3-6 h. Chlorofeniramina jest wydalana przede wszystkim w postaci metabolitów. T0,5 wynosi ok. 20 h u dorosłych.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli i dzieci powyżej 12 rż.: 1 saszetka co 4-6 h; maksymalnie do 4 saszetek na dobę. Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 12 lat. Sposób podawania. Zawartość saszetki rozpuścić w szklance gorącej wody.

Wskazania

Doraźne leczenie objawów przeziębienia, grypy, stanów grypopodobnych, zapalenia zatok obocznych nosa (gorączka, katar, kaszel, ból głowy, ból gardła, bóle mięśniowe i kostno-stawowe).

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Niedokrwistość. Ciężka niewydolność wątroby lub nerek. Jednoczesne stosowanie innych leków zawierających paracetamol, dekstrometorfan, pseudoefedrynę lub inne sympatykomimetyki (takie jak leki zmniejszające przekrwienie błony śluzowej nosa, środki hamujące łaknienie lub leki psychostymulujące o działaniu podobnym do amfetaminy), chlorofeniraminę lub inne preparaty przeciwhistaminowe. Leczenie inhibitorami MAO - obecnie lub w ciągu ostatnich 2 tyg. Dzieci poniżej 12 lat, bez zaleceń lekarza. Kaszel z dużą ilością wydzieliny. Astma oskrzelowa i kaszel związany z astmą oskrzelową. Ciężkie nadciśnienie. Ciężka choroba niedokrwienna serca. Mukowiscydoza. Ciąża i okres karmienia piersią.

Środki ostrożności

Stosować ostrożnie u pacjentów z niewydolnością wątroby i (lub) nerek. Podczas stosowania preparatu nie należy pić alkoholu ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia toksycznego uszkodzenia wątroby. Nie należy stosować równocześnie innych leków działających depresyjnie na OUN. Ostrożnie stosować jeśli u pacjenta wystąpią trudności w oddychaniu, w przypadku rozedmy płuc, przewlekłego zapalenia oskrzeli, przerostu gruczołu krokowego, nadczynności tarczycy, cukrzycy, nadciśnienia, choroby niedokrwiennej serca, choroby tętnic, jaskry z zamkniętym kątem przesączania, guza chromochłonnego nadnerczy. Należy zachować ostrożność w przypadku stosowania preparatu u osób w podeszłym wieku, ze względu na większe prawdopodobieństwo występowania działań niepożądanych ze strony układu nerwowego. Odnotowano przypadki nadużywania dekstrometorfanu - zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności w przypadku stosowania leku u młodzieży i młodych osób dorosłych, jak również u pacjentów, u których odnotowano w wywiadzie nadużywanie preparatów lub substancji psychoaktywnych. Należy zachować ostrożność u pacjentów stosujących leki uspokajające, osłabionych lub unieruchomionych przez dłuższy czas. Należy poinformować pacjenta, że powinien skonsultować się z lekarzem, jeśli objawy utrzymują się dłużej niż 3 dni. W przypadku, gdy wystąpi nerwowość, zawroty głowy, bezsenność, należy poinstruować pacjenta, aby odstawił lek i skonsultował się z lekarzem. Dekstrometorfan jest metabolizowany przez cytochrom wątrobowy P450 2D6; aktywność tego enzymu jest uwarunkowana genetycznie. U około 10% ogólnej populacji odnotowuje się słaby metabolizm CYP2D6. U pacjentów ze słabym metabolizmem tego enzymu oraz u pacjentów jednocześnie stosujących inhibitory CYP2D6 mogą występować wzmożone i/lub długoterminowe skutki działania dekstrometorfanu - należy zachować ostrożność u pacjentów z powolnym metabolizmem CYP2D6 lub stosujących inhibitory CYP2D6. Po zastosowaniu preparatów zawierających pseudoefedrynę mogą wystąpić ciężkie reakcje skórne, takie jak ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP). Ostra osutka krostkowa może wystąpić w ciągu pierwszych 2 dni leczenia, razem z gorączką oraz licznymi, małymi, zwykle niepęcherzykowymi krostkami pojawiającymi się na obrzmiałych zmianach rumieniowych i głównie umiejscowionymi w zgięciach skóry, na tułowiu i na kończynach górnych. Pacjentów należy uważnie obserwować. Jeśli wystąpią takie objawy, jak gorączka, rumień lub pojawienie się licznych niewielkich krostek, należy odstawić lek, i jeśli to konieczne, wdrożyć odpowiednie leczenie. Preparat zawiera sacharozę. Należy to wziąć pod uwagę u pacjentów z cukrzycą. Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy, nie powinni przyjmować preparatu.

Niepożądane działanie

Mogą wystąpić: zaburzenia rytmu serca, spłycenie oddechu, wysypka, świąd, zmiany ciśnienie tętniczego. Rzadko: senność, zawroty głowy, euforia, nadmierne uspokojenie, uczucie pustki w głowie, niepokój, nerwowość, rozdrażnienie, zaburzenia nastroju, pobudzenie psychomotoryczne, nudności, wymioty, bóle brzucha, zaparcia, reakcje alergiczne. Bardzo rzadko: agranulocytoza, trombocytopenia, neutropenia. Częstość nieznana: ciężkie reakcje skórne, w tym ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP). Obserwowano zaburzenia ze strony wątroby i dróg żółciowych: od nieistotnego klinicznie podwyższenia enzymów wątrobowych aż do uszkodzenia wątroby. Działanie hepatotoksyczne jest nasilone szczególnie w przypadkach niedożywienia, alkoholizmu oraz współistniejących chorób, a także podczas jednoczesnego przyjmowania niektórych leków. Niektóre objawy (np. nudności, wymioty, senność, zawroty głowy, spłycenie oddechu) mogą występować częściej i w większym nasileniu u pacjentów unieruchomionych.

Ciąża i laktacja

Leku nie stosować w okresie ciąży i karmienia piersią.

Uwagi

Lek może wywierać znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu – należy zachować ostrożność.

Interakcje

Paracetamol. Nie stosować z innymi lekami zawierającymi paracetamol. Metoklopramid i domperidon zwiększają szybkość wchłaniania paracetamolu, natomiast cholestyramina, wszystkie cholinolityki oraz petydyna, pentazocyna i dimorfina obniżają jego wchłanianie. Salicylamid wydłuża działanie paracetamolu. Leki uspokajające i nasenne nasilają jego przeciwbólowe działanie. Propranolol zwiększa szybkość absorpcji paracetamolu, natomiast salbutamol podawany doustnie zmniejsza szybkość jego absorpcji. Nizatydyna oraz zydowudyna mogą zwiększać stężenie paracetamolu w osoczu. Probenecyd zmniejsza wydalanie paracetamolu z ustroju. Preparaty o antagonistycznym działaniu na receptory 5-HT3 (np. topisetron, granisetron) mogą zmniejszać przeciwbólowe działanie paracetamolu. Paracetamol nasila działanie doustnych leków przeciwcukrzycowych, warfaryny i innych leków przeciwzakrzepowych z grupy kumaryn oraz ośrodkowe działanie kofeiny; wydłuża okres półtrwania chloramfenikolu oraz nasila jego toksyczność; stosowany łącznie z inhibitorami MAO może wywołać stan pobudzenia, wysoką gorączkę, wzrost ciśnienia krwi, zaburzenia rytmu serca; podawany z preparatami z grupy NLPZ zwiększa ryzyko wystąpienia zaburzeń czynności nerek. Stosowany razem z ryfampicyną, lekami przeciwpadaczkowymi, barbituranami oraz innymi lekami indukującymi enzymy mikrosomalne zwiększa ryzyko uszkodzenia wątroby. Pseudoefedryna. Pseudoefedryna nasila działanie innych leków sympatykomimetycznych, może osłabiać działanie metyldopy, guanetydyny i rezerpiny. Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne nasilają jej działanie. Stosowana jednocześnie z anastetykami wziewnymi może wywołać zaburzenia rytmu serca. Propranolol oraz inhibitory MAO mogą potęgować działanie leków sympatykomimetycznych m.in. pseudoefedryny oraz mogą powodować przełomy nadciśnieniowe; równoczesne stosowanie pseudoefedryny i inhibitorów MAO jest przeciwskazane a czas między zaprzestaniem stosowania inhibitorów, a podaniem pseudoefedryny powinien wynosić co najmniej 14 dni. Jednoczesne stosowanie pseudoefedryny i tramadolu może powodować niedokrwienne zapalenie okrężnicy. Wodorotlenek glinu zwiększa a kaolin zmniejsza jej absorpcję. Dekstrometorfan. Dekstrometorfan wzmacnia działanie inhibitorów MAO, leków działających depresyjnie na OUN, alkoholu oraz leków zapierających. Leki hamujące enzymy mikrosomalne, głównie izoenzym CYP2D6 (amiodaron, haloperidol, propafenon, chinidyna, inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, wenlafaksyna, risperidon) mogą hamować metabolizm dekstrometorfanu. Jednoczesne stosowanie dekstrometorfanu z lidokainą lub z preparatami z grupy NLPZ może nasilać ich działanie przeciwbólowe. Dekstrometorfan jest metabolizowany przez enzym CYP2D6 i ulega intensywnemu metabolizmowi pierwszego przejścia. Jednoczesne stosowanie silnych inhibitorów enzymu CYP2D6 (fluoksetyna, paroksetyna, chinidyna i terbinafina) może zwiększać stężenie dekstrometorfanu w organizmie do poziomu wielokrotnie większego niż prawidłowy. Zwiększa to ryzyko występowania toksycznego wpływu dekstrometorfanu (pobudzenia, dezorientacji, drżenia, bezsenności, biegunki i depresji oddechowej) oraz rozwoju zespołu serotoninowego. W przypadku jednoczesnego stosowania z chinidyną stężenie dekstrometorfanu w osoczu może wzrosnąć nawet 20-krotnie, co zwiększa ryzyko występowania działań niepożądanych ze strony OUN powiązanych ze stosowaniem tego leku. Podobny wpływ na metabolizm dekstrometorfanu wywołują również amiodaron, flekainid i propafenon, sertralina, bupropion, metadon, cynakalcet, haloperydol, perfenazyna i tiorydazyna. W przypadku konieczności jednoczesnego stosowania inhibitorów CYP2D6 i dekstrometorfanu pacjent musi być monitorowany. Konieczne może okazać się również zmniejszenie dawki dekstrometorfanu. Chlorfeniramina. Chlorfeniramina nasila działanie inhibitorów MAO, leków nasennych i przeciwlękowych z grupy benzodiazepin, leków przeciwdepresyjnych oraz innych leków działających ośrodkowo, a także alkoholu. Przy stosowaniu innych leków przeciwhistaminowych lub nasennych może dojść do objawów przedawkowania. Zwiększa aktywność leków przeciwmalarycznych (np. chlorochiny).

Cena

Gripex® Hot Zatoki, cena 100% 16.99 zł

Preparat zawiera substancję: Chlorpheniramine maleate, Dextromethorphan hydrobromide, Paracetamol, Pseudoephedrine hydrochloride

Lek refundowany: NIE
Informacje o lekach dostarcza:

"Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia."