Furazek Junior

1 ml zawiesiny zawiera 15 mg furazydyny (poprzednio stosowana nazwa: furagina). Zawiesina zawiera sacharozę.

Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Furazek Junior but. 100 ml, proszek do sporz. zaw. doustnej

Furazidin-Furagin

24.9 zł 2019-04-05

Działanie

Pochodna nitrofuranu, chemioterapeutyk aktywny wobec Gram-dodatnich i Gram-ujemnych bakterii wywołujących zakażenia dróg moczowych. Spectrum działania obejmuje bakterie Gram ujemne (Enterobacteriaceae: Salmonella, Escherichia, Entrobacter) i Gram dodatnie (gronkowce, paciorkowce, enterokoki). Pochodne nitrofuranu wykazują działanie przeciwpierwotniakowe i tylko niewielkie działanie przeciwgrzybicze. Nie wpływają na Pseudomonas aeruginosa i na większość szczepów Proteus vulgaris. Najsilniejsze działanie furazydyna wykazuje w środowisku kwaśnym (pH 5,5), środowisko zasadowe osłabia jej działanie. Po doustnym pojedynczym podaniu - na czczo - 200 mg furazydyny, Cmax w surowicy osiągane jest po 0,5 h. Po jedzeniu, stężenie furazydyny jest 2 razy większe. Poziom wysokich stężeń furazydyny utrzymuje się przez 1 h od podania, następnie szybko spada z T0,5 eliminacji równym 1 h. Nitrofurany w 85% są wydalane przez nerki na drodze sekrecji przez kanaliki, a około 15% jest metabolizowane w wątrobie i nerkach.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli i młodzież >14 lat: 1. dnia stosowania 400 mg na dobę w 4 dawkach podzielonych (po 6,5 ml); w następne dni: 300 mg na dobę w 3 dawkach podzielonych (po 6,5 ml). Dzieci i młodzież od 3 mies. do 14 lat: 5-7 mg/kg mc./dobę w 2-3 dawkach podzielonych. Dzieci o mc. 6,5-9 kg: 1,5 ml 2 razy na dobę lub 1 ml 3 razy na dobę; maksymalna dawka dobowa 3 ml. Dzieci o mc. 10-12 kg: 2 ml 2 razy na dobę lub 1,5 ml 3 razy na dobę; maksymalna dawka dobowa 4,5 ml. Dzieci o mc. 13-15 kg: 2,5 ml 2 razy na dobę lub 2 ml 3 razy na dobę; maksymalna dawka dobowa 6 ml. Dzieci o mc. 16-21 kg: 3,5 ml 2 razy na dobę lub 2,5ml 3 razy na dobę; maksymalna dawka dobowa 7,5 ml. Dzieci o mc. 22-27 kg: 5 ml 2 razy na dobę lub 3 ml 3 razy na dobę; maksymalna dawka dobowa 10 ml. Dzieci o mc. 28-36 kg: 6 ml 2 razy na dobę lub 4 ml 3 razy na dobę; maksymalna dawka dobowa 12 ml. Dzieci o mc. 37-48 kg: 8 ml 2 razy na dobę lub 5,5 ml 3 razy na dobę; maksymalna dawka dobowa 16,5 ml. Czas leczenia. Leczenie trwa zwykle 7–8 dni; gdy zachodzi konieczność leczenie można powtórzyć po 10–15 dniach. Sposób podania. Preparat należy podawać podczas posiłków. Jednocześnie stosować dietę bogatą w białko. Gdy raz lub kilka razy pominięto kolejną dawkę leku, leczenie należy kontynuować stosując poprzednio przyjmowane dawki leku.

Wskazania

Leczenie ostrych i przewlekłych niepowikłanych zakażeń dolnych dróg moczowych wywołanych przez drobnoustroje Escherichia coli u dzieci i dorosłych.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną, inne pochodne nitrofuranu lub którąkolwiek substancję pomocniczą. I trymestr ciąży. Okres donoszonej ciąży (od 38 tyg.) i porodu, ze względu na ryzyko niedokrwistości hemolitycznej u noworodka. Rozpoznana polineuropatia, np. cukrzycowa. Niedobór dehydrogenazy glukozo–6–fosforanowej. Niewydolność nerek (CCr <60 ml/min lub podwyższone stężenie kreatyniny w surowicy). Dzieci w wieku do 3 miesięcy.

Środki ostrożności

Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, wątroby, zaburzeniami neurologicznymi, niedokrwistością, zaburzeniami elektrolitowymi, niedoborem witamin z grupy B i kwasu foliowego oraz chorobami płuc. Furazydyna może spowodować rozwój polineuropatii, szczególnie u chorych na cukrzycę. U pacjentów leczonych pochodnymi nitrofuranu obserwowano wystąpienie polineuropatii obwodowej, która w ciężkich przypadkach może być nieodwracalna i zagrażać życiu pacjenta. W przypadku wystąpienia pierwszych objawów neuropatii (parestezje) lek należy odstawić. W razie wystąpienia objawów ostrych, podostrych i przewlekłych reakcji płucnych należy natychmiast odstawić preparat. Przewlekłe odczyny płucne (w tym zwłóknienie płuc i rozsiane śródmiąższowe zapalenie płuc) mogą wystąpić zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku. Wskazana jest staranna obserwacja pacjentów leczonych długo furazydyną. Rzadko wystąpić mogą zaburzenia czynności wątroby, w tym żółtaczka cholestatyczna i przewlekłe zapalenie wątroby. W przypadku stwierdzenia zaburzeń czynności wątroby należy natychmiast przerwać leczenie furazydyną. Podczas długotrwałego stosowania leku należy kontrolować morfologię krwi (leukocytoza) oraz biochemiczne parametry czynności nerek i wątroby. Preparat zawiera sacharozę - nie należy stosować go u pacjentów z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy. W trakcie terapii furazydyną należy unikać spożywania alkoholu. Należy zachować ostrożność, podając preparat małym dzieciom ze względu na ryzyko zakrztuszenia.

Niepożądane działanie

Najczęściej występują: nudności, bóle głowy, nadmierne oddawanie gazów. Objawy występujące nie częściej niż u 1% pacjentów: sinica wskutek methemoglobinemii (u osób z niedoborem G-6-PD stosowanie furazydyny może doprowadzić do powstania niedokrwistości megaloblastycznej lub hemolitycznej), zawroty głowy, senność, zaburzenia widzenia, neuropatia obwodowa, także o ostrym lub nieodwracalnym przebiegu (do jej wystąpienia szczególnie predysponują: niewydolność nerek, niedokrwistość, cukrzyca, zaburzenia elektrolitowe, niedobór witaminy B), zaparcia, biegunka, objawy dyspeptyczne, bóle brzucha, wymioty, zapalenie ślinianek, zapalenie trzustki, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, łysienie, złuszczające zapalenie skóry, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, gorączka, dreszcze, złe samopoczucie, zakażenia drobnoustrojami opornymi na pochodne nitrofuranu, najczęściej pałeczkami z rodzaju Pseudomonas lub grzybami z rodzaju Candida, świąd, pokrzywka, anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy, wysypka, objawy polekowego zapalenia wątroby, żółtaczka cholestatyczna (zwykle w trakcie stosowania nitrofuranów do 2 tyg.), martwica miąższu wątroby. Przewlekłe zapalenie wątroby (czasem prowadzące do martwicy wątroby - odnotowano przypadki zgonów) występuje w przebiegu długotrwałego stosowania nitrofuranów (zwykle powyżej 6 mies.). Przewlekłe reakcje z nadwrażliwości na pochodne nitrofuranu występowały u pacjentów przyjmujących furazydynę dłużej niż 6 mies. Przewlekłe reakcje płucne (w tym zwłóknienie płuc i rozsiane śródmiąższowe zapalenie płuc) mogą wystąpić zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku. Ostre reakcje z nadwrażliwości dotyczące układu oddechowego objawiały się gorączką, dreszczami, kaszlem, bólami w klatce piersiowej, dusznością, wysiękiem do jamy opłucnowej, zmianami w obrazie radiologicznym płuc i eozynofilią. Najczęściej szybko lub bardzo szybko ustępowały po odstawieniu leku. W przypadku reakcji przewlekłych nasilenie objawów i ich odwracalność po zaprzestaniu podawania leku zależy od czasu kontynuacji leczenia po wystąpieniu pierwszych objawów niepożądanych. Sprawą kluczową jest jak najszybsze rozpoznanie działania niepożądanego i odstawienie leku. Upośledzenie czynności płuc może być nieodwracalne.

Ciąża i laktacja

Nie należy stosować leku I trymestrze ciąży. Należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania leku u kobiet w III trymestrze ciąży. Preparat jest przeciwwskazany u kobiet w donoszonej ciąży (od 38 tyg.) i w okresie porodu, ze względu na ryzyko niedokrwistości hemolitycznej u noworodka. Nitrofurany dobrze przenikają przez barierę łożyskową, lecz ich stężenie we krwi płodu jest kilkakrotnie mniejsze niż we krwi matki. Z uwagi na przenikanie furazydyny do mleka kobiecego, preparatu nie należy stosować w okresie karmienia piersią. Nitrofurany niekorzystnie oddziaływują na funkcje jąder. Zmniejsza się ogólna ilość plemników i ejakulatu, a także zmniejsza się ruchliwość plemników oraz pojawiają się zmiany patologiczne w ich morfologii.

Uwagi

W trakcie stosowania preparatu, u niektórych pacjentów mogą wystąpić następujące objawy: zawroty głowy, senność, zaburzenia widzenia, które mogą mieć wpływ na zdolność do prowadzenia pojazdów. Podczas podawania pochodnych nitrofuranu stwierdzono fałszywie dodatnie wyniki oznaczeń glukozy w moczu z użyciem roztworów Benedicta i Fehlinga. Wyniki oznaczeń glukozy w moczu wykonywanych metodami enzymatycznymi były prawidłowe.

Interakcje

Nitrofuranów nie należy łączyć z chloramfenikolem, rystomicyną, lewomicetyną, sulfanilamidami, ponieważ możliwe jest ryzyko hamownia czynności układu krwiotwórczego. Nie należy jednocześnie z furazydyną stosować kwasu nalidyksowego, norfloksacyny oraz kwasu oksolinowego, i innych pochodnych chinolonowych, ponieważ zazwyczaj obserwuje się ich antagonizm. Antybiotyki aminoglikozydowe i tetracykliny podawane razem z furazydyną nasilają jej działanie przeciwbakteryjne. Leki urykozuryczne, takie jak probenecyd (w dużych dawkach) i sulfinpirazon, zmniejszają wydzielanie kanalikowe pochodnych nitrofuranu i mogą powodować kumulację furazydyny w organizmie, zwiększając jej toksyczność i zmniejszając stężenie w moczu poniżej minimalnego stężenia bakteriostatycznego, a w konsekwencji prowadzić do osłabienia skuteczności terapeutycznej. Jednoczesne podawanie leków alkalizujących, które zawierają trójkrzemian magnezu powoduje hamowanie wchłaniania furazydyny i zmniejszenie jej aktywności przeciwbakteryjnej. Leki alkalizujące mocz (np. inhibitory anhydrazy) powodują zmniejszenie aktywności przeciwbakteryjnej furazydyny. Atropina spowalnia wchłanianie furazydyny, jednak ogólna ilość wchłoniętej substancji czynnej pozostaje bez zmian. Nitrofuranów nie należy łączyć z difenylohydantoiną, gdyż mogą obniżyć jej stężenie we krwi. Leki zobojętniające sok żołądkowy hamują wchłanianie furazydyny.

Cena

Furazek Junior, cena 100% 24.9 zł

Preparat zawiera substancję: Furazidin-Furagin

Lek refundowany: NIE
Informacje o lekach dostarcza:

"Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia."