Fexogen

1 tabletka zawiera 120 mg lub 180 mg chlorowodorku feksofenadyny, co odpowiada 112 mg lub 168 mg feksofenadyny.

Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Fexogen 20 szt., tabl. powl.

Fexofenadine hydrochloride

14.2 zł 2019-04-05

Działanie

Lek przeciwhistaminowy, wybiórczy antagonista receptora H1, pozbawiony działania sedatywnego. Feksofenadyna jest farmakologicznie czynnym metabolitem terfenadyny. Nie obserwowano zmian odstępu QTc. Szybko wchłania się po podaniu doustnym. Maksymalne stężenie w osoczu występuje po 1-3 h. Wiązanie z białkami osocza wynosi 60-70%. Lek nie podlega intensywnemu metabolizmowi. T0,5 w końcowej fazie eliminacji wynosi 11-15 h po podaniu wielokrotnym. Wydalany jest z głównie z żółcią, do 10% dawki wydalane jest z moczem w postaci niezmienionej.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli i dzieci od 12 lat. Alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa: 120 mg raz na dobę przed posiłkiem. Przewlekła pokrzywka idiopatyczna: 180 mg raz na dobę przed posiłkiem. Dzieci poniżej 12 lat: nie badano skuteczności i bezpieczeństwa stosowania leku u dzieci w wieku poniżej 12 lat. U dzieci w wieku 6-11 lat, najbardziej odpowiednią formą podawania i dawkowania leku są tabl. 30 mg chlorowodorku feksofenadyny (dostępne w postaci innych preparatów). Szczególne grupy pacjentów. U osób w podeszłym wieku  oraz pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby nie ma konieczności zmiany dawkowania.

Wskazania

Tabletki 120 mg: łagodzenie objawów sezonowego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa. Tabl. 180 mg: łagodzenie objawów przewlekłej pokrzywki idiopatycznej.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą.

Środki ostrożności

Należy zachować ostrożność stosując lek u pacjentów w podeszłym wieku oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby. Pacjentów z przebytą lub występującą obecnie chorobą układu sercowo-naczyniowego należy ostrzec, że stosowanie leków przeciwhistaminowych jest związane z występowaniem tachykardii i kołataniem serca. Brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania i skuteczności u dzieci poniżej 12 lat.

Niepożądane działanie

Często: ból głowy, senność, zawroty głowy, nudności. Niezbyt często: zmęczenie. Mogą wystąpić: reakcje nadwrażliwości (z objawami takimi jak: obrzęk naczynioruchowy, ucisk w klatce piersiowej, duszność, zaczerwienienie i uogólniona anafilaksja), bezsenność, zaburzenia snu, nerwowość, koszmary senne, tachykardia, kołotanie serca, biegunka, wysypka, pokrzywka, świąd.

Ciąża i laktacja

Nie należy stosować feksofenadyny w okresie ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. Lek przenika do mleka kobiecego, dlatego nie zaleca się stosowania feksofenadyny u kobiet karmiących piersią.

Uwagi

U wrażliwych pacjentów w trakcie leczenia, może wystąpić nietypowa reakcja na lek; zaleca się sprawdzenie reakcji pacjenta na feksofenadynę przed prowadzeniem przez niego pojazdu lub wykonywaniem skomplikowanych czynności. Należy przerwać stosowanie leku na 3 dni przed wykonaniem testów alergicznych (punktowy test skórny).

Interakcje

Chlorowodorek feksofenadyny nie ulega biotransformacji w wątrobie i dlatego nie wchodzi w interakcje z lekami metabolizowanymi w wątrobie. Jednoczesne stosowanie z erytromycyną lub ketokonazolem powoduje zwiększenie stężenia feksofenadyny w osoczu. Nie stwierdzono interakcji między chlorowodorkiem feksofenadyny i omeprazolem. Jednak podanie leku zobojętniającego sok żołądkowy, zawierającego wodorotlenek glinu i magnezu na 15 minut przed zażyciem chlorowodorku feksofenadyny,  powoduje zmniejszenie biodostępności feksofenadyny. Zaleca się zachowanie 2 h przerwy między podaniem preparatu i podaniem leków zobojętniających sok żołądkowy, zawierających wodorotlenek glinu i magnezu.

Cena

Fexogen, cena 100% 14.2 zł

Preparat zawiera substancję: Fexofenadine hydrochloride

Lek refundowany: NIE
Informacje o lekach dostarcza:

"Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia."