Davercin®

1 tabl. powl. zawiera 250 mg cyklicznego 11,12-węglanu erytromycyny A.

Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Davercin® 16 szt., tabl. powl.

Erythromycin cyclocarbonate

23.0 zł 2019-04-05

Działanie

Antybiotyk makrolidowy, pochodna erytromycyny A. Działa 2-krotnie silniej przeciwbakteryjnie niż erytromycyna, wykazuje większą trwałość w kwaśnym środowisku soku żołądkowego, charakteryzuje się lepszą wchłanialnością z przewodu pokarmowego oraz mniejszą toksycznością. Ponadto w mniejszym stopniu wiąże się z białkami osocza, jest wolniej wydalany z organizmu, a T0,5 jest 3-krotnie dłuższy niż erytromycyny. Drobnoustroje wrażliwe - bakterie Gram-dodatnie: Corynebacterium diphtheriae, Corynebacterium minutissimum, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes; bakterie Gram-ujemne: Bordetella pertussis, Legionella pneumophila, Neisseria gonorrhoeae, Neisseria meningitidis, Moraxella catarrhalis, Campylobacter spp., Mycoplasma pneumoniae, Ureaplasma urealyticum, Treponema pallidum, Chlamydia spp., Clostridium spp. Działa również na Helicobacter pylori. Ze względu na zmienną wrażliwość Haemophilus influenzae antybiotyku nie należy stosować w leczeniu zakażeń dróg oddechowych wywołanych przez te bakterie. Lek jest nieskuteczny w zwalczaniu zakażeń wywołanych przez grzyby, wirusy, drożdżaki. Maksymalne stężenie we krwi po podaniu doustnym występuje po około 3 h. Pokarm opóźnia wchłanianie. Z białkami krwi wiąże się w około 78%. Dobrze przenika do ucha środkowego, migdałków podniebiennych, płynu opłucnowego i otrzewnowego; przenika także do wnętrza komórek oraz przez barierę łożyska i do mleka matki. Nie przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego i stawowego. Lek jest metabolizowany w wątrobie i wydalany głównie w postaci niezmienionej z kałem, w niewielkiej ilości z moczem. T0,5 wynosi 9,5 h. Nie jest usuwany z organizmu podczas dializy otrzewnowej i hemodializy.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli: dawka początkowa 750 mg; następnie 500 mg co 12 h (w zakażeniach o cięższym przebiegu można podawać 1 g co 12 h). Dzieci: dawka początkowa wynosi zwykle 30 mg/kg mc., następnie podaje się 15 mg/kg mc co 12 h. Preparat w tabletkach można podawać dzieciom, które są w stanie połknąć tabletkę (zwykle w wieku od 6 lat), dla młodszych dzieci przeznaczony jest granulat do sporządzania zawiesiny doustnej. Sposób podania. Tabletki należy połykać w całości, popijając dużą ilością wody, najlepiej na czczo, przynajmniej 1 h przed lub 2 h po posiłku. Lek należy podawać jeszcze 2-3 dni po ustąpieniu objawów klinicznych.

Wskazania

Zakażenia górnych dróg oddechowych: zapalenie gardła, zapalenie zatok. Zakażenia dolnych dróg oddechowych: ostre zapalenie oskrzeli lub zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli, zapalenie płuc. Zakażenia skóry i tkanek miękkich: ropnie i czyraki, róża. Zakażenia przewodu pokarmowego wywołane przez Campylobacter spp. W stomatologii: zapalenia dziąseł, angina Vincenta. Inne zakażenia: płonica. Podejmując decyzję o leczeniu należy uwzględnić oficjalne zalecenia dotyczące stosowania leków przeciwbakteryjnych.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na makrolidy lub pozostałe składniki preparatu. Ciężka niewydolność wątroby. Nie stosować w czasie leczenia astemizolem, terfenadyną, cyzaprydem, pimozydem, ergotaminą lub dihydroergotaminą.

Środki ostrożności

W związku z łatwo narastającą opornością stosowanie erytromycyny należy ograniczyć do sytuacji, w których jest to niezbędne. W zakażeniach dróg oddechowych oraz skóry i tkanek miękkich leczeniem z wyboru są antybiotyki β-laktamowe. Erytromycynę należy stosować, gdy antybiotyki β-laktamowe są nieskuteczne (np. zakażenia dróg oddechowych spowodowane przez patogeny atypowe) lub gdy ich stosowanie jest przeciwwskazane. Przed podaniem leku należy przeprowadzić dokładny wywiad dotyczący występowania reakcji nadwrażliwości na erytromycynę, inne makrolidy lub inne alergeny. Jeśli w związku z podawaniem erytromycyny wystąpi reakcja nadwrażliwości antybiotyk należy natychmiast odstawić. Także w przypadku wystąpienia objawów ostrej uogólnionej osutki krostkowej (ang. AGEP), należy koniecznie odstawić lek. Ostrożnie stosować u pacjentów: z miastenią; z ciężką niewydolnością nerek (dostosować dawkę leku do klirensu kreatyniny); z zaburzeniami czynności wątroby lub otrzymujących leki hepatotoksyczne (może być konieczne zmniejszenie dawki i (lub) monitorowanie stężenia leku we krwi). Podczas długotrwałego leczenia kontrolować czynność wątroby. W trakcie leczenia należy obserwować pacjenta pod kątem nadkażenia (np. grzybiczego lub opornymi szczepami bakterii) - w przypadku nadkażenia, podawanie antybiotyku należy  przerwać i wdrożyć odpowiednie leczenie. U każdego pacjenta, u którego wystąpiła biegunka w związku ze stosowaniem antybiotyku, należy rozważyć możliwość wystąpienia biegunki o etiologii Clostridium difficile (ang. CDAD), nawet po ponad 2 mies. od podania leków przeciwbakteryjnych; w przypadku rozpoznania tej choroby należy przerwać podawanie antybiotyku i wdrożyć odpowiednie leczenie.

Niepożądane działanie

Rzadko: anafilaksja, pokrzywka, wysypki skórne, zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, przemijające zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych we krwi, cholestatyczne zapalenie wątroby, niewydolność wątroby. Bardzo rzadko: agranulocytoza, zapalenie trzustki, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, zawroty głowy, stany splątania, omamy, koszmary nocne. Częstość nieznana: zakażenia niewrażliwymi na lek bakteriami lub grzybami, ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP), zaburzenia słuchu (szumy uszne, głuchota - zwłaszcza po dużych dawkach i (lub) u pacjentów z niewydolnością wątroby i nerek; zwykle mijają po odstawieniu leku), arytmia (częstoskurcz komorowy, torsades de pointes), kołatanie serca, ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka (najczęściej po podaniu dużych dawek leku). Reakcje uczuleniowe występują rzadko i najczęściej dotyczą pacjentów uczulonych na wiele różnych alergenów, którym podaje się duże dawki leku, zwłaszcza parenteralnie.

Ciąża i laktacja

Lek przenika przez łożysko i do mleka matki - w ciąży i okresie karmienia piersią stosować jedynie w przypadku zdecydowanej konieczności.

Interakcje

Cykliczny węglan erytromycyny, poprzez wpływ na aktywność CYP450 zwiększa stężenie i nasila toksyczność następujących leków: fenytoina, alfentanyl, benzodiazepiny, teofilina (należy odpowiednio zmniejszyć dawkę teofiliny i kontrolować jej stężenie we krwi), cyklosporyna (nasilenie nefrotoksyczności), terfenadyna i astemizol (ryzyko ciężkich zaburzeń rytmu serca), cyzapryd (ryzyko wydłużenia odstępu QT i komorowych zaburzeń rytmu serca), statyny - lowastatyna, symwastatyna (ryzyko rabdomiolizy). Zwiększa wchłanianie i stężenie digoksyny we krwi. Stosowany z ergotaminą lub dihydroergotaminą może spowodować ostrą toksyczność objawiającą się skurczem naczyń krwionośnych (zatrucie sporyszem). Nasila działanie leków przeciwzakrzepowych (ryzyko krwotoku)- należy regularnie kontrolować czas protrombinowy. Zmniejsza skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych, zwiększa ryzyko hepatotoksyczności.

Cena

Davercin®, cena 100% 23.0 zł

Preparat zawiera substancję: Erythromycin cyclocarbonate

Lek refundowany: NIE
Informacje o lekach dostarcza:

"Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia."