Dacepton

1 ml roztworu zawiera 5 mg apomorfiny (w postaci chlorowodorku półwodnego). Preparat zawiera sód.

Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Dacepton 5 fiol. 20 ml, roztw. do inf.

Apomorphine hydrochloride

2019-04-05

Działanie

Apomorfina bezpośrednio pobudza receptory dopaminowe; jakkolwiek ma właściwości agonistyczne wobec receptorów D1 i D2, nie podziela z lewodopą szlaków transportu ani metabolicznych. Chociaż podawanie apomorfiny u zdrowych zwierząt doświadczalnych zmniejsza szybkość uwalniania impulsów z komórek nigrostriatalnych, a w przypadku małej dawki stwierdzono, że zmniejsza aktywność lokomotoryczną (uważa się, że oznacza to presynaptyczne hamowanie endogennego uwalniania dopaminy), jej działanie w przypadku utraty zdolności ruchowych w parkinsonizmie może wynikać z działania na receptory postsynaptyczne. Takie działanie dwufazowe stwierdza się także u ludzi. Zachowanie apomorfiny po podaniu podskórnym można opisać za pomocą modelu dwukompartmentowego, z okresem półtrwania dystrybucji 5 (±1,1) min i okresem półtrwania eliminacji 33 (±3,9) min. Odpowiedź kliniczna jest dobrze skorelowana ze stężeniem apomorfiny w płynie mózgowo-rdzeniowym; dystrybucję substancji czynnej najlepiej opisuje model dwukompartmentowy. Apomorfina jest szybko i całkowicie wchłaniana z tkanki podskórnej, co pozostaje skorelowane z szybkim zapoczątkowaniem działania klinicznego (4-12 min), a szybki klirens wyjaśnia krótki czas działania klinicznego substancji czynnej (ok. 1h). Apomorfina jest metabolizowana przez glukuronidację i sulfonowanie co najmniej 10% całkowitej ilości; innych szlaków nie opisano.

Dawkowanie

Podskórnie. Pacjenci, zakwalifikowani do leczenia za pomocą roztworu do infuzji powinni potrafić rozpoznawać u siebie początek objawów stanu „off”, oraz wykonywać sobie wstrzyknięcia bądź mieć odpowiedzialnego opiekuna, który w razie potrzeby potrafiłby wykonywać im wstrzyknięcia. Niezbędne jest ustalone podawanie pacjentowi domperydonu, zazwyczaj 20 mg trzy razy na dobę przez co najmniej 2 dni przed rozpoczęciem leczenia. Leczenie pacjenta lewodopą, z agonistami receptorów dopaminowych lub bez nich, należy zoptymalizować przed rozpoczęciem podawania apomorfiny. Apomorfinę należy wprowadzać w kontrolowanym otoczeniu specjalistycznej kliniki. W przypadku pacjentów, u których odpowiedź w okresie „on” podczas etapu rozpoczynania dawkowania apomorfiny jest dobra, lecz u których podczas leczenia za pomocą przerywanych iniekcji ogólny stopień opanowania objawów pozostawał niewystarczający lub wymagających wielu i częstych iniekcji (ponad 10 na dobę) można rozpocząć lub przejść na ciągłą infuzję podskórną za pomocą minipompy i (lub) pompy strzykawkowej. Wybór minipompy i (lub) pompy strzykawkowej oraz warunków dawkowania należy określać indywidualnie. Wyznaczenie dawki progowej infuzji ciągłej należy przeprowadzić w następujący sposób: infuzję ciągłą rozpoczyna się z szybkością 1 mg apomorfiny (0,2 ml) na godzinę, a następnie zwiększa każdego dnia zależnie od odpowiedzi pacjenta. Zwiększenie szybkości infuzji nie powinno przekraczać 0,5 mg na godzinę w odstępach nie mniejszych niż 4 h. Dawka podawana w infuzji w ciągu godziny może wynosić w zakresie od 1 mg do 4 mg (0,2 ml do 0,8 ml), czyli 0,014-0,06 mg/kg mc./h. Infuzję należy podawać wyłącznie w czasie czuwania. Jeśli pacjent nie odczuwa silnych dolegliwości w nocy, nie zaleca się infuzji 24-godzinnych. Wydaje się, że tolerancja na leczenie nie występuje, jeśli okres bez leczenia w nocy wynosi co najmniej 4 h. Pacjenci mogą uzupełniać infuzję ciągłą przerywanymi bolusami, jeśli to konieczne. Podczas ciągłej infuzji można rozważyć zmniejszenie dawkowania innych agonistów dopaminy. Dobowa dawka produktu różni się znacznie pomiędzy pacjentami, zazwyczaj znajduje się w zakresie 3-30 mg. Zaleca się, aby całkowita dobowa dawka apomorfiny nie przekraczała 100 mg. W badaniach klinicznych zazwyczaj możliwe było pewne zmniejszenie dawki lewodopy. Po ustaleniu leczenia u niektórych pacjentów można stopniowo zmniejszyć dawkę domperydonu, jednak jedynie u niewielu udało się go skutecznie odstawić bez wymiotów lub hipotonii. Sposób podania. Produkt jest w postaci roztworu przygotowanego do podania bez rozcieńczania do ciągłej infuzji podskórnej za pomocą minipompy i (lub) pompy strzykawkowej. Nie jest przeznaczony do podawania w postaci pojedynczych powtarzanych wstrzyknięć. Miejsce infuzji należy zmieniać co 12 h.

Wskazania

Leczenie obniżających sprawność fluktuacji ruchowych (zjawisk "on-off") u pacjentów z chorobą Parkinsona, które utrzymują się pomimo stosowania doustnych leków przeciw chorobie Parkinsona.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Depresja oddechowa. Otępienie. Choroby psychiczne. Niewydolność wątroby. Apomorfiny nie wolno stosować u pacjentów, u których występuje odpowiedź "on" na lewodopę zakłócona ciężkimi dyskinezami lub dystonią. Dzieci i młodzież w wieku <18 lat.

Środki ostrożności

Podawać ostrożnie pacjentom z chorobami nerek, płuc lub układu krążenia oraz osobom ze skłonnością do nudności i wymiotów. Szczególną ostrożność zaleca się podczas rozpoczynania leczenia u pacjentów w podeszłym wieku i (lub) osłabionych. Ponieważ apomorfina może powodować niedociśnienie, nawet w przypadku wcześniejszego podawania domperydonu, należy zachować ostrożność u pacjentów ze współistniejącą chorobą serca lub przyjmujących produkty lecznicze wazoaktywne, takie jak leki przeciwnadciśnieniowe, szczególnie u pacjentów ze współistniejącą hipotonią ortostatyczną. Ponieważ apomorfina, szczególnie w dużych dawkach, może wydłużać odstęp QT, należy zachować ostrożność w przypadku leczenia pacjentów z ryzykiem niemiarowości typu torsade de pointes. U niektórych pacjentów apomorfina może zaostrzyć zaburzenia neuropsychiczne. Należy zachować szczególną ostrożność, jeśli tym pacjentom podaje się apomorfinę. U pacjentów, u których występuje senność należy rozważyć zmniejszenie dawki lub zakończenie leczenia. Pacjentów należy regularnie obserwować pod kątem występowania zaburzeń kontroli zachowań impulsywnych. Należy rozważyć zmniejszenie dawkowania lub stopniowe zakończenie leczenia, jeśli pojawią się objawy patologicznego uzależnienia od hazardu, hiperseksualności, kompulsywnej potrzeby zakupów lub kompulsywnego jedzenienia. Produkt zawiera pirosiarczyn sodu, który może rzadko powodować ciężkie reakcje alergiczne i skurcz oskrzeli. Lek zawiera 3,4 mg sodu w 1 ml roztworu. Należy to wziąć pod uwagę u pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie.

Niepożądane działanie

Bardzo często: reakcje w miejscu podania (szczególnie w przypadku stosowania ciągłego), takie jak guzki podskórne, stwardnienie, rumień, tkliwość uciskowa, zapalenie tkanki podskórnej, podrażnienie, świąd, siniaczenie, ból. Często: zaburzenia neuropsychiczne (w tym przemijające łagodne stany splątania i omamy wzrokowe), sedacja (przemijająca), senność, zawroty głowy, oszołomienie, ziewanie, nudności, wymioty (szczególnie po pierwszym podaniu apomorfiny, zazwyczaj w wyniku niezastosowania domperydonu). Niezbyt często: niedokrwistość hemolityczna, trombocytopenia, dyskinezy w okresach „on” (w niektórych przypadkach mogą być ciężkie, a u niektórych pacjentów mogą prowadzić do przerwania leczenia), nagłe zaśnięcie, hipotonia ortostatyczna (przemijająca), trudności w oddychaniu, wysypka miejscowa i uogólniona, martwica i owrzodzenie w miejscu podania, dodatni wynik testu Coombsa. Rzadko: eozynofilia, reakcje alergiczne (w tym anafilaksja i skurcz oskrzeli). U pacjentów leczonych agonistami receptorów dopaminowych, w tym apomorfiną, stwierdzano objawy patologicznego hazardu, nasilonego libido, hiperseksualności, kompulsywnego kupowania lub wydawania pieniędzy, oraz kompulsywnego jedzenia. Donoszono o obrzęku obwodowym. Apomorfina, szczególnie w dużych dawkach, może wydłużać odstęp QT.

Ciąża i laktacja

Nie ma doświadczenia ze stosowaniem apomorfiny u kobiet w ciąży. Nie należy stosować produktu, chyba że jest to bezwzględnie konieczne. Nie wiadomo, czy apomorfina przenika do mleka kobiecego. Decyzję, czy kontynuować lub przerwać karmienie piersią bądź kontynuować lub odstawić apomorfinę, należy podjąć uwzględniając korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z podawania produktu dla kobiety.

Uwagi

Nie podawać dożylnie. Nie stosować, jeśli roztwór zmienił barwę na zieloną. Lek może wywołać fałszywie dodatnie wyniki testu Coombsa. U pacjentów leczonych apomorfiną donoszono o przypadkach niedokrwistości hemolitycznej i trombocytopenii. Jeśli jednocześnie z apomorfiną podaje się lewodopę, należy w regularnych odstępach czasu wykonywać badania hematologiczne. Pacjenci leczeni apomorfiną, u których występuje senność i (lub) nagłe epizody snu, muszą zostać poinformowani, aby powstrzymali się od prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń w ruchu do czasu ustąpienia powyższych objawów niepożądanych.

Interakcje

Pacjenci zakwalifikowani do leczenia apomorfiną prawie na pewno przyjmują też inne leki na chorobę Parkinsona. W początkowym etapie leczenia produktem należy obserwować pacjenta, czy nie występują nietypowe działania niepożądane lub objawy nasilenia działania. Produkty lecznicze z grupy neuroleptyków mogą mieć działanie antagonistyczne, jeśli stosuje się je z apomorfiną. Istnieje możliwość interakcji między klozapiną a apomorfiną, jednak klozapinę można także stosować w celu złagodzenia objawów powikłań neuropsychicznych. Jeśli u pacjentów z chorobą Parkinsona leczonych agonistami receptorów dopaminowych wystąpi konieczność stosowania leków neuroleptycznych, można rozważyć stopniowe zmniejszenie dawki apomorfiny, jeśli dawkowanie następuje za pomocą minipompy lub pompy strzykawkowej (w przypadku nagłego odstawienia leków dopaminergicznych rzadko opisywano objawy przypominające złośliwy zespół neuroleptyczny). Nawet podczas jednoczesnego stosowania z domperydonem, apomorfina może nasilać działanie przeciwnadciśnieniowe leków z tej grupy. Zaleca się unikanie podawania z innymi lekami, o znanych właściwościach wydłużających odstęp QT. Nie badano możliwego wpływu apomorfiny na stężenie w osoczu innych leków. Dlatego zaleca się zachowanie ostrożności podczas jednoczesnego podawania innych produktów leczniczych, szczególnie tych z wąskim indeksem terapeutycznym.

Preparat zawiera substancję: Apomorphine hydrochloride

Lek refundowany: NIE
Informacje o lekach dostarcza:

"Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia."