Bupivacaine Spinal Grindeks

1 ml roztw. do wstrz. zawiera 5 mg chlorowodorku bupiwakainy. 1 ml zawiera 3,15 mg sodu.

Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Bupivacaine Spinal Grindeks 5 amp. 4 ml, roztw. do wstrz.

Bupivacaine hydrochloride

2019-04-05

Działanie

Bupiwakaina jest długo działającym środkiem miejscowo znieczulającym o budowie amidowej. Po podaniu do przestrzeni podpajęczynówkowej, początek działania następuje szybko a czas działania jest pośredni. Czas trwania znieczulenia zależy od podanej dawki leku. Tak jak inne środki miejscowo znieczulające, bupiwakaina powoduje odwracalną blokadę przewodzenia impulsów nerwowych hamując kanały sodowe błony komórkowej. Bupiwakaina charakteryzuje się wysoką lipofilnością. Stopień wiązania z białkami osocza krwi wynosi 96%. Jest metabolizowana w wątrobie głównie na drodze aromatycznej hydroksylacji oraz N-dealkilacji. Mediatorem obu procesów jest cytochrom P450 3A4. Około 5-6% bupiwakainy jest wydalane z moczem w postaci niezmienionej. T0,5 bupiwakainy po całkowitym i dwufazowym wchłonięciu z obszaru podpajęczynówkowego wynosi odpowiednio 50 min i 408 min. Po wstrzyknięciu dożylnym T0,5 w fazie eliminacji wynosi 2,7 h.

Dawkowanie

Bupivacaine Spinal Grindeks jest roztworem izobarycznym. Zakres segmentów znieczulonych może być trudny do przewidzenia, szczególnie jeśli użyto roztworu izobarycznego. Dorośli. Przed określeniem dawki, należy ocenić stan zdrowia pacjenta, jak również określić, czy pacjent przyjmuje dodatkowe leki. Należy zastosować najniższą dawkę leku, powodującą efektywne znieczulenie. Czas trwania znieczulenia zależy od dawki leku. W przypadku pacjentów w podeszłym wieku lub pacjentek w zaawansowanej ciąży, należy zmniejszyć dawkę. Zalecane dawkowanie należy traktować jak dawki zalecane do wykonywania znieczuleń u osoby dorosłej o średniej budowie ciała. Należy indywidualnie rozważyć zakres i czas trwania znieczulenia. Lek podaje się pacjentowi w pozycji leżącej. Miejsce wstrzyknięcia : L3/4/5. Zalecane miejsce wstrzyknięcia znajduje się poniżej poziomu L3. Znieczulenie podpajęczynówkowe przy zabiegach chirurgicznych kończyn dolnych i krocza. Wyższy poziom znieczulenia L1, dawka 2-3 ml (10-15 mg), początek działania 5-8 min, czas działania 2-3 h. Znieczulenie podpajęczynówkowe przy zabiegach chirurgicznych biodra i dolnej części podbrzusza. Wyższy poziom znieczulenia T10, dawka 3-4 ml (15-20 mg), początek działania 5-8 min, czas działania 3-4 h. Dzieci do 40 kg mc. Różnica pomiędzy dorosłymi a dziećmi objawia się względnie dużą objętością płynu mózgowo-rdzeniowego u noworodków i niemowląt. Z tego powodu, by uzyskać taki sam stopień blokady jak w przypadku dorosłych, niezbędne jest użycie względnie wyższej dawki leku na kg mc. dziecka. Dzieci < 5 kg: dawka 0,40-0,50 mg/kg mc.; dzieci 5-15 kg: 0,30-0,40 mg/kg mc.; dzieci 15-40 kg: 0,25-0,30 mg/kg mc.

Wskazania

Lek wskazany jest do wykonywania znieczulenia dooponowego (podpajęczynówkowego): podczas zabiegów w obrębie kończyn dolnych, w tym biodra – trwających 2-3 godziny; w zabiegach urologicznych; podczas zabiegów w obrębie jamy brzusznej, w tym cesarskiego cięcia – trwających 45-60 minut.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Nadwrażliwość na leki miejscowo znieczulające z grupy amidów. Ostre czynne choroby ośrodkowego układu nerwowego (np. zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, guzy, zapalenie istoty szarej rdzenia, krwawienie wewnątrzczaszkowe). Zwężenie rdzenia kręgowego i czynne choroby (np. proces zapalny w obrębie kręgosłupa, guzy) lub niedawne urazy (np. złamanie) kręgosłupa. Posocznica. Podostre zwyrodnienie rdzenia kręgowego w przebiegu niedokrwistości złośliwej. Zakażenie skóry w miejscu wykonywania znieczulenia lub w jego okolicy. Wstrząs kardiogenny lub hipowolemiczny. Zaburzenie krzepnięcia lub leczenie lekami przeciwzakrzepowymi.

Środki ostrożności

Bupivacaine Spinal Grindeks jest roztworem izobarycznym. Zakres segmentów znieczulonych może być trudny do przewidzenia, szczególnie jeśli użyto roztworu izobarycznego. Znieczulenia bupiwakainą należy przeprowadzać w odpowiednio wyposażonych ośrodkach, w których jest dostępny odpowiedni sprzęt oraz leki konieczne do monitorowania i reanimacji pacjenta. Przed wykonaniem znieczulenia, należy zapewnić dostęp do żyły pacjenta. Lekarz prowadzący znieczulenie powinien zachować szczególne środki ostrożności w celu uniknięcia podania donaczyniowego oraz być odpowiednio przeszkolony oraz znać metody diagnozowania i postępowania w przypadku wystąpienia działań niepożądanych, ogólnych objawów toksyczności i innych powikłań. W przypadku wystąpienia ostrych objawów toksyczności lub całkowitego znieczulenia rdzeniowego, należy natychmiast przerwać podawanie środka znieczulającego. Należy zachować szczególne środki ostrożności, stosując znieczulenie miejscowe u pacjentów w ogólnym złym stanie zdrowia związanym z wiekiem bądź z zaburzeniami czynności wątroby czy nerek, mimo że znieczulenie regionalne w przypadku zabiegu jest optymalnym rozwiązaniem dla tej grupy pacjentów. Bupiwakaina, jak wszystkie inne leki miejscowo znieczulające, może wywoływać objawy toksyczności w OUN oraz w układzie krążenia, w przypadku, gdy zastosowanie przy znieczuleniu miejscowym skutkuje dużym stężeniem leku we krwi. Dotyczy to zwłaszcza przypadków niezamierzonego podania donaczyniowego. Przy wysokim stężeniu bupiwakainy w krążeniu, odnotowano przypadki arytmii komór, migotania komór, zapaści sercowo-naczyniowej oraz zgonu. Jednakże w przypadku stosowania zalecanych dawek w znieczuleniu dooponowym, nie obserwowano wysokiego stężenia środka znieczulającego we krwi. Jeśli wystąpi całkowite znieczulenie rdzeniowe należy podać pacjentowi tlen oraz zastosować oddychanie wspomagane lub kontrolowane, a w razie wystąpienia niedociśnienia tętniczego dożylnie lek obkurczający naczynia krwionośne (efedryna i.v. w dawce 5-10 mg i w razie potrzeby powtórzyć podanie), można również podać w szybkim wlewie dożylnym płyny wieloelektrolitowe lub koloidy. Ryzyko wystąpienia wysokiego lub całkowitego znieczulenia rdzeniowego jest większe u pacjentów w podeszłym wieku i u pacjentek w zaawansowanej ciąży. W związku z tym u tych pacjentów należy zmniejszyć dawkę środka znieczulającego. Ostrożnie stosować u pacjentów z hipowolemią (ryzyko pogłębienia hipotensji); z zaburzeniami neurologicznymi (SM, porażenie połowicze, porażenie poprzeczne, zaburzenia nerwowo-mięśniowe). W zalecanym dawkowaniu lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.

Niepożądane działanie

Bardzo często: niedociśnienie tętnicze, bradykardia, nudności. Często: popunkcyjne bóle głowy, wymioty, zatrzymanie moczu, nietrzymanie moczu. Niezbyt często: parestezje, niedowład, dyzestezja, osłabienie mięśni, bóle pleców. Rzadko: reakcje alergiczne, wstrząs anafilaktyczny, niezamierzone całkowite znieczulenie rdzeniowe, porażenie poprzeczne, paraliż, neuropatia, zapalenie naczyniówki, zatrzymanie akcji serca, depresja oddechowa.

Ciąża i laktacja

Ciąża: Z dotychczasowych informacji dotyczących zastosowania bupiwakainy u ciężarnych kobiet nie wynika, aby lek wywierał szkodliwy wpływ na ciążę. Brak jednak istotnych danych epidemiologicznych ani nie przeprowadzono odpowiednich badań u ludzi. Badania prowadzone na zwierzętach wykazały, że podczas podawania dużych dawek bupiwakainy w okresie ciąży obserwowano zmniejszenie przeżywalności płodów u szczurów i niekorzystny wpływ na rozwój zarodków u królików. W związku z tym nie należy podawać bupiwakainy kobietom we wczesnym okresie ciąży, o ile spodziewana korzyść nie przewyższa możliwego ryzyka. Należy zmniejszyć dawkę środka znieczulającego u pacjentek w zaawansowanej ciąży. Karmienie piersią: Bupiwakaina może przenikać do mleka matki, jednak w ilościach tak małych, że nie stwarza to ryzyka dla dziecka karmionego piersią.

Uwagi

Oprócz bezpośredniego działania znieczulającego, leki miejscowo znieczulające mogą bardzo łatwo wywierać wpływ na funkcje psychiczne i koordynację ruchową, również w przypadku braku wyraźnego toksycznego działania na ośrodkowy układ nerwowy, oraz przejściowo osłabiać funkcje motoryczne i koordynację ruchową.

Interakcje

Szczególnie ostrożnie stosować u pacjentów, którzy otrzymują równocześnie inne leki miejscowo znieczulające lub leki o podobnej amidowej budowie, np. niektóre leki przeciwarytmiczne, takie jak lidokaina lub meksyletyna, ponieważ ogólnoustrojowe działania toksyczne tych leków mogą się sumować. Nie przeprowadzono badań interakcji bupiwakainy z lekami przeciwarytmicznymi III grupy (np. amiodaron), dlatego należy zachować ostrożność podczas równoczesnego stosowania.

Preparat zawiera substancję: Bupivacaine hydrochloride

Lek refundowany: NIE
Informacje o lekach dostarcza:

"Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia."