Bromocorn®

1 tabl. zawiera 2,5 mg bromokryptyny w postaci mezylanu. Tabletki zawierają laktozę.

Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Bromocorn® 30 szt., tabl.

Bromocriptine

17.23 zł 2019-04-05

Działanie

Agonista receptorów dopaminergicznych D2. Zwiększenie stężenie dopaminy w podwzgórzu prowadzi do hamowania wydzielania prolaktyny (co hamuje laktację i polepsza funkcje gonad żeńskich i męskich). Zwiększenie syntezy dopaminy u o.u.n. poprawia jego funkcje przekaźnikowe (poprawa zdolności ruchowych i funkcji psychicznych pacjentów z niedoborem dopaminy, np. z chorobą Parkinsona). Ponadto lek hamuje wydzielanie somatotropiny w przysadce mózgowej (co powoduje zmniejszenie narządów miąższowych w przebiegu akromegalii). Dobrze wchłania się po podaniu doustnym. Osiąga Cmax we krwi w ciągu 1-3 h. W ciągu 1-2 h występuje efekt terapeutyczny, osiąga największe nasilenie, tzn. zmniejszenie stężenia prolaktyny we krwi o ponad 80% w ciągu 5-10 h i pozostaje zbliżony do wartości maksymalnej w ciągu 8-12 h. Eliminacja leku jest dwufazowa. T0,5 w fazie eliminacji wynosi około 15 h (8 do 20 h). Bromokryptyna i jej metabolity są wydalane prawie całkowicie z żółcią. Z moczem wydala się tylko 6% leku. W 90%-96% wiąże się z białkami osocza. U chorych z zaburzeniami czynności wątroby, szybkość eliminacji może być zmniejszona a stężenie bromokryptyny w osoczu może wzrosnąć, co wymaga dostosowania dawkowania.

Dawkowanie

Doustnie. Choroba Parkinsona: przez pierwszy tydzień 1,25 mg na dobę, najlepiej wieczorem; zwiększanie dawek powinno być stopniowe, o 1,25 mg co tydzień, w celu określenia w każdym przypadku minimalnej dawki skutecznej; dawkę dobową należy podawać w 2-3 dawkach; jeśli efekt leczniczy nie zostanie osiągnięty w ciągu 6-8 tyg., dawka może być dalej zwiększana o 2,5 mg na dobę co tydzień. Zwykły zakres dawek stosowanych w monoterapii lub leczeniu skojarzonym to 10-30 mg na dobę. Dawka maksymalna wynosi 30 mg na dobę. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych w okresie zwiększania dawki, dawkę dobową należy zmniejszyć i kontynuować leczenie tą dawkę co najmniej przez tydzień; po ustąpieniu działań niepożądanych, dawkę można ponownie zwiększyć. U pacjentów leczonych lewodopą, u których występują zaburzenia ruchowe, sugeruje się zmniejszenie dawki lewodopy przed rozpoczęciem podawania bromokryptyny; po uzyskaniu zadowalającej reakcji na leczenie bromokryptyną, dawkę lewodopy można dalej stopniowo zmniejszać; u niektórych pacjentów możliwe jest odstawienie lewodopy. Akromegalia: początkowo 1,25 mg 2-3 razy na dobę, dawkę należy stopniowo zwiększać do 10-20 mg na dobę, w zależności od reakcji klinicznej i działań niepożądanych. Prolaktynoma: 1,25 mg 2-3 razy na dobę, dawkę należy stopniowo zwiększać do kilku tabletek na dobę, do utrzymania odpowiedniego obniżenia stężenia prolaktyny w osoczu. Hiperprolaktynemia u mężczyzn: 1,25 mg 2-3 razy na dobę, dawkę należy stopniowo zwiększać do 5-10 na dobę. Zaburzenia cyklu miesiączkowego, bezpłodność kobiet: 1,25 mg 2-3 razy na dobę; gdyby dawka okazała się nieskuteczna, należy ją stopniowo zwiększyć do 2,5 mg 2-3 razy na dobę; leczenie należy kontynuować aż do powrotu prawidłowego cyklu miesiączkowego i (lub) przywrócenia jajeczkowania; w razie potrzeby leczenie może być kontynuowane przez kilka cykli w celu zapobieżenia nawrotowi. Hamowanie laktacji z przyczyn medycznych: 2,5 mg 1. dnia, po 2-3 dniach 2,5 mg 2 razy na dobę przez 14 dni. Stopniowe rozpoczynanie leczenia w tym wskazaniu nie jest konieczne. Tabletki należy przyjmować podczas posiłku.

Wskazania

Choroba Parkinsona -wszystkie okresy choroby Parkinsona samoistnej lub po zapaleniu mózgu, w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami stosowanymi w tej chorobie. Akromegalia - jako lek wspomagający lub w specjalnych przypadkach, jako lek alternatywny dla zabiegu chirurgicznego lub radioterapii. Gruczolaki wydzielające prolaktynę (prolaktynoma): leczenie zachowawcze mikro- i makrogruczolaków przysadki wydzielających prolaktynę; leczenie przed operacjami podejmowanymi w celu zmniejszenia wielkości guza i ułatwienia usunięcia guza; leczenie po operacji, jeżeli poziom prolaktyny jest nadal podwyższony. Hiperprolaktynemia u mężczyzn: hipogonadyzm zależny od prolaktyny (oligospermia, utrata libido, impotencja). Zapobieganie lub hamowanie fizjologicznej laktacji poporodowej wyłącznie ze względów medycznych (takich jak: utrata dziecka podczas porodu, śmierć noworodka, zarażenie matki wirusem HIV) - bromokryptyna nie jest zalecana w celu rutynowego hamowania laktacji lub zmniejszania objawów poporodowego bólu i obrzęku piersi, które można z powodzeniem leczyć niefarmakologicznie (np. podtrzymywaniem piersi, okladami z lodu) i (lub) przez podanie zwykłych środków przeciwbólowych. Zaburzenia cyklu mięsiączkowego, bezpłodność kobiet: zależne od prolaktyny stany hiperprolaktynemii i pozornej normoprolaktynemii (brak miesiączkowania - z mlekotokiem lub bez mlekotoku, skąpe miesiączkowanie, brak fazy lutealnej, hiperprolaktynemia polekowa np. po niektórych lekach psychotropowych i obniżających ciśnienie); bezpłodność kobiet niezależna od prolaktyny: zespół policystycznych jajników, cykle miesiączkowe bezowulacyjne (podanie leku jako uzupełnienie leczenia antyestrogenami, np. klomifenem).

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na bromokryptynę, inne alkaloidy sporyszu lub którąkolwiek substancję pomocniczą. Niekontrolowane nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie tętnicze w ciąży (rzucawka, stan przedrzucawkowy lub nadciśnienie tętnicze z powodu ciąży), nadciśnienie tętnicze u kobiet po porodzie i w połogu. Stosowanie leku jest przeciwwskazane w przypadku pacjentów, u których podaje się ten preparat w hamowaniu laktacji lub w innych stanach zagrożenia życia i, u których występuje choroba wieńcowa w wywiadzie, inne ciężkie zaburzenia układu krążenia, objawy zaburzeń psychicznych lub ciężkie zaburzenia psychiczne w wywiadzie. Pacjenci z wymienionymi stanami leczeni bromokryptyną z powodu makrogruczolaka przysadki mogą ją stosować jedynie w przypadku, gdy oczekiwane korzyści przeważają nad potencjalnymi zagrożeniami. Stwierdzenie wady zastawkowej serca na podstawie echokardiografii wykonanej przed leczeniem, w przypadku długotrwałego leczenia.

Środki ostrożności

Nie należy stosować u dzieci i młodzieży <15 rż. Ze względu na brak wystarczających dowodów potwierdzających skuteczność bromokryptyny w leczeniu zespołu napięcia przedmiesiączkowego i łagodnych chorób gruczołu sutkowego nie zaleca się stosowania w tych wskazaniach. Jeżeli kobiety, u których dolegliwości nie są związane z hiperprolaktynemią, leczone są bromokryptyną, to należy ją podawać z najmniejszej dawce koniecznej do usunięcia dolegliwości (w celu uniknięcia możliwości zmniejszenia stężenia prolaktyny w osoczu poniżej normy, co może doprowadzić do zaburzeń funkcji lutealnej). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z wrzodem trawiennym w wywiadzie lub aktualnie rozpoznanym (w przypadku wystąpienia krwawienia z przewodu pokarmowego i owrzodzenia żołądka lek powinien być odstawiony), u osób w podeszłym wieku (leczenie należy rozpoczynać od mniejszej dawki) oraz u pacjentów leczonych ostatnio lub obecnie lekami wpływającymi na ciśnienie tętnicze krwi (np. lekami zwężającymi naczynia krwionośne takimi, jak sympatykomimetyki lub alkaloidy sporyszu łącznie z ergometryną i metyloerometryną - nie zaleca się równoczesnego podawania tych leków z bromokryptyną w połogu). U pacjentów, u których wystąpi senność i (lub) epizody nagłego zaśnięcia należy rozważyć zmniejszenie dawki lub zakończenie leczenia. U pacjentów leczonych bromokryptyną, zwłaszcza długotrwale i dużymi dawkami, może wystąpić wysięk opłucnowy i osierdziowy, a także zwłóknienie opłucnej i płuc oraz zaciskające zapalenie osierdzia; jeśli u pacjenta wystąpią niewyjaśnione zaburzenia ze strony płuc i opłucnej, należy go dokładnie przebadać i rozważyć przerwanie leczenia. Lek należy odstawić, jeśli stwierdzi się lub podejrzewa występowanie zaotrzewnowych zmian włóknistych (o czym mogą świadczyć: ból pleców, obrzęk kończyn dolnych, zaburzenia czynności nerek). U kobiet otrzymujących po porodzie bromokryptynę w celu zahamowania laktacji oraz u pacjentów leczonych z innych wskazań zaleca się okresowe monitorowanie ciśnienia tętniczego krwi; w razie wystąpienia ciężkiego, postępującego nadciśnienia tętniczego, utrzymujących się bólów głowy (z zaburzeniami wzroku lub bez) lub objawów ze strony o.u.n., leczenie należy natychmiast przerwać, a pacjentka powinna być jak najszybciej zbadana. U pacjentów z makrogruczolakiem przysadki wydzielającym prolaktynę może dojść do niedoczynności przysadki na skutek ucisku i zniszczenia tkanki; przed rozpoczęciem leczenia należy zbadać czynność przysadki i wprowadzić odpowiednią terapię zastępczą; u chorych z wtórną niewydolnością kory nadnerczy konieczne jest zastosowanie zastępczej terapii kortykosteroidami. Należy monitorować zmiany rozmiaru guza u pacjentów z makrogruczolakiem przysadki, w przypadku znacznego rozwoju guza należy uwzględnić możliwość wykonania zabiegu chirurgicznego. Jeśli pacjentka z gruczolakiem przysadki w trakcie terapii bromokryptyną zajdzie w ciążę należy ją dokładnie obserwować (w czasie ciąży może dojść do rozrostu gruczolaka przysadki wydzielającego prolaktynę, w takim przypadku leczenie bromokryptyną często prowadzi do zmniejszenia rozmiarów guza i szybkiego zmniejszenia zaburzeń pola widzenia; w ciężkich przypadkach, gdy dochodzi do ucisku nerwu wzrokowego lub innych nerwów czaszkowych, wymagany jest zabieg chirurgiczny). Pacjenci z makrogruczolakiem przysadki wydzielającym prolaktynę powinni być monitorowani pod kątem pola widzenia w celu wczesnego rozpoznania wtórnej jego utraty z powodu wklinowania skrzyżowania nerwów wzrokowych do siodła tureckiego; należy odpowiednio dostosować dawki. U niektórych pacjentów z gruczolakiem wydzielającym prolaktynę leczonych bromokryptyną obserwowano wyciek płynu mózgowo-rdzeniowego z nosa (prawdopodobnie na skutek obkurczania się guzów inwazyjnych). Należy regularnie monitorować pacjentów pod kątem rozwoju zaburzeń kontroli impulsów. Należy poinformować pacjentów i ich opiekunów, że u osób leczonych agonistami dopaminy mogą wystąpić behawioralne objawy zaburzeń kontroli impulsów, w tym: uzależnienie od hazardu, zwiększenie libido, hiperseksualność, kompulsyjne wydawanie pieniędzy lub kupowanie oraz kompulsyjne lub napadowe objadanie się. W takich przypadkach zaleca się rozważenie zmniejszenia dawki lub stopniowe odstawienie leku. Ze względu na zawartość laktozy, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Niepożądane działanie

Często: ból i zawroty głowy, senność; przekrwienie błony śluzowej nosa; nudności, zaparcia, wymioty. Niezbyt często: splątanie, pobudzenie psychoruchowe, omamy; dyskineza; niedociśnienie, hipotonia ortostatyczna (będąca bardzo rzadko przyczyną omdleń), suchość jamy ustnej; alergiczne reakcje skórne, łysienie; kurcze nóg, uczucie zmęczenia. Rzadko: zaburzenia psychotyczne, bezsenność; senność, parestezje; zaburzenia wzroku, nieostre widzenie; szumy uszne; częstoskurcz, rzadkoskurcz, arytmia; wysięk opłucnowy, zwłóknienie opłucnej, zapalenie opłucnej, zwłóknienie płuc, duszność; biegunka, bóle brzucha, włóknienie zaotrzewnowe, krwawienie z przewodu pokarmowego; obrzęki obwodowe. Bardzo rzadko: zwiększenie libido, podwyższona aktywność seksualna; nadmierna senność w ciągu dnia, nagłe zaśnięcie; wady zastawkowe (włączając cofanie krwi do serca) oraz związane z tym zaburzenia (zapalenia osierdzia i wysięk osierdziowy); odwracalna bladość palców u rąk i nóg wywołana zimnem (zwłaszcza u pacjentów z chorobą Raynauda w wywiadzie), zespół przypominający złośliwy zespół neuroleptyczny po nagłym odstawieniu bromokrytpyny. Ponadto u pacjentów leczonych agonistami dopaminy może wystąpić: uzależnienie od hazardu, zwiększenie libido, hiperseksualność, kompulsyjne wydawanie pieniędzy lub kupowanie oraz kompulsyjne lub napadowe objadanie się. W trakcie stosowania preparatu w celu zahamowania laktacji w okresie poporodowym odnotowano rzadkie przypadki nadciśnienia tętniczego, zawału mięśnia sercowego, napadów drgawkowych, udaru mózgu lub zaburzeń psychicznych.

Ciąża i laktacja

U pacjentek planujących zajście w ciążę, po potwierdzeniu zapłodnienia należy przerwać podawanie bromokryptyny, chyba że istnieje wskazanie do kontynuowania leczenia. Nie obserwowano zwiększonej częstości poronień po zaprzestaniu podawania bromokryptyny. Doświadczenie kliniczne pokazuje, że bromokryptyna podawana w czasie ciąży nie ma negatywnego wpływu na jej przebieg i rozwiązanie. Pacjentki z gruczolakiem przysadki, które zaszły w ciążę i które przerwały leczenie powinny być dokładnie obserwowane w czasie całej ciąży. U pacjentek z objawami wyraźnego powiększenia gruczolaków typu prolaktynoma, np. z bólami głowy lub pogorszeniem pola widzenia, należy wznowić podawanie bromokryptyny lub rozważyć leczenie operacyjne. Pacjentki w wieku rozrodczym, które nie planują ciąży powinny stosować skuteczną metodę antykoncepcji (podczas stosowania bromokryptyny może zostać przywrócona płodność). Bromokryptyna hamuje laktację - nie należy jej podawać matkom, które chcą karmić piersią.

Uwagi

Szczególnie w pierwszych dniach leczenia, może wystąpić niedociśnienie tętnicze, prowadzące do osłabienia koncentracji, dlatego należy zachować szczególną ostrożność w czasie prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu. Jeśli w czasie leczenia wystąpi senność i (lub) epizody nagłego zaśnięcia, nie powinno się prowadzić pojazdów i brać udziału w czynnościach, których wykonywanie w czasie upośledzenia sprawności może prowadzić do poważnego urazu lub śmierci pacjenta lub innych osób, do czasu ustąpienia tych objawów.

Interakcje

Bromokryptyna jest zarówno substratem, jak i inhibitorem CYP3A4, dlatego należy zachować ostrożność stosując jednocześnie leki będące silnymi inhibitorami i (lub) substratami tego enzymu (azolowe leki przeciwgrzybicze, inhibitory proteazy HIV). Jednoczesne stosowanie antybiotyków makrolidowych (takich jak erytromycyna, josamycyna) zwiększa stężenie bromokryptyny we krwi. Łączne podawanie bromokryptyny i oktreotydu pacjentom z akromegalią spowodowało zwiększenie stężenia bromokryptyny we krwi. Antagoniści dopaminy (fenotiazyny, butyrofenony, tioksanteny, metoklopramid, domperydon) mogą osłabiać działanie bromokryptyny. Alkohol zmniejsza tolerancję na lek. Należy zachować ostrożność w połączeniu z lekami wpływającymi na ciśnienie tętnicze krwi; nie zaleca się jednoczesnego stosowania tych leków z bromokryptyną w okresie połogowym.

Cena

Bromocorn®, cena 100% 17.23 zł

Preparat zawiera substancję: Bromocriptine

Lek refundowany: TAK
Informacje o lekach dostarcza:

"Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia."