BisoHEXAL 10

1 tabl. powl. zawiera 5 mg lub 10 mg fumaranu bisoprololu.

Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
BisoHEXAL 10 30 szt., tabl. powl.

Bisoprolol fumarate

13.32 zł 2019-04-05

Działanie

Kardioselektywny lek ß-adrenolityczny o dużym powinowactwie do receptorów ß1 w sercu. Nie wykazuje wewnętrznej aktywności sympatykomimetycznej. Nie ma istotnego klinicznie działania stabilizującego błonę komórkową. Poprzez hamowanie receptorów ß2 bisoprolol w niewielkim stopniu zwiększa napięcie mięśni gładkich (m.in. w oskrzelach). Działanie leku utrzymuje się przez ponad 24 h, co umożliwia podawanie w jednorazowej dawce dobowej. Po podaniu doustnym maksymalne stężenie we krwi występuje po 1-3 h. Stopień wchłaniania leku nie zależy od spożycia pokarmów. Bisoprolol wiąże się z białkami osocza w 30%. W wyniku efektu pierwszego przejścia przez wątrobę, nie więcej niż 10% wchłoniętej dawki leku jest metabolizowane w wątrobie. Około 50% dawki jest metabolizowane w wątrobie i wydalane z moczem w postaci metabolitów, 50% jest wydalane z moczem w postaci nie zmienionej. T0,5 wynosi 10-12 h.

Dawkowanie

Leczenie należy rozpoczynać od małych dawek, stopniowo i powoli je zwiększając. Dawki należy dostosować do częstości rytmu serca i skuteczności leczenia. Doustnie. Zalecana dawka początkowa wynosi 5 mg. Zwykle stosuje się 10 mg raz na dobę, a dawka maksymalna wynosi 20 mg na dobę. U pacjentów w podeszłym wieku zmiana dawkowania nie jest na ogół konieczna, leczenie należy rozpoczynać od możliwie najmniejszej dawki. U chorych z zaawansowaną niewydolnością nerek (klirens kreatyniny < 20 ml/min) oraz u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby nie należy przekraczać dawki 10 mg na dobę. Lek należy przyjmować rano na czczo lub podczas śniadania. Tabletki należy połykać bez rozgryzania i popijać odpowiednią ilością płynu. Tabletki są podzielne.

Wskazania

Nadciśnienie tętnicze. Choroba niedokrwienna serca.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na bisoprolol, inne leki ß-adrenolityczne lub pozostałe składniki preparatu. Ostra niewydolność serca lub incydenty dekompensacji niewydolności serca wymagające dożylnego stosowania leków o działaniu inotropowym dodatnim. Wstrząs kardiogenny. Blok przewodzenia przedsionkowo-komorowego IIst. i IIIst.(bez rozrusznika serca). Zespół chorej zatoki. Blok przewodzenia zatokowo-przedsionkowego. Objawowa bradykardia. Objawowe niedociśnienie tętnicze. Kwasica metaboliczna. Ciężka astma oskrzelowa lub ciężka przewlekła obturacyjna choroba płuc. Ciężka postać zarostowej choroby tętnic obwodowych lub ciężka postać zespołu Raynauda. Nieleczony guz chromochłonny nadnerczy.

Środki ostrożności

Ostrożnie stosować u pacjentów: z nadciśnieniem tętniczym lub z dusznicą bolesną oraz towarzyszącą niewydolnością mięśnia sercowego; z cukrzycą ze znacznymi wahaniami stężenia glukozy we krwi (mogą być maskowane objawy hipoglikemii, takie jak tachykardia, kołatanie serca lub pocenie się); stosujących ścisłą dietę; z blokiem przedsionkowo-komorowym Ist.; z dławicą Prinzmetala; z zarostową chorobą tętnic obwodowych (może dojść do nasilenia objawów, zwłaszcza na początku leczenia); podczas leczenia odczulającego (bisoprolol może zwiększać wrażliwości na alergeny i nasilać ciężkość reakcji anafilaktycznych, a leczenie adrenaliną może nie zawsze przynosić oczekiwany skutek terapeutyczny); ze stanami skurczowymi oskrzeli, np. astmą oskrzelową, chorobami obturacyjnymi dróg oddechowych (zaleca się jednoczesne stosowanie leków rozszerzających oskrzela; może być konieczne zwiększenie dawki ß2-adrenomimetyków u pacjentów z astmą). U pacjentów chorych na łuszczycę lub z łuszczycą w wywiadzie, ß-adrenolityki można stosować jedynie po dokładnym rozważeniu stosunku korzyści do ryzyka. Leczenie bisoprololem może maskować objawy nadczynności tarczycy. U pacjentów z guzem chromochłonnym nadnerczy bisoprolol można stosować tylko po uprzednim zablokowaniu receptorów α. Zgodnie z obecnymi zaleceniami, zaleca się utrzymywanie blokady receptorów ß w okresie okołooperacyjnym (taka blokada zmniejsza częstość występowania zaburzeń rytmu serca i niedokrwienia mięśnia sercowego w trakcie indukcji znieczulenia, intubacji oraz w okresie pooperacyjnym); należy poinformować anestezjologa o przyjmowaniu bisoprololu. Jeżeli uzna się za stosowne przerwanie leczenia przed zabiegiem operacyjnym, należy stopniowo zmniejszać dawkę i całkowicie odstawić bisoprolol na 48 h przed planowanym znieczuleniem. Nie zaleca się stosowania bisoprololu u dzieci (brak doświadczenia). Ze względu na zawartość laktozy, leku nie należy stosować u pacjentów z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Niepożądane działanie

Bardzo często: bradykardia (u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca). Często: nasilenie niewydolności serca (u pacjentów z niewydolnością serca); zawroty i ból głowy; nudności wymioty, biegunka, zaparcie; uczucie marznięcia lub drętwienia kończyn, niedociśnienie tętnicze; astenia (u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca). Niezbyt często: zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, nasilenie niewydolności serca i bradykardia (u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym lub dławicą piersiową); niedociśnienie ortostatyczne; skurcz oskrzeli (u pacjentów z astmą oskrzelową lub obturacyjną chorobą dróg oddechowych); osłabienie i kurcze mięśni; astenia (u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym lub dławicą piersiową); depresja, zaburzenia snu. Rzadko: zwiększone stężenie triglicerydów, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych; omdlenie; zmniejszone wydzielanie łez; zaburzenia słuchu; alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa; świąd, nagłe zaczerwienienie skóry, wysypka; zapalenie wątroby; zaburzenia potencji; koszmary senne, omamy. Bardzo rzadko: zapalenie spojówek; łysienie, łuszczyca lub wysypka łuszczycopodobna.

Ciąża i laktacja

Nie zaleca się stosowania leku w okresie ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. Jeśli leczenie bisoprololem uznane zostało za niezbędne, należy monitorować przepływ łożyskowy oraz rozwój płodu. W razie szkodliwego wpływu na przebieg ciąży lub rozwój płodu należy rozważyć alternatywne leczenie. Noworodki matek leczonych bisoprololem powinny być ściśle nadzorowane przez lekarza przez około 72 h po urodzeniu, ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia bradykardii, obniżenia ciśnienia, hipoglikemii i zaburzeń oddechowych. Nie zaleca się stosowania leku podczas karmienia piersią z uwagi na brak danych dot. przenikania bisoprololu do mleka kobiecego.

Uwagi

Leczenia preparatem nie należy przerywać nagle - lek należy odstawiać stopniowo, zmniejszając dawkę dobową leku przez 7-10 dni, szczególnie u pacjentów z chorobą wieńcową serca. Leczenie preparatem wymaga okresowej kontroli lekarskiej. Lek może zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn, szczególnie w początkowym okresie leczenia, podczas zwiększania dawki lub zmiany preparatu.

Interakcje

Nie należy stosować bisoprololu z następującymi lekami: antagoniści kanału wapniowego typu werapamil i w mniejszym stopniu typu diltiazem (ujemny wpływ na kurczliwość i przewodzenie przedsionkowo-komorowe, dożylne podanie werapamilu u pacjentów leczonych ß-adrenolitykiem może prowadzić do głębokiego niedociśnienia i bloku przedsionkowo-komorowego); ośrodkowo działające leki przeciwnadciśnieniowe, np. klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rezerpina (możliwe zmniejszenie ośrodkowego napięcia współczulnego, zwolnienie czynności serca i zmniejszenie pojemności wyrzutowej serca oraz rozszerzenie naczyń krwionośnych; nagłe odstawienie tych leków, zwłaszcza przed zakończeniem blokady receptorów ß, może zwiększać ryzyko powstania nadciśnienia z odbicia). Ostrożnie stosować z następującymi lekami: antagoniści wapnia z grupy dihydropirydyny, np. nifedypina (ryzyko niedociśnienia, a u pacjentów z niewydolnością serca ryzyko dalszego pogorszenia czynności komór serca); leki przeciwarytmiczne klasy I, np. chinidyna, dyzopiramid, lidokaina, fenytoina, flekainid, propafenon (nasilenie wpływu na czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego i nasilenie ujemnego działania inotropowego); leki przeciwarytmiczne klasy III, np. amiodaron (możliwe nasilenie wpływu na czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego); leki parasympatykomimetyczne (możliwe wydłużenie czasu przewodzenia przedsionkowo-komorowego i zwiększenie ryzyka bradykardii); ß-adrenolityki stosowane miejscowo, np. krople do oczu stosowane w jaskrze (możliwe nasilenie ogólnoustrojowego działania bisoprololu); insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe (zwiększone działanie hipoglikemizujące, ß-blokery mogą maskować objawy hipoglikemii); ryfampicyna (ryzyko nieznacznego skrócenie T0,5 bisoprololu w wyniku indukcji enzymów wątrobowych, zazwyczaj nie ma konieczności dostosowania dawki); pochodne ergotaminy (zaostrzenie zaburzeń krążenia obwodowego); leki znieczulające (osłabienie odruchowej tachykardii i zwiększenie ryzyka niedociśnienia); glikozydy naparstnicy (wydłużenie czasu przewodzenia przedsionkowo-komorowego i zwolnienie częstości pracy serca); NLPZ (osłabienie hipotensyjnego działania bisoprololu); ß-sympatykomimetyki, np. orcyprenalina, dobutamina (wzajemne osłabienie działania); leki sympatykomimetyczne pobudzające zarówno receptory α i ß, np. noradrenalina, adrenalina (zwężenie naczyń, co wywołuje zwiększenie ciśnienia i nasilenie objawów chromania przestankowego); leki przeciwnadciśnieniowe i inne leki mogące obniżać ciśnienie tętnicze, np. trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, barbiturany, pochodne fenotiazyny (ryzyko hipotensji). Połączenia leków do rozważenia: meflochina (nasilenie ryzyka bradykardii); inhibitory MAO, z wyjątkiem inhibitorów MAO-B (nasilenie działania hipotensyjnego i jednocześnie zwiększenie ryzyka przełomu nadciśnieniowego).

Cena

BisoHEXAL 10, cena 100% 13.32 zł

Preparat zawiera substancję: Bisoprolol fumarate

Lek refundowany: NIE
Informacje o lekach dostarcza:

"Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia."