Benfogamma® Forte

1 tabl. powl. zawiera 300 mg benfotiaminy.

Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Benfogamma® Forte 30 szt., tabl. powl.

Benfotiamine

2019-04-05

Działanie

Benfotiamina jest lipofilnym analogiem tiaminy (witaminy B1) o ulepszonych właściwościach farmakokinetycznych. Witamina B1 pełni ważne funkcje koenzymatyczne oraz istotne z punktu widzenia fizjologii funkcje niekoenzymatyczne. Odgrywa istotną rolę w procesach oddychania tkankowego, głównie w przemianie węglowodanów. Właściwa podaż tiaminy jest niezbędna do prawidłowego funkcjonowania układu nerwowego. Najbardziej znamienne kliniczne objawy niedoboru tiaminy dotyczą układu nerwowego. Dominują zapalenie wielonerwowe oraz porażenie nerwów obwodowych. Niedobory tiaminy mogą prowadzić do zmian w ośrodkowym układzie nerwowym - wystąpienia encefalopatii Wernickiego i neuropatii obwodowych. Rozpuszczalna w lipidach benfotiamina wchłania się skuteczniej niż rozpuszczalne w wodzie pochodne tiaminy. Powstająca z benfotiaminy w ścianie jelita S-benzoilotiamina wchłania się w sposób bierny proporcjonalnie do dawki do krwiobiegu oraz komórek narządów docelowych dzięki dobrej rozpuszczalności w tłuszczach. Wchłonięta dawka jest proporcjonalna do pola powierzchni pod krzywą (AUC). Doustne podanie benfotiaminy nagle zwiększa aktywność tiaminy we krwi pełnej, w czerwonych krwinkach, płynie mózgowo-rdzeniowym oraz moczu zarówno u osób z prawidłową zawartością jak i niedoborem tiaminy. Wewnątrz organizmu tiamina i jej rozpuszczalne w tłuszczach pochodne ulegają przekształceniu w difosforan tiaminy (TDP) - biologicznie aktywny metabolit. W przypadku spożywania małych ilości benfotiaminy lub tiaminy, w moczu wydalana jest niezmieniona lub zmieniona w niewielkim stopniu tiamina. Jednakże, nadmiar tiaminy, który przekracza możliwości magazynowania w tkankach i zapotrzebowanie na koenzymy, zostaje gwałtownie usunięty przez nerki i wydalony z moczem w postaci niezmienionej, wolnej lub fosforylowanej, albo w postaci metabolitów. Około 50% tiaminy wydalane jest w postaci niezmienionej lub jako estry siarczanowe. Pozostałość wydalana jest w postaci metabolitów, np. kwasu tiaminowego, MTA i piraminy. Biologiczny T0,5 tiaminy powstałej z benfotiaminy wynosi odpowiednio: faza α-5 h, faza β-16 h. Średni biologiczny T0,5 we krwi wynosi dla benfotiaminy 3,6 h.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli. Leczenie niedoboru witaminy B1: 300 mg na dobę. Zapobieganie skutkom niedoboru witaminy B1: dawka początkowa 150 mg na dobę. Leczenie neuropatii i zaburzeń sercowo-naczyniowych spowodowanych niedoborem witaminy B1: dawka początkowa 150 mg na dobę. Czas trwania leczenia określony jest przez odpowiedź na leczenie. Początkowo lek należy przyjmować przez co najmniej 3 tyg., następnie dawka zależy od odpowiedzi na leczenie i wynosi 150-300 mg. W przypadku braku odpowiedzi lub niewystarczającej odpowiedzi na leczenie należy ponownie rozważyć schemat leczenia. Szczególne grupy pacjentów. Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek ani u pacjentów w podeszłym wieku. Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania leku u pacjentów z zaburzeniem czynności wątroby. Nie ustalono skuteczności ani bezpieczeństwa stosowania leku u dzieci i młodzieży w wieku Sposób podania. Tabletkę należy połykać popijając dużą ilością płynu; można przyjmować o dowolnej porze dnia. Tabletkę można podzielić na równe dawki.

Wskazania

Dorośli: leczenie potwierdzonego niedoboru witaminy B1; zapobieganie skutkom niedoboru witaminy B1, którego nie można skutecznie uzupełnić za pomocą diety, u pacjentów z grupy ryzyka; leczenie neuropatii i zaburzeń sercowo-naczyniowych spowodowanych niedoborem witaminy B1. Klinicznie rozpoznany niedobór witaminy B1 może wystąpić w następujących przypadkach: cukrzyca, niedobory diety i niedożywienie (np. beri-beri), długotrwałe żywienie pozajelitowe, intensywna dieta odchudzająca (głodowa), hemodializa, zaburzenia wchłaniania, przewlekły alkoholizm (kardiomiopatia spowodowana alkoholizmem, encefalopatia Wernickiego, zespół Korsakova), wzmożone zapotrzebowanie (np. ciąża i laktacja).

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na benfotiaminę, tiaminę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

Niepożądane działanie

Bardzo rzadko: nudności i inne zaburzenia żołądkowo-jelitowe (związek przyczynowy z benfotiaminą nie jest wystarczająco wyjaśniony i może być zależny od dawki); reakcje nadwrażliwości (pokrzywka, wysypka).

Ciąża i laktacja

Lek może być stosowany w ciąży i okresie karmienia piersią jedynie w przypadku zdecydowanej konieczności. Zalecane dzienne spożycie witaminy B1 w ciąży lub okresie karmienia piersią wynosi 1,4-1,6 mg; dawka ta może być przekroczona jedynie, gdy pacjentka wykazuje niedobór witaminy B1.

Uwagi

Lek nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn.

Interakcje

Tiamina jest dezaktywowana przez 5-fluorouracyl (5-fluorouracyl hamuje fosforylację tiaminy do tiaminy pirofosforanu).

Preparat zawiera substancję: Benfotiamine

Lek refundowany: NIE
Informacje o lekach dostarcza:

"Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia."