Argadopin

1 tabl. zawiera 100 mg lub 300 mg allopurynolu. Lek zawiera laktozę.

Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Argadopin 100 szt., tabl.

Allopurinol

42.92 zł 2019-04-05

Działanie

Inhibitor oksydazy ksantynowej. Allopurynol i jego główny metabolit oksypurynol zmniejszają stężenie kwasu moczowego w osoczu i w moczu przez hamowanie aktywności oksydazy ksantynowej. Allopurynol szybko wchłania się z górnego odcinka przewodu pokarmowego. Biodostępność wynosi 67-90%. Cmax w osoczu występuje po ok. 1,5 h po podaniu doustnym. Allopurynol w nieznaczącym stopniu wiąże się z białkami osocza. Wydalany jest z kałem (ok. 20%) oraz z moczem w postaci niezmienionej (ok. 10%). Około 20% przyjętego doustnie allopurynolu wydala się z kałem. Mniej niż 10% niezmienionego leku wydala się w moczu. Oksypurynol jest wydalany w postaci niezmienionej w moczu. T0,5 wynosi 1-2 h. Oksypurynol jest słabszym inhibitorem oksydazy ksantynowej niż allopurynol, ale T0,5 oksypurynolu w osoczu jest znacznie dłuższy. Szacowane wartości u ludzi mieszczą się w zakresie13-30 h. W związku z tym skuteczne hamowanie aktywności oksydazy ksantynowej utrzymuje się przez 24 h po podaniu allopurynolu w jednej dawce dobowej.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli. Leczenie należy rozpocząć od małej dawki leku np. 100 mg na dobę, dawkę tę należy zwiększać wyłącznie, gdy uzyskane stężenie moczanów w surowicy nie jest zadowalające. Zaleca się następujące schematy dawkowania: 100-200 mg na dobę w stanach lekkich; 300-600 mg na dobę w stanach umiarkowanie ciężkich; 700-900 mg na dobę w stanach ciężkich. Jeśli konieczne jest obliczenie dawki na kg mc., należy stosować 2-10 mg/kg mc./dobę. Dzieci i młodzież. Argadopin, 100 mg: ≥15 kg mc. Argadopin, 300 mg: ≥45 kg mc. Dzieci Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów w podeszłym wieku należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę leku. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, dostosowuje się dawkowanie do czynności nerek (CCr >20 ml/min - zwykła dawka dobowa; CCr 10 do 20 ml/min - 100 do 200 mg/dobę; CCr Sposób podania. Należy przyjmować raz na dobę po posiłku. Jeśli dawka dobowa jest >300 mg i wystąpią objawy nietolerancji ze strony przewodu pokarmowego, lek można podawać w dawkach podzielonych.

Wskazania

Dorośli. Leczenie wszystkich postaci hiperurykemii, których nie można kontrolować dietą, w tym hiperurykemia wtórna różnego pochodzenia i powikłania kliniczne stanów przebiegających z hiperurykemią, zwłaszcza jawna dna moczanowa, nefropatia moczanowa oraz w celu rozpuszczenia złogów i zapobiegania powstawaniu kamieni moczanowych. Leczenie nawracającej kamicy nerkowej z kamieniami nerkowymi o mieszanym składzie wapniowo-szczawianowym, z towarzyszącą hiperurykemią, gdy leczenie płynami, dietą i innymi sposobami okazało się nieskuteczne. Dzieci i młodzież. Wtórna hiperurykemia różnego pochodzenia. Nefropatia moczanowa w przebiegu leczenia białaczki. Zaburzenia związane z dziedzicznym niedoborem enzymów, zespół Lescha-Nyhana (częściowy niedobór lub całkowity brak fosforybozylotransferazy hipoksantynowo-guaninowej) oraz niedobór fosforybozylotransferazy adeninowej.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

Środki ostrożności

Reakcje nadwrażliwości na allopurynol mogą przejawiać się m.in. jako rumień grudkowo-plamkowy, zespół nadwrażliwości (DRESS) oraz SJS/TEN; w przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości, należy natychmiast i na stałe odstawić lek. Pacjentów z zespołem nadwrażliwości (DRESS) oraz SJS/TEN nie należy ponownie narażać na kontakt z preparatem. U pacjentów, którzy są nosicielami HLA-B*5801 (do 20% w populacji chińskiej należącej do grupy etnicznej Han, 8-15% w populacji tajskiej, ok. 12% w populacji koreańskiej oraz 1-2% u osób pochodzenia japońskiego lub europejskiego), przed rozpoczęciem leczenia allopurynolem, w podgrupach ww. pacjentów należy rozważyć przeprowadzenie badania przesiewowego w celu wykrycia HLA-B*5801 (przewlekła choroba nerek może dodatkowo zwiększać ryzyko u tych pacjentów); nie należy rozpoczynać leczenia allopurynolem u pacjenta będącego nosicielem HLA-B*5801, chyba, że nie istnieje inna opcja leczenia a, gdy korzyści przewyższają zagrożenia, zaleca się wzmożone nadzorowanie objawów zespołu nadwrażliwości lub SJS/TEN oraz w razie ich wystąpienia - należy natychmiast odstawić lek. Objawy SJS lub TEN mogą wystąpić nawet u pacjentów, u których wynik badania wykrywającego HLA-B*5801 był negatywny, niezależnie od ich pochodzenia etnicznego. Należy zachować ostrożność u pacjentów  z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek (zaleca się stosowanie mniejszych dawek leku). U pacjentów leczonych z powodu nadciśnienia tętniczego lub niewydolności serca np. diuretykami czy inhibitorami ACE, mogą wystąpić jednocześnie zaburzenia czynności nerek. Leczenia preparatem nie należy rozpoczynać do czasu całkowitego ustąpienia ostrego napadu dny. Na początku leczenia może wystąpić ostre dnawe zapalenie stawów, zaleca się zapobiegawcze stosowanie przez co najmniej miesiąc odpowiedniego leku przeciwzapalnego lub kolchicyny. U pacjentów w których istnieje ryzyko zwiększenia wytwarzania moczanów (np. w chorobach nowotworowych i podczas ich leczenia, w zespole Lescha-Nyhana) mogą odkładać się złogi ksantynowe w drogach moczowych; zaleca się właściwe nawodnienie pacjenta. Podczas leczenia preparatem istnieje ryzyko zaklinowania się kamieni nerkowych w moczowodzie. Należy zachować ostrożność podczas stosowania allopurynolu u pacjentów z zaburzeniami czynności tarczycy; u pacjentów długotrwale leczonych allopurynolem zaobserwowano zwiększone wartości TSH (>5,5 μIU/ml). Ze względu na zawartość laktozy, pacjenci z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni przyjmować preparatu.

Niepożądane działanie

Często: zwiększone stężenie hormonu tyreotropowego we krwi. Niezbyt często: nadwrażliwość, wymioty, nudności, nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby, wysypka. Rzadko: zapalenie wątroby (w tym martwica wątroby i ziarniniakowe zapalenie wątroby), zespół Stevensa-Johnsona/toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka. Bardzo rzadko: czyraczność, agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna, małopłytkowość, limfadenopatia angioimmunoblastyczna, cukrzyca, hiperlipidemia, depresja, śpiączka, porażenie, ataksja, neuropatia obwodowa, parestezje, senność, ból głowy, zaburzenia smaku, zaćma, zaburzenia widzenia, zmiany w obszarze plamki żółtej, zawroty głowy pochodzenia obwodowego, dławica piersiowa, bradykardia, nadciśnienie tętnicze, krwawe wymioty, biegunka tłuszczowa, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zmiana częstości wypróżnień, obrzęk naczynioruchowy, wysypka polekowa, łysienie, zmiana koloru włosów, krwiomocz, azotemia, niepłodność mężczyzn, zaburzenia wzwodu, ginekomastia, obrzęki, złe samopoczucie, osłabienie, gorączka.

Ciąża i laktacja

Bezpieczeństwo stosowania allopurynolu u kobiet w ciąży nie jest wystarczająco udokumentowane. Preparat można stosować w ciąży tylko wtedy, gdy nie ma bezpieczniejszej alternatywy, a sama choroba wiąże się z ryzykiem dla matki lub nienarodzonego dziecka. Allopurynol i jego metabolit, oksypurynol, są wydzielane z mlekiem kobiet karmiących piersią. Nie zaleca się stosowania allopurynolu podczas karmienia piersią. Należy podjąć decyzję, czy podczas stosowania allopurynolu przerwać karmienie piersią, czy przerwać lub nie podejmować karmienia piersią, biorąc pod uwagę korzyść z karmienia dla dziecka i korzyść z leczenia dla matki.

Uwagi

U pacjentów przyjmujących allopurynol zgłaszano takie działania niepożądane, jak zawroty głowy, senność i ataksja, dlatego należy zachować ostrożność do czasu upewnienia się, że preparat nie wpływa niekorzystnie na ich zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Interakcje

Zaburzenia składu krwi występują częściej, gdy allopurynol podaje się z cytostatykami (np. cyklofosfamid, doksorubicyna, bleomycyna, prokarbazyna, halogenki alkilowe), niż gdy te substancje czynne są podawane osobno (należy kontrolować morflogię krwi). Wodorotlenek glinu może osłabiać działanie allopurynolu; należy zachować odstęp ≥3h między przyjmowaniem obu leków. Podczas jednoczesnego stosowania z allopurynolem dawkę 6-merkaptopuryny lub azatiopryny należy zmniejszyć do 25% zwykłej dawki. Aallopurynol wydłuża okres półtrwania widarabiny (zaleca się uważną obserwację pacjenta w celu wykrycia objawów zwiększonego działania toksycznego). Salicylany i leki o działaniu urykozurycznym przyjmowane w dużych dawkach mogą zmniejszać skuteczność leczniczą allopurynolu. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, jednoczesne stosowanie allopurynolu i chlorpropamidu może spowodować zwiększone ryzyko przedłużenia działania hipoglikemizującego. Należy uważnie monitorować pacjentów przyjmujących jednocześnie leki przeciwzakrzepowe. Allopurynol może hamować utlenianie fenytoiny w wątrobie. Opisano hamowanie metabolizmu teofiliny; na początku leczenia oraz podczas zwiększania dawki allopurynolu należy kontrolować stężenie teofiliny. Ze względu na ryzyko występowania wysypek skórnych, u pacjentów leczonych allopurynolem, jeżeli to tylko możliwe zaleca się stosowanie innych antybiotyków niż ampicylina lub amoksycylina. U pacjentów z chorobą nowotworową (inną niż białaczka), leczonych cyklofosfamidem i innymi lekami cytotoksycznymi, obserwowano nasilenie hamowania czynności szpiku kostnego. Jednoczesne przyjmowanie allopurynolu z cyklosporyną może zwiększać stężenie cyklosporyny w osoczu. Nie zaleca się jednoczesnego podawania allpurynolu oraz dydanozyny; jeśli skojarzenie to jest konieczne, może wymagać zmniejszenia dawki dydanozyny i dokładnego monitorowania stanu pacjenta. Jednoczesne stosowanie allopurynolu i kaptoprylu wiąże się ze zwiększonym ryzykiem reakcji skórnych, zwłaszcza u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek.

Cena

Argadopin, cena 100% 42.92 zł

Preparat zawiera substancję: Allopurinol

Lek refundowany: TAK
Informacje o lekach dostarcza:

"Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia."