Podwyższone ciśnienie rozkurczowe często wiąże się ze spożywaniem dużej ilości soli, niedoborem potasu oraz brakiem regularnej aktywności fizycznej. Wpływ na wyniki mają także przewlekły stres, niedobór snu, nadwaga, używki oraz niektóre leki i schorzenia, w tym choroby nerek czy tarczycy.

Na zdjęciu: Ciśnieniomierz. Zdjęcie ilustracyjne.

Gdy podwyższona pozostaje wyłącznie dolna wartość, diagnozuje się izolowane nadciśnienie rozkurczowe. Problem ten może przez lata rozwijać się bez widocznych symptomów, niosąc ze sobą realne ryzyko dla układu krążenia.

Na zdjęciu: Badanie serca. Zdjęcie ilustracyjne.

Utrzymujące się wysokie ciśnienie rozkurczowe niemal dwukrotnie zwiększa ryzyko wystąpienia udaru niedokrwiennego mózgu. Zwiększa się również prawdopodobieństwo rozwoju choroby niedokrwiennej serca, dlatego tak ważna jest systematyczna kontrola.

Na zdjęciu: Lekarz kardiolog wykonujący badanie serca pacjenta w gabinecie medycznym. Zdjęcie ilustracyjne.

W celu potwierdzenia nadciśnienia zaleca się prowadzenie dzienniczka pomiarów przez okres od 4 do 7 dni. Badanie wykonuje się rano i wieczorem w pozycji siedzącej, powtarzając pomiar po co najmniej minucie, z pominięciem wyników z pierwszego dnia.

Na zdjęciu: Pomiar ciśnienia tętniczego krwi. Zdjęcie ilustracyjne.

W przypadku podwyższonych wartości w pierwszej kolejności zaleca się zmianę stylu życia: ograniczenie soli, regularną aktywność fizyczną oraz poprawę jakości snu. Gdy po trzech miesiącach brak jest efektów lub wartości przekraczają 140/90 mmHg, wdrażane jest leczenie farmakologiczne.

Na zdjęciu: Leki w tabletkach. Zdjęcie ilustracyjne.