Guz może wydzielać substancje zapalne, w tym cytokiny takie jak interleukina 6 i TNF-alfa, które podtrzymują stan zapalny w organizmie. Sprzyja to rozpadowi białek w mięśniach i przyspiesza ubytek tkanki tłuszczowej.

Wydzielane przez guz hormony i metabolity mogą zaburzać funkcjonowanie ośrodka głodu i sytości w mózgu. W rezultacie chory szybciej odczuwa sytość lub niechęć do jedzenia, a pobudzona wątroba zużywa więcej energii i azotu, pogłębiając ujemny bilans energetyczny.

Sygnałem ostrzegawczym jest utrata ponad 5 procent masy ciała w ciągu 6 miesięcy, jeśli nie wynikała z odchudzania. W przypadku osób z BMI poniżej 20 kryterium może spełniać już spadek wagi przekraczający 2 procent.

Wytyczne ESMO wskazują na potrzebę dostarczania 25 do 30 kcal oraz co najmniej 1,2 g białka na kilogram masy ciała na dobę. W utrzymaniu masy mięśniowej pomagają również umiarkowane ćwiczenia oporowe i aerobowe wykonywane 2–3 razy w tygodniu.

W placówkach medycznych ryzyko niedożywienia ocenia się m.in. w skali NRS lub SGA oraz poprzez badania krwi. NFZ finansuje specjalistyczne leczenie żywieniowe prowadzone w szpitalu lub w domu pacjenta, w tym żywienie dojelitowe i pozajelitowe.