- Dermatolog (6386 odpowiedzi)
- Stomatolog (2894 odpowiedzi)
- Okulista (1427 odpowiedzi)
- Logopeda - pedagog (174 odpowiedzi)
- Fizjolog żywienia (1716 odpowiedzi)
- Stylistka paznokci (160 odpowiedzi)
- Leczenie łysienia (12 odpowiedzi)
- Psycholog (2624 odpowiedzi)
- Ginekolog (3748 odpowiedzi)
- Dietetyk (2255 odpowiedzi)
- Chirurg plastyczny (338 odpowiedzi)
- Kardiolog (68 odpowiedzi)
- Anestezjolog (26 odpowiedzi)
- Pedagog (455 odpowiedzi)
poradnikzdrowie.pl
›Zdrowie
›SCHIZOFRENIĘ powodują zaburzenia w wydzielaniu dopaminy - amfetamina, choroby psychiczne, dopamina, marihuana, mózg
SCHIZOFRENIĘ powodują zaburzenia w wydzielaniu dopaminy
Schizofrenia to choroba o złożonych przyczynach, ale wiadomo, że jedną z nich są zmiany w mózgu. W obrębie niektórych części mózgu osób ze schizofrenią dochodzi do nadmiernego wydzielania dopaminy, a jednocześnie w innych zaczyna go brakować.
Przyczyny pojawienia się zaburzeń w równowadze dopaminowej nie są do końca znane, ale wiadomo, że:
- Zbyt duża ilość dopaminy może zakłócać sposób, w jaki czujemy i odbieramy wrażenia docierające ze świata zewnętrznego. Może to powodować powstawanie paranoidalnych uczuć, urojeń czy wreszcie wrażeń, że słyszy się głosy nieobecnych osób. Doznania te nazywamy w psychiatrii "objawami pozytywnymi" czyli "wytwórczymi".
- Zbyt mała ilość dopaminy może spowodować pojawienie się z kolei stanów apatii, dezorientacjii, uczucia osamotnienia oraz ciągłego zmęczenia, co określane jest jako "objawy negatywne" czyli "deficytowe".
Początek schizofrenii wiąże się prawdopodobnie z oddziaływaniem pomiędzy różnymi czynnikami, do których należą:
- choroba psychiczna w rodzinie - ryzyko zachorowania na schizofrenię jest nieco wyższe od przeciętnej, jeśli choroba występuje u blisko spokrewnionego członka rodziny. Należy jednak zauważyć, że jeśli nawet oboje rodzice chorują na schizofrenię, szansa na posiadanie przez nich zdrowych dzieci wynosi ciągle 60 proc.
- dorastanie w centrum miasta
- używanie narkotyków takich jak konopie indyjskie (marihuana) czy amfetamina
- ciężkie przeżycia
- niektóre choroby zakaźne.
Jak postępuje schizofrenia?
Przebieg schizofrenii może być bardzo różny. Można jednak wyróżnić trzy oddzielne fazy choroby:
1. Faza zwiastunowa - pojawia się jeszcze przed właściwymi objawami choroby. W tym okresie można zauważyć występowanie stopniowych zmian nastroju i zachowania. Chory zaczyna wycofywać się z kontaktów społecznych, jego zachowanie staje się dziwne i niezrozumiałe, czuje się zmęczony i traci zainteresowanie czymkolwiek, nawet swoim wyglądem i higieną osobistą. Jego osobisty świat ulega coraz większym zmianom, wszystko zaczyna być mu obojętne. Wiele osób cierpiących na schizofrenię uczy się rozpoznawać te wczesne objawy jako ostrzeżenie przed zbliżającym się nawrotem choroby. Modyfikacja leczenia w tej wczesnej fazie może zapobiec niekorzystnemu rozwojowi sytuacji - wystąpieniu nawrotu.
2. Faza ostra lub nawrót objawów - to moment, w którym nie można już dłużej nie zauważać objawów choroby. Urojenia, halucynacje oraz zmienione myślenie zaczynają dominować, co prowadzi chorego na skraj kryzysu psychicznego. W tym momencie może okazać się, że najbezpieczniejszym dla niego miejscem jest oddział szpitalny. Tu bowiem można regularnie monitorować jego stan zdrowia i prowadzić skuteczne leczenie.
3. Faza stabilizacji objawów - leczenie zaczyna przynosić efekty, pacjent zaczyna odczuwać, że jego stan ulega normalizacji, ostre objawy choroby powoli ustępują. Oczywiście niektóre z nich (np. brak energii, wycofanie społeczne) mogą jeszcze utrzymywać się przez jakiś czas. Faza ta może trwać przez wiele lat z okresowymi zakłóceniami przez nawroty ostrych objawów choroby. Regularne przyjmowanie leków oraz korzystanie z różnych źródeł wsparcia społecznego może to ryzyko zmniejszyć do minimum.
Czy można wyleczyć schizofrenię?
Nie można niestety przewidzieć, do której z poniższych grup należeć będzie dany chory. Oto perspektywy stojące przed osobami cierpiącymi na schizofrenię:
- Okresy dłuższych remisji, to znaczy czasu wolnego od objawów, występują średnio u co drugiego chorego. Fazy te mogą być przerywane zdarzającymi się od czasu do czasu nawrotami. Nasilenie i częstość tych nawrotów jest bardzo zróżnicowana i w dużej mierze zależy od jakości opieki zdrowotnej i wsparcia, z jakiego korzysta pacjent. W ciągu roku po pierwszym epizodzie psychotycznym nawrót pojawia się u ponad trzech czwartych pacjentów, którzy odstawili w tym czasie zalecane leki. Przyjmowanie leków może zmniejszyć liczbę nawrotów o około 50 proc.
- Całkowite wyzdrowienie równoznaczne z brakiem konieczności dalszego leczenia po upływie pięciu lat po pierwszym epizodzie psychotycznym zdarza się u około jednej osoby na cztery. W większości pozostałych przypadków, w trakcie leczenia można uzyskać znaczną redukcję nasilenia objawów oraz poprawę samopoczucia na różnym poziomie.
- Ciągłe problemy z objawami choroby dotyczą około 10 proc. pacjentów. Leczenie w tych przypadkach może pomóc w zmniejszeniu niektórych z nich i ułatwić choremu życie. Choroba jednak pozostaje, czasem nawet na całe życie.
witam...w odchudzaniu wazne jest wsparcie zapraszam: schudnijmyrazem.bnx.pl zapraszam
Witam czy ktoś z was ma jeszcze tą metodę APE?? oraz czy mógłbym prosić o podesłanie na maila paulus128@o2.pl z góry wielkie dzięki. pozdro
Gier jest cala masa, ja osobiscie lubie gry z Adamigo
akurat mielismy okazje nosic w tym nosidle i szczerze polecam, bardzo dobrze wykonane




więcej