Terapia chelatowa na problemy miażdżycowe - blaszki miażdżycowe, Bol, Chelatacja, choroby serca, EDTA

Rolę kleszczy spełnia EDTA czyli związek, który “wychwytuje” i usuwa z organizmu szkodliwe metale. Ale najpierw tworzy z nimi związki, które rozpuszczają się w płynach ustrojowych, a następnie są szybko wydalane przez nerki. Jedną z takich substancji jest, znajdujący się w blaszkach miażdżycowych, wapń. EDTA “wychwytując” go powoduje “czyszczenie” naczyń krwionośnych ze złogów lipidowo – cholesterolowych. Blaszka pozbawiona wapniowej otoczki rozpada się i jest wydalana. Terapia nie tylko “oczyszcza” naczynia krwionośne, ale także powstrzymuje dalszy rozwój procesów miażdżycowych. Poprzez przywrócenie prawidłowego krążenia w całym organizmie – ma on czas i możliwości powrotu do zdrowia .
Najczęściej już dwie godziny po zakończeniu wlewu ok.80% podanego EDTA trafia do moczu. Substancja ta, w przeciwieństwie do większości spożywanych leków nie zaśmieca naszego wnętrza - nie wchodzi w metabolizm i wydala się w całości.

Skuteczna i bezpieczna

Pierwszego odkrycia, że EDTA działa korzystnie w zaawansowanej miażdżycy tętnic, dokonano 1 957 roku. Ogłoszono wówczas, że usuwa wapń ze złogów fosfolipidowych i czyni naczynia krwionośne drożnymi. W 1988 roku opublikowano wyniki badań klinicznych amerykańskich kardiologów, przeprowadzonych na grupie 2870 osób. Poprawę stwierdzono 93,45 proc. pacjentów z dusznicą bolesną, 91 proc. pacjentów z zaburzeniami krążenia kończyn dolnych, a także 54 proc. z zaburzeniami krążenia mózgowego.
Prawidłowo przeprowadzona chelatacja jest metodą bezpieczną. Dotychczas nie odnotowano groźnych lub mniej groźnych powikłań . Stosowany w chelatacji kwas wersenowy (EDTA) jest związkiem nieprzyswajalnym przez nasz organizm i zupełnie nieszkodliwym. Podczas infuzji dożylnej może wystąpić nieprzyjemne uczucie w miejscu gdzie płyn dostaje się do żyły. Można je zlikwidować poprzez zmniejszenie szybkości wlewu.
Tylko w jednym przypadku chelatacja nie jest wskazana - dotyczy to osób z całkowitą niewydolnością nerek. W innych przypadkach decyzję podejmuje lekarz po pierwszej wizycie.
W Stanach Zjednoczonych terapię z powodzeniem stosuje ponad 2000 lekarzy. Są oni zrzeszeni w ACAM (American College of Advacement Medicine), które służy wymianie doświadczeń, prowadzeniu badań oraz opracowaniu standardów leczenia. Według statystyk ACAM terapię przeprowadzono u ponad miliona pacjentów.

lek. med. Dariusz Siwik
specjalista z zakresu terapii chelatowej

Na podstawie mojej sześcioletniej praktyki oraz liczby przeprowadzonych zabiegów mogę stwierdzić, że chelatacja jest skuteczną bronią w walce z miażdżycą. To łagodny sposób cofania , zmniejszania, a nawet likwidacji zmian, jakie wywołuje. Z badań, które wykonują moi pacjenci po zakończeniu kuracji wynika, że w zależności od stopnia zaawansowania choroby, po każdej kroplówce zmiany zmniejszają się o 0,5 do 0,8 proc., a przy 50 zabiegach można mówić o poprawie o 30-35 proc. I co ważne: chelatacja nie tylko walczy z miażdżycą, ale również jej zapobiega. Dzięki niej krew w naszym ustroju może robić to, co powinna: odżywia wszystkie miejsca i usuwa z organizmu toksyny.

Dla kogo terapia?

Terapia chelatowa jest przydatna w leczeniu i profilaktyce wielu chorób. Są to m.in.:

• choroby serca spowodowane miażdżycą naczyń wieńcowych
• problemy z krążeniem w kończynach dolnych (tzw. chromanie przystankowe)
• migreny, szumy w uszach, zawroty głowy, stan chronicznego zmęczenia, depresja,

Metoda ta wspomaga także leczenie choroby Alzheimera, Buergera, Raynouda, chorobie zwyrodnieniowej stawów. Statystyki wskazują także na skuteczność terapii przy zapobieganiu chorobom nowotworowym u osób z genetycznym obciążeniem rodzinnym.

Informacje praktyczne

• Na pierwszą wizytę możesz przyjść bez skierowania. Nie zapomnij wziąć przynieść dokumentacji choroby.
• Po zabiegu trzeba wypić około 1 litra płynu
• W trakcie trwania kuracji warto przeprowadzić badanie krwi i moczu. Wskazana jest też suplementacja mikroelementami.

O liczbie kroplówek decyduje zaawansowanie choroby oraz dynamika procesu leczenia. Jeden wlew trwa ponad 2 godziny. Przeciętnie przeprowadza się 3 zabiegi w tygodniu. Metoda ta nie jest refundowana.