- Dietetyk (2255 odpowiedzi)
- Chirurg plastyczny (338 odpowiedzi)
- Kardiolog (68 odpowiedzi)
- Anestezjolog (26 odpowiedzi)
- Pedagog (455 odpowiedzi)
- Ginekolog - położnik (21922 odpowiedzi)
- Urolog (2252 odpowiedzi)
- Psycholog - seksuolog (596 odpowiedzi)
- Chirurg (26 odpowiedzi)
- Dermatolog (6386 odpowiedzi)
- Stomatolog (2894 odpowiedzi)
- Okulista (1427 odpowiedzi)
- Logopeda - pedagog (174 odpowiedzi)
- Fizjolog żywienia (1716 odpowiedzi)
poradnikzdrowie.pl
›Zdrowie
›CUKRZYCA insulinozależna i insulinoniezależna - dwa typy choroby - cukier, cukrzyca, glukoza, insulina, trzustka
CUKRZYCA insulinozależna i insulinoniezależna - dwa typy choroby
Cukrzyca to kilka chorób, które różnią się między sobą przyczyną, przebiegiem, objawami. Ale mają wspólną cechę - zbyt duże stężenie glukozy we krwi. Najczęściej chorujemy na cukrzycę typu 2 (insulinoniezależną lub dorosłych) oraz na cukrzycę typu 1 (insulinozależną lub młodzieńczą).
Insulina to hormon produkowany i wydzielany do krwi przez komórki beta (B) znajdujące się w trzustce. Gdy tylko zaczynamy jeść, trzustka uwalnia niewielkie ilości zmagazynowanej insuliny i w tym samym czasie przystępuje do wytwarzania nowych cząsteczek tego hormonu. Lekarze często porównują insulinę do klucza, dlatego, że - mówiąc obrazowo - otwiera drzwi do wszystkich komórek naszego organizmu. Te drzwi, a fachowo mówiąc receptory komórkowe, otwiera po to, by do wnętrza komórek mogła się przedostać glukoza (cukier prosty). To paliwo, bez którego nie mogłyby żyć, odbudowywać się i wykonywać pracy, do której są stworzone. Glukoza wytwarza się w procesie trawienia pokarmu i z przewodu pokarmowego szybko przedostaje się do krwi.
Cukrzyca typu 1
Jeżeli trzustka z jakiegoś powodu wytwarza bardzo mało insuliny lub w ogóle jej nie produkuje, wówczas glukoza nie dociera do komórek, ale pozostaje we krwi. Właśnie taki stan nazywany jest cukrzycą typu 1. Ma ją około 20 proc. chorych. Można na nią zachorować w każdym wieku (można się nawet z nią urodzić), jednak jak wynika ze statystyk, częściej chorują ludzie młodsi, przed 40 rokiem życia. Jak powstaje cukrzyca insulinozależna? Sposobów jest wiele i nie wszystkie już znamy. Jakąś rolę odgrywają tu czynniki genetyczne - możemy odziedziczyć skłonność do cukrzycy. Poza tym powstanie cukrzycy typu 1 może mieć związek z nieprawidłową pracą układu odpornościowego, który nagle atakuje komórki trzustki. Naukowcy odkryli, że toksyny niektórych wirusów (np. Coxsackie B4) uszkadzają komórki beta w trzustce i wtedy nasz własny układ odpornościowy zaczyna je traktować jak wroga i niszczyć. To tzw. autoagresja. Może dojść do zniszczenia wszystkich lub prawie wszystkich komórek beta i wówczas nie ma kto produkować insuliny. Osoby z cukrzycą typu 1 przez całe życie muszą dostawać insulinę z zewnątrz. Bierze się ją w formie podskórnych zastrzyków (na podaną doustnie niekorzystnie oddziaływałyby kwasy żołądkowe). Stąd insulina dostaje się do krwiobiegu i pomaga glukozie dostać się do komórek organizmu. Duże znaczenie dla utrzymania właściwego poziomu glukozy we krwi ma także dieta i ćwiczenia fizyczne.
Cukrzyca typu 2
Mimo że komórki beta w trzustce produkują insulinę (często niewiele mniej niż u zdrowego człowieka), z jakiegoś powodu komórki nie chcą się otworzyć kluczem insulinowym i glukoza pozostaje we krwi. Fachowcy mówią wtedy o oporności insulinowej lub niewrażliwości na insulinę. Niestety, naukowcom nie udało się jeszcze jednoznacznie odpowiedzieć na pytanie, dlaczego komórki nie chcą reagować na insulinę. Gdy trzustka produkuje za mało insuliny lub dochodzi do insulinooporności komórek, mamy do czynienia z cukrzycą typu 2. Częściej wykrywa się ją u osób po 40 roku życia. Ten typ cukrzycy ma około 80 proc. chorych. Leczenie polega na stosowaniu odpowiedniej diety, zrzuceniu nadwagi, regularnym ruchu oraz na przyjmowaniu doustnych leków. Tabletki zmniejszają oporność na insulinę lub pobudzają trzustkę do wydajniejszej produkcji tego hormonu. W większości przypadków osoby z cukrzycą typu 2 również muszą kiedyś przejść na insulinę w zastrzykach. Z czasem tabletki stają się po prostu za słabe.
Objawy towarzyszące cukrzycy
- Cukrzycy typu 1 zwykle towarzyszy: duży apetyt i pragnienie, częste oddawanie moczu, osłabienie, senność, zmęczenie, drażliwość.
- Ponieważ cukrzyca typu 2 przez wiele lat może nie dawać żadnych objawów, na wszelki wypadek każdy, kto ukończył 40 lat powinien zmierzyć sobie poziom cukru we krwi.
witam...w odchudzaniu wazne jest wsparcie zapraszam: schudnijmyrazem.bnx.pl zapraszam
Witam czy ktoś z was ma jeszcze tą metodę APE?? oraz czy mógłbym prosić o podesłanie na maila paulus128@o2.pl z góry wielkie dzięki. pozdro
Gier jest cala masa, ja osobiscie lubie gry z Adamigo
akurat mielismy okazje nosic w tym nosidle i szczerze polecam, bardzo dobrze wykonane







więcej