- Dietetyk (2255 odpowiedzi)
- Chirurg plastyczny (338 odpowiedzi)
- Kardiolog (68 odpowiedzi)
- Anestezjolog (26 odpowiedzi)
- Pedagog (455 odpowiedzi)
- Ginekolog - położnik (21922 odpowiedzi)
- Urolog (2252 odpowiedzi)
- Psycholog - seksuolog (596 odpowiedzi)
- Chirurg (26 odpowiedzi)
- Dermatolog (6386 odpowiedzi)
- Stomatolog (2894 odpowiedzi)
- Okulista (1427 odpowiedzi)
- Logopeda - pedagog (174 odpowiedzi)
- Fizjolog żywienia (1716 odpowiedzi)
poradnikzdrowie.pl
›Zdrowie
›Akromegalia (gigantyzm) - choroba deformująca ciało - Akromegalia, gigantyzm, gruczolak, hormon wzrostu, przysadka mózgowa
Akromegalia (gigantyzm) - choroba deformująca ciało
Gdy przysadka mózgowa wydziela za dużo hormonu wzrostu, powoduje to nieodwracalny przerost narządów zewnętrznych i wewnętrznych. Mamy wtedy do czynienia z akromegalią - chorobą nazywaną także gigantyzmem.
Akromegalia rozwija się wolno, a postępujące zmiany rysów twarzy i ciała często kojarzone są z naturalnym procesem starzenia. Dlatego akromegalia jest rozpoznawana późno, co może prowadzić do nieodwracalności zmian.
Za dużo hormonu wzrostu
Akromegalia rozwija się, gdy przysadka mózgowa w wieku dorosłym produkuje za dużo hormonu wzrostu. Ten niewielki gruczoł wielkości wiśni leżący bezpośrednio pod mózgiem odgrywa ważną rolę: produkuje hormony, wpływa na działanie pozostałych gruczołów dokrewnych i dba o zachowanie równowagi hormonalnej organizmu. Gdy w przysadce dochodzi do łagodnego nowotworowego rozrostu komórek (gruczolak), wydziela ona za dużo hormonu wzrostu, co powoduje przerost narządów zewnętrznych i wewnętrznych. W przypadku dzieci i młodzieży, nadmierne wytwarzanie hormonu wzrostu prowadzi do tzw. gigantyzmu - dziecko rośnie, ale prawidłowe proporcje ciała zostają zachowane. U dorosłych wzrost kości został zakończony i dalsze ich wydłużanie się nie jest już możliwe. W tej sytuacji zaczynają nieproporcjonalnie rosnąć skrajne części ciała.
Zmienia się twarz, rosną dłonie
Akromegalia rozwija się wolno, a zmiany na początku przebiegają niezauważalnie. Co więcej – na ogół nie budzą niepokoju, gdyż kojarzone są ze starzeniem się organizmu. Najczęściej pierwszym niepokojącym objawem jest powiększenie się dłoni i stóp. Okazuje się, że nie możemy włożyć butów, które nosiliśmy jeszcze w ubiegłym roku, ponieważ są za ciasne. Z powodu pogrubienia palców nie możemy zdjąć obrączki albo nałożyć pierścionka. Stopniowej zmianie ulegają też rysy twarzy. Powiększają się żuchwa i łuki brwiowe, czoło staje się bardziej wypukłe, wargi pełniejsze, nos – szerszy, rozchodzą się zęby. Jeśli dochodzi do przerostu strun głosowych – zmianie ulega głos. Staje się on grubszy i szorstki, co szczególnie zauważa się u kobiet. Dodatkowo mogą pojawić się obfite poty, bóle głowy i kości oraz uczucie zmęczenia.
Akromegalia mylona jest ze starzeniem się
O osobach dotkniętych akromegalią często mówi się, że się „brzydko starzeją”. Czasami wystarczy porównać zdjęcie twarzy n p. z dowodu osobistego z odbiciem w lustrze, aby zauważyć różnicę. Oprócz zmian w wyglądzie dużo groźniejsze są zmiany, których nie widać gołym okiem. Na skutek nie leczonej akromegalii dochodzi do powiększenia narządów wewnętrznych: zwłaszcza serca i tarczycy, co powoduje zaburzenia w funkcjonowaniu tych organów i prowadzi do ich niewydolności. U ok. 40 proc. chorych występuje nadciśnienie. Są one bardziej niż osoby zdrowe narażone na występowanie miażdżycy oraz polipów jelita grubego. Rosnący guz może naciskać na nerw wzrokowy, wskutek czego pogarsza się wzrok. Może też mieć wpływ na gruczoły dokrewne zarządzane przez przysadkę, powodując ich niedoczynność ( brak miesiączki u kobiet, zaburzenia erekcji u mężczyzn). Pojawiają się problemy z oddychaniem na skutek upośledzonej drożności dróg oddechowych, a wielu chorych cierpi na zespół bezdechu nocnego. Na skutek powikłań naczyniowych, zwłaszcza mózgowych osoby z akromegalią w znacznym stopniu zagrożone udarem mózgu.
Akromegalia: diagnoza i leczenie
Zmiany w wyglądzie są często bagatelizowane, i zwykle choroba zostaje zdiagnozowana dopiero po 8 – 10 latach od wystąpienia pierwszych objawów. Aby ustalić czy choroba przysadki jest ich przyczyną wykonuje się badanie laboratoryjne. Polega ono na oznaczeniu stężenia hormonu wzrostu we krwi w warunkach normalnych i po obciążeniu glukozą oraz IGF-1 we krwi (hormon wytwarzany w wątrobie pod wpływem hormonu wzrostu). U osób zdrowych glukoza hamuje wydzielanie hormonu wzrostu, u osób z akromegalią – nie. Aby określić przyczynę akromegalii wykonuje się badanie przysadki w rezonansie magnetycznym (MRI) z zastosowaniem kontrastu. Badania laboratoryjne i obrazowe przeprowadza lekarz endokrynolog. Jeśli akromegalia zostanie zdiagnozowana odpowiednio wcześnie, istnieje szansa na skuteczne leczenie i zapobieganie powikłaniom.
Podstawą leczenia jest chirurgiczne usunięcie gruczolaka. W większości przypadków operację wykonuje się przez nos i zatoki klinowe. Ostatnio coraz powszechniej stosuje się do ich wykonania techniki endoskopowe, co zmniejsza inwazyjność zabiegu. Ponadto alternatywnie bądź uzupełniająco można podawać leki normalizujące wydzielanie hormonów wzrostu oraz zmniejszające wielkość guza. Jeśli leczenie operacyjne i farmakologiczne nie przynosi efektów można zastosować radioterapię.
witam...w odchudzaniu wazne jest wsparcie zapraszam: schudnijmyrazem.bnx.pl zapraszam
Witam czy ktoś z was ma jeszcze tą metodę APE?? oraz czy mógłbym prosić o podesłanie na maila paulus128@o2.pl z góry wielkie dzięki. pozdro
Gier jest cala masa, ja osobiscie lubie gry z Adamigo
akurat mielismy okazje nosic w tym nosidle i szczerze polecam, bardzo dobrze wykonane




więcej