- Stomatolog (2893 odpowiedzi)
- Okulista (1426 odpowiedzi)
- Logopeda - pedagog (174 odpowiedzi)
- Fizjolog żywienia (1716 odpowiedzi)
- Stylistka paznokci (160 odpowiedzi)
- Leczenie łysienia (12 odpowiedzi)
- Psycholog (2622 odpowiedzi)
- Ginekolog (3737 odpowiedzi)
- Dietetyk (2255 odpowiedzi)
- Chirurg plastyczny (338 odpowiedzi)
- Kardiolog (67 odpowiedzi)
- Anestezjolog (26 odpowiedzi)
- Pedagog (455 odpowiedzi)
- Ginekolog - położnik (21914 odpowiedzi)
poradnikzdrowie.pl
›Psychologia
›Bulimia - zaburzenie odżywiania spowodowane przez chorobliwe łakomstwo - bulimia, dieta, jedzenie, uzależnienia, wymioty
Bulimia - zaburzenie odżywiania spowodowane przez chorobliwe łakomstwo
Bulimia to napady obżarstwa i następujących po nim wymiotów na zmianę z drakońskimi dietami. Choroba bardzo wyniszcza organizm i często rozwija się niezauważona przez przyjaciół lub rodzinę. Należy na nią bardzo uważać. Leczenie bulimii polega głównie na psychoterapii, jest trudne i długotrwałe.
Osoba chora na bulimię ma od kilku do kilkunastu w tygodniu napadów wielkiego apetytu. W międzyczasie stara się utrzymywać dietę. Bulimiczna uczta składa się zazwyczaj z potraw wysokokalorycznych pochłanianych bez opamiętania. Potem następuje ogromne poczucie winy i chora prowokuje wymioty lub nadużywa środków przeczyszczających i moczopędnych.
Nie pozostaje to bez wpływu na organizm. Poraniona śluzówka jamy ustnej, uszkodzone szkliwo zębów od kwasu żołądkowego to tylko niektóre skutki choroby. Dołączają się do nich zaburzenia rytmu serca i cyklu miesięcznego, bóle brzucha, wzdęcia, zaparcia, mdłości, zawroty głowy.
Objawy bulimii
Na pierwszy rzut oka symptomy bulimii mogą być niedostrzegalne, chora utrzymuje bowiem prawidłową wagę lub ma nieco nadwagi. Czasami ma lekko opuchniętą twarz. Podobnie jak anorektyczka, jest zafascynowana jedzeniem: wiele czyta na ten temat, zna na pamięć tabelę kalorii różnorodnych produktów. Nieraz po wspólnym obfitym posiłku chodzi do toalety i wymiotuje, zagłuszając charakterystyczny dźwięk np. włączeniem suszarki. Z reguły jednak do uczty zasiada, gdy nikogo nie ma w domu albo w nocy, by uniknąć przyłapania na gorącym uczynku. Dlatego choroba przez bardzo długi czas może pozostawać niezauważona.
Niepokojące statystyki
Liczba chorych na zaburzenia odżywiania się nie jest dokładnie znana. Wynika to z faktu, że pewna część osób nie zgłasza się na leczenie, są też takie, które przeszły tylko krótki okres choroby i powróciły do zdrowia bez pomocy lekarskiej czy psychologicznej. Szacuje się, bulimia dotyka ok. 4 proc. osób w wieku 19–30 lat. Umiera ok. 2 proc. chorych.
Zaburzenia odżywiania w głównej mierze dotyczą dziewcząt i młodych kobiet (ok. 90–95 proc. przypadków). Niższą zachorowalność u chłopców tłumaczy się mniejszym stresem związanym z dojrzewaniem płciowym oraz słabszą podatnością na presję otoczenia.
Leczenie bulimii
Bulimiczki często zgłaszają się do lekarza po wielu latach wyniszczającej choroby. Z reguły mają większą motywację do leczenia niż anorektyczki, bo czują, że utraciły kontrolę nad jedzeniem i życiem. Ale nie jest to regułą, gdyż nierzadko trudno im jest wytrwać w leczeniu.
Podstawą leczenia jest psychoterapia – zarówno indywidualna, rodzinna, jak i grupowa. Leczenie prowadzone jest w szpitalach psychiatrycznych lub na oddziałach dziennych (jeśli bulimiczka nie stosuje środków przeczyszczających i odwadniających).
Terapia bulimii: nauka jedzenia
Z pomocą lekarza i psychologa chora uczy się właściwego podejścia do jedzenia. Je kilka niedużych posiłków w ciągu dnia, by zminimalizować ryzyko prowokowania wymiotów. Po posiłkach pozostaje pod obserwacją przez minimum godzinę i nie wolno jej w tym czasie pójść do toalety. Ważne jest też uzupełnienie niedoborów minerałów, a w niektórych przypadkach stosuje się także leki przeciwdepresyjne.
W czasie leczenia zdarzają się załamania. Chora traci motywację, bo zdarzyły jej się epizody objadania się. Nieraz gdy terapeuta zaczyna docierać do źródła problemu, bulimiczka przerywa leczenie. Niekiedy zaś rodzina utrudnia współpracę, lekceważąc problemy chorej, nie chce też poruszać trudnych dla nich spraw. Czasami osoba wyleczona powraca do starych nawyków w momentach stresu lub dużych zmian życiowych.
- Instytut Psychiatrii i Neurologii w Warszawie
- CentralnySzpital Kliniczny UM w Łodzi
- Poradnie psychologiczno- pedagogiczne w całym kraju
A czy ten balsam jest na receptę i jaka jest jego pojemność za te 30 zł.
Skoro polecacie to moze faktycznie warto kupoic
22zl to zeczywiscie tanio ... wole lactovaginal niz ten co reklamuje Nłynarska ...tamto to jakas porazka ... stosowalam 2 miesiace i nie widzialam zeby co kolwiek sie zmienilo na lepsze
Mam 64 lata i ostatni wynik to 4,3 Żadnych objawów typu bóle , kłopoty z moczem itp OB=1 Normalne wyniki dla zdrowej osoby (rasy kaukaskiej to 0-4 ng/ml). Wraz z wiekiem może się pojawić wzrost ...





więcej