Spiesz się powoli, naucz się lepiej korzystać z życia - natura, samopoczucie, slow food, slow movement, sposób życia

Współczesny świat pędzi do przodu. Ludzie są pochłonięci rywalizacją, przywaleni obowiązkami, zabiegani. Próba perfekcyjnego łączenia spraw domowych ze służbowymi powoduje, że każdy dzień jest jedną wielką gonitwą. Bieg zaczyna się od dźwięku budzika, a kończy późną nocą, kiedy padając ze zmęczenia i jednocześnie z poczuciem winy, planujemy już kolejny dzień, żeby ze wszystkim zdążyć. Je się byle jak, doskwiera brak czasu na odpoczynek, sen i przyjemności.

W ten wyścig szczurów coraz częściej są włączane dzieci. Chora ambicja rodziców sprawia, ze dochodzi do sytuacji absurdalnych. Przykład? Już ośmiomiesięczne niemowlęta są zapisywane na lekcje angielskiego! Pośpiech stał się naszą obsesją. Przez frustrację, zmęczenie, stres sprawiają spada kreatywność, miłość, przyjaźń i rodzina odchodzą na dalszy plan. Cierpi też na tym ciało i zdrowie– zmniejsza się odporność i zaczynamy chorować. Na dodatek w pogoni za karierą i zdobywaniem dóbr materialnych gubi się gdzieś prawdziwy sens życia. Jako bunt przeciwko takiemu zabieganiu zrodził się Slow Movement – Ruch na rzecz Spowolnienia, który walczy z bezmyślnym pośpiechem. Kilka lat temu zapoczątkował go Carl Honoré, kanadyjski dziennikarz mieszkający obecnie w Londynie. Uświadomił on sobie, do czego prowadzi życie w biegu, gdy zaczął rozważać kupno dla swojego dziecka jednominutowych bajek (skierowanych do wiecznie śpieszących się rodziców). Swoje przemyślenia zawarł w książce „Pochwała powolności”, która stała się bestsellerem w wielu krajach.

Idea zwolnienia tempa życia jest obecnie na świecie bardzo popularna. W Stanach Zjednoczonych został utworzony nawet Ogólnoświatowy Instytut Powolności, który ma uczyć ludzi, jak żyć bez pośpiechu. Najwyższy czas zatrzymać się i pomyśleć, czego naprawdę chcemy – przekonują zwolennicy Slow Movement. Dzięki temu odzyskamy radość życia, poprawimy odporność i zmniejszymy ryzyko zawału, cukrzycy, chorób nowotworowych.

Spod znaku ślimaka

Carl Honoré nie był pierwszym, który dostrzegł potrzebę zwolnienia tempa życia. Zaczęło się od buntu przeciwko... fast foodom. W 1986 r., kiedy firma McDonald’s otworzyła w samym centrum Rzymu kolejną restaurację, smakosze włoskiej kuchni zaczęli namawiać ludzi do bojkotu tego stylu jedzenia na rzecz zdrowych i smacznych potraw narodowych. Z tego spontanicznego protestu zrodziła się organizacja, która przyjęła nazwę Slow Food. Jej znakiem firmowym został ślimak – istota powolna, a wiec pozostająca w dysonansie z „zakręconym” światem. Zwolennicy ruchu popierają produkty regionalne wytwarzane metodami tradycyjnymi, występują przeciwko żywności „z taśmy”. W efekcie coraz więcej ludzi na świecie kupuje jedzenie w sklepach ze zdrowa żywnością i u farmerów.

W modzie jest też celebrowanie posiłków, delektowanie się smakiem i aromatem potraw. Wciąż przybywa restauracji spod znaku ślimaka. Nie podaje się tam potraw w mgnieniu oka. Za to każdy może uczestniczyć w przyrządzaniu ulubionego dania, a wszystko szykowane jest w otwartej kuchni. Kucharze wykorzystują owoce i warzywa sezonowe, nawet w zimie nie używają mrożonek. Szczególnie cenią sobie produkty lokalne: zioła, ryby, owoce morza, dziczyznę, kwiaty, korzenie, grzyby, nabiał, zboża, kiełki. Odkrywanie smaków zamiast biernego ich przyjmowania jako nowy sposób bycia świetnie wpisuje się w filozofię hoteli spa. Dobrym sposobem na zwolnienie tempa życia jest również grillowanie. Wspólne przygotowywanie jedzenia na powietrzu to okazja do rozmowy i dobrej zabawy. Gdy wszystko odbywa się w uroczym zakątku, z dala od wielkomiejskiego zgiełku, korzyść jest dodatkowa, bo nic tak nie koi duszy jak piękno przyrody.

W rytmie natury

Ludzie, którzy cenią sobie spokój, zaczęli stopniowo spowalniać nie tylko jedzenie, ale również inne sfery życia. Tak zrodziła się slow turystyka. Pora, byśmy przypomnieli sobie, jak należy wypoczywać – nawołują zwolennicy nowego stylu życia. Gonienie za wrażeniami, żeby potem pochwalić się, co udało nam się zaliczyć podczas wycieczki, to nie najlepszy sposób na spędzenie urlopu. Wracamy do domu niewyspani i zmęczeni. Jeszcze gorzej, gdy poświęcamy wolne dni na nadrobienie zaległości domowych czy biurowych. Wyjechać trzeba, najlepiej na 2 tygodnie. Zgodnie z nowym trendem coraz więcej osób wybiera się na urlop pociągiem. Korzyść? W czasie podróży można spokojnie kontemplować, ciesząc oczy zmieniającym się krajobrazem. Jedną z zasad powolnej turystyki jest spędzenie na miejscu przynajmniej tygodnia i robienie tylko krótkich wycieczek po okolicy.

Najbardziej efektywny jest wypoczynek na łonie natury – przywraca spokój i wycisza cały organizm. Dlatego ludzie zaszywają się w miejsca, gdzie cywilizacja nie ma dostępu. Mieszkają w domkach kempingowych, przyczepach, namiotach. Łowią ryby, zbierają jagody, pływają łódką. Nie dlatego, że nie stać ich na pięciogwiazdkowy hotel w kurorcie, ale żeby przynajmniej przez tydzień nie myśleć o zegarku, SMS-ach, e-mailach. W prostym otoczeniu przypominamy sobie, co naprawdę jest w życiu ważne. Zainteresowaniem cieszą się wyjazdy połączone z jogą, warsztatami tańca brzucha. Zwykle organizuje się je w egzotycznych miejscach, gdzie sama aura – bezkres pustyni, zapach Indii czy leniwie kołyszące się palmy – sprzyja wyciszeniu. Niektóre nasze biura podróży mają takie oferty. Ale wystarczy usiąść o wschodzie słońca na piaszczystej plaży Bałtyku, brzegu jeziora czy leśnej polanie i powitać dzien. Wszechogarniająca cisza pomoże zajrzeć w głąb siebie, wsłuchać się w wewnętrzny rytm.

Weekend w spa

Idealnym rozwiązaniem dla zapracowanych, zestresowanych i zmęczonych są krótkie pobyty w spa. Malowniczo położone ośrodki łączą w sobie to, czego nam potrzeba: bliskość przyrody oraz odprężające i lecznicze właściwości wody. Kąpiele, aqua aerobik, bicze szkockie i orientalne masaże są prawdziwym ukojeniem dla duszy i ciała. Zwykle woda w basenie jest za ciepła, a basen za mały, żeby solidnie popływać, ale nie o to przecież chodzi. Niespieszne pławienie się w ciepłej wodzie odpręża. Relaksująca muzyka, woń olejków, gra świateł pomagają wyciszyć się, odnaleźć właściwy rytm życia.

Więcej przyjemności

Idea życia w stylu slow jest szukaniem przyjemności we wszystkim, co robimy. Nawet w zakupach! Zwykle w popłochu biegamy od sklepu do sklepu, żeby kupić coś na siebie na 5 minut przed ważnym wyjściem. Albo tuż przed zamknięciem wpadamy do supermarketu, wrzucamy do koszyka, co popadnie, a w domu okazuje się, że mamy dwa kartony mleka, a zapomnieliśmy o chlebie. Ile tracimy, kupując gotowe ubrania? Spędzanie godzin u krawca na przymiarkach i gawędzeniu o życiu to dopiero przyjemność! Nie znaczy to, ze mamy sobie stalować buty na miarę. Ale żeby na zakupy przeznaczać tyle czasu, by w spokoju wszystko obejrzeć, przymierzyć, porozmawiać ze sprzedawcą. Podobnie z wizytą u kosmetyczki czy fryzjera. Może być chwilą zatrzymania, oderwaniem od codzienności, gdy znajdziemy na to odpowiednią ilość czasu. Albo przyczyną stresu, kiedy co chwile będziemy zerkać na zegarek, myśląc, ile jeszcze mamy do zrobienia.