Opisy nadużyć seksualnych w stosunku do dzieci i młodzieży albo przypadków kazirodztwa, znajdziemy w starych księgach różnych kultur. Nie budziły takiego zgorszenia jak dziś. Inaczej bowiem rozumiano rozwój psychiczny człowieka, a dziecka w szczególności. Dopiero w XX wieku, równocześnie z rewizją naszych poglądów na znaczenie okresu dzieciństwa w kształtowaniu psychiki człowieka, nastąpiła zmiana w nastawieniu do ochrony praw dzieci i młodzieży. O ile dawniej koncentrowano się na prawnych konsekwencjach przekraczania granic, o tyle dziś interesuje nas bardziej wpływ przestępstw seksualnych na rozwój osobowości dziecka, a później na jego dorosłe życie.
poradnikzdrowie.pl
›Psychologia
›O granicach, których nie wolno przekraczać - brak zaufania, molestowanie, molestowanie seksualne, nadużycia seksualne, nieśmiałość
O granicach, których nie wolno przekraczać
U podłoża psychicznych problemów osoby dorosłej tkwi czasem doświadczenie molestowania seksualnego, jakie miało miejsce w dzieciństwie lub w okresie dojrzewania. Mógł tego dokonać ktoś obcy, ale też zupełnie bliski.
Utrata zaufania boli do końca życia. Większość nas, dorosłych zapomina o tym, że sami byliśmy kiedyś dziećmi. Niejednokrotnie nie żałujemy energii, by wyprzeć przykre wspomnienia, chcemy pamiętać jedynie to, co wiąże się z przyjemnymi przeżyciami. Bywa jednak, że kiedy zakładamy rodzinę i sami stajemy się rodzicami albo gdy znajdujemy się w środku życiowego kryzysu, dawne doznania, nawet te najgłębiej „upchane" w pamięci, znajdują drogę na powierzchnię. Przypominamy sobie o niespełnionych potrzebach albo zaniedbaniach, które dotknęły nas w dzieciństwie.
Dziecko ufa bezgranicznie
Powracające myśli, obrazy, stany uczuciowe (lęk, depresja, przygnębienie) wpływają na nasze zachowanie, życie wewnętrzne i kontakty z innymi ludźmi. Jeśli wspomnienia dotyczą przekroczenia naszych intymnych granic, są one wyjątkowo bolesne.
Współczesna psychologia patrzy na problem przekraczania granic seksualnych z punktu widzenia relacji dziecka z osobą, której ono ufa. Nadużycie ma miejsce wtedy, gdy dorosły wykorzystuje zaufanie dziecka, by zaspokoić własne potrzeby seksualne. Nie musi to być wcale akt seksualny albo gwałt. Wystarczą nieodpowiednie pieszczoty, ocieranie się o dziecko lub używanie w rozmowie z nim języka, jakim posługują się dorośli, opisując seksualne czynności. Jednym słowem wszelkie takie sytuacje, gdy dziecko czuje się zdezorientowane i głęboko zawstydzone. Niektóre dzieci są zapraszane albo wręcz zmuszane, by towarzyszyć dorosłym przy oglądaniu pornograficznych pism lub filmów.
W takich sytuacjach dorośli występują zawsze z pozycji siły. Nie są zupełnie zainteresowani dobrem dziecka i traktują je jako obiekt, którego zachowanie (osiągnięte pod przymusem) ma dorosłemu przynieść zadowolenie i spełnienie potrzeb. Granice zostają przekroczone, a dziecko zdradzone przez dorosłego, do którego miało zaufanie. W dodatku nie dano mu szans, żeby się obronić albo oskarżyć sprawcę o czyn kryminalny. Ma często poczucie, że wydarzyło się coś złego, ale nie potrafi tego nazwać. Nie wie przecież, ze stało się podmiotem przestępstwa. Jest zwykle pozostawione samo sobie, zazwyczaj z poczuciem strachu, wstydu i samotności.
Sygnały ostrzegawcze
Dziecko, które doświadcza aktów molestowania z reguły zamyka się w sobie, nie chce uczestniczyć w zabawach z innymi dziećmi albo bawi się w sposób odbiegający od rozwojowych norm. Trzyma się na uboczu, staje się płaczliwe, smutne, często depresyjne. Na pełne troski pytania dorosłych o powód złego samopoczucia, nie umie dać jasnej odpowiedzi. Zmienia się w oczach, stając się niejednokrotnie nadmiernie dorosłe.
Uwagę rodziców powinna zwrócić sytuacja, gdy dziecko prosi o ograniczenie kontaktu z panem X lub wujkiem Y. Ale pamiętajmy - nie zawsze jest to możliwe. Często osoba wykorzystująca dziecko żyje w rodzinie, niejednokrotnie inni dorośli biorą ją w obronę. Dzieci, wobec których granice zostały przekroczone, aby uniknąć dalszego napastowania, odcinają się od możliwości odczuwania, tak fizycznego jak i emocjonalnego. Stają się jakby „niewidoczne". W skrajnych przypadkach prowokują swoją przedwcześnie pobudzoną seksualnością. Tylko czasami zdarza się, że dziecko po pierwszym seksualnym wykorzystaniu powierza swoją straszną tajemnicę komuś dorosłemu albo rówieśnikowi. Najczęściej ukrywa ją przez lata, a szkody, jakie przyniosło przekroczenie granic, ujawniają się po długim czasie. Niełatwo wtedy odrobić zaniedbania.
Chroni dorosłych
W jaki sposób dochodzi na ogół do wykorzystania dziecka? Początki przestępstwa są omówione w licznych pracach z zakresu psychologii klinicznej. Niezależnie od kultury, postępowanie osoby dorosłej jest zazwyczaj podobne.
Dorosły wykorzystuje swoją siłę uczuciową, równocześnie zobowiązując dziecko do zachowania tajemnicy. Może też przekupywać je rozmaitymi prezentami albo stosować groźby. Czasem dziecko słyszy: „nikt ci nie uwierzy, zmartwisz tylko rodziców, ja pójdę do więzienia, a ty rozbijesz rodzinę". Jeśli dziecko jest wykorzystywane przez któregoś z rodziców, czasem jest straszone, że gdy zdradzi tajemnicę, trafi do domu dziecka.
Większość dzieci jest niezwykle lojalna wobec rodziców i innych członków rodziny. Gotowe są wziąć w obronę najbliższych, aby uchronić ich przed złem. Dlatego wolą przeżyć poniżenie, biorąc na siebie odpowiedzialność i jednocześnie starając się wyprzeć z pamięci nieprzyjemne przeżycia związane z przymusowymi kontaktami seksualnymi z inną osobą.
Dziecko żyje z poczuciem winy, mimo że to nie ono, lecz osoba dorosła powinna czuć się winna. Zdarza się też, ze dziecko utrzymuje w tajemnicy to, co się zdarzyło, ponieważ nie zdaje sobie sprawy, że popełniony czyn jest przestępstwem - w domu nigdy się na ten temat nie mówi. Tymczasem w tej rodzinie przestępstwa wobec dzieci popełniane są od pokoleń.
Sprawa prywatna? Nie!
Co możemy zrobić, aby przerwać błędne koło nadużyć seksualnych w stosunku do dzieci i młodzieży? My, to znaczy rodzice, wychowawcy, nauczyciele i inni dorośli, którzy odpowiadamy nie tylko za wychowywanie dzieci, ale także za ich rozwój emocjonalny? Zacznijmy od tego, by dać dziecku prawo do życia osobistego i szacunku. Dzieci, tak jak i dorośli, muszą wiedzieć, że ich ciało należy do nich, i że tylko one mogą decydować o swoim prywatnym terytorium. Jasność w tej sprawie powinny mieć zarówno instytucje zajmujące się opieką nad dzieckiem, jak i rodzina, która ponosi za nie odpowiedzialność na co dzień. Dziecko musi być pewne, że do swoich rodziców może przyjść bez lęku i poczucia winy z każdym zmartwieniem albo z prośbą o wyjaśnienie niezrozumiałej sytuacji. Jeśli jednak zostało już pokrzywdzone, należy zrobić wszystko, aby zapobiec problemom psychicznym, jakie mogą wystąpić później - lękom, depresji, fobiom. Zarówno dzieciom, jak i rodzinie trzeba ułatwić dostęp do fachowych ośrodków terapeutycznych i terapeutów wyspecjalizowanych w leczeniu tego rodzaju urazów. Przekraczanie barier seksualnych w stosunku do dziewczynek i chłopców, czy to w rodzinie, czy poza nią, nie jest sprawą prywatną! Zmuszanie dzieci, by całą sprawę trzymać w tajemnicy, negatywnie wpływa na resztę ich życia. Dlatego głośne mówienie o tym, że doszło do konkretnego przypadku przekroczenia granic, jest naszym wspólnym obowiązkiem.
Mam 64 lata i ostatni wynik to 4,3 Żadnych objawów typu bóle , kłopoty z moczem itp OB=1 Normalne wyniki dla zdrowej osoby (rasy kaukaskiej to 0-4 ng/ml). Wraz z wiekiem może się pojawić wzrost ...
Jesteście nie samowite dziewczyny, że macie takie piękne zasady. To oznacza że jeszcze takie kobiety istnieją, które się szanują i cenią. Chciałbym taka spotkać, na pewno by mi się to podobało
z nie drogich i ciekawych upominków polecę; -Robot solarny -autko na wodę jeżeli kreatywne to gry manulane, rodzinne. lub zestawy plastyczne. popularne są też w tym wieku zabawki ,,Recykling'' lub piaskowe obrazki. jeżeli coś droższego ...
Moją krewną po leżeniu w szpitalu wyleczyliśmy z odleżyn balsamem Szostakowskiego, jest w postaci oleistej lub tez aerozol, kosztuje ok.30zł. Polecam
- Stomatolog (2893 odpowiedzi)
- Okulista (1426 odpowiedzi)
- Logopeda - pedagog (174 odpowiedzi)
- Fizjolog żywienia (1716 odpowiedzi)
- Stylistka paznokci (160 odpowiedzi)
- Leczenie łysienia (12 odpowiedzi)
- Psycholog (2622 odpowiedzi)
- Ginekolog (3736 odpowiedzi)
- Dietetyk (2255 odpowiedzi)
- Chirurg plastyczny (338 odpowiedzi)
- Kardiolog (67 odpowiedzi)
- Anestezjolog (26 odpowiedzi)
- Pedagog (455 odpowiedzi)
- Ginekolog - położnik (21911 odpowiedzi)





więcej