Reumatoidalne zapalenie stawów (RZS) Atakuje 4 razy częściej kobiety niż mężczyzn, głównie 40–50-letnie. Polega na utrzymującym się stanie zapalnym błon pokrywających stawy, co prowadzi do zniszczenia stawów. Czasem chorobie towarzyszy zaburzenie pracy nerek, serca, oczu. W 80 proc. przypadków występuje rodzinnie, choć nie dotyczy każdego pokolenia. Wywołuje ją nadmierna aktywność układu immunologicznego, która może być sprowokowana przestrojeniem hormonalnym (często ujawnia się w ciąży lub w okolicach menopauzy), infekcją, stresem. Coraz częściej mówi się, że do ujawnienia choroby prowadzi zakażenie bakterią lub wirusem nakładające się na podatność genetyczną. Podwyższone OB i stężenie białka CRP, niedokrwistość, stwierdzenie we krwi autoprzeciwciał świadczy o RZS. W postawieniu diagnozy pomaga USG lub rezonans magnetyczny. Ważne jest wczesne rozpoznanie choroby i podjęcie leczenia, zanim dojdzie do destrukcji stawów (jest nieodwracalna). Służą temu leki przeciwbólowe i przeciwzapalne (czasem trzeba podawać sterydy) oraz rehabilitacja. Gdy nie pomagają inne preparaty, stosuje się terapię biologiczną. To powinno niepokoić: Złe samopoczucie, brak apetytu, chudnięcie, stany podgorączkowe mogą zwiastować początek choroby. Zwykle pierwsze zmiany pojawiają się w małych stawach rąk i nadgarstkach. Ręce w nocy drętwieją i pieką. Występuje poranna sztywność dłoni. Stawy są obrzęknięte, skóra wokół nich zaczerwieniona, cieplejsza. Ale może zacząć się od bólu innych stawów.