więcej
- Dermatolog (6385 odpowiedzi)
- Stomatolog (2893 odpowiedzi)
- Okulista (1424 odpowiedzi)
- Logopeda - pedagog (174 odpowiedzi)
- Fizjolog żywienia (1716 odpowiedzi)
- Stylistka paznokci (160 odpowiedzi)
- Leczenie łysienia (12 odpowiedzi)
- Psycholog (2622 odpowiedzi)
- Ginekolog (3733 odpowiedzi)
- Dietetyk (2255 odpowiedzi)
- Chirurg plastyczny (338 odpowiedzi)
- Kardiolog (67 odpowiedzi)
- Anestezjolog (26 odpowiedzi)
- Pedagog (454 odpowiedzi)
Najpopularniejsze wyszukiwania: brak
0
poradnikzdrowie.pl
›Fitness
›Taniec, który leczy - agresja, autyzm, choreoterapia, depresja, ekspresja
Taniec, który leczy
Chcesz poprawić kontakty z otoczeniem? Masz trudności z okazywaniem uczuć? Taniec może ci w tym pomóc. Ale nie ma mowy o nauce kroków i figur.
Celem terapii nie jest taniec sam w sobie, lecz dojście do uczuć, które nie mogą być zwerbalizowane. Dlatego nie ma w niej precyzyjnych wskazówek dotyczących ruchu ani żmudnych ćwiczeń sekwencji kroków.
Wszystko pod kontrolą
– Kiedy byłam mała, usłyszałam, że aby mieć prawidłową postawę, muszę spinać pośladki. Więc spinałam – w szkole, w domu, na podwórku – wspomina 40-letnia Beata. – Wciąż się kontrolowałam. Gdy dorosłam, jeszcze bardziej: być dobrą żoną, matką, kochanką z płaskim brzuchem i jędrną pupą. Nie pozwalałam nikomu dotknąć mojej perfekcyjnej fryzury. Gdy mąż czy dzieci chcieli się przytulić, krzyczałam: uwaga na włosy! – wylicza. Kiedy to nieustannie spięte ciało zaczęło odmawiać posłuszeństwa, pojawił się ból, jakby pokryte było niewidocznym filtrem, którego dotknięcie wywołuje dyskomfort. Kiedy sypało się małżeństwo, Beata spytała siebie: dlaczego? Przecież tak się starała! Odpowiedź przyszła w nocy. – Przyśnił mi się ojciec. Widziałam wyraźnie jego postawę i, choć zabrzmi to brutalnie, był tak napięty, jakby trzymał kupę – tłumaczy. Obraz ojca poprowadził ją do własnego umęczonego ciała. Postanowiła coś z nim zrobić. Wybrała jogging, fitness... – Instruktor krzyczał, co i jak mam robić, więc musiałam się starać i kontrolować, czy robię coś dobrze. Nie tego chciałam – tłumaczy. Przypadkowo trafiła na choreoterapię. – Sama nazwa wydała mi się groźna – przyznaje. – Przecież ja nie potrzebowałam terapii, potrzebowałam wyluzować! – To częsta reakcja na hasło „choreoterapia”. Terapia, czyli coś ze mną nie tak – zauważa Agnieszka Szczepańczyk, choreoterapeutka. – Nie należy się tym sugerować, bo przecież w każdym z nas jest coś, co można wyregulować, zharmonizować. Podobnie z przedrostkiem choreo-, bo choreoterapia nie jest formą tańca, jest raczej formą ruchu, bazuje na ekspresji i improwizacji, które są charakterystyczne dla tańca współczesnego. Wykorzystuje m.in. tańce w kręgu, gyrokinesis, Body Mind Centering, techniki relaksacji. – Inspiracją do warsztatów może być pora roku. Jesienią czy zimą wykorzystujemy salsę, funky, gorące, energetyzujące tańce z Karaibów i Afryki. Nie są to kroki, których trzeba się nauczyć i perfekcyjnie powtarzać czy naśladować, bo tutaj każdy ruch jest dobry – tłumaczą choreoterapeutki Marta Kawczyńska i Samanta Zarzycka.
Zadowolenie i radość
Tańcząc na zajęciach, doznajemy uczucia jedności, jakie daje bycie w grupie, zadowolenia, jakie daje fakt, że potrafimy wspólnie tańczyć, radości, jaką daje ruch. – Wiele pań odkrywa na nowo swoją kobiecość, ośmielają się poruszać zmysłowo biodrami – otwierają się, bawią jak dzieci – mówi Samanta Zarzycka. Tak właśnie swój udział w warsztatach wspomina Beata. – Nigdy nie śmiałam się tak jak podczas tych zajęć. To było dla mnie odkrycie, że szczęście może wypełniać każ- dą komórkę ciała, że śmiech może być tak nieskrępowany, prawdziwy. Niesamowite było tańczyć w kręgu z innymi kobietami, trzymać się za ręce, wirować – opowiada o swoich doświadczeniach Beata.
Reakcje na zajęciach mogą być różne, zwłaszcza na tych pierwszych. Agnieszka Szczepańczyk zauważyła dwie podstawowe. Pierwsza to reakcja osób, które przychodzą na zajęcia, bo kochają ruch i taniec, ale mają problemy z byciem w grupie. One łatwiej się otwierają, pomaga im w tym naturalna ekspresja. Są też osoby, które przez pierwsze spotkania po prostu siedzą, przyglądają się.
– Podczas zajęć nikogo do niczego nie zmuszam ani nie uczę. Każda reakcja czy ruch są właściwe, nawet gdy wykonujemy to samo ćwiczenie, każdy może je powtórzyć, jak potrafi czy chce. Nie ma czegoś takiego jak ocena poprawności – tłumaczy choreoterapeutka. To do prowadzącego zajęcia należy stworzenie atmosfery bezpieczeństwa. – Jeśli tak jest, między członkami grupy zaczyna przepływać niesamowicie pozytywna energia. Zaczyna się szalony, spontaniczny taniec, nikt niczego nie kontroluje, ludzie bawią się jak dzieci, puszczają schematy. Są nagłe wybuchy emocji, piski, wrzaski – opowiada Marta Kawczyńska.
Udział w warsztatach pozwala poczuć się na luzie, bez jakiegokolwiek przymusu. Jest jak ucieczka od nudnej rzeczywistości. – To, że nie umiesz tańczyć, naprawdę nie ma znaczenia! Ciało prowadzi samo, nagle okazuje się, że wykonujesz ruch, którego nigdy w życiu nie robiłaś, fajnie się poruszasz, wiesz, gdzie jaką część ciała masz, a to daje wielką pewność siebie – mówi Samanta Zarzycka. W zajęciach uczestniczy zdecydowanie więcej kobiet niż mężczyzn. – To trudne przyjść, otworzyć się, bazować na uczuciach, a nie konkurowaniu – ocenia Agnieszka Szczepańczyk. Trudne także dlatego, że w naszej kulturze, w przeciwieństwie do tych tradycyjnych czy bałkańskich, mężczyźni nie tańczą ze sobą. Ale jeśli decydują się na udział w warsztatach, to traktują te zajęcia jak element rozwoju osobistego. – To wykształceni, inteligentni ludzie, którzy robią coś dla siebie, bo to lubią, bo mają ochotę, bo jako chłopcy marzyli, by tańczyć, a nie mogli. Nie są w żadnym calu zniewieściali – podkreśla.
autor: Małgorzata Olejniczak
zdjęcia: Kalbar
aktualizacja: 02.05.2011
aktualizacja: 02.05.2011
23 lata wciaz dziewica...upsss
Jesteście nie samowite dziewczyny, że macie takie piękne zasady. To oznacza że jeszcze takie kobiety istnieją, które się szanują i cenią. Chciałbym taka spotkać, na pewno by mi się to podobało
Jesteście nie samowite dziewczyny, że macie takie piękne zasady. To oznacza że jeszcze takie kobiety istnieją, które się szanują i cenią. Chciałbym taka spotkać, na pewno by mi się to podobało
prezent na dzien dziecka
z nie drogich i ciekawych upominków polecę; -Robot solarny -autko na wodę jeżeli kreatywne to gry manulane, rodzinne. lub zestawy plastyczne. popularne są też w tym wieku zabawki ,,Recykling'' lub piaskowe obrazki. jeżeli coś droższego ...
z nie drogich i ciekawych upominków polecę; -Robot solarny -autko na wodę jeżeli kreatywne to gry manulane, rodzinne. lub zestawy plastyczne. popularne są też w tym wieku zabawki ,,Recykling'' lub piaskowe obrazki. jeżeli coś droższego ...
Odleżyny - trudny problem
Moją krewną po leżeniu w szpitalu wyleczyliśmy z odleżyn balsamem Szostakowskiego, jest w postaci oleistej lub tez aerozol, kosztuje ok.30zł. Polecam
Moją krewną po leżeniu w szpitalu wyleczyliśmy z odleżyn balsamem Szostakowskiego, jest w postaci oleistej lub tez aerozol, kosztuje ok.30zł. Polecam
Co mogę podać 4latkowi na odporność?
A czy przez okres letni też podajecie dzieciom kwasy omega?
A czy przez okres letni też podajecie dzieciom kwasy omega?